احمدی نژاد: ایران همواره فشار بر زیمبابوه را محکوم کرده است

نماینده رئیس جمهوری زیمبابوه و احمدی نژاد
Image caption احمدی نژاد در ملاقات با مقام زیمبابوه ای حمایت خود را از این کشور اعلام کرد

محمود احمدی نژاد خواستار گسترش روابط ایران و زیمبابوه شده است.

به گزارش وبسایت رییس جمهوری ایران، شامگاه گذشته محمود احمدی نژاد با دیدیموس موتاسو، وزیر امور ریاست جمهوری در کابینه و نماینده ویژه رابرت موگابه، رئیس جمهوری زیمبابوه، در تهران دیدار و گفتگو کرد و ضمن محکوم کردن فشارهای بین المللی بر زیمبابوه، حمایت خود را از افزایش روابط دوجانبه اعلام داشت.

آقای احمدی نژاد گفت که ظرفیت های فراوانی برای ارتقای سطح همکاری بین دو کشور وجود دارد و افزود که با شناسایی و استفاده از ظرفیت ها و منابع غنی موجود در دو کشور، می توان گام های موثر و مهمی در راه تعمیق هرچه بیشتر روابط جمهوری اسلامی و زیمبابوه برداشت.

وی گسترش همکاری ها در تمام زمینه های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و تجاری را مورد تاکید قرار داد و اجرای توافقات قبلی بین دو دولت را زمینه ساز گسترش این همکاری ها معرفی کرد.

در این ملاقات، محمود احمدی نژاد فشارهای بین المللی بر دولت رابرت موگابه را به شدت محکوم کرد و گفت که "ایران همواره فشارهای غیرقانونی و ظالمانه قدرت های زورگو را که به منظور تسلیم مردم زیمبابوه اعمال می شود محکوم کرده است."

آقای احمدی نژاد در مورد علت تحریم های بین المللی علیه زیمبابوه گفت که "آنها از اینکه زیمبابوه مستقل است ناراحت هستند و می خواهند همانند صد سال گذشته این کشور را تحت نفوذ خود بگیرند."

وی آنچه را که "مقاومت قهرمانانه مردم زیمبابوه در مقابل قدرت های زورگو" می خواند مورد ستایش قرار داد و اظهار داشت که این مقاومت مانند برگ زرینی در تاریخ خواهد ماند.

محمود احمدی نژاد وعده داد که جمهوری اسلامی "در حد توان و به سهم خود در کنار زیمبابوه خواهد ماند."

براساس این گزارش، آقای احمدی نژاد در عین حال از فروپاشی "هیمنه دشمنان و زورگویان" سخن گفت و وعده داد که آینده روشنی در انتظار تمامی کشورهای مستقل و آزادیخواه است.

براساس این گزارش، دیدیموس موتاسو در این ملاقات پیام رابرت موگابه خطاب به محمود احمدی نژاد را تسلیم کرد و ضمن تاکید بر لزوم گسترش روابط بین دو کشور، گفت که منابع غنی موجود در زیمبابوه زمینه مناسبی را برای سرمایه گذاری فراهم کرده است.

وی همچنین خواستار تسریع در اجرایی شدن توافق های دو کشور شد و گفت که دولت زیمبابوه علاقمند به استفاده از تجربیان و سرمایه گذاری جمهوری اسلامی است.

نماینده رئیس جمهوری زیمبابوه پیشتر با منوچهر متکی، وزیر امور خارجه ایران هم دیدار و در زمینه روابط دوکشور دیدار و گفتگو کرده بود.

روابط دو جانبه

در سال های اخیر، و همزمان با تشدید انزوای بین المللی زیمبابوه، روابط دولت این کشور با جمهوری اسلامی رو به گرمی گذاشته و آقایان احمدی نژاد و موگابه به طور رسمی با هم دیدار کرده اند.

Image caption احمدی نژاد و موگابه روابط گرمی با یکدیگر برقرار کرده اند

در عین حال، رئیسان جمهوری دو کشور به دلیل سیاست های داخلی و خارجی خود هدف انتقادهای گسترده بین المللی بوده اند و از جمله شرکت آقایان موگابه و احمدی نژاد در اجلاس بین المللی غذا که در ماه ژوئن سال 2008 در رم، پایتخت ایتالیا، برگزار شد با ابراز ناخرسندی برخی گروه ها و کشورها همراه بود.

در جریان این کنفرانس، دولت ایتالیا از پذیرایی از رئیسان جمهوری زیمبابوه و ایران در یک ضیافت رسمی به افتخار شرکت کنندگان در اجلاس خودداری ورزید.

زیمبابوه در جنوب آفریقا واقع است و تا زمان کسب شناسایی رسمی بین المللی در سال 1980، رودزیا نام داشت.

جمعیت این کشور به بیش از دوازده میلیون نفر می رسد که اکثر آنان را آفریقاییان سیاهپوست تشکیل می دهد اما اقلیت کوچکی از سفیدپوستان نیز همچنان در این کشور اقامت دارند هرچند شمار قابل توجهی از آنان در سال های اخیر از این کشور مهاجرت کرده اند.

رابرت موگابه، که در دهه های 1960 و 1970 در مبارزه برای سرنگونی رژیم نژاد پرست رودزیا مشارکت داشت، پس از استقلال سمت نخست وزیری را برعهده گرفت و در سال 1987، با اصلاح قانون اساسی و افزایش اختیارات ریاست جمهوری، به این سمت انتخاب شد و همچنان در این مقام باقی مانده است.

وی رهبری حزب اتحاد ملی آفریقا - جبهه میهنی را که به "زانو - پی اف" مشهور است بر عهده دارد که در سال های بعد از استقلال، بر این کشور حکومت کرده و به گفته منتقدان، اعضای ارشد آن نهادهای حکومتی و مواضع مهم اقتصادی و اجتماعی را در اختیار خود گرفته اند.

در سال های اخیر، سیاست های داخلی دولت رابرت موگابه، از جمله فشار بر مخالفان، محدودیت بر آزادی های فردی و سیاسی، اجرای برخی برنامه های اقتصادی مانند توزیع اراضی کشاورزان سفید پوست و مخالفان بین طرفداران حکومت عامل اصلی بروز بحران عمیق اقتصادی در این کشور شناخته شده است.

دولت این کشور به تقلب در انتخابات سال های اخیر و سرکوب مخالفان و منتقدان، از جمله با توسل به نیروهای وابسته به حزب زانو پی اف، هم متهم است که یک رشته تحریم های بین المللی را در پی آورده است.

پس از انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری مارس سال 2008، اتهام تقلب در انتخابات به بروز نا آرامی های گسترده و انتشار گزارش هایی از سرکوب خشونت آمیز مخالفان به خصوص اعضا و هواداران حزب جنبش برای تغییر دموکراتیک، حزب اصلی مخالف دولت منجر شد.

در پی مذاکرات بین رهبر این حزب و آقای موگابه که با میانجیگری دولت های آفریقایی انجام شد، رهبر حزب جنبش برای تغییر دموکراتیک از فوریه سال گذشته سمت نخست وزیری را برعهده گرفت که تا حدودی باعث از سرگیری کمک های بین المللی شد اما ادامه مشکلات سیاسی و عدم کارآیی سیاست های اقتصادی، همچنان باعث ادامه بحران اقتصادی و مانع اصلی بر سر گسترش کمک و سرمایه گذاری خارجی شناخته شده است.

زیمبابوه در حال حاضر با بالاترین نرخ تورم در جهان، بیکاری گسترده و به گفته منتقدان حکومت، فساد وسیع در تشکیلات حکومتی دست به گریبان است و اختلاف نظر بین دولت و رئیس جمهوری هم کمکی به حل این مشکلات نکرده است.

مطالب مرتبط