امارات ایران را به اسرائیل تشبیه کرد

شیخ عبدالله بن زاید آل نهیان
Image caption وزیر خارجه امارات حاکمیت ایران بر جزایر سه گانه را به اشغال سرزمین های عربی به وسیله اسرائیل تشبیه کرد

وزیر امورخارجه امارات متحده عربی ایران را به اسرائیل تشبیه کرده است.

به گزارش خبرگزاری رسمی امارات متحده عربی، شیخ عبدالله بن زاید آل نهیان که به سوال های نمایندگان مجلس مشورتی امارات پاسخ می داد، کنترل سه جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی را به وسیله ایران به اشغال سرزمین های عربی به وسیله اسرائیل تشبیه کرد.

بر اساس توافقنامه ۱۹۷۱، جزایر تنب بزرگ و تنب کوچک در خلیج فارس در مالکیت ایران هستند و این کشور و امارات متحده عربی به طور مشترک بر جزیره ابوموسی حاکمیت دارند.

امارات این توافقنامه را قبول ندارد.

شیخ عبدالله در سخنان روز سه شنبه خود گفت: "هیچ تفاوتی میان اشغال بلندی های جولان، جنوب لبنان، کرانه باختری و نوار غزه وجود ندارد. اشغال، اشغال است... هیچ سرزمین عربی بر دیگری ارجحیت ندارد."

او ادامه داد: "به عنوان یک اماراتی طبیعی است که درباره اشغال بخشی از سرزمین امارات حساس تر باشم تا سایر سرزمین های عربی."

سه جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی در نزدیکی تنگه هرمز قرار دارند.

سابقه اختلاف

در سال ۱۹۰۳ شیوخ امارت شارجه که تحت الحمایه دولت بریتانیا قرار داشتند، پرچم خود را در سه جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی به اهتزاز درآورند.

دولت وقت ایران در آن زمان به این اقدام اعتراض کرد و سرانجام ۶۸ سال بعد، چند روز پیش از استقلال امارات متحده عربی از بریتانیا، موفق به امضای توافقنامه ای شد که حاکمیت خود را بر این بخش از خلیج فارس تثبیت می کرد.

بر اساس این توافقنامه که به تفاهم نامه ۱۹۷۱ مشهور است، دو جزیره تنب بزرگ و تنب کوچک به ایران بازپس داده شد و در مورد ابوموسى، توافق شد که "حاکمیت مشترک ایرانى- شارجه‌اى" در نظر گرفته شود.

بازگشت جزایره سه گانه به ایران روز ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱ در شرایطى صورت گرفت که نیروهاى ایرانى در جزیره ابوموسى مورد استقبال برادر حاکم شارجه قرار گرفتند.

چند روز پس از این تحولات، کشور تازه ای به نام امارات متحده عربى به وجود آمد.

به فاصله چند هفته پس از این استقلال، عراق، لیبی، الجزایر، یمن جنوبی و کویت، ادعای "اشغال" سه جزایر را در شورای امنیت سازمان ملل متحد مطرح کردند، اما این شورا با استناد به تفاهم نامه ۱۹۷۱ اعتراض امارات را وارد نداست و از دستور کار خارج کرد.

مطالب مرتبط