بررسی روزنامه های صبح تهران؛ سه شنبه 31 فروردین

تیترهای اول

"پایه حقوق کارمندان اضافه نمی شود" تیتر اول جهان صنعت است، مردم سالاری از "پرستاران در نگرانی و اضطراب" خبر داده، آفتاب یزد از زبان هاشمی رفسنجانی از مهاجرت نخبگان به عنوان "مساله ای که تبعات آن بر دوش مردم است" یاد کرده و "نگرانی از مهاجرت نخبگان" تیتر یک آرمان است.

جام جم از "ثبت رکوردهای بورس تهران" خبر داده و دنیای اقتصاد نوشته "بورس در ارتفاع چهارده هزار واحدی".

روزنامه جمهوری اسلامی به نقل از هاارتص نوشته "اسرائیل در برزخ گرفتار است"، رسالت به نقل از یک منبع آمریکائی خبر داده که "هشتاد در صد مردم آمریکا به اوباما اعتماد ندارند" و کیهان خبر داده "اعتراف آمریکا به ساماندهی فتنه 88".

"زندگی با لرز" عنوان گزارش اصلی پول درباره زلزله در تهران است، ابتکار "آسيب پذيرترين مناطق تهران در زلزله" را در صدر گزارش های خود آورده و "نامه رسمي لاريجاني به احمدي نژاد در موافقت با شروط دولت براي اجراي هدفمند کردن يارانه ها" گزارش اصلی خراسان است.

گزیده مقالات

همایش هسته ای

آرمان در مقاله ای پیرامون همایش های هسته ای در تهران و واشنگتن با اشاره به انفجار هسته ای هیروشیما نوشته اگرچه آمریکا در شرایطی از سلاح هسته‌ای استفاده کرد که تنها قدرت هسته‌ای جهان محسوب می‌شد و برخی بر این اعتقادند که در شرایط اضطرار از این ابزار بهره گرفت اما از آنجایی که ماهیت نسل کشی داشته است، طبیعی است که در افکار عمومی بین‌المللی برای سال‌های طولانی این موضوع باقی خواهد ماند و این ذهنیت وجود دارد که امکان بهره گیری مجدد آمریکا از این ابزارها در آینده محتمل است.

نویسنده مقاله تاکید کرده بحث کنفرانس خلع سلاح ایران در راستای تکثیر فن آوری هسته‌ای بود در حالی که در کنفرانس امنیت هسته‌ای واشنگتن موضوع اصلی کنترل تسلیحات در سطح جهانی و جلوگیری از ورود بازیگران جدید به باشگاه هسته‌ای بود. این امر بیانگر دو الگوی کاملا متفاوت در قاعده سازی هسته‌ای محسوب می‌شود.

به نظر آرمان اول الگویی که قالب گفتمانی آن مربوط به قدرت‌های بزرگ جهانی است و آمریکا محوریت آن را دارد و دوم الگویی که قالب گفتمانی آن مربوط به فرایندی است که ایران در چارچوب نهضت هسته‌ای صلح آمیز آن را سازماندهی می‌کند. بر این اساس این دو نگاه با یکدیگر تضادهای بنیادین دارند، تضادهایی که هر یک قاعده و قالب گفتمانی دیگری را به چالش می‌کشد.

سهم ایران از بحر خزر

علي ودايع در سرمقاله مردم سالاری با این اشاره که در چند سال گذشته فعل و انفعالاتي در درياي خزر و ديپلماسي کشورهاي حاشيه آن روي داده که با منافع ملي ايران همخواني ندارد پرسیده حق و سهم ايرانيان از بزرگترين درياچه دنيا چقدر است؟ پيگيري هاي دستگاه ديپلماسي ايران به کجا رسيده است؟ زماني سخن از سهم 50 درصدي ايران در درياي خزر بود، امروز چيست.

به نوشته این مقاله شرکت هاي نفتي و گاز عمدتا روسي با استفاده از موقعيت خود درياي خزر را به ميداني براي اکتشاف و استخراج نفت در آذربايجان و ترکمنستان تبديل کردند. اين فعاليت ها، بدون توجه به سهم ايران از درياي خزر اين منطقه را به سمت نظامي شدن و تيره شده روابط با يکديگر سوق خواهد داد. کرملين و هم پيمانانش در نهان قصد دارند با فعاليت وسيع اکتشافي در درياي خزر و حتي کنار گذاشتن ايران از معادلات درياي خزر تهران را وادار به پذيرش خواست 4 کشور سابق شوروي کنند.

مردم سالاری نوشته دستگاه ديپلماسي ايران بايد با توجه به عهدنامه هاي پيشين ايران و روسيه که حق ايران را پايمال مي کرد از تکرار تاريخ و تحميل خواسته کرملين به تهران جلوگيري کند چرا که به نظر مي رسد توافقاتي در نهان در جريان است که در نهايت به سود منافع ملي ايران نخواهد بود.

جمعیت و نارضایتی عمومی

جواد لاریجانی در سرمقاله رسالت با اشاره به گفته های محمود احمدی نژاد در مخالفت با کنترل جمعیت پرسیده آيا افراد در زندگي خود مجاز هستند که در مورد تعداد فرزندان خود برنامه ريزي کنند؟ سوال دوم اينکه آيا در حکومت اسلامي، حاکم مي تواند براي نرخ رشد جمعيت برنامه ريزي نموده و مردم را تشويق و حتي ملزم به رعايت آن برنامه نمايد؟ و سوم اينکه براي شرايط امروز ايران از لحاظ کارشناسي چه نرخ رشدي بايد توصيه شود؟

نویسنده تاکید کرده فرض کنيد جمعيت ايران در طي ده سال يا کمتر به يکصد و پنجاه ميليون برسد. مسلم است که اين مملکت طاقت پانصد ميليون جمعيت را ندارد. پس بايد کاري کرد که انفجار جمعيت اتفاق نيفتد. به عبارت ديگر “نرخ” رشد جميعت بايد خود متغير باشد و به تدريج شتاب خود را روي سطحي - حال يکصد و پنجاه يا کمتر و بيشتر- “صفر” نمايد.

نگرانی دیگر سرمقاله رسالت این است که نارضایتی های صنفی و عمومی و درآمدی که در اثر برنامه های دولت پدید آمده زمینه را برای منقدان که وی آن ها را فتنه نامیده فراهم آورده باشد.

آسمان خراش وعده‌ها!

جهان صنعت در سرمقاله خود نوشته دستور رییس دولت دهم به وزیر بهداشت مبنی بر استخدام 23 هزار پرستار، خشتی دیگر بر برج وعده‌های دولت نهاد تا این خشت در کنار موافقت با استخدام 60 هزار معلم در وزارت آموزش‌وپرورش دو وعده بزرگ در ماه اول سال نام بگیرد. وعده‌های مناسبتی احمدی نژاد در کنار قول یک میلیون تومان برای نوزادان متولد سال 89 به بعد این تصور را القا می‌کند که دولت به منبع لایزال اعتبارات دسترسی پیدا کرده است.

به نوشته این روزنامه اگر نام گوینده سخنان را پنهان کنیم تصور مخاطب از گوینده، رییس دولتی ثروتمند است که نمی‌داند باید با این همه پول چه کار کند بنابراین در هر مناسبت و هر جمعی وعده استخدامی تازه می‌دهد و مدعی واریز پول به حساب شهروندانش هم می‌شود.

در پایان سرمقاله جهان صنعت آمده این سوال مطرح می‌شود که وقتی دولت برای اجرای هدفمندی یارانه‌ها که تمامی مراحل قانونی را طی کرده است، هزار و یک بهانه می‌آورد، درآمد بیشتر می‌خواهد و سخن از کسری بودجه سر می‌دهد، چگونه از پس این همه تعهد جدید برمی‌آید؟

انکار خطر

آفرینش در سرمقاله خود با اشاره به اهمیت صنایع هوائی تاکید کرده که ایران در این صنعت يکي از کشورهاي با استانداردهاي پايين است مطابق برنامه چهارم توسعه کشور، قرار بود که سن ناوگان هوايي کشور از 21 سال به 15 سال کاهش يابد اما با وجود از رده خارج کردن شماري از هواپيماها فقط به 19 سال رسيده است.

به نوشته این روزنامه سقوط هواپيماي توپولوف حامل رئيس جمهور لهستان باعث شد تا بار ديگر کارشناسان جهاني بر مشکلات عديده هواپيماهاي شرقي انگشت گذارند. بلغارستان هم نيز توپولوف ها را از مسير هوايي خود خارج کرد و ياتا نيز اعلام کرد که از سوار شدن بر هر نوع هواپيماي روسي دوري کنيد.

مقاله آفرینش بعد از تاکید بر آمار سوانح هواپیماهای شرقی و مقایسه آن با هواپیماهای غربی نوشته در همین حال برخي از مسئولان کشور از يکسان بودن ايمني هواپيماهاي شرقي و غربي خبر داده اند، امري که باعث شگفتي بسيار است.

مسکن

دنیای اقتصاد در سرمقاله خود به وضعیت مسکن پرداخته و نوشته بازار مسكن همانند بازار هر كالاي ديگر علاوه بر سمت عرضه كه مهم است، بايد به سمت و طرف تقاضا نيز توجه كند كه شايد به دلايل پرشمار، اين حوزه از سمت عرضه نيز مهم‌تر است. در اين باره چند نكته واجد اهميت وجود دارد كه اگر ناديده گرفته شود، احتمال اينكه بخشي از سرمايه‌هاي ملي با هدر روي مواجه شوند را افزايش مي‌دهد.

به نظر صادق جنان صفت چون 50 درصد جمعيت كشور در 25 شهر بزرگ ساكن شده‌اند و مثلا نرخ اجاره‌نشيني در تهران به 30 درصد رسيده است. توليد و عرضه مسكن بدون توجه به تقاضا در شهرهاي با جمعيت زير 25 هزار نفر كه امكانات بسيار پراهميت به ويژه امكان ايجاد اشتغال در آنها پايين است و در غياب وسايل حمل‌ونقل عمومي و كارساز و امكانات آموزشي، تفريحي ناكافي و مهم‌تر از آن فقدان تقاضا براي خريد مسكن، همان ريسك هدر دادن سرمايه‌ها است.

سرمقاله دنیای اقتصاد در پایان نوشته كاش آرزوي همه كساني كه منتظرند قيمت مسكن با سطح قدرت متقاضيان سازگاري پيدا كند، لباس عمل بپوشد و آرزوي خانه‌دار شدن محقق شود. كاش بانك مركزي و مركز آمار ايران آمارهاي عرضه، تقاضا، قيمت، سرمايه‌گذاري و صدور حواله‌هاي ساخت را زودتر ارائه مي‌كرد تا بحث در اين حوزه با دشواري كمتري مواجه مي‌شد و شفافيت‌ها بيشتر مي‌گرديد.

تحریم و محدودیت

نرسی قربان در سرمقاله پول نوشته بحث تحریم صنایع نفتی ایران یا به عبارت بهتر، ایجاد محدودیت برای معاملات - به خصوص در حوزه صنعت نفت- با ایران تنها ایجاد محدودیت است نه تحریم به معنای واقعی، چرا كه تحریم یعنی معامله نكردن و محدودیت‌های فراگیر در معاملات با ایران نیازمند تصویب قطعنامه سازمان ملل است.

این کارشناس مسائل انرژی تاکید کرده حتی اگر بحث محدودیت فروش فناوری یا كالا به خصوص بنزین مطرح باشد، بیشتر شامل شركت‌ها و موسساتی می شود كه فعالیت‌های گسترده‌تری دارند یا از بانك‌های آمریكایی تسهیلات گرفته‌اند ولی باید به پیامد‌های روانی این محدودیت توجه داشت.

نویسنده سرمقاله پول تاکید کرده گران شدن چند قلم جنس یا كرایه خودرو در حدی نیست كه بحران تلقی شود اما جو روانی جامعه باید پذیرای مسایل مختلف از جمله این گرانی‌ها و همزمانی آن با هدفمند شدن یارانه‌ها باشد در غیر این صورت ممكن است شرایط به نقطه دشواری برسد.