به روز شده:  14:19 گرينويچ - سه شنبه 08 ژوئن 2010 - 18 خرداد 1389

روایت مهاجران: چرا پس از انتخابات ایران را ترک کردم

  • آرش بهمنی: به امید بازگشت

    (آرش بهمنی سردبیر هفته نامه "گیلان بهتر" و رئیس شورای مرکزی سازمان ادوار تحکیم وحدت شعبه گیلان متولد اسفند ۱۳۶۱ است و یکی از افرادی است که پس از انتخابات دور دهم ریاست جمهوری ایران در ۲۲ خرداد مجبور به ترک وطن شده است.)

    در انتخابات و پس از آن مثل بسیاری از مردم فعالیت هایی کردم و در آذرماه سال گذشته، مدتی پیش از روز دانشجو حکم بازداشت من صادر شد. البته در اسفند سال ۸۵ نیز به مدت دو هفته بازداشت بودم و پرونده مفتوحی در دادگاه انقلاب به اتهام توهین به رهبر داشتم.

    در همین حال یکی از دوستان هم پرونده من بازداشت شد و قاضی اعلام کرد که برای من هشت سال حکم حبس صادر کرده است. در مشورتی که با برخی از دوستان داشتم، راهکار خروج از کشور مطرح شد. به دلیل شرایطی که داشتم مدتی به شکل مخفی زندگی می کردم و تصمیم به خروج از کشور گرفتم. مسئله اصلی این بود که به دلایل شرایطی که داشتم باید به شکل غیر قانونی از کشور خارج می شدم و نگرانی داشتم که به چه کسی می توانم اعتماد کنم. توسط یکی از گروه های سیاسی از مرز کردستان ایران به کردستان عراق رفتم. البته این مسیر سخت بود. چند ساعت پیاده روی در سرما و یخ و برف و گل در کوهستان های منطقه داشتم، هر از گاهی هم با دیدن پست های بازرسی باید مخفی می شدم.

  • به امید بازگشت - ادامه

    زمانی که به کردستان عراق رسیدم، مسافتی را با ماشین طی کردم اما به دلیل اینکه در مسیر های بین شهری در کردستان عراق چندین ایست بازرسی وجود دارد و من هم مدارک ورود قانونی نداشتم، در کردستان عراق هم چندین ساعت از میان کوه ها رد شدم، البته در نزدیکی یکی از ایست بازرسی ها در هنگام شب سگ های پلیس سر و صدا کردند و پلیس منطقه هم نور افکن را دقیقا روی جایی که ما بودیم انداخت و ما مجبور شدیم ۴۵ دقیقه در گل بدون هیچ حرکتی دراز بکشیم. اگر در عراق بدون مدارک قانونی دستگیر می شدم، شش ماه زندان در انتظارم بود. اما افرادی که مرا از مرز رد کرده بودند، بعد از چند روز مشکلات ورود غیر قانونی به عراق را به طور موقت حل کردند.

    یکی از مسائل دیگر هم این بود که کردستان عراق مقصد نبود و ایستگاهی برای سفر مجدد بود. پس از مدتی متوجه شدم که کنسولگری فرانسه در اربیل به ایرانیان پناهندگی می دهد و من درخواستم را به آنجا فرستادم. پس از دو هفته موافقت شد، اما حاضر شدن ویزا و مدارک برای سفر به فرانسه نزدیک به دو ماه طول کشید.

    در حال حاضر هم در هتلی در حاشیه پاریس با شبی ۶۰ یورو زندگی می کنم. نکته دیگری هم که آزارم می دهد این است که فکر می کنم بودن در اروپا موقتی است و فکر می کنم زود به ایران باز می گردم. با بعضی از پناهندگان قدیمی هم که صحبت کرده ام آنها هم همین حس را دارند. یکی از همین پناهندگان به من گفت که بعد از ۲۵ سال هنوز بعضی از چمدان هایش را باز نکرده است؛ به امید بازگشت.

  • علی کانطوری: سفر اجباری

    علی کانطوری

    (علی کانطوری متولد بهمن ماه ۱۳۵۹ است. آقای کانطوری از دانشجویان فعل طیف چپ در ایران بود که پس از اطلاع از حکم ۱۵ سال حبس که از سوی دادگاه انقلاب که در سال ۱۳۸۸ برایش صادر شده بود از ایران خارج شد.)

    نخستین بار در دی ماه سال ۱۳۸۶ در نزدیکی خانه ام بازداشت شدم و به بند ۲۰۹ زندان اوین فرستاده و پس از چند ماه به زندان قزل حصار منتقل شدم.

    پس از تحمل پنج ماه بازداشت، در خردادماه سال ۱۳۸۷ با قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. اما ماحصل پنج ماه بازداشت من فشارهای روانی و جسمی بود. ۱۵ کیلو وزن کم کرده بودم که هنوز نتوانسته ام به وزن طبیعی برگردم. دچار آسم بسیار شدید شدم و دارو مصرف می کنم.

    اما در سال ۸۸ مجددا احضار شدم و اولین جلسه دادگاه من در ۲۰ خرداد۸۸، دو روز قبل از انتخابات گذاشته شد تا من در حالت آچمز( بلا تکلیف) بمانم. یک هفته قبل از دادگاه من نیز برادرم ابولفضل کانطوری از قهرمانان جامعه ورزشی کشور را دستگیر کردند و به خانواده اعلام کردند تا علی خودش را معرفی نکند ما ابوالفضل را آزاد نمی کنیم.

    در نهایت من مجبور به زندگی مخفیانه شدم. با مشورتی که با رفقای خودم کردم آنها به من گفتند که شرایط فعلی سیاسی ایران به گونه ای است که الان صرفا شما را به زندان نمی برند. با اینکه من معتقد هستم که یک فعال سیاسی باید آماده زندان، بازداشت و برخوردهای خشن باشد، اما فاصله تصمیم گرفتن و خروج از کشور چند ساعتی بیشتر نبود.

  • سفر اجباری_ادامه

    علی کانطوری

    چند روز قبل از عید به سختی از شمال غربی ایران خارج شدم. شب دوم لب مرز با تیراندازی ماموران مواجه شدم و خوشبختانه آسیبی ندیدم، یک بار مجبور به دویدن بودم و ساق پایم آسیب دید، البته مشکل جدی نبود. اما مسئله سرمای زیاد منطقه بود که من نمی دانستم هوا به این حد سرد است و بارش برف سنگین. حتی در برخی مسیرها ردپاهایی بود که نمی توانستم تشخیص بدهم رد پای سگ یا گرگ است. در نهایت یک هفته در راه بودم و به کشور ترکیه آمدم.

    کسانی که با شرایط مشابه من از ایران خارج می شوند، هیچ گونه آمادگی برای این سفر اجباری ندارند، به دلیل همسایگی ایران و ترکیه همیشه پناهجویان مشکل امنیتی دارند، مخصوصا پناهجویان سیاسی مشکلات امنیتیشان دوچندان است. من سعی می کنم اینجا در فرصت هایی که دارم زبانم را تقویت کنم، اگر اینترنت پیدا کنم اخبار را بررسی و پیگیری کنم و نهایتش همین است.

  • آرش غفوری: هرگز تصور نمی کردم وضعیت این شود

    آرش غفوری

    کمتر کسی را پیدا می کنید از میان فعالان انتخابات دهم در کمپین کاندیداهای اصلاح طلب که سرنوشت خودش را در فاصله روزهای بیست و یک ام و بیست و سوم خرداد ماه هشتاد و هشت تا این حد متفاوت پیش بینی کرده باشد. هرچند قبل از انتخابات و به خصوص بعد از برگزاری زنجیره انسانی روز دوشنبه هیجدهم خرداد ماه که تهران از جنوب تا شمال به تسخیر یاران و طرفداران میرحسین درآمد، برخی از بچه های فعال در ستاد ۸۸ به یکدیگر به شوخی می گفتند که برای بعد از انتخابات باید جایی را در اطراف و اکناف تهران و در کوه و کمر پیدا کنند که دست ماموران حکومتی به آنها نرسد، اما همانطور که گفتم این در حد یک شوخی و برای خنده بود و بچه ها اساساً باور نداشتند که بعد از برگزاری انتخابات سرنوشت آنها زندان است.

    من در تمام هفته آخر تبلیغات رسمی انتخابات، آرزوی روز جمعه ۲۲ خرداد را داشتم تا پس از برگزاری انتخابات فرصت یک خواب و استراحت درست و حسابی برایم فراهم شود. بعد از روز ۲۵ خرداد و راه پیمایی خیابان آزادی و فرار از دست برادران اطلاعاتی، در مرحله اول تا چندین روز این امکان برایم فراهم شد که هر وقت می خواهم بخوابم و هر وقت دوست دارم بیدار شوم. داستانی که در طول ۹ ماه بعد از آن که سه ماه را در ایران مخفیانه زندگی کردم و شش ماهی در ترکیه با قضا و قدر و شانس و قضاوت درگیر بودم، بارها و بارها تکرار شد و جز دو هفته ای که در زندان ارتش و پلیس ترکیه بودم و دو روزی که به دلیل اشتباه بچه گانه ای در دام آدم ربایان اطلاعاتی قرار گرفتم، بقیه روزهایم تقریباً برای خودم بود، هرچند در تمام این روزها از سویی خوشحال بودم که به دام نیفتادم و از سوی دیگر این "شرم آزاد بودن" و تصور اینکه دوستان و یارانم در بند هستند و در بیدادگاه ها به نمایش در می آیند، همیشه آزارم می داد.

  • هرگز تصور نمی کردم وضعیت این شود_ادامه

    آرش غفوری

    من به عنوان یک فعال سیاسی که سابقه روزنامه نگاری داشتم در تمام این سال های دهه ۸۰ و البته با افتخار، عضو جبهه مشارکت هم بودم و هستم. فعالیت سیاسی را مانند تمام دیگر دوستانم آشکارا و بی پرده انجام می دادم. اصولا ماها قواعد بازی سیاست در ایران را پذیرفته بودیم. از همین رو، هر آنچه در انتخابات انجام دادیم با توجه به این موضوع بود و می دانستیم کاندیدای ریاست جمهوری ما، نخست وزیر محبوب امام است و ما به این می بالیدیم. به همین دلیل هم برای خیلی از ماها سخت بود که بعد از انتخابات و در غیاب نیروهای متن جریان و بزرگان و جوانان اصلاح طلب، دو گروه غالب را مشاهده کنیم؛ گروهی که این فعالیت خالصانه ما را در راستای تحکیم منافع ملی نادیده گرفتند و با برچسب نامربوط براندازی نرم، به توجیه کودتای مخملین خودشان پرداختند و گروه دوم که آتش بیار معرکه در خارج از کشور شدند و لباس های سرخ و سفید خود را پوشاندند و عبایی از سبزی بر تن کردند و در همان هنگام که پرچم کشورمان را از سفارتخانه های ایران در کشورهای اروپایی پایین می آوردند، به آمریکایی ها نامه می نوشتند و با نمایندگی که از جنبش سبز در خارج از کشور به نام خود زده بودند در تظاهری نامربوط از تسخیر سفارت در آستانه ۱۳ آبان و روز دانشجو عذرخواهی می کردند.

    دوست دارم در اینجا جمله ای از یک فعال سیاسی وام بگیرم و تا آنجا که یادم می آید از زبان فرخ نگهدار شنیدم که می گفت قدم زدن در خیابان های تهران اثر سیاسی بیشتری از تمام این اعتراضات سیاسی در خارج از کشور دارد. به همین دلیل هم هست که ترجیح می دهم اگر فرصتی شد در خیابان لاله زار تهران قدم بزنم تا اینکه در جایی که در و دیوار برایم بشکن می زنند فحش بدهم و بد و بیراه بگویم. این شد سرنوشت یک فعال جوان سیاسی بعد از یک سال درحالیکه هرگز تصور نمی کردم در سالگرد انتخابات ۲۲ خرداد ناخواسته در آمریکا باشم، به جای اینکه اولین سالگرد ریاست جمهوری میرحسین موسوی را در ایران به همراه سایر دوستانم جشن بگیرم.

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.