اعتیاد در مدارس ایران

مصرف مواد مخدر و اعتیاد مسئله ای است که در ایران همیشه مطرح بوده و راهکارهای مختلفی برای آن مطرح شده است. به تازگی یکی از اعضای کمیسیون بهداشت و درمان مجلس اعلام کرده بیش از ۳۰ هزار نفر دانش آموز" معتاد " در کشور وجود دارد. این در حالی است که مسئولان آموزش و پرورش در ایران این موضوع را رد می کنند.

کاهش سن اعتیاد و مصرف مواد مخدر در ایران، نگرانی مسئولان امر و کارشناسان را به همراه داشته است. پس از اعلام بیش از ۳۰ هزار دانش آموز معتاد در کشور علی عباسپور،رییس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی گفته برای این‌که وضعیت اعتیاد در مدارس به یک معضل تبدیل نشود دولت باید در لایحه بودجه سال ۸۹ اعتبار خوبی برای این بخش درنظر بگیرد.

در همین حال کارشناسان معتقدند آمارهای ارائه شده، تنها بخشی از واقعیت است. سعید مدنی کارشناس مسائل اجتماعی به بی بی سی می گوید:" مدت ها است که مشکل مصرف مواد در دانش آموزان خود را نشان داده است. سابقه مصرف الکل در بین دانش آموزان بالاترین میزان را دارد و سپس تریاک، حشیش و هروئین در رده های بعدی هستند و در حال حاضر به عنوان یک مشکل جدی باید روی آن تمرکز شود."

اما گروهی دیگر از صاحبنظران نوع مواد مصرفی دانش آموزان در ایران را همانند دیگر کشورهای جهان برآرود می کنند.

همکارم امیر پیام، که مسائل مربوط به اعتیاد را از نزدیک دنبال می کند، معتقد است دانش آموزان از ترس اخراج و از دست دادن فرصت تحصیل پاسخ های شفافی به پژوهش ها نمی دهند و می گوید:" اما می شود با نوع الگوی مصرفی که بیشتر نوجوانان و جوانان در سراسر جهان ا ز آن پیروی می کنند، دسته موادی که بیشتر مورد سو مصرف جوانان است را این چنین تقسیم بندی کرد، حشیش، ماری جوآنا، گرس، یا قرص های روان گردان اکتسازی یا متن فتامین ها. "

آقای پیام افزود:" دلیل روی آوردن جوانان به این مواد آن است که در این سنین جوانان و نوجوانان به دنبال شادی، هیجان و انگیزه های اجتماعی هستند. " نوع نگاه به مصرف کنندگان مواد اعتیاد آور از دلایل پنهان شدن این بیماری در جامعه است و علیرضا سلیمی عضو کمیسیون آموزش مجلس می‌گوید: برای کنترل اعتیاد نباید به زندان و برخوردهای قضایی اکتفا کرد. متأسفانه هنوز خیلی‌‌ها از ما نمی‌دانند اعتیاد جرم است یا بیماری. در همین حال نیز دلایل مختلفی برای اعتیاد دانش آموزان مطرح می شود و از مهمترین راههای پیشگیری از مصرف مواد همکاری آموزش و پرورش با والدین برای کنترل این معضل است. اما برخی از صاحبنظران معتقدند آموزش و پرورش در این حوزه چندان با برنامه ریزی حرکت نمی کند.

سعید مدنی با اشاره به اینکه مسئله مصرف مواد از اواسط دهه هفتاد در مدارس به طور جدی مطرح شده است، می گوید: دانش آموزان مهارت های اجتماعی را آموزش نمی بینند و این از معمترین دلایل مطرح شده برای افزایش و روی آوردن این گروه سنی به اعتیاد است.

آقای مدنی ادامه می دهد که بسیاری از صاحبنظران تاکید کردند که باید بلافاصله مهارت های لازم به دانش آموزان آموز داده شود تا آنها بتوانند با توصیه و مشوق هایی که برای مصرف مواد وجود دارد، مقابله کنند. "متاسفانه هیچکدام از این کارها به طور جدی صورت نگرفت. جز در موارد آزمایشی در برخی از مدارس، وزارت آموزش و پرورش در مقابل این برنامه ها مقاومت کرد."

آقای پیام دلایلی دیگری را نیز از انگیزه های تجربه مواد مخدر توسط دانش آموزان عنوان می کند. امیر پیام کنجکاوی را انگیزه بزرگی دانسته و می گوید:در برخی موارد زمینه های فراهم شده به نوجوانان و جوانان این امکان را می دهد که با ورزش و هنر حس کنجکاوی خود را برطرف کنند. بنابراین طیف گسترده ای به این رفتارهای بهنجار روی می آورند. اما برخی متاسفانه به تجربه های غیر قانونی و سوء مصرف مواد روی می آورند." منتقدان عملکرد آموزش و پرورش در مسئله اعتیاد تاکید دارند که ، مسئولان آموزش و پرورش از جدیت لازم برای کاهش آمار اعتیاد در مدارس برخودار نیستند. در همین حال برخی از کارشناسان می گویند بخشی از این فعالیت‌ها در حوزه وظایف وزارت آموزش و پرورش است که باید در سرفصل معاونت پرروشی دیده شود، بخشی از آن هم جزو وظایف سایر دستگاه‌های ذیربط نظیر وزارت بهداشت، ستاد مبارزه با مواد مخدر و سازمان تربیت بدنی است. صاحبنظران معتقدند در صورت سهل انگاری خطرات متعددی نسل جوان کشور را تهدید می کند.

مطالب مرتبط