ایران از اعدام شش قاچاقچی مواد مخدر خبر داد

اعدام
Image caption ایران در سال گذشته میلادی از نظر تعداد اجرای حکم اعدام پس از چین در رده دوم جهان قرار گرفت

دادسرای عمومی و انقلاب تهران با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که شش قاچاقچی مواد مخدر در سحرگاه امروز شنبه ۱۸ اردیبهشت (۸ مه) در زندان قزل حصار کرج به دار آویخته شدند.

این دادسرا اعدام شدگان را ارسلان اسدی، محمدعلی فخری، عباس گراوند، رحمان بیابانی، پرویز تقی زاده و سعید میکائیلی معرفی کرد.

در اطلاعیه روابط عمومی دادسرای تهران آمده است که محاکمه اعدام شدگان با حضور وکیل مدافع و نماینده دادستان تهران انجام شده بود.

سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر معمولا از اجرای مکرر مجازات اعدام در ایران انتقاد می کنند و می گویند که احکام اعدام در پی محاکمه هایی صادر می شود که بر اساس معیارهای بین المللی "منصفانه" محسوب نمی شود.

ایران یکی از مسیرهای اصلی قاچاق مواد مخدر تولید شده در افغانستان و پاکستان به سوی اروپا است و مسئولان این کشور عقیده دارند که در نظر گرفتن مجازات سنگین برای قاچاقچیان، به کاهش میزان قاچاق و مصرف مواد مخدر در ایران کمک می کند.

بر اساس اطلاعیه امروز دادسرای تهران، اتهام آقای اسدی و آقای فخری حمل ۱۵۶ کیلوگرم مرفین و ۱۱۰ کیلوگرم تریاک، اتهام آقای گراوند نگهداری ۳۸۶ گرم هروئین، اتهام آقای بیابانی حمل ۲۷۶ گرم کراک، اختفای ۲۶۴ گرم هروئین و تلاش برای انتقال ۹۸ گرم هروئین به داخل زندان، اتهام آقای تقی زاده نگهداری ۱۵۰ گرم کراک، ۴۰ گرم تریاک و ۸۰ بسته قرص روان گردان و اتهام آقای میکائیلی نگهداری و فروش ۴۲۲ گرم کراک بوده است.

در طول سال ۲۰۰۹ میلادی (از زمستان ۱۳۸۷ تا زمستان ۱۳۸۸ هجری خورشیدی) بیش از ۳۸۸ نفر در ایران اعدام شدند و این کشور از نظر تعداد اعدام ها، پس از چین در رده دوم جهان قرار گرفت.

سازمان عفو بین الملل چندی پیش در گزارش سالانه خود در مورد مجازات اعدام، مقامات ایران، چین و سودان را متهم کرد که از اعدام به عنوان یک "ابزار سیاسی" استفاده می کنند.

بر اساس گزارش این سازمان، در طول هشت هفته طوفانی، از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران تا زمان اجرای مراسم سوگند ریاست جمهوری توسط محمود احمدی نژاد، ۱۱۲ مورد اجرای حکم اعدام در ایران ثبت شد.

برخی از ناظران معتقدند با وجود اینکه این اعدام ها مستقیما به حوادث پس از انتخابات مربوط نمی شد، اجرای آنها در این دوره نوعی نمایش قاطعیت و به منظور ایجاد فضای رعب بوده است.

مطالب مرتبط