به روز شده:  14:35 گرينويچ - سه شنبه 09 ژوئن 2009 - 19 خرداد 1388

نامه سرگشاده هاشمی رفسنجانی به آیت‌الله خامنه‌ای

اکبر هاشمی و آیت الله خامنه ای

آقای هاشمی تلویحا از سکوت آیت الله خامنه ای در برابر انتقادهای آقای احمدی نژاد انتقاد کرده است

اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس مجلس خبرگان ایران، در اعتراض به آنچه "اظهارات عاری از حقیقت و غیرمسئولانه" محمود احمدی نژاد در جریان مناظره تلویزیونی با میرحسین موسوی خوانده، نامه ای به آیت الله علی خامنه ای، رهبر ایران نوشته، و تلویحا از سکوت آقای خامنه ای در این ماجرا گلایه کرده است.

آقای رفسنجانی در این نامه که روز سه شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۸۸، ۹ ژوئن ۲۰۰۹، با ابراز بی طرفی در انتخابات کنونی، نوشته است آن مناظره و مقدمه چینی های قبل و حوادث بعد از آن، "خاطرات تلخ اظهارات و اقدامات منافقان و گروهک های ضدانقلاب در سال های اول بعد از انقلاب" را برای او زنده کرده است.

آقای رفسنجانی این اقدامات را "برای تحت الشعاع قرار دادن گزارش های مستند و مکرر دیوان محاسبات در خصوص مفقودالاثر بودن یک میلیارد دلار و ارتکاب چند هزار تخلف در اجرای بودجه ها" دانسته است.

آقای رفسنجانی در نامه خود به رهبر ایران، نقطه قابل توجه در این تهمت ها را این دیده است که "غیرمستقیم، مقام ولایت در زمان رهبری امام راحل و جناب عالی که هادی دولت ها بوده اید و با اظهارات صریح، مدیریت ها را مورد تایید و تحسین قرار داده اید، نشانه گرفته است."

آقای رفسنجانی که سابقه چند سال ریاست مجلس در دهه اول جمهوری اسلامی را نیز دارد، به ماجراهای ریاست جمهوری ابوالحسن بنی صدر، اولین رئیس جمهور ایران، اشاره کرده و نوشته است: "بعد از جریان شوم ۱۴ اسفندماه ۱۳۵۹ با ارشاد امام و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، شهید مظلوم دکتر بهشتی و جناب‌عالی و این جانب که در شعارهای مردمی به عنوان "سه یاور خمینی" شناخته شده بودیم، با همراهی نیروهای انقلابی و بخصوص نمایندگان متعهد مجلس اول و حزب جمهوری اسلامی توانستیم در جهت زدودن غبارهای ابهامات و سم‌پاشی‌ها اقدامات مؤثری انجام دهیم و امام راحل درد آشنا با تشکیل گروه حقیقت‌یاب و داور، بخشی از حقایق را آشکار ‌کردند."

کلیک متن کامل نامه اکبر هاشمی رفسنجانی به آیت الله خامنه ای

روز ۱۴ اسفند ۱۳۵۹، سخنرانی آقای بنی صدر، رئیس جمهور وقت، در دانشگاه تهران با شعارهایی متقابل مخالفان و حامیان او به خشونت کشیده شد. خشونت هایی که در نهایت به عزل آقای بنی صدر از مقام ریاست جمهوری در اول تیر ۱۳۶۰ و فرار او از ایران منجر شد.

البته آقای رفسنجانی تاکید کرده است که قصد ندارد دولت موجود را "مثل دولت بنی صدر" معرفی کند و یا "سرنوشتی شبیه آن دولت را برای این دولت" بخواهد، اما گفته است که "باید مانع گرفتار شدن کشور به سرنوشت آن روزگار شد".

آقای رفسنجانی گفت در مراسم بزرگداشت سالگرد آیت الله خمینی، یک روز پس از مناظره محمود احمدی نژاد و میرحسین موسوی، به آقای احمدی نژاد گفته است که در اظهارات او "خلاف گویی های فراوانی وجود داشته و ادعای کذب تماس تلفنی من با یکی از سران عرب و ادعای کارگردانی مبارزات انتخاباتی رقبا و اتهامات ناروا به جمعی از بزرگان نظام، از جمله جناب آقای ناطق نوری و فرزندان من و بدتر از همه زیر سوال بردن اقدامات امام راحل را یادآوری و پیشنهاد کردم با صراحت اتهام های نادرست را پس بگیرد که نیازی به قادامات قانونی افراد و خانواده هایی که ناجوانمردانه و مظلومانه هدف تیرهای ناسزاگویی قرار گرفته اند، نباشد."

آقای رفسنجانی همچنین گفته است که از صدا و سیما هم خواسته فرصتی در اختیار طرف های ذیحق قرار گیرد که از خود دفاع کنند. البته آقای رفسنجانی تاکید کرده که در پایان دوره ریاست جمهوری اش طبق اصل ۱۴۲ قانون اساسی، ثروت او و خانواده اش محاسبه شده و رسما "پاکی و منزه بودن رئیس جمهور و خانواده او" اعلام شده است.

آقای رفسنجانی با تاکید بر اینکه از هیچیک از نامزدهای انتخاباتی حمایت نکرده یا در تدوین برنامه های آنها مشارکت نداشته، از سکوت رهبر جمهوری اسلامی در قبال اظهارات محمود احمدی نژاد اعلام تاسف کرده و نوشته است: "مع‌الاسف، این دو پیشنهاد خیرخواهانه عملاً پذیرفته نشده و رهبر معظم هم صلاح را در سکوت‌شان دیدند و بی‌شک جامعه و بخصوص نسل جوان نیازمند اطلاع از حقیقت است."

آقای رفسنجانی در ادامه نامه به آیت الله خامنه ای نوشته با وجود آن که ادامه وضع موجود را به صلاح کشور و نظام نمی داند، رسما اعلام کرده است که قصد شرکت در انتخابات و حمایت از نامزد خاصی را ندارد.

آقای رفسنجانی همچنین گفته است از پنج سال پیش در مقابل آنچه دور جدید تهمت ها و هجمه ها خوانده، "دندان روی جگر دارد" و از این باب مورد انتقاد دوستان و بستگانش هم هست.

هاشمی رفسنجانی: به آقای احمدی نژاد گفتم که در اظهارات او خلاف گویی های فراوانی وجود داشته... و پیشنهاد کردم با صراحت اتهام های نادرست را پس بگیرد

آقای رفسنجانی بعد از انتخابات دوره پیشین ریاست جمهوری که منجر به شکست او از محمود احمدی نژاد شد، نامه ای منتشر کرد و شکست خود را متأثر از تخلفات گسترده و سازمان یافته در انتخابات و تخریب چهره خود با استفاده از بودجه دولتی و اموال عمومی دانست.

در پی این اعتراض، آیت الله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی قوه قضائیه را مأمور شناسایی افرادی کرد که دست به تخریب آقای هاشمی زده اند و مسئولان قضائی نیز در آن زمان از بازداشت افرادی در ارتباط با این اتهام خبر دادند، اما بعدا اخبار دیگری در این باب منتشر نشد.

آقای رفسنجانی در نامه اخیر خود خطاب به آیت الله خامنه ای نوشته است: "اگر نظام نخواهد یا نتواند با پدیده‌های زشت و گناه‌آلودی مثل تهمت ها، دروغ‌ها و خلاف‌گوییهای مطرح شده در آن مناظره برخورد کند و اگر مسئولان اجرای قانون نخواهند و یا نتوانند به تخلّف‌های صریح خلاف قانون در اعلان افراد به عنوان فاسد که فقط بعد از اثبات تخلف در دادگاه قابل اعلان است، رسیدگی کنند و اگر فردی در موقعیت ریاست جمهوری بدون مراعات ‌شان منصب مقدسش خود را مجاز به ارتکاب چنین گناهان کبیره و اخلاق‌شکن علی رغم سوگند به مراعات شرع و قانون بداند، چگونه می‌توانیم خود را از پیروان نظام مقدس اسلامی بدانیم؟"

آقای رفسنجانی در پایان نامه خود خطاب به آیت الله خامنه ای نوشته است: "اکنون که امام راحل (ره) آن پیر فرزانه و حلال مشکلات و ملجاء همه و یار صبور و دیرینه هر دوی ما آیت‌الله شهید مظلوم دکتر بهشتی و بسیاری از همسنگران قدیم که یا به فیض عظمای شهادت رسیدند و یا به دیار باقی شتافتند در بین ما حضور ندارند، شما مانده‌اید و من و معدودی از یاران و همفکران قدیم. از جناب‌عالی با توجه به مقام و مسئولیت و شخصیتتان انتظار است برای حل این مشکل و برای رفع فتنه‌های خطرناک و خاموش کردن آتشی که هم اکنون دودش در فضا قابل مشاهده است، هرگونه که صلاح می‌دانید اقدام موثری بنمایید و مانع شعله‌ورتر شدن این آتش در جریان انتخابات و پس از آن شوید."

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.