دیدگاه رسمی در ایران به رسانه ها غربی: ابزار و گوش به فرمان دولت ها

Image caption آقای احمدی نژاد رسانه ها را کاری ترین سلاح دشمنان بشریت علیه ملت ها دانسته است

احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران در سومین مجمع عمومی سالانه اتحادیه رادیو و تلویزیون های کشورهای اسلامی که در تهران برگزار شده، گفته که کشورهای به گفته او "استکباری" بدون رسانه حتی یک روز هم دوام نمی آورند.

آقای احمدی نژاد رسانه ها را "زرادخانه اصلی" کشورهای غربی خوانده و گفته "کشورهای غربی از اصل یک خبر دروغ را جعل و با تکرار آن را تبدیل به سند می کنند و با استناد به آن حمله می کنند."

به گفته آقای احمدی نژاد شعارهای "آزادی اطلاع‌رسانی" در غرب یک دروغ بزرگ است و تمام رسانه های غربی مو به مو سیاست‌های دولت‌های به گفته او "استکباری" را دنبال می‌کنند.

آقای احمدی نژاد در تالاری که در صداو سیمای جمهوری اسلامی قرار دارد و در حضور نمایندگان رسانه های کشورهای اسلامی به نظام رسانه های کشورهای غربی انتقاد کرده است.

او گفته است که "سرمایه‌گذاری در مورد رسانه امروز بیش از سرمایه‌گذاری در آموزش و فرهنگ است و به عبارتی مهمترین سلاح پیشبرد سیاست‌های استکباری امروز رسانه است تا جایی که اگر رسانه را از نظام استکباری جدا کنیم حتی یک روز هم دوام نمی آورند."

آقای احمدی نژاد همچنین از مشاهدات خود در سفر اخیرش به نیویورک گفته و برای حضار شرکت کننده در نشست تهران تعریف کرده است که در این سفر، تقریبا با تمام رسانه‌های آمریکایی مصاحبه داشته است. "همه اینها چهار تا سئوال بیشتر نداشتند و سئوال‌ها کاملا یکسان بود و در بعضی‌ها ترتیب سئوال‌ها نیز مثل هم بود. من از آنها سوال کردم که شما چطور رسانه مستقل هستید و کدام یک از این سئوال‌ها سوال‌های مردم است.‌ درحالی که همه این سئوال‌ها، سئوال های دولتهایشان است."

سعید برزین، کارشناس رسانه های ایران در بی بی سی می گوید که این استنباط تازه ای در ایران نیست و حکومت پیشین ایران هم اعتقاد داشت که رسانه های غربی ابزار دولت ها هستند و برای پیشبرد سیاست خارجی آنها عمل می کنند.

این دیدگاه مختص به دولتمردان ایرانی نیست. در دوران اتحاد جماهیر شوروری هم دولتمردان اعتقاد داشتند که رسانه های غربی ابزار دولت های سرمایه داری برای رسیدن به اهدافشان در جنگ سرد و نبرد با کمونیسم بودند.

با این همه آقای برزین می گوید که نمی توان صحبت های آقای احمدی نژاد را یکسره رد کنیم و گفته های او مایه هایی از حقیقت هم در خود نهفته دارد. به اعتقاد او شاید هیچ رسانه ای را در جهان نتوان ۱۰۰ درصد بی طرف دانست.

سخنرانی محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران درباره نظام رسانه ای کشورهای مختلف در جهان که آن را ابزار پیشبرد سیاست ها و فرهنگ این کشور بر ملت های دیگر خوانده است می تواند تا حدودی نشان دهنده نگاه رسمی در ایران بر رسانه ها در کشورهای مختلف باشد.

اما مسعود بهنود روزنامه نگار در لندن می گوید که این تصور قدیمی شاه ایران هم بود و انحرافی است که حاکمان ایرانی از گذشته درباره رسانه های مستقل داشته اند. به گفته آقای بهنود دولتمردان ایرانی بر این نظر اصرار دارند که رسانه های غربی با تکرار دروغ آن را سند می کنند اما عمده رسانه های مستقل بر اساس اصول حرفه ای باید "حقیقت" را تکرار کنند که گاه به مذاق سیاستمداران و دولتمردان خوش نمی آید.

پنجاه سالگی تلویزیون ایران

همزمان با مجمع عمومی سالانه اتحادیه رادیو تلویزیون های کشورهای اسلامی در تهران که آقای احمدی نژاد در آن از نظام رسانه ای غرب انتقاد کرده است، پخش برنامه های تلویوزیونی این کشور نیز وارد پنجاه و یکمین سال خود شد.

در ساعت ۵ عصر یازدهم مهرماه سال ۱۳۳۷ ، نخستین فرستنده تلویزیون ایران اولین برنامه خود را پخش کرد.

این فرستنده که "تلویزیون ایران" نامیده می‌شد در ابتدا هر روز، ازساعت ۱۸ تا ساعت ۲۲ به وقت تهران برنامه داشت‌.

تلویزیون ایران در ابتدا به صورت کاملاً خصوصی اداره و هزینه‌های آن از آگهی‌های تبلیغاتی تأمین می‌شد اما سه سال بعد با ورود مجلس شورای ملی و مجلس سنا به موضوع اداره تلویزیون در ایران، مدیریت این رسانه در اختیار وزارت اطلاعات و جهانگردی وقت قرار گرفت که وظیفه ای شبیه به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی امروزی داشت.

تلویزیون که اصلی ترین رسانه دولتی در حال حاضر در ایران است طی پنج دهه ای که از عمر آن در این کشور می گذرد همواره رسانه ای دولتی بوده که برای شکل دهی به افکار عمومی مطابق دیدگاه حکومت وقت عمل می کرده است.

مسعود بهنود روزنامه نگاران ایرانی که مدتی هم به طور مستقل برای رادیو تلویزیون ملی ایران برنامه سازی کرده است می گوید تلویزیون در این پنجاه سال تغییر عمده ای نکرده و هیچ وقت نتوانست از دست بخش دولتی خارج شود.

بخش اخبار تلویزیون ایران در ماه های اول تاسیس هم که مدیریت خصوصی داشت توسط دولت کنترل می شد.

رسانه های چاپی و رسانه های صوتی و تصویری ایرانی از لحظه تاسیس شان در ایران همواره دولتی بوده اند. چه روزنامه "کاغذ اخبار" که اولین روزنامه ایرانی است و اخبار "ممالک محروسه" و دربار ایران را منتشر می کرد و چه تلویزیون که در ابتدا گرچه مدیریتی خصوصی داشت اما بعدها آرام آرام نقش دولت در اداره آن بیشتر شد و سرانجام مطابق قانون اساسی فعلی ایران در انحصار دولت قرار گرفت.

به اعتقاد کارشناسان رسانه، تاریخ رسانه ها در ایران که همواره مالکیت و مدیریت دولتی داشته و در کنار پدیده سانسور و سرکوب این ذهنیت را برای دولتمردان ایرانی ساخته است که هر رسانه ای در کشورهای دمکراتیک اگر هم مدیریتی مستقل از دولت داشته باشد، ظاهری است و باز هم بلندگوی تبلیغاتی دولت ها است. رسانه هایی که آقای احمدی نژاد از آن با عنوان "کاری ترین سلاح دشمنان بشریت علیه ملت ها" نام می برد.

مطالب مرتبط