من و انتخابات: صادق طباطبایی

در این دوره از انتخابات تصمیم گرفتم از آقای رضایی حمایت كنم، به دلائل زیر:

1. رضایی را در زمینه مدیریتی، انسانی می شناسم مصمم، خوش فكر؛ خوش توان، مدیری قاطع - و نه لجباز - دارای قدرت طراحی استراتژیك و اهل مشورت ونیز برخوردار از سعه صدری برجسته.

2. به لحاظ خصائص فردی، انسانی است ساده زیست و در عین حال دست و دل باز و بلند نظر، پركار، به لحاظ مالی سالم و بلند پرواز ، صریح و صادق و در دوستی استوار و صمیمی و یكرنگ.

3. مدت ها پیش، زمانی كه تئوری دولت ائتلاف ملی را برای اولین بار مطرح كرد، با او به گفتگو نشستم. نظر او را بسیار پسندیدم و آن را در شرایط كنونی كشور؛ هم به لحاظ اوضاع داخلی و هم به لحاظ مسائل بین المللی، بهترین راه حل دیدم.

نقطه اصلی فكر او را ستادی مركب از انسان های توانا شكل می دهد؛ انسان هائی كه هر كدام بالقوه توانائی امور كشور را دارند و هر یك در یك یا چند زمینه صاحب نظر و برخوردار از تجربه هستند.

من و انتخابات: نظر نویسندگان دیگر این مجموعه

این گروه در حقیقت سازمان فكری و طراحی امور را سامان می دهند. مشكلات را بر رسی كرده؛ راه حل های اجرائی و راهبردی و راهكارهای عملی و رویكردهای علمی را تدوین می كنند. كار گروهی در این ستاد عملا" ؛ جای مدیریت فردی را گرفته و خرد جمعی را به جای اندیشه فردی می نشاند.

4. در مقایسه با دیگر نامزدها؛ كه برای هركدام احترام در خور خودشان را قائل هستم؛ آقای رضایی برنامه ای چند بعدی و كارشناسی شده و منطبق با سند چشم انداز بیست ساله دارد، سندی كه ایشان در تنظیم آن كار ستادی و گروهی و پژوهشی انجام داده است.

به عنوان مثال برای مبارزه با بیكاری؛ در چندین زمینه طرح های مطالعه شده و قابل اجرا دارد. در بخش سرمایه گذاری و جلب سرمایه های خارج از كشور، راههای عملی و علمی تدوین كرده است، در بخش هنر و امنیت ملی و سیاست خارجی، فكری نو و ذهنی چند بعدی دارد؛ در هركدام از بخش های اجرائی؛ راهكارهائی را تنظیم كرده و مطالعاتی عینی و نه تخیلی، انجام داده است.

این ها و نكاتی چند در زمینه هائی دیگر؛ در مجموع مرا به این نظر كشاند كه به حمایت از تئوری دولت ائتلافی بر خیزم و در معرفی آرمان ها و اندیشه های ایشان؛ در این فرصت اندك؛ به ایشان كمك كنم.

تردیدی ندارم كه اگر از همان زمان كه آقای رضایی؛ نظریه دولت ائتلافی را مطرح كرد؛ وارد صحنه شده و برنامه های خود را معرفی می كرد و جامعه را با نظریه های علمی و عملی خویش آ شنا می ساخت؛ امروز و در روزهای نزدیك به میعاد انتخاب ؛ كار تصیمم گیری را برای خیلی ها آسان تر ساخته بود.

صادق طباطبایی خود در نخستین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران در سال 1358 نامزد بود که از لحاظ کسب آرا رتبه چهارم را به دست آورد.