بررسی روزنامه های صبح تهران: پنجشنبه 12 آذر

تیترهای اول

آفتاب یزد با تاکید بر این که عليرغم مخالفت دولت، لایحه هدفمند كردن يارانه‌ها به شوراي نگهبان رفت در تیتر اول خود از "يک تصميم، يک اعتراض و يک پاسخ" خبر داده است، ابتکار از زبان رییس دولت نوشته "لايحه را پس می گيريم"، ایران از قول دولتی ها نوشته "توافق يارانه‌ای دولت و مجلس زيرپا گذاشته شد".

"احتمال‌ اجرا نشدن لايحه هدفمندى يارانه‌ها" تیتر اصلی حیات نو است و "يارانه نقدی منتفی می‌شود؟" سئوالی که در صدراخبار دنیای اقتصاد نشسته، مردم سالاری از قول احمدی نژاد نوشته "لایحه را پس می گیریم" و تهران امروز "برزخ یارانه ها" را عنوان گزارش اصلی خود دیده است.

"سران آل سعود را محاکمه کنید" تیتر اول کیهان است، "اگر پدرتان هم در بیاید با شما گفتگو نمی کنیم" از قول احمدی نژاد عنوان اصلی ابرار است.

"احمدی نژاد: سوخت 20 در صد را تولید می کنیم" عنوان رسالت است، "تولید سوخت هسته ای با غنای 20 در صد" تیتر اول اسرار و "کاهش 67 در صدی انگیزه سرمایه گذاری" گزارش اصلی جهان صنعت.

گزیده مقالات

چرا آزادی؟

مردم سالاری در سرمقاله خود با اشاره به آزادی قایق رانان انگلیسی نوشته با مروری بر رخدادهاي مشابه به ويژه قضيه بازداشت جنجال برانگيز 15 ملوان انگليسي دو سال پیش در آب هاي خليج فارس و آزادي تامل برانگيز آنها که با بدرقه احمدي نژاد هم همراه شد، اين سوال به ذهن مي رسد که با توجه به حساسيت هاي موجود، اگر ورود اين 5 ملوان به واقع مشکوک بود، پس چرا به اين سرعت آزاد شدند و اگر هم نبود، پس چگونه روزنامه رسمي دولت بدون بررسي همه جانبه و کارشناسانه از مقامات مسوول، اين چنين بي پرده و شفاف، با جنجال آفريني ورود اين 5 ملوان انگليسي به ايران را مشکوک خوانده است؟

مردم سالاری پرسیده مگر غير از اين است که روزنامه ایران رسانه رسمي دولت مي بايست به مراتب بيش از ساير رسانه ها در عدم بزرگ نمايي و جنجال آفريني، در اخباري اين چنين وسواس به خرج داده و با احتياط بيشتري به موضع گيري رسمي در مواردي چون موضوع بازداشت اين 5 ملوان بپردازد؟ آيا انتشار اين موضع گيري نشان از هيجان مقطعي برخي دولتگرايان ندارد؟

سئوال های بی پاسخ

روزنامه جمهوری اسلامی نوشته در هفته جاري دستگيري 5 تبعه انگليسي در آبهاي ساحلي ايران كه به ادعاي لندن قايقراناني بودند كه از بحرين به امارات مي رفتند خبرساز شد. اين انگليسي ها دومين گروه از ملوانان انگليسي هستند كه در سالهاي اخير پس از ورود به آبهاي ايران و بعد از علني شدن خبر بازداشت شان مثل 15 ملوان قبلي آزاد شدند .

به نوشته این روزنامه تكرار اين نحوه برخورد با مسائل كه براي افكار عمومي حائز اهميت است و سئوالات بي پاسخ متعددي كه فرصت پاسخگويي نمي يابد همچنان در اذهان موج مي زند و گويا اين بار هم مسئولان قصد دارند با سكوت از كنار آن گذر كنند.

سیاست خارجی بی پشتوانه

آفتاب یزد در سرمقاله خود به اظهارات شب گذشته رییس دولت در تلویزیون جمهوری اسلامی اشاره کرده و نوشته هفته گذشته در جلسه شوراي حكام، شش كشور برزيل، تركيه، مصر، افغانستان، پـاكستـان و آفريقاي جنوبي، ترجيح دادند به قطعنامه ضد ايراني آمريكا و هم پيمانان آن كشور - از جمله چين و روسيه - راي ممتنع بدهند البته برزيل حق دارد كه منافع خود را بر حقوق ايران ترجيح دهد اما چه دليلي وجود دارد كه رئيس دولت ايران به جاي گلايه از اين عدم همراهي، به كمك دولت برزيل بشتابد؟ احمدي‌نژاد در همين راستا اظهار داشته است: برزيل در قطعنامه اخير، راي ممتنع داد كه به معناي راي منفي است!

آفتاب یزد تاکید کرده که برخلاف آنچه احمدي‌نژاد گفته، راي برزيل به قطعنامه از آن جهت كه فاقد عنصر حمايت از حق ايران بود به راي مثبت نزديك‌تر است تا راي منفي! چنان که گفته های وی در مورد وزیر خارجه فرانسه هم قابل قبول نیست که گفته خود فرانسوي‌ها هم به ما مي‌گويند كوشنر يك ذره تعادل در حرف زدن ندارد و نمي‌داند چه بگويد. پيغام‌هايي كه به ما مي‌دهند اين گونه است كه رئيس‌جمهور فرانسه گرفتار وزير خارجه خود است.

مجتبی واحدی تاکید کرده ‌اين اظهار نظر نيز اگر ناشي از مهرورزي افراطي نسبت به رئيس جمهور نامتعادل فرانسه نباشد مي‌تواند القا كننده كم اطلاعي تيم مشاوران رئيس دولت ايران باشد. احمدي نژاد به گونه‌اي از اسارت ساركوزي در دستان كوشنر سخن گفته است كه گويي رئيس جمهور فرانسه عطوفت ويژه‌اي به ايران دارد اما حريف وزير خارجه خويش نيست. اين در حالي است كه ساركوزي در سه سال گذشته، به نوعي در برابر ايران موضع‌گيري كرده كه شايد بتوان سخنان او را شديدترين اظهارات بر عليه دولت ايران دانست.

این همه آشفتگی

جهان صنعت در سرمقاله خود نوشته تصویب لایحه هدفمند کردن یارانه‌ها در حالی به پایان رسید که فرصت دولت برای اجرای سه قانون به شمارش معکوس رسیده است. بودجه با کسری 11 هزار میلیارد تومان امسال از یکسو، بودجه‌ای بدون منابع هدفمند کردن یارانه از سوی دیگر و بودجه بدون قانون برای سال آینده، همگی حکایت از آشفتگی در اداره اقتصاد دارد.

به نوشته این روزنامه اگر زمان بیشتری به ساماندهی اقتصاد اختصاص می‌یافت؛ امروز 130 هزار میلیارد تومان بدهی بلاتکلیف در حوزه پولی نداشتیم. رکود گریبان تولید کشور را نگرفته بود و مهم‌تر از همه شاید بخشی از منابع حساب ذخیره ارزی به بازسازی صنایع نساجی اختصاص می‌یافت تا تاریخ دوباره تکرار نمی‌شد و آنان را به آخرین راه‌حل یعنی تجمع در مقابل وزارت صنایع نمی‌کشاند.

سرمقاله جهان صنعت چنین پایان می گیرد: این همه آشفتگی در حالی اتفاق می‌افتد که هنوز بخش اعظمی از مردم درگیر تصمیم‌های مستقیم دولت برای اقتصاد قرار نگرفته‌اند.

بحث فرسایشی

رسول رضايي در سرمقاله تهران امروز نوشته: سخنان دوباره محمود احمدي‌نژاد، رئيس‌جمهور درباره احتمال بازپس‌گيري لايحه يارانه‌ها بار ديگر نگاه‌ها را به سرنوشت مهم‌ترين طرح اقتصادي كشور معطوف كرده است به نحوي كه اين روزها از مردم عادي كوچه و بازار گرفته تا صنوف مختلف تجاري و توليدي منتظر تعيين تكليف اين لايحه هستند.

به نوشته این روزنامه اهميت موضوع به اين دليل است كه در شرايطي كه دولت و مجلس وارد يك بحث فرسايشي درباره محتواي اين لايحه شده‌اند، اما در سوي ديگر بازار منتظر تصميم نهايي دولت و مجلس نمانده و پيشاپيش تاثير پذيري خود از اين لايحه را در ابعاد و حوزه‌هاي مختلف به نمايش گذاشته است.

تهران امروز اضافه کرده نمايشي خلسه‌آور كه از يك سو باعث افزايش قيمت برخي اقلام و كالاها شده است و از سوي ديگر برخي صنوف اقتصادي را در ركود نسبي فرو برده و صاحبان اين صنوف بلاتكليف مانده‌اند كه بالاخره تكليف اين لايحه چه خواهد شد. اوضاع وقتي پيچيده تر مي‌شود كه هر روز اخبار متناقضي درباره اين لايحه منتشر مي‌شود.

غیبت زننده

ابتکار در مقاله اصلی خود پیرامون جلسه ستایش وحدت نوشته بزرگداشت روز مجلس در حالي در مجلس شوراي اسلامي برگزار شد که غيبت دو مسئول ارشد نظام جمهوري اسلامي ايران به طرز زننده اي در آن خودنمايي مي کرد.گرچه افکار عمومي کم کم ديگر عدم حضور محمود احمدي نژاد در جلسات مجمع تشخيص و از سويي ديگر عدم حضور هاشمي رفسنجاني در برخي ديگر از مراسم عادي شده است; اما نکته تلخ ماجرا آنجاست که اين دو نفر چگونه عواقب تلخ و ناگوار رفتار فردگرايانه خود را بر ذائقه ملت ايران درک نمي کنند

ابتکار اضافه کرده رئيس جمهوري که در مدتي کوتاه، چند کشور در قاره هاي مختلف را درمي نوردد و رسانه هاي حامي اش مدام از پرکاري وي روايت مي کنند; آيا واقعا نمي توانست تنها چند دقيقه در اين جلسه حضور بهم رساند؟غور و تفکر در دلايل عدم حضور اينان، هرچقدر هم از قبل اعلام کرده باشند، بي فايده است و بايد پذيرفت که عدم حضور آنان غيرقابل قبول است.

به نوشته این روزنامه احمدي نژاد از "دلايل خاص" براي عدم حضور در مجمع تشخيص مصلحت نظام خبر داد; اما اين چه "دلايل خاص"ي است که حضور در نهاد بالادستي سياست گذاري نظام و تعيين شده از سوي رهبر انقلاب را توجيه مي کند؟محمود احمدي نژاد بايد بداند که "رئيس جمهور اسلامي ايران" است و اکبر هاشمي رفسنجاني نيز مي داند که "رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام" و "رئيس مجلس خبرگان رهبري" است، اما آيا اين دو مي دانند که اين داستان عدم حضورها و توجيهات براي مردم و دلسوزان نظام ديگر واقعا خسته کننده شده است؟

دین سبز

حبیب الله عسگراولادی مسلمان در سرمقاله روزنامه رسالت نوشته پنج ماه است از انتخابات مي گذرد، دشمنان نظام مي خواهند از يک انتخابات مردمي و اصيل و با مشارکت85 درصدي مردم، يک «جنبش سبز» مصادره کنند و در آن آرمانها و شعارهاي امام و انقلاب را تخطئه کنند.

به نوشته دبیرکل سابق حزب موتلفه اسلامی از اين شرارت بالاتر آن است که در روز روشن در دانشگاهي همايش بگذارند و رسما از ظهور دين سبز سخن بگويند در عين حال اعلام کنند: - جنبش سبز جنبشي ديني نيست، اگر جنبش سبز بخواهد بين ديندار و غيرديندار تفاوت قائل شود موفق نمي شود.

نگاه امنیتی

مصطفی ایزدی با اشاره به سخنان تازه صفارهرندی وزیر سابق ارشاد نوشته فرض کنيم که آقاى صفار هرندى که در بين دانشجويان اردبيلي، زندانيان سياسى را زندانيان امنيتى معرفى کرده به دليل فعاليت‌هاى سياسي، نظامى و روزنامه‌نگارى گذشته‌اش، چندان هم با الفاظ سياسى بيگانه نباشد و چهار سال خدمت بسيار مؤثر و تعيين کننده و سرنوشت ساز به سينما و تئاتر و موسيقى و نقاشى و مجسمه‌سازى و مطبوعات و کتاب و کاغذ و دفتر و ... در قاموس وى تغييرى حاصل نکرده باشد.

نویسنده مقاله حیات نو سپس پرسیده آيا معنى کلمه «سياسي» به کلمه «امنيتي» تمايل پيدا کرده يا کلمه «امنيتي» به سياسي؟ آيا در تمام دنيا زندانيانى را که در رابطه با مسائل سياسى نگه مى‌دارند، زندانيان امنيتى مى‌خوانند و يا فقط در کشور ما چنين است؟ آيا روزنامه‌نگارانى که فقط انتقاد کرده‌اند و به قول شما از خط قرمزها عبور کرده‌اند، نيز زندانى سياسى‌اند يا زندانى امنيتي؟

سئوال چهارم مقاله حیات نو چنین است آيا همه کلمات سياسي، امنيتى شده‌اند يا جايى در ادبيات امروز ما براى کلمه سياسى باقى مانده است؟ آيا مى‌توان کلمات امنيتى را در قاموس شما، سياسى ديد؟ مثلا به جاى شوراى عالى امنيت ملي، بگوئيم شوراى عالى سياست ملي؟ يا مثلا به جاى احزاب سياسى از عبارت احزاب امنيتى استفاده کنيم؟