اسرائیل: فقدان گزینه مطلوب در انتخابات ایران

شعارها و سخنرانی های تند و آتشین محمود احمدی نژاد ، او را در اسرائیل به نوعی سمبل تهدید و حتی یهودی ستیزی تبدیل کرده است.

با این حال، به نظر می رسد انتخابات ایران حداقل در بین دولتمردان اسرائیل چندان هیجانی ایجاد نکرده است. اما ظاهرا ً به تدریج علاقه افکار عمومی و رسانه های اسرائیلی به تبعات انتخابات ایران رو به افزایش است.

اعتراضات و ناآرامی های تهران کمترین تاثیری بر بدبینی کلی مقامات اسرائیلی نسبت به ایران نگذاشته اند.

همین امروز ایهود باراک وزیر دفاع و رهبر حزب کارگر اسرائیل، نسبت به خوشبینی به آقای میر حسین موسوی هشدار داد.

آقای باراک گفت: " موسوی را اشتباه نگیرید، او صلاحیت اینکه مثلا ًعضو کنست اسرائیل شود یا فرماندار ایالت مریلند آمریکا را ندارد." اما مئیر داگان، رئیس موساد پا را از این فراتر گذاشته و رسما ً میر حسین موسوی را خطر عظیم تری برای اسرائیل توصیف کرده است.

آقای داگان امروز در جلسه کمیته روابط خارجی و دفاع کنست یا مجلس اسرائیل گفت: " واقعیت این است که ایران در اثر این نتخابات تغییر نخواهد کرد. احمدی نژاد برای ما و جهان، شخصیت شناخته شده ای است. اگر موسوی، کاندیدای اصلاح طلبان پیروز شده بود، اسرائیل با مشکل جدی تری رو به رو می شد چون موسوی در عرصه بین المللی یک عنصر میانه رو شناخته می شود و مجبور می شدیم دنیا را قانع کنیم که هنوز ایران خطرناک است. باید به یاد داشته باشیم که این موسوی بود که در دوره ریاست جمهوری اش، برنامه هسته ای ایران بعد از انقلاب را آغاز کرد."

اما در عرصه مطبوعات، وقایع تهران و سایر شهرهای ایران امروز تیتر اول اکثر روزنامه های اسرائیل را به خود اختصاص داده است.

روزنامه پر تیراژ یدیوت آهرونت گزارش خود را بر محدودیتهای مخابراتی اعمال شده توسط دولت ایران متمرکز کرده است و روزنامه ماآریو نیز گزارشی دارد از درخواست کمک تظاهرکنندگان اصلاح طلب.

اما شاید جالب ترین مقاله، تحلیلی است در روزنامه هاآرتض که در آن شدیدا ً از آنهایی که در اسرائیل از احمدی نژاد و پیروزی او حمایت می کنند، انتقاد شده است.

در این مقاله، آلوف بن، سردبیر سیاسی هاآرتض می نویسد: پیروان این مکتب اعتقاد دارند برنامه هسته ای ایران با تغییر رئیس جمهور متوقف نخواهد شد برای همین بهتر است یک منکر هولوکاست که اسرائیل را رسما ً و علنا ً به نابودی تهدید کرده، رئیس جمهور ایران باشد.

اما به نوشته آقای بن، این رویکرد هر چند در چهار سال گذشته، کار اسرائیل را در عرصه تبلیغات بسیار آسان کرده، دست آورد دیگری برای اسرائیل نداشته.

به اعتقاد سردبیر دیپلماتیک هاآرتض، شاید در نهایت جهان و اسرائیل ناچار شوند با یک ایران بالقوه هسته ای کنار بیایند و در نتیجه بهتر است در طرف دیگر رهبری خردمندی وجود داشته باشد که منطقه را آرام کند، نه کسی که منطقه را به سمت هرج و مرج سوق دهد.