حال رئیس جمهوری آینده ایران چطور است؟

افزایش دسترسی و استفاده از رسانه های جهانی و توجه طبقه متوسط شهری ایران به تحولات کشورهای غربی و دمکراتیک باعث شده که نامزدهای دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، با گوشه چشمی به انتخابات ریاست جمهوری آمریکا که در پاییز گذشته برگزار شد، مبارزات انتخاباتی خود را سامان دهند.

از جمله مباحثی که در این دوره رقابت های انتخاباتی به آن پرداخته شد اما سربسته ماند موضوع سلامت نامزدهای ریاست جمهوری است.

اواخر سال گذشته خورشیدی، سرلشکر حسن فیروزآبادی یکی از مقام های ارشد نظامی ایران که درباره انتخابات سخنرانی می کرد، از رای دهندگان خواسته بود تا به یک نامزد جوان و با انرژی رای بدهند که بتواند از عهده مسئولیت اش بربیاید.

این دیدگاه موجب اعتراض مهدی کروبی مسن ترین نامزد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری شد.

آقای کروبی در نامه ای به آقای فیروزآبادی نوشت "حضرتعالی از عدم تناسب افراد "مسن" برای حضور در جایگاه ریاست جمهوری سخن گفته‌‏اید. شاید حق با شما باشد، اما به نظر شما "پیرجسمی" زیان بیشتری برای این جایگاه رفیع دارد یا پیرحافظه‌‏گی؟"

با توجه به اینکه قانون انتخابات ریاست جمهوری ایران محدودیت سنی برای نامزد این سمت تعیین نکرده است اشاره تلویحی آقای کروبی در این نامه به اهمیت سلامت جسمی نامزدها بود.

هرچند پای موضوع سلامت جسمی رئیس جمهوری در ایران به عرصه رسانه ها باز شد و حتی یک بار هم در این باره از مهدی کروبی درباره وضعیت سلامت اش در یک پرسش و پاسخ انتخاباتی سئوال شد اما این موضوع به آستانه تحریک افکارعمومی نرسید و بازتر نشد.

برخی از صاحب نظران در ایران اعتقاد دارند از آنجا که انتشار گزارش پرونده پزشکی نامزدها عمل سابقه داری در این کشور نیست، این اقدام می تواند نتیجه عکس به دنبال داشته باشد و به جای اطمینان آفرینی، باعث شک و شبهه افکار عمومی درباره سلامت نامزد انتخاباتی شود.

رئیس جمهوری کمر درد دارد

اهمیت بیماری و کسالت رئیس جمهوری همانند دیگر شهروندان نیست چون تصمیمات او بر زندگی میلیونها نفر تاثیر گذار است.

نگاهی تاریخی به وضعیت روسای جمهوری بیمار نشان می دهد که این افراد نمی توانند بر سیاست خارجی ، داخلی و اقتصاد تاثیر مثبت چندانی بگذارند.

دست کم بیماری و کسالت رئیس جمهوری و بلاتکلیفی افکار عمومی درباره آن می تواند به بی ثبات سیاسی و اقتصادی موقتی منجر شود.

در ایران از شش رئیس جمهوری که طی سی سال گذشته به قدرت رسیدند هیچیک در طول دوره ریاست دچار بیماری جدی نشدند اما افت فشار خون ابوالحسن بنی صدر اولین رئیس جمهوری ایران و کسالت محمد خاتمی و محمود احمدی نژاد دو رئیس جمهوری اخیر این کشور چندین بار خبر ساز شده است.

آقای بنی صدر در جریان بازدید از شهرهای جنگ زده ایران که مورد حمله عراق قرار گرفته بود، در آبادان دچار افت شدید فشار خون شد که توسط دکتر عباس شیبانی مداوا شد.

به گفته آقای بنی صدر فشار کاری، پیگیری وضعیت جنگ ایران و عراق و بی خوابی و بدخوابی ناشی از حجم بالای کار، می تواند سلامت رئیس جمهوری را با مخاطره مواجه کند.

اما محمد خاتمی رئیس جمهوری سابق ایران که برای شرکت در اجلاس سران کشورهای ساحلی دریای خزر به ترکمنستان سفر کرده بود در روز اجلاس به علت بالاگرفتن درد کمر محل اجلاس را ترک کرد و بستری شد.

پیش و بعد از این جریان خبرهای جسته و گریخته ای درباره عود کردن دیسک کمر رئیس جمهوری وقت ایران وجود داشت. محمد علی ابطحی، رئیس دفتر محمد خاتمی در این دوره می گوید که آقای خاتمی دیسک کمر دارد و تاکنون بحث هایی در باره عمل جراحی او در میان بوده اما تاکنون سعی شده با استراحت، از عمل جراحی جلوگیری شود.

به گفته آقای ابطحی، محمد خاتمی یک بار نیز در پایان دوره ریاست جمهوری اش دچار مشکل قلبی شد و برای باز کردن رگ های قلب اش به آنژیوگرافی نیاز پیدا کرد که پس از انجام این عمل، بیانیه ای از طرف دفتر آقای خاتمی از محل بیمارستان منتشر شد و جزئیات آنژیوگرافی او به اطلاع مردم رسید.

محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری فعلی ایران هم تاکنون چندین بار برنامه سفرهای استانی اش را به دلیل آنچه که از سوی دفتر رئیس جمهوری و مشاورانش "کسالت" توصیف شده است لغو کرده است.

پاییز سال گذشته رئیس جمهوری ایران به دلیل خستگی ناشی از سفر به نیویورک در برنامه آغاز سال تحصیلی دانشگاه ها شرکت نکرد و به فاصله چند هفته بعد نیز در یک مراسم رسمی به دلیل "کسالت شدید" غایب شد.

او پیش از آن در جریان سفر به استان گلستان در اردیبهشت ماه ۱۳۸۷، به علت "افت فشار خون و بی حالی ناشی از فعالیت سنگین کاری" دیدار رو در روی وی با مردم را لغو کرده بود.

اما نگرانی در باره سلامت رئیس جمهوری ایران زمانی شدت گرفت که رسانه های جهانی در پاییز سال ۱۳۸۷ نامه یوسف رضا گیلانی، نخست وزیر پاکستان به رئیس جمهوری ایران را منتشر کردند که برای آقای احمدی نژاد "آرزوی سلامتی" کرده بود.

آقای گیلانی در این پیام گفته بود: "من و ملت پاکستان اخباری را درباره بیماری شما با نهایت تاسف دریافت کردیم . . . من اطمینان دارم که همه پاکستانی‌ها برای شما دعا می‌کنند و مشتاقانه در انتظار بهبود سریع شما هستند."

غیبت چند روزه رئیس جمهوری ایران از رسانه ها، به خصوص تلویزیون این کشور که مقام های ایرانی حضوری مداوم در آن دارند، با شایعاتی درباره سلامتی او همراه شد.

رئیس جمهوری ایران بلافاصله پس از این رویدادها در یک برنامه رسمی که با حضور اعضا هیات دولت و استانداران برگزار شد پاسخی غیر مستقیم به نگرانی جامعه درباره سلامت اش داد اما هرگز علت کسالت رئیس جمهوری و وضعیت سلامت او به طور رسمی اعلام نشد.

در میانه زمستان ۱۳۸۷ آقای احمدی‌نژاد همه فعالیت‌هایش را به علت "سرما‌خوردگی" برای مدت چهار روز تعطیل کردو این مسأله باعث شده بار دیگر نگرانی‌ها در مورد وضع سلامتی جسمی او بالا بگیرد.

در ایران کسالت رئیس جمهوری معمولا به حساب پرکاری و زحمت کشی او گذاشته می شود و از سوی دولت گاه یک اتفاق مثبت نزد افکار عمومی تلقی می شود.

رئیس جمهوری سالم است

در جریان مبارزات انتخاباتی در آمریکا، موضوع سلامت جان مک کین، نامزد حزب جمهوری خواه که زمانی به سرطان پوست مبتلا بوده است به یکی از موارد مانور حزب دمکرات بر سلامت نامزد مورد حمایتش یعنی باراک اوباما و یکی ازچالش های حزب جمهوری خواه تبدیل شد.

شاید ریاست جمهوری آمریکا را بتوان یکی از سخت ترین و پرفشار ترین شغل ها در جهان دانست که به همین دلیل فرد را مستعد بیماریهای شدید می کند.

از این رو موضوع سلامت رئیس جمهوری این کشور یکی از موارد مهمی است که افکار عمومی و مردم کشور در جریان آن قرار می گیرند.

این موضوع موارد پیش پا افتاده ای همچون پریدن چوب شور در گلوی جورج بوش رئیس جمهوری سابق آمریکا و خراش سر ناشی از زمین خوردن او را نیز شامل می شود.

در برخی کشورهای کمتر توسعه یافته نیز موضوع سلامت روسا و مدیران همواره در هاله ای از ابهام قرار دارد و در اطلاع رسانی از پرونده پزشکی آنها نوعی پنهان کاری دیده می شود اما این موضوع در میان کشورهایی که رسانه ها فعالیت آزادانه تری دارند متفاوت است.

نمونه آن را در نزدیکی ایران می توان در عراق و لبنان سراغ کرد که مقام های ارشد دولتی کسالت و بیماری و بستری شدن در بیمارستان را به رسانه ها گزارش می دهند و از جمله جلال طالبانی رئیس جمهوری عراق مردم را در جریان بیماری قلبی و روند درمان آن قرار داده است.

اما در ایران، تمایل چندانی برای اطلاع رسانی از وضع سلامت رئیس جمهوری وجود ندارد و هنوز این موضوع در جریان رقابت های انتخاباتی توجه افکار عمومی و کارزار انتخاباتی نامزدها را در پی ندارد.

به اعتقاد برخی از مشاوران و نزدیکان رئیس جمهوری، اطلاع رسانی درباره کسالت این مقام مردم را درباره وضعیت جسمانی مسئول اجرایی کشور بیشتر نگران می کند و فایده ای هم برای آن متصور نیست.

اما صاحب نظران اعتقاد دارند با رشد آگاهی های اجتماعی، شهروندانی که با رای خود سیاستمداری را به عنوان رئیس جمهوری انتخاب می کنند، حق دارند که در جریان مبارزات انتخاباتی و پس از انتخاب رئیس جمهوری از وضعیت سلامت جسمی او مطلع باشند.

مطالب مرتبط