بررسی روزنامه های صبح تهران؛ پنج شنبه ۲۶ فروردین

تیترهای اول

"دولت به جای اداره جمعیت ۱۵۰ میلیونی، مشکل بیکاران را حل کند" عنوان اصلی مردمسالاری است، "منتقدند چون به دولت دعوت نشدند" به نقل از اسفندیار رحیم مشایی تیتر اصلی بهار است و "جزییات نامه دوم احمدی نژاد به اوباما" یکی از عناوین برجسته آفتاب یزد است.

"قلیان دوباره ممنوع شد" از عناوین اول ابتکار است، "آیت الله یزدی: من و هاشمی رفیق هستیم" تیتر اصلی آرمان است، پول تیتر اصلی اش را به "درخواست برای دگرگونی سیاست های پولی" اختصاص داده است.

"افزایش حقوق برای خروج از پایتخت" تیتر یک دنیای اقتصاد است، "قیمت واقعی گاز و برق از زبان وزرا" عنوان اصلی تهران امروز است ، جمهوری اسلامی از "افشای طرح انفجار مرقد مطهر حضرت علی" خبرداده و جهان صنعت در یکی از عناوین اصلی اش "مخالفت بخش خصوصی با میراث فرهنگی شدن فرش" را برجسته کرده است.

"حضور نمایندگان ۷۰ کشور جهان در اجلاس خلع سلاح تهران" یکی از عناوین جام جم است، "مردم تورم نزدیک به صفر را تجربه می کنند" به نقل از محمود احمدی نژاد از عناوین روزنامه ایران است و همشهری در یکی از تیترهایش خبر داده که "ارتشیان امنیت همه جانبه ایران را تضمین می کنند".

"واکنش ها به اظهارات رییس جمهور درباره کنترل جمعیت" از عناوین اول خراسان است، "NGO ها ابزار نوین اربابان قدرت" یکی از تیترهای برجسته کیهان است و رسالت در تیتر یک امروزش خبر داده که "آمریکا در جلب حمایت متحدین علیه ایران شکست خورد".

گزیده مقالات

مصیبت های یک سرمقاله

بهار در سرمقاله امروزش به سکوت اقتصاددانان و کارشناسان حوزه اقتصاد پرداخته و نوشته بدون تعارف باید گفت که این روزها اندیشمندان اقتصادی ایران، یا حداقل نام آشناترین صاحبنظران اقتصادی می خواهند که سکوت نکنند و سکوت را بشکنند و سخن بگویند ولی مشکل اینجا است که ترجیح می دهند که سخن اقتصادی نگویند و یا هر وقت آنها را در برابر پرسش اقتصادی قرار می دهی فریادی بکشند همه تلخ و انصراف خود را برای نظر دادن در مقابل تئوری ها و سیاست های اقتصادی دولت در بوق کنند.

دبیر گروه اقتصادی این روزنامه در ادامه این مقاله نوشته است که یکی از این کارشناسان دیروز بعد از کلی فریاد زدن و استفاده مداوم از کلمه "چرا؟" در مقابل تئوری افزایش فرزندان و ارائه تصاویر غیرواقعی از اقتصاد ایران، می گفت: "ما سکوت واره های یخی هستیم. سخنان مان سرد شده است و به آرامی آب می شویم و در زمین فرو می رویم و در مقابل نگاهمان اقتصاد ایران سنگواره ای شده است سفت که هر گونه اندیشه و برنامه ریزی واقعی را پس می زند."

نویسنده سرمقاله بهار همچنین نوشته است اینکه تا چه حد این ادعا واقعی است رمزی دارد که می توان در مورد آن به دفعات سخن گفت ولی اینکه چرا یک روزنامه نویس اقتصادی وقتی به صاحبنظران این حرفه می رسد، بسیاری از برجسته ترین آنها را در نمایی می بیند که روی برگردانده اند از اقتصاد و در مسیری دیگر گام می زنند؟ پرسشی است که نمی توان به سادگی آن را رها کرد.

دولت در سفرهای استانی نامه جمع می‌کند

آفتاب یزد در گفت و گویی که از حشمت الله فلاحت پیشه عضو کمسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس منتشر کرده، از قول وی نوشته است که مهمترین مشکل در گسترش فرهنگ کار در کشور و نظام تولید در ایران، اقتصاد دولتی است و سایر ‌مشکلات موجود، از این مسئله نشأت می گیرد و تا زمانی که مشکل اقتصاد دولتی حل نشود سایر مشکلات به ‌قوت خود باقی است و نمی توان نسبت به حل این مشکل امیدوار بود؛ بنا بر این پیش زمینه حل این مشکل، ‌حرکت از سوی اقتصاد دولتی به خصوصی است.

به گزارش این روزنامه، فلاحت پیشه در این گفت و گوی انتقادی همچنین گفته است که ‌این دولت رانتی که اقتصاد را در دست دارد، می تواند مشارکت سیاسی و اقتصادی را تحت تاثیر خود قرار ‌دهد، به گونه ای که تمام امور در کشور تحت تاثیر دولت قرار می گیرند و آمار کسانی که جویای کمک مالی ‌هستند با کسانی که جویای کار هستند برابری می کند.

عضو کمسیون امنیت ملی مجلس تاکید کرده که اقتصاد کشور اعانه ای است و همه ‌از دولت انتظار کمک دارند همچنانکه شاهد هستیم در سفرهای استانی، دولت نامه جمع آوری می کند ‌به گونه ای که به ازای هر خانوار دو نامه به دست دولت می رسد و حجم زیادی از این نامه ها به درخواست ‌مالی اختصاص دارد. چون مردم بر این اعتقاد هستند که پول در اختیار دولت است و باید از هر طریقی این ‌پول از جیب دولت خارج شود. بنابر همین تفکر است که بیشتر اقدامات دولت بر تشکیل نهاد های حمایتی ‌شکل می گیرد و از نهاد های تولیدی غفلت می شود، همین تفکر، اقتصاد کشور را به اقتصاد اعانه ای تبدیل ‌کرده است.

دهه شصت را الگوی خود کنیم

آرمان در سرمقاله امروز خود اظهارات اخیر رییس جمهور درباره افزایش جمعیت کشور را مورد توجه قرار داده و نوشته است که طی روزهای اخیر، از سوی رئیس جمهور اظهاراتی بیان می‌شود که فکر و تامل زیادی را می‌طلبد. در جدیدترین این اظهارات، از آمادگی کشور برای مدیریت ۱۵۰ میلیون نفر جمعیت سخن رفته است. اگر قصد داریم که دوباره فرهنگ افزایش زاد و ولد را در کشور اجرا کنیم باید حتما به سال‌هایی که این الگو در کشور درحال اجرا بود نظری بیندازیم.

محمدحسین نژادفلاح، عضو کمسیون اجتماعی مجلس در ادامه این مقاله با انتقاد از اظهارات محمود احمدی نژاد نوشته است که اگر به سال‌های دهه شصت برگردیم، تجربه‌های زیادی در این مورد به چشممان می‌خورد که شاید با به یادآوردن آن‌ها متوجه شویم که برای افزایش دوباره جمعیت باید کمی بیشتر فکر کنیم؛ چرا که فرزندانی که در این سال‌ها به دنیا آمده بودند، وقتی به مدرسه رفتند، مجبور بودند به مدرسه‌هایی بروند که دو شیفته و یا حتی سه شیفته بودند با کلاس‌هایی شلوغ. چندسال بعد این دانش آموزان می‌خواستند به دانشگاه بروند و تقریبا به خاطر تراکم بیش از حد داوطلبان و نبودن امکانات کافی، برایشان رفتن به دانشگاه تبدیل به یک آرزو شده بود. بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه هم، برای این افراد نه بازار کاری وجود داشت و نه شرایطی برای ازدواج کردن و تشکیل خانواده.

این نماینده مجلس در پایان این مقاله نتیجه گرفته است که در دهه شصت، زیرساخت‌هایی مانند کار، مسکن ‌و... برای زاد و ولد مهیا نبوده و به همین خاطر مشکلات زیادی دامن متولدان این دهه را گرفت. در حال حاضر هم باید به این نکته توجه کرد که اگر می‌خواهیم جمعیت کشور را بیشتر از این کنیم که هست، آیا زیرساخت‌ها برای این اقدام وجود دارد؟ آیا مدارس ما آن ظرفیت را دارند که دوباره چند شیفته شوند؟ آیا آنقدر دانشگاه‌ها را گسترش داده‌ایم که وقتی میلیون‌ها متقاضی برای ورود به آن‌ها هجوم آوردند، دچار سرخوردگی نشوند؟ آیا زیرساخت‌های فرهنگی و اجتماعی جوابگوی این افرادی که می‌خواهند در حجم زیاد به دنیا بیایند، می‌تواند باشد؟

تشریح وضع دانشجویان در اتفاقات بعد از انتخابات

تهران امروز گفته های وزیر علوم، تحقیقات و فن آوری درباره نقش دانشجویان در حوادث پس از انتخابات را منعکس کرده و از قول وی نوشته است که دانشجویان اغتشاشگران را همراهی نکردند و صرفا در مواردی بعضی از دانشجویان هم به دلیل مشکلات آموزشی قصد سوء استفاده داشتند.

به گزارش این روزنامه کامران دانشجو گفته است که در تمام اتفاقات پس از انتخابات ریاست جمهوری کمتر از ۱۰ درصد بازداشت شدگان دانشگاهی بودند که این نشان می دهد دانشجویان اغتشاشگران را همراهی نکردند. تعداد زیادی از همین ۱۰ درصد هم مربوط به دانشجویانی بود که به نوعی مشکلات آموزشی داشتند.

وزیر علوم درباره بازداشت برخی اساتید و این که آیا آنها هم قصد سو استفاده داشته اند نیز گفته است که در بین اساتید این موارد بسیار کمتر بود. بعضا وابستگی های حزبی برخی آنها را به سمت موضع گیری هایی کشانده بود.

کروبی درخواستی برای دیدار با هاشمی نداشته

جمهوری اسلامی در مطلبی کوتاه نوشته است که اخبار روزهای اخیر مبنی بر تقاضای مهدی کروبی برای دیدار با اکبر هاشمی رفسنجانی و اظهاراتی که به آقای هاشمی رفسنجانی علیه آقای کروبی نسبت داده شد صحت ندارد.

این روزنامه در ادامه از قول منابع نزدیک به آقای هاشمی رفسنجانی خبر داده است که اصولا تقاضائی برای دیدار نبوده تا پاسخی ـ چه منفی و چه مثبت ـ داده شده باشند.

جمهوری اسلامی همچنین در این خبر، دیدار سید محمد خاتمی با آقای هاشمی رفسنجانی را تکذیب کرده و نوشته که آقای خاتمی در سال جدید اساسا هیچگونه دیداری با آقای هاشمی رفسنجانی، ریاست محترم مجلس خبرگان رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام نداشته است.

هشدار در مورد اختلاف

کیهان در مقاله ای به بررسی حوادث و اعتراضات سال گذشته پرداخته و نوشته فتنه ۸۸ خیلی زود از آنچه مدیران بیرونی آن تصور می کردند از پای درآمد. کسانی که این فتنه را طراحی کرده و به آن امیدها بسته بودند، از سرعت خیره کننده مرگ آن هنوز شوکه هستند. دشمن محصول ۲۰ سال برنامه ریزی و هماهنگی داخلی و خارجی خود را با همه نیروهای تحت فرمان خویش به میدان آورد. هرچه در آستین داشت بی محابا خرج کرد، از نفس افتاد و در حالی که کسانی آن طرف دنیا تازه داشتند امیدوار می شدند، ناگهان مرد.

نویسنده این مقاله در ادامه با بررسی ریز جزییات حوادث سال گذشته از نگاه کیهان نوشته از دل آن مجادلات پرحرارت، اکنون این نتیجه بیرون آمده است که باید فتنه را از وضعیت اجتماعی-امنیتی خارج کرد و به محیط سیاسی برد به این امید که دوباره اختلاف های سیاسی چنان حاد شود که بتوان بهانه های جدیدی برای به خیابان کشاندن تتمه اوباش فراهم کرد. دقیقاً اینجاست که اربابان خارجی فتنه روی پنجه به صورت هم کشیدن اصولگرایان-ولو بر سر موضوعات کاری و کارشناسی واقعاً مناقشه برانگیز باشد- حساب فراوان کرده اند.

سرمقاله نویس کیهان در پایان نوشته است که جریان اصلاح طلب اکنون در موقعیتی نیست که بتواند هیچ بحران سیاسی قابل اعتنایی به وجود آورد. تنها دغدغه این جریان اکنون "بقا" است. امید دشمن این است که اصولگرایان احساس فراغت کنند و به هم مشغول شوند. آن وقت است که حاشیه امنیت کافی برای باز تعریف پروژه های فتنه و توانمند کردن آن از بیرون به وجود خواهد آمد. موضوع مطلقاً این نیست که اصولگرایان با هم گفت وگو نکنند یا اختلاف نداشته باشند. موضوع این است که در برخورد با یکدیگر حد نگه دارند و مرز دوست و دشمن و متن و حاشیه را زود و با عجله جابجا نکنند.