بررسی روزنامه های صبح تهران؛ یکشنبه ۲۴ آبان

تیترهای اول

روزنامه جمهوری اسلامی در صدر اخبار خود نوشته "نظاميان آمريكايي در افغانستان خود را باخته اند" و کیهان از زبان محمد البرادعی از "فشار آمریکا به آژانس برای تهیه گزارش علیه ایران" نوشته است.

"دیوار قانون در برابر دولت" عنوان اصلی تهران امروز است و اعتماد نوشته "ورود شورای نگهبان به بحث مترو" و مردم سالاری خبر داده "دولت حجیم تر می شود".

آفتاب یزد انتقاد فرمانده نيروي انتظامي را از نحوه برخورد با مساله اعتياد در مدارس با این تیتر منعکس کرده "دانش‌آموزان معتاد را اخراج مي‌كنند و مي‌گويند معتاد نداريم"، ابتکار از قول صدا و سیما خبر داده "رجوع مردم به ماهواره دو برابر شد"، جام جم در عنوان اصلی خود پیش بینی کرده "تکمیل کابینه شاید امروز"، "بازخوانی ۳ سند ویژه تخلف در گمرک" عنوان اصلی خراسان است، رسالت در تیتر اول خود نوشته "شهرداری ها بیشترین شکایت را در دیوان عدالت اداری دارند" و دنیای اقتصاد خبر داده "سكه حراج شد، حباب تركيد"..

"گرفتار خشونت نمی شویم" به نقل از میرحسین موسوی و مهدی کروبی عنوان اصلی حیات نو است.

گزیده مقالات

ادعای اوباما

مردم سالاری در مقاله ای نوشته چند روز قبل باراک اوباما که جديدا چوب خط رياست جمهوري او از يک سال عبور کرده طي اظهار نظري گفت که دليل پاسخ غيرشفاف ايران به توافقات ژنو و وين را تزايد "چالش هاي داخلي" کشورمان ارزيابي مي کند که از ديد او به کاهش "اعتماد به نفس" دولت ايران منجر شده و مدعي شد ايالات متحده حاضر است گشاده دستي نموده و فرصت زماني بيشتري در اختيار ايران قرار دهد.

به نوشته محسن دقت دوست در این مقاله این بيانات به دلايلي که روشن نیست بازتاب بسيار ناچيزي در کشور داشته در حالی که همين نوع سخن گفتن توسط ساير دول غربي به احضار سفير و موضع گيري هاي تند و غليظ دولتمردان مبني بر محکوميت دخالت در مسائل داخلي ايران می انجاميد و گزارش آن بارها از رسانه ملي به گوش مي رسيد.

نویسنده مردم سالاری به یادآورده که در جريان اجلاس اخير سازمان ملل هم احمدي نژاد آشکارا حساب اوباما را از ديگران جدا کرد و در مقابل اظهارات مشترک سران سه کشور آمريکا، انگليس و فرانسه عليه فعاليت هاي هسته اي ایران گفت: "از سارکوزي و گوردون براون انتظاري نبود. ولي تعجب مي کنم که اوباما چرا چنين گفته؟"

صبر ایران اندازه دارد

کیهان در سرمقاله خود نوشته امريكايي ها با مشاهده درگيري هاي داخلي بوجود آمده درايران پس از انتخابات احساس كردند كه پر فايده ترين كار براي آنها دميدن در اين آتش است و به همين دليل هم بود كه استراتژي «گذاشتن گزينه هاي سخت در مقابل ايران» را در پيش گرفتند.

به نظر سرمقاله کیهان از ديد غرب، در شرايطي كه ايران دچار به هم ريختگي داخلي است، مواجه كردن آن با پيشنهادي حاوي «گزينه هاي دشوار»، تنها مي تواند به دو وضعيت منجر شود: وضعيت اول اين است كه ايران يكي از گزينه ها را بپذيرد كه دراين صورت همان اتفاقي رخ داده كه غربي ها مي خواهند و وضعيت دوم هم اين است كه ايران تصميم بگيرد مقاومت كندو هيچ كدام از گزينه هاي پيشنهادي را نپذيرد كه دراين صورت از داخل دچار بحران خواهد شد

در انتهای این مقاله نتیجه گیری شده که زماني آن است که غربي ها همان جمله ای را که همواره خطاب به ايران مي گفتند ، يك بار هم از زبان ايران بشنوند که «صبر ايران اندازه دارد». ممكن است طرف هاي غربي تا ابد نتوانند تصميم بگيرند. طبعا تامين سوخت راكتور تهران نمي تواند تا آن موقع معطل بماند

توصیه بوش به اصلاح طلبان

رسالت بر اساس خبری که دیروز تیتر اول کیهان بود در سرمقاله خود نوشته بوش رییس جمهوری آمریکا از اصلاح طلبان - ببخشيد جنبش موسوم به سبز - چه خواسته بود که اين گونه بي پروا و بي پرده بدون لاپوشاني اعلام کرده ما از آنها دفاع مي کنيم و خواهيم کرد.

به نظر نویسنده سرمقاله رسالت جورج بوش به اصلاح طلبان ایرانی گفته بود اگر انتخابات را برديد که هيچ، اگر باختيد بگوييد تقلب شده و روي آن محکم بايستيد و دنبال اثبات آن به روشهاي حقوقي نباشيد. بوش به آنها گفته بود توي خيابانها بريزيد و بگوييد مرگ بر ديکتاتور و «راي ملت ميزان است» را فراموش کنيد.

سردبیر رسالت سناریو خود را تا آن جا برده که نوشته: متاسفانه به توصيه هاي بوش آن قدر عمل کردند ، تا با سد بيداري ملت و هوشياري نظام و اقتدار انقلاب روبرو شدند و متاسفانه برخي از همين جماعت که زماني کارنامه قابل قبول در انقلاب و در ميان مردم ما اعتباري داشتند گفته هاي بوش را عمل کردند و اکنون در يک گردنه خطرناک گير کرده اند که نه مي توانند عقب بيايند نه مي توانند خيلي جلوتر از اين بروند.

سیاستمدار سیاه باز

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود با عنوان سیاستمدار سیاه باز نوشته تداوم اقدامات اوباما عليه جمهوري اسلامي قطعا باب هرگونه خوشبيني را نسبت به اين سياستمدار مسدود مي كند و اين واقعيت را به اثبات مي رساند كه تصور افرادي كه فكر مي كردند با فرستادن پيام تبريك به اوباما و تدارك زمينه هاي مذاكره و تفاهم مي توانند يخ هاي روابط ميان ايران و آمريكا را آب كنند، كاملا نادرست بوده است .

به نوشته این روزنامه گذشت زمان نشان داد « اوباما » نيز ادامه دهنده راه بوش است و در چنين وضعيتي ساده انديشي محض خواهد بود كه عده اي بدون در نظر گرفتن ماهيت آمريكا و چماق فربهي كه اوباما عليه ايران بلند كرده به هويج رنگ و روباخته دل ببازند و بخواهند نرد دوستي و مغازله با اوباما ببازند .

وعده یا اشتباه سهوی

شهریار ایزدپناه در مقاله ای در حیات نو با اشاره به تازه‌ترين اظهارنظر احمدی نژاد که گفته دولت مديريت متروى تهران را در دست خواهد گرفت و قيمت بليت مترو براى 10 تا 15 سال آينده ثابت خواهد ماند نوشته چگونه يک مقام مسئول مى‌تواند براى دوران پس از مسئوليتش تصميم‌گيرى کرده يا وعده‌اى به مردم بدهد که موعد آن زمانى است که على‌القاعده وى جايگاه رياست را واگذار کرده است؟ آيا اين را بايد به حساب اشتباه سهوى ايشان گذاشت؟

به نظر نویسنده حیات نو توجه به وضعيت اقتصادى ایران و جهان نشان مى‌دهد که افزايش نرخ تورم گزينه‌اى ناخوشايند اما حاضر در اقتصاد کشور خواهد بود. به آن ماجراى حذف يارانه را نيز اضافه کنيد و تاثير مستقيم و غيرمستقيم آن را در نظر آوريد در اين صورت ثابت ماندن نرخ بليت متروحقيقتا چه اندازه ممکن و شدنى است؟

اعتماد به مسوولان

مردم سالاری در سرمقاله خود این سئوال را مطرح کرده که مردم چقدر به مسوولان اعتماد دارند؟ و توضیح داده عوامل مختلفي مي تواند به کاهش اعتماد مردم به مسوولان منجر شود گاه عمل نکردن به وعده ها توسط مسوولان و گاه تناقضات موجود در رفتار و گفتار مسوولان.

حمید رضا شکوهی به عنوان یک نمونه به ادعاهای دولت و شهرداری در مورد پرداخت های دولت به مترو اشاره کرده و نوشته تکرار هر روزه آن در رسانه ها تنها به سردرگمي مردم منجر شده. موضوع اين است که اين تناقضات گفتاري به کجا مي انجامد؟ چه کسي پاسخگوي کاهش اعتماد عمومي در جامعه و پيامدهاي منفي سلب اعتماد مردم است؟ آيا به آثار زيانبار کاهش عنصر اعتماد عمومي در جامعه واقف هستيد.

یارانه به چینی ها

دنیای اقتصاد در سرمقاله خود با عنوان یارانه به چینی ها نرخ تورم در سال گذشته‌ اندکی کمتر از 17‌درصد بوده یعنی قیمت ها در همین حدود بالا رفته اما نرخ برابری هر یوآن چین در یک سال سه در صد کاهش یافته.‌اين بدان معنی است که در یک سال تولید کنندگان‌ايرانی در مقایسه با رقبای چینی شان در حدود 20‌درصد «عقب رفته‌اند» و قیمت‌ فروش آن‌ها به همین اندازه بالا رفته است.

به نوشته فرخ قبادی در این مقاله برای مقابله با این وضعیت از سیاست‌های بازدارنده تعرفه‌اي کار چندانی ساخته نیست، زیرا اولا دشوار مي‌توان همه ساله تعرفه روی کالاهای چینی را به‌اندازه تفاضل تورم ما و آن کشور افزایش داد و اگر هم چنین کاری میسر باشد‌، نتیجه اصلی و اولیه آن جهش قاچاق کالا و کم اظهاری گمرکی خواهد بود.

نویسنده سرمقاله دنیای اقتصاد پیشنهاد کرده حالا که بحث هدفمند کردن یارانه‌ها داغ است بهترست دولت یارانه پرداختی به صادرکنندگان چینی را نیز مشمول‌ اين قانون کند تا تولیدکنندگان داخلی را در شرایطی متعادل‌تر و منصفانه تر روانه رقابت با آن‌ها سازد؟

تجاوز در روز روشن

تجاوز چهار مرد به زنی خانه دار در روز روشن در جنوب تهران موضوع مقاله فرزانه روستائی است در اعتماد که در آن آمده: آن ها که به راحتي قدم زدن در پارک يا خريدن يک پاکت سيگار از سر کوچه در حال ارتکاب جرم دستگير شده اند، همگي حول و حوش 30 ساله اند يعني همگي آنان پس از انقلاب متولد شده، تربيت شده نظام آموزشي ناکارا و بي فرهنگ رژيم سابق نبوده اند.

به نوشته اعتماد این شش تن علاوه بر گذراندن هزاران ساعت دروس اسلامي و ارشاد از سوي امور تربيتي مدارس ابتدايي و راهنمايي و شرکت در تعداد بي شماري مراسم دعاهاي يوميه که در مدارس برگزار مي شود، از هفت کانال تلويزيوني سراسري نيز به صورت شبانه روزي بي دريغ نصيحت و اندرز شنيده اند.

در انتهای این مقاله آمده: با فوران جرائمي که از سوي هزاران مجرم نگون بخت در مناطق اينچنيني صورت مي گيرد و نيز با قرباني شدن هزاران نفر ديگر همچون مادر خانه داري که ساعت هفت بعدازظهر از خريد به خانه باز مي گشته مي توان به ابطال و ناکارايي و بي ثمر بودن بخش اعظم همه برنامه ريزي هاي سياسي، اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي و آموزشي 30 سال گذشته در بسياري از مناطق شهري پي برد.

مجازات یا لبخند ملیح

علی مطهری نماینده مجلس در مقاله ای در اعتماد با اشاره به حادثه ای مشابه نوشته در چند روز گذشته دو حادثه تلخ اخلاقي علاوه بر آنکه يک انحطاط اخلاقي براي جامعه ما به شمار مي رود، آزموني است براي مديريت جديد قوه قضائيه که چگونه با اين دو حادثه برخورد مي کند، آيا مانند مديريت قبلي لبخندي مليح به جامعه تحويل مي دهد يا چنان برخورد مي کند که لرزه بر اندام شروراني بيفتد که به دنبال خلق وقايعي مشابه هستند؟

نماینده تهران در این مقاله پرسیده آيا اين حادثه تلخ همانند حوادث مشابه قبلي در پيچ و خم مراحل قضايي به فراموشي سپرده شده و حق آن زن و جامعه ناديده گرفته مي شود و حداکثر چند سال بعد مجازات اندکي براي مجرمان تعيين و در گوشه روزنامه يي درج مي شود به طوري که ديگر نه خاصيت تسلي بخشي براي مظلوم و بازگرداندن آرامش رواني به جامعه را دارد و نه خاصيت عبرت آموزي براي ساير شروران.