وقایع جاری ایران از چشم رسانه های بریتانیا

روزنامه های گاردین، تایمز، ایندیپندنت و دیلی تلگراف در شماره های امروز ، 23 ژوئن، به تفصیل درباره کشته شدن ندا آقا سلطان و درگیری های اخیر بین تظاهرکنندگان و نیروهای پلیس و بسیج در ایران نوشته اند.

روزنامه گاردین با چاپ عکسی از ندا آقا سلطان در صفحه اول خود، ماجرای پخش فیلم ویدئویی مرگ او و انتشار بلافاصله آن به سراسر جهان از طریق شبکه های اجتماعی اینترنتی را بازگو کرده است.

گاردین در صفحات داخلی خود، 2 صفحه کامل را به وقایع ایران اختصاص داده است. عکس بزرگی از تظاهرکنندگان در برلین، پایتخت آلمان، که تصویر صورت خون آلود ندا را به دست گرفته اند هم در میان مقالات این دو صفحه چاپ شده است.

سایمون تیسدال، در مقاله ای در همین صفحات از تیره شدن روابط بین ایران و کشورهای غربی نوشته است. او می نویسد که کشورهای اروپایی و به ویژه بریتانیا، اتهامات مقامات ایران مبنی بر مداخله این کشورها در امور داخلی ایران را صریحا تکذیب کرده اند. سایمون تیسدال می نویسد که با حمایت مقامات مستقلی مانند علی لاریجانی، رییس مجلس ایران، از نظریه دخالت کشورهای خارجی در ایران، و تصمیم کمیسیون سیاست خارجی مجلس درباره تجدید نظر در روابط ایران و بریتانیا، ممکن است که به زودی سفیر بریتانیا در ایران این کشور را ترک کند.

سایمون تیسدال در قسمتی از مقاله خود می نویسد که در عین حال این روزها شایعات تایید نشده ای شنیده می شود مبنی بر اینکه بانک های بریتانیایی تصمیم گرفته اند یک ممیز شش میلیارد دلار از حساب های بانکی به نام مجتبی خامنه ای، پسر آیت خامنه ای را مسدود کنند.

تیسدال می نویسد که چنانچه این موضوع حقیقت داشته باشد، احتمالا در افزایش میزان ناخرسندی مقامات عالی رتبه ایران در باره بریتانیا موثر بوده است.

روزنامه گاردین در مقاله دیگری به قلم الیور لافت، به این موضوع پرداخته است که وزارت امور خارجه ایران، بی بی سی و صدای آمریکا را متهم کرده است که سخنگوی دولت های خود و به دنبال ایجاد ناآرامی در ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری هستند.

ندا مظهر اعتراضات در ایران

روزنامه تایمز هم در صفحه اول خود سه عکس مختلف از ندا آقا سلطان چاپ کرده است: یکی با روسری، یکی بدون روسری و یکی هم با نوارهای قرمز رنگ خون بر روی صورتش.

روزنامه تایمز در صفحات داخلی به شرح ماجرای اصابت گلوله به ندا پرداخته است و عکسی هم از تظاهرات ایرانیان ساکن کالیفرنیا چاپ کرده است که پلاکاردهایی با شعار "من ندا هستم" به زبان انگلیسی به دست گرفته اند.

جو جوزف، از مقاله نویسان روزنامه تایمز، موضوع امروز خود را به چهره آلوده به خون ندا، و تبدیل شدن این تصویر به نماد تظاهرات و اعتراض های ایران، اختصاص داده است.

او می نویسد که معمولا در جریان هر شورش، درگیری و یا فاجعه ای، یکی از تصویرهای مربوط به این واقعه، تبدیل به تمثیلی می شود که بازگو کننده شرح آن واقعه است. مانند جوانی که در میدان تیانان من در پکن در مقابل تانک ارتش ایستاده و یا دختر جوان برهنه ای که با سوختگی شدید ناشی از مواد محترقه، سراسیمه در جاده ای در ویتنام جنوبی، می دود.

به نوشته جو جوزف، ندا و تصویر او نیز در اذهان عمومی تبدیل به مظهر اعتراضات ایران شده است.

برونون مادوکس، یکی دیگر از ستون نویس های روزنامه تایمز در تحلیلی از واکنش کشورهای اروپایی به وقایع ایران، از شدت این واکنش ها استقبال کرده است.

به عقیده خانم مادوکس، سخنان شدید اللحن مقام های کشورهای اروپایی تاثیری روی نتیجه تظاهرات و اعتراض ها در ایران نمی گذارد، اما در عین حال دولت ایران به دلیل ضعف اقتصادیش نمی تواند به واکنش های بین المللی بی اعتنا بماند.

برونون مادوکس در ادامه مقاله اش می نویسد که کاهش بهای نفت و وضعیت نا آرام در ایران، سرمایه گذاران خارجی را از رفتن به ایران منصرف می کند. چیزی که به عقیده خانم مادوکس، پس از 30 سال کمبود سرمایه گذاری، ایران شدیدا به آن نیاز دارد.

روزنامه ایندیپندنت هم مانند اکثر روزنامه های روز سه شنبه بریتانیا، با چاپ عکس هایی از ندا آقا سلطان، ماجرای تظاهرات روزهای اخیر و تیرخوردن ندا را توصیف کرده است.

این روزنامه در بخش خبرهای جهانی اش هم مطالبی درباره ایران چاپ کرده است، از جمله مقاله ای از رابرت فیسک. آقای فیسک می نویسد که با روشن کردن چراغ های اتومبیل ها و به دست گرفتن شمع، نمی توان جمهوری اسلامی را سرنگون کرد. به نوشته او ممکن است که چنین روشی برای مهاتما گاندی موثر بود، اما حضور چندین هزار نفر معترض در خیابان های ایران، رهبر جمهوری اسلامی و کشور او را نگران نخواهد کرد.

رابرت فیسک برخورد نیروهای پلیس و بسیج با معترضان در خیابان های ایران را با برخورد ارتش اسرائیل با انتفاضه فلسطینی ها مقایسه می کند. او می نویسد (از نظر اسرائیل) اگر فلسطینی هایی که در اراضی اشغالی سنگ پرت می کنند، به ضرب گلوله کشته شوند، تقصیر خودشان است چون هم قانون را نقض می کنند و هم برای عوامل خارجی کار می کنند.

فیسک در ادامه مقاله خود می نویسد همانطور که اسرائیل ایران و سوریه را حامیان اقدامات خشونت آمیز فلسطینی ها می داند، ایران هم بریتانیا، آمریکا و اسراییل را مسئول ناآرامی های جاری می داند.