بررسی روزنامه های صبح تهران؛ چهارشنبه هشتم اردیبهشت

تیترهای اول

"هزار قلم واردات هزار قلم آرایش" تیتر اول روزنامه پول است، جهان صنعت به نقل از نامه احمد توکلی به رییس دولت نوشته "در وضعیت شوک درمانی نیستیم"، آرمان از "مشاجره مسئولان اقتصادی ایران و آمریکا" خبر داده و آفتاب یزد از قول احمدی نژاد نوشته "هدفمندی یارانه ها صد در صد به نفع کارگران".

"گرانی مسکن جوسازی است" به نقل از وزیر مسکن تیتر اول ابتکار است، ایران از "دستور رییس جمهور برای بیمه کارگران ساختمانی" خبر داده و تهران امروز از "جزئیات طرح امنیت اخلاقی نیروی انتظامی" نوشته و مردم سالاری به نقل از رییس دولت نوشته "به شما که چند بچه کافی است".

"امتیازات مهاجرت از تهران" عنوان اصلی دنیای اقتصاداست، خراسان از "اظهارات رئیس جمهور درباره رابطه کارگر و کارفرما ، افزایش جمعیت، و هدفمند کردن یارانه ها" نوشته و رسالت به نقل از دبیرکل هیات موتلفه اسلامی نوشته " چهره موسوی بعد از دیدار با مطرودین امام روشن تر شد".

"قذافی :غرب لیبی را در مورد پرونده هسته ای فریب داد" تیتر اول روزنامه جمهوری اسلامی است و کیهان به نقل از روزنامه های آمریکائی نوشته "آقای اوباما شکست دربرابر ایران را بپذیر".

گزیده مقالات

کاری حقوقی نیست

رسالت در سرمقاله خود به ماموریت تازه یک مقام دولتی برای وصول مطالبات معوق بانکی اشاره کرده که قرارست به اتفاق کمیته ای که از سازمان بازرسی وزارت اطلاعات و دیگر ارگان ها راهکاری برای وصول مطالبات پیدا کند.

این روزنامه هوادار دولت با تاکید بر این که این تدبیر از یک ساز و کار حقوقی و معقول برخوردار نیست نوشته 50 هزار میلیارد تومان از بیت المال مسلمین در دست عده ای معدود قرار گرفته و برخی از آنها با گردن کلفتی حاضر نیستند یک ریال آن را بر گردانند در حالی که بر میلیاردها دلار اموال منقول و غیر منقول در داخل و خارج کشور تکیه کرده اند و به ریش دولت و ملت می خندند.

سردبیر رسالت این سوال را کلیدی خوانده که چرا بانک های دولتی که پول بی زبان دولت و ملت را در اختیار این افراد قرار داده اند به دیوان محاسبات به عنوان دادگاه صالحه برای گرفتن مطالبات معوقه رجوع نمی کنند؟ و اگر هم گفته شود همه کسانی که بدهکاری بانکی دارند اشخاص حقوقی و عمدتا دولتی نیستند پاسخ آن است آن دسته از متهمین که دولتی هستند چرا بانک ها از طریق دیوان محاسبات عمل نمی کنند؟

مفاسد اقتصادی

كورش شرفشاهی در مردم سالاری نوشته روزی که برای اولین بار محمود احمدی نژاد درمقام رئیس دولت نهم شعار مبارزه با مفاسد اقتصادی را سرداد و از لیست بلند بالا ی مفسدان اقتصادی در کشوی میزش خبر داد امیدوار شدیم تا این لیست در مراجع قضایی مطرح شود و مفسدان برای همیشه از صحنه کشور خداحافظی کنند اما نمی دانیم چه شد که چنین نشد.

به نوشته این روزنامه امروزه در کشور از آقازاده ها سخن رانده می شود، پول هایی با امضای اشخاص صاحب نفوذ جابه جا می شود، صدها و هزاران هکتار از منابع طبیعی کشور را سند می زنند و یک باره افرادی در عرصه اقتصاد چنان تاخت و تاز می کنند که به خود جرات پرداخت مبالغ هنگفتی به نمایندگان مجلس و فعالا ن سیاسی را می دهند.

سرمقاله مردم سالاری در نتیجه نوشته امروز انگشت اتهام به سوی برخی افراد خاصی نشانه رفته; گویی اگر این افراد را بگیرند مساله فساد برای همیشه در کشور به پایان می رسد اما در واقع این طور نیست. باید بدون در نظر گرفتن جناح چپ و راست دست همه فاسدان را رو کنیم اما گمان نمی رود که چنین شود بلکه گویا قرار است عده ای به نام مفاسد اقتصادی با یکدیگر تسویه حساب سیاسی کنند.

احمدی نژاد و علما

مطهره شفیعی در مصاحبه ای برای تهران امروز با مشاور مذهبی رییس جمهور از وی پرسیده پس از بازگشت آقای احمدی‌نژاد از قم در اواخر سال گذشته این شایعه مطرح شد كه برخی مراجع از پذیرفتن ایشان خودداری كرده‌اند. ماجرا چه بود؟ وی پاسخ داده اصلا صحت ندارد. ما در برنامه‌ریزی برای دیدارهای ‌رئیس‌جمهور در قم با محدودیت‌هایی مواجه بودیم كه مهم‌ترین آن، محدودیت زمانی تیم دولت بود یا اینكه برخی آقایان در قم نبودند و برخی دیگر به دلایل خاص خود، ملاقات نداشتند.

خبرنگار تهران امروز نوشته پرسیدم نگاه مراجع به عملكرد دولت چگونه بود سقای بی ریا جواب داده برخی بزرگان انتقادات‌شان را غیر حضوری و برخی دیگر شفاف و در حضور ‌رئیس جمهور مطرح كردند در نهایت آنچه در مجموع حاصل شد، ملاقاتهای پربركت رئیس جمهور در جو صمیمی با مراجع بود.

توضیح دیگر مشاور رییس دولت به نوشته تهران امروز این است که ‌رئیس‌جمهور از مراجع عظام و حوزه‌های علمیه درخواست كردند تا در طرح‌ریزی و برنامه‌ریزی مسائل فرهنگی مشاركت داشته باشند. همه می‌دانند بودجه‌های كلانی كه گذاشته شده، نیاز به برنامه ‌ریزی خوبی دارد لذا حوزه‌ها باید به دولت كمك كنند.

انتخاب سه باره رییس جمهور

ابتکار در سرمقاله خود پیشنهاد کرده محدودیت دوبار انتخاب برای رییس جمهور برداشته شود تا وی بتواند با رای مردم برای چند بار انتخاب شود "چرا قانون اساسی انتخاب سه باره رییس جمهور را ممنوع کرده اما انتخاب نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی، شوراها و خبرگان رهبری بدون محدودیت است".

به نظر نویسنده این مقاله مخالفان حذف محدودیت از دوران ریاست جمهوری که معتقدند که این اقدام سبب دیکتاتوری و افزایش فساد درکشور خواهد شد به این پرسش پاسخ دهند که آیا نبود محدودیت زمانی در ادامه مسئولیت‌های کلان سایر منتخبین ملت،سبب افزایش فساد باندی و فامیلی در میان آنها نشده است یا نمی‌شود؟ آیا هچ راه براس مبارزه با فساد و دکتاتور ها احتمال جز حذف وجود ندارد؟

سرمقاله ابتکار در عین حال پرسیده آیا لازم نیست که درکشور از یک فرمول واحد در انتخاب منتخبین استفاده شود؟ اگر محدود کردن دوره نمایندگی نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی به نوعی در تضاد با دموکراسی است آیا همین دلیل برای محدود نگه داشتن دوران ریاست جمهوری ظلم به دموکراسی نیست و نخواهد بود؟ اگر وجود این محدودیت ضرورتی برای کمک به چرخش قدرت در دست همه مردم است نه یک گروه خاص، آیا این چرخش قدرت نباید در میان منتخبان مردم در مجالس و شوراها انجام شود؟

کاهش جمعیت تهران

عزت‌الله یوسفیان در آرمان نوشته در قالب هر طرح و ایده‌ای مهاجران به تهران را که صاحب کسب و زندگی هستند نمی‌توان از تهران خارج کرد ولی دلیلی وجود ندارد که کارمندان مجردی که به دلایل مختلف به تهران منتقل شده‌اند در تهران باقی بمانند. در صورت خروج این کارمندان از تهران هم هزینه‌های زندگی آنان کاهش می‌یابد و هم هزینه‌هایی که نظام برای آنان می‌پردازد، کاهش می‌یابد.

به نظر این نماینده مجلس در صورت فراهم شدن خدمات بیمارستانی و پزشکی مناسب نظیر بخش دیالیز یا سی‌تی‌اسکن یا ام‌آرآی در شهرستان ‌ها، روستاییان و شهرستانی‌هایی که برای درمان به تهران سفر می‌کنند هرگز به تهران نخواهند آمد تا مسائل حاشیه‌ای بعدی به وجود آید.

در پایان مقاله آرمان با پیشنهاد این که دولت ابتدا اخراج کارمندان خود را شروع کند نوشته شده به طور قطع این ایده در کوتاه مدت توفیقی به دست نمی‌آورد. ولی نمی‌توان به بهانه زمان بر بودن یا بودجه بر بودن از این مسئله مهم چشم‌پوشی کرد. این طرح باید آغاز شود و لااقل این حرکت از سوی دولت دهم آغاز می‌شود و باید از سوی دولت‌های بعدی ادامه یابد.

کارشناس نداریم یا گوش شنوا

جهان صنعت در سرمقاله با این سئوال که " کارشناس نداریم یا گوش شنوا" نوشته وقتی پیشنهاد سه‌گانه احمد توکلی در خصوص قانون هدفمندی یارانه‌ها را می‌خواندم، حل بسیاری از نگرانی‌های مردم و مسوولان را در راهکارهای پیشنهادی وی دیدم اما این سوال در ذهنم ماند که وی چرا تا به امروز این سه گانه را ارایه نکرده و چند مدتی سکوت کرد.

به نوشته این مقاله قوه مجریه با وجود آنکه در کلام دم از شور با اقتصاددانان می‌زد اما در عمل مخالفان را آرام و رویه خود را ادامه داد.هرچه فکر کردم به جایی نرسیدم تا اینکه پارادایم ذهنی خود را با دو دلیل موازنه کردم.

نویسنده سرمقاله جهان صنعت افزوده یا کارشناس کاربلد نداشته‌ایم که هم‌اکنون طرح معقولانه‌تری ارایه می‌شود یا اینکه گوش شنوایی نداریم که کارشناسان کنج عزلت و سکوت را ترجیح داده‌اند. با این استدراک فهمیدم که یکی را نداریم که امروز اینجاییم و تازه پیشنهاد معقول و استانداردی را پیش‌رویمان می‌بینیم.

با کدام امکانات

خراسان در گزارش اصلی خود نوشته در وانفسای نابودی هزار هزار درختان جنگلی و عریان شدن هکتارها اراضی جنگلی از جنگل های دو و نیم میلیون ساله کشورمان ناگهان می شنویم که رئیس جمهور دستوری برای کاشت ۵۰۰ میلیون نهال ظرف مدت یک سال صادر کرده است.

این روزنامه سپس پرسیده آیا اصولا سازمان جنگل ها توان کاشت، داشت، خرید و غرس این میزان نهال را دارد؟ اگر هم داشته باشد آیا توان حفظ و نگهداری آن را نیز دارد؟ پاسخ به عهده رئیس هیئت مدیره جامعه جنگل بانی ایران گذاشته شده که گفته کاشت ۵۰۰ میلیون نهال ظرف یک سال را اجرا شدنی نیست.

به نوشته خراسان این کارشناس گفته است زیرساخت ها و ظرفیت موجود سازمان جنگل ها و مراتع چنین امکانی را نمی دهد که این میزان نهال تولید شود، حتی اگر کلیه نهال های باغی را به حساب آوریم باز هم ظرفیت تولید این تعداد نهال در شرایط فعلی این سازمان میسر نیست و نمی تواند به چنین تصمیمی پاسخ دهد.

فرش ایرانی روزگارش خوب نیست

پول در گزا رشی نوشته فرش ایرانی روزگار خوشی ندارد. نه اینكه اشكال از سازمان میراث فرهنگی و وزارت بازرگانی باشد كه طرح‌‌های جدید برای سرپرستی‌اش می‌دهند كه فرش ایرانی سال‌هاست به سوی اضمحلال می‌تازد و بسته‌های پیشنهادی جدید تنها زخمه‌ای دیگر بر پیكر ناتوانش است. سال‌هاست كه به محاق فرش‌های ارزان‌قیمت اما خوش‌طرح و نقشه چین و پاكستان رفته است.

به نوشته این گزارش تنها چین نیست كه جایگاه فرش ایرانی را در جهان به خطر انداخته است بلكه كشورهایی چون بنگلادش، پاكستان و حتی هند هم با بهره‌گیری از امكانات تكنولوژیك به رقیبان جدی فرش ایرانی تبدیل شده‌اند و بافت این فرش‌ها به اندازه‌ای دقیق و نزدیك به فرش‌های ایرانی است كه بر اساس نظر بسیاری از كارشناسان نوع گره این فرش‌ها همان گره ایرانی است. البته فرش‌های به بهایی بسیار نازل‌تر از ایران در سبد خریداران قرار می‌گیرند.

مقاله پول اضافه کرده: در چنین فضایی، نجات فرش ایرانی مهم‌تر می‌نماید یا اینكه فرش را سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مدیریت كند یا وزارت بازرگانی؟ فرش بیش از اینكه میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و یا نمادی از نمادهای ایرانی باشد، بخشی از صادرات غیرنفتی ایران است. صادراتی سنتی كه رشد آن تنها در مباحث بازرگانی خارجی می‌گنجد.