دولت بعدی ایران و 'بحران مقبولیت بین المللی'

عکس از خبرگزاری فارس

گرچه تعداد پیام های تبریک دولت های مختلف در جهان به رئیس جمهوری منتخب در کشورهای جهان عامل مشروعیت دولت او محسوب نمی شود، اما اقبال نشان دادن کشورهای مختلف به رئیس جمهوری منتخب، می تواند مقبولیت بین المللی کشورش را بالا می برد و توان سیاسی و دامنه تاثیرگذاری آن کشور را افزایش دهد.

دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران شاید اولین انتخاباتی باشد که عمده کشورهای دمکراتیک جهان برای فرد پیروز اعلام شده آن نه تنها پیام شادباشی نفرستادند که با نگاه به دامنه اعتراضات مردمی در ایران در منصفانه و عادلانه برگزار شدن انتخابات نیز از خود تردید نشان داده اند.

فضای محدود بین المللی که در ۴ سال اخیر دولت محمود احمدی نژاد با آن رو به رو بوده ، به همراه تحریم های بین المللی از سوی شورای امنیت سازمان ملل نسبت به دولت پیشین آقای احمدی نژاد، تحرک بین المللی را از ایران در مجامع عمده جهانی و عمدهکشورهای موثر بر تعاملات دیپلماتیک محدود کرده است.

منتقدان می گویند سیاست خارجی دولت آقای احمدی نژاد در ۴ سال گذشته عمدتا محدود به مناطقی همچون آمریکای لاتین و برخی از کشورهای آفریقایی شده است که با اعطای وام های بزرگ به این کشورها به دست آمده اما همچنان این کشورها را به علت دوری جغرافیایی در عمق استراتژیک ایران قرار نداده است.

سیاست منطقه ای ایران در میان کشورهای خلیج فارس طی ۴ سال گذشته با اقبال کشورهای منطقه رو به رو نبوده و روابط دو جانبه برخی از کشورهای این منطقه همچون روابط ایران و بحرین گاه تا بحرانی منطقه ای پیش رفته است.

بر اساس دیدگاه گروهی از منتقدان، دولت احتمالی آینده آقای احمدی نژاد در چنین شرایطی گرچه با محدودیت تازه ای مواجه خواهد شد اما فضای تحرک بین المللی پیشین خود را در میان کشورهایی همچون ونزوئلا که طی ۴ سال گذشته روابط سیاسی نزدیکی با آنها برقرار کرده بود، حفظ خواهد کرد.

سفرچند ساعته آقای احمدی نژاد به روسیه که پس از بالاگرفتن اعتراض های مردمی در ایران انجام شد به زعم ناظران مسائل ایران عملی برای نشان دادن اعتماد به نفس او در سیاست خارجی بود.

اما مشکل مزمن ایران در روابط با کشورهای غربی به خصوص آمریکا است که اگر به سوی سردی بیشتر نرود، افق روشنی هم برای آن قابل تصور نیست.

باراک اوباما، رئیس جمهوری جدید آمریکا در زمان مبارزات انتخاباتی ایران، همواره نشانه هایی جدی از تمایل کشورش به آغاز عادی سازی روابط با ایران نشان می داد و کشورهای اروپایی را نیز تا حدودی به ثمر بخشی این سیاست امیدوار کرده است. آقای اوباما بعد از پیروزی در انتخابات تاریخی کشورش یک پیام تبریک بی سابقه از آقای احمدی نژاد دریافت کرد، ولی بعد از پیروزی مجدد همتای ایرانی خود، درباره صحت و سلامت پیروزی او ابراز تردید کرده است.

گرچه آقای اوباما به ظرافت آمریکا را از حمایت از اعتراض های مردمی دور نگاه داشته است، اما طی روزهای اخیر از سوی رقبای خود در حزب جمهوری خواه برای اتخاذ یک جهت گیری روشن سیاسی در قبال وقایع ایران تحت فشار قرارگرفته است.

در حالی که کشورهای جهان نظام حاکم بر ایران را به رسمیت شناخته اند، نفرستادن پیام تبریک برای رئیس جمهوری منتخب اعلام شده نامشروعیت بین المللی به همراه نخواهد داشت.

اما ناظران مسائل ایران می گوینددر صورتی که دولت دوم آقای احمدی نژاد در چنین شرایطی بر سر کار بیاید و تردید درباره مقبولیت داخلی آن ادامه داشته باشد، هرگونه قرار گرفتن دولت آقای اوباما در مسیر عادی سازی روابط با ایران می تواند در داخل ایالات متحده دشوارتر از روزهای پیش از انتخابات شود و مخالفانی نیز در میان متحدان اروپایی آمریکا به دنبال آورد که تا پیش از این به سیاست های آقای اوباما امیدوارانه می نگریستند.

مطالب مرتبط