بررسی روزنامه های صبح دوشنبه تهران – ۲۱ تیر

تیترهای اول

آرمان به نقل از رییس جمهور در صدر اخبار خود نوشته "نظام ما تنها یک حزب دارد"، مردم سالاری همین گزارش را با عنوان "نظام ما تنها یک حزب دارد" منعکس کرده و روزنامه جمهوری اسلامی در تیتر اول خود نوشته "پشتیبانی انسانی و علمی حوزه های علمیه از دفاتر نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه ها".

"آماده‌باش سازمان‌ها در مقابله با پیامدهای گرمای بی‌سابقه" تیتر اول ایران است، "مقاومت شركت‌های دولتی برای خروج از تهران" عنوان اصلی جام جم، خراسان در صدر اخبار خود نوشته "انصراف شاه عربستان ازسفر به فرانسه پس از انتشار اظهارات ضد ایرانی ملک عبدالله در فیگارو".

دنیای اقتصاد در گزارش اصلی خود پرسیده "آیا بحران جهانی دیگری در راه است؟"

گزیده مقالات

تعطیل چرا؟

مردم سالاری در سرمقاله خود با اشاره به اعلام تعطیل دو روزه از سوی دولت نوشته معلوم نیست این تعطیلات بر چه مبنایی اعلام شد و منطق و شاخص تعطیل کردن به دلیل گرمای هوا چیست؟ آیا قانونی در این زمینه وجود دارد یا این یک بحث سلیقه ای است؟ از سوی دیگر مشخص نیست جلسه هیات دولت درچه ساعتی تشکیل شده که خبر تعطیلی، در اولین ساعت بامداد شنبه اعلام شد; به طوری که این شائبه ایجاد می شود که شاید تصمیم برای تعطیلی از قبل اتخاذ شده است.

گزارش این روزنامه تاکید دارد که شهرها و استان های غربی و جنوبی کشورمان طی سال های اخیر در نزدیک به نیمی از روزهای سال درگیر گرد و غبار شدید هوا هستند که گاه تنفس را با مشکل مواجه می سازد، اما هیچ گاه ادارات و سازمان ها و نهادهای این استان ها تعطیل نمی شوند. اما وقتی این گرد و غبار با شدتی کمتر به تهران می رسد، در تهران تعطیل رسمی اعلام می شود و سایر استان ها هم تعطیل می شوند. این موضوع در مورد گرمای هوا هم صدق می کند.

مردم سالاری سرانجام نوشته اگر ما توانایی تامین انرژی مورد نیاز جمعیت فعلی را نداریم و استان های گرم کشور ما با افزایش دمای هوا با قطع برق و آب مواجه می شوند و برای جلوگیری از بروز این مشکل در تهران هم مجبوریم تعطیل رسمی اعلا م کنیم، چگونه تصور می کنیم کشور ما برای جمعیت 120 یا 150 میلیون نفر هم ظرفیت دارد. در کشورهای عربی جنوب خلیج فارس، در بیش از نیمی از روزهای سال شاهد دما و رطوبتی بسیار بیشتر از تهران هستیم ولا جرم آنها هم باید کار را تعطیل کنند.

دلیل لغو سفر پادشاه

خراسان گزارش اصلی خود را به گزارشی اختصاص داده که منبع آن یک خبرگزاری نزدیک به دولت است که نشان می دهد ملک عبدالله پادشاه عربستان که قرار بود این هفته به پاریس برود، از این سفر صرف نظر کرد. صاحب نظران سیاسی معتقدند، او در اعتراض به چاپ گزارشی از سخنان وی در مجله فرانسوی فیگارو، از این سفر صرف نظر کرده است.

خراسان بدون پاسخ گوئی به این سئوال که نوشته یک روزنامه چگونه باعث لغو سفر پادشاه کشوری مانند عربستان سعودی به پاریس شده و بدون ذکر ماخذ نوشته بعد از انتشار سخنان پادشاه سعودی علیه جمهوری اسلامی، قدرت حاکم بر عربستان اشاره ای نکرد که انتشار این اطلاعات از طرف فرانسوی ها بوده است.

مجموع مستند و ماخذ خبرگزاری مورد استناد خراسان این است که در سایت فیگارو مقاله ای هست و در آن ذکر شده: مجموعه ای از دلایل پشت سر لغو سفر ملک عبدالله به فرانسه که برای چند روز آینده پیش بینی شده بود، وجود دارد. سخنان شدیداللحن وی علیه ایران که ۲ هفته گذشته فیگارو آن را فاش کرد فقط قطره ای است که باعث سرریز شدن آب لیوان اختلافات بین پاریس و ریاض شد.

سنگ روی سنگ

حمید رضا فولادگر در مقاله ای با عنوان سنگ روی سنگ بند نمی شود در آرمان نوشته درهمه دولتها تمایل به قانون گریزی و دوری ازنظارت وجود داشته است. درتصویب هر قانونی باید به اسناد بالا دستی توجه داشت و مسائل بخش ها و مناطق را براساس آن اولویت بندی کرد. درباره نحوه تعامل با دولت هم این آفت وجود دارد که برخی سوال ها و امضای استیضاح ها پس گرفته می شود و این سبب می شود که استیضاح ها و تحقیق و تفحص ها که به عنوان ابزار های نظارتی مجلس است، بلا اثر شود.

به نوشته این مقاله قانون گریزی و نظارت‌پذیر نبودن عموما در دولت های گذشته هم بوده و آنها به دنبال آن بودند که نظارت بر آنها کمتر باشد. اگر لایحه دولت در مجلس تغییراتی کرده راهکارش اجرا نکردن نیست، قانون اساسی در این زمینه راهکار دارد.

نماینده اصفهان در مقاله آرمان نوشته کافی است لایحه‌ای با فوریتی به مجلس تقدیم کنند و با ارائه دلایل قانون را اصلاح کند. چون اگر هر قانونی به فرض اینکه اجرایی نیست اجرا نشود، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی شود.

بحران تازه اقتصاد جهان

دكتر فرخ قبادی در سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته تا چندی پیش، شاخص‌های متعدد نشان از بهبود نسبی اقتصاد جهانی و پایان بحرانی می‌دادند که از سال 2007، با فروپاشی بازار اوراق قرضه مبتنی بر وثایق ملکی در آمریکا آغاز شد و به تدریج بازارهای مالی و سپس همه بخش‌های اقتصادی را در سراسر جهان در خود فرو برد.

به نوشته این مقاله بحران که به لحاظ شدت و گستره نفوذ خود، تنها با بحران بزرگ دهه 1930 قابل قیاس بود، پس از دو سال و با دخالت دولت‌ها و بسته‌های حمایتی چند تریلیون دلاری در آمریکا، آسیا و اروپا مهار شد و می‌رفت تا شرایط اقتصاد جهانی را به حالتی کم و بیش عادی درآورد. در این میان تنها نرخ بیکاری در اروپا و آمریکا بود که در سطحی غیر قابل قبول (در حدود 10 درصد) باقی مانده و سیاست‌گذاران اقتصادی را نگران می‌کرد.

نویسنده سرمقاله دنیای اقتصاد یادآوری کرده که از چند ماه پیش مشکل دیگری بروز کرد که گرچه در آغاز، صرفا دست و دل بازی یک دولت کوچک و ناتوانی آن در بازپرداخت به موقع وام‌هایش تصور می‌شد، اما رفته ‌رفته دامنه گسترده‌تری یافت و به معضلی تبدیل شد که اروپا را در بر گرفت، ارزش یورو را به شدت پایین کشید و جهان را در آستانه بحران تمام عیار دیگری قرار داد.

مالیات و اصناف

دنیای اقتصاد در سرمقاله خود به تحلیل مساله و پیچیدگی های وضع مالیات های جدید پرداخته و نوشته از یک سو عملکرد دولت به نحوی بوده که نوعی دست و دلبازی و کم‌دقتی در هزینه‌کرد منابع دولتی برداشت شده است. حجم بالای مصوبات استانی تعهدزا در چندین جلسه ساده این سیگنال را به جامعه منتقل کرده که سختگیری در هزینه کردن دولت وجود ندارد و دولت از منابع مالی زیادی برخوردار است. از این دیدگاه، اگر چنین دولتی بخواهد روی منابع مالی کمی چون مالیات بر اصناف تاکید و اصرار کند، نوعی تناقض القا خواهد شد.

به نوشته این مقاله: روی دیگر این سکه، اعتبار تصمیمات دولت است که در محک آزمون قرار گرفته است. عقب‌نشینی دولت در این آزمون کوچک تردیدهای جدی در آمادگی برای اجرای جراحی بزرگ اقتصاد ایران، یعنی هدفمند کردن یارانه‌ها ایجاد خواهد كرد و این سیگنال را به مخالفان اجرای این اقدام می‌دهد که می‌توانند با کمی مخالفت اجرای آن را ملغی كنند.

سرمقاله دنیای اقتصاد سرانجام گمانه زنی کرده که یک وضعیت معماگونه رخ داده است که از یک سو عقلایی به نظر نمی‌رسد که دولت هزینه سیاسی بالایی برای اجرای طرحی متحمل شود که تاثیر زیادی بر منابع مالی دولت ندارد و از سوی دیگر عقب نشینی دولت هزینه‌های سنگینی برای اقدامات جدی تر دولت در آینده به دنبال خواهد داشت. اگر دولت از ابتدا شیوه سازگار و منسجمی در تصمیم‌سازی را دنبال می‌كرد، اینک می‌توانست با جدیت بیشتری طرح‌های کوچک و بزرگ خود را به اجرا در آورد.

مقاومت شرکت های دولتی

جام جم به نقل از خبرنگار خود نوشته دولت چندی پیش در مصوبه‌ای 138 شركت دولتی را موظف كرد بتدریج ستاد اجرایی خود را از تهران خارج كرده و در شهرهایی كه محل فعالیت ذاتی و اصلی آنهاست، مستقر كنند. اما برخی نشانه ها از بی میلی و بی تحرکی سازمان ها و شرکت های دولتی از خروج از تهران حکایت دارد.

به نوشته این روزنامه دولت معتقد است حضور برخی از این شركت‌ها اصولا در تهران ضرورتی ندارد و برای كاهش و صرفه‌جویی در هزینه‌ها و همچنین مدیریت كارآمدتر در محل فعالیت‌هایشان بهتر است از تهران خارج شوند. دولت همچنین تسهیلات تشویقی مناسبی را برای كارمندان نیز تعیین كرد كه محل زندگی و كار خود را از تهران به شهرستان‌ها منتقل كنند و اعلام شد پانزده هزار كارمند برای این منظور ثبت‌نام كرده‌اند.

در ادامه گزارش جام جم آمده تاكنون هنوز هیچ شركتی حتی حاضر نشده تا برنامه زمان‌بندی، مقصد و سایر تدابیر خود را برای خروج از تهران اعلام كند؛ هرچند برخی شركت‌ها ترفندهایی دراین‌باره به كار بسته‌اند. برخی، تابلویشان را از سر در ساختمانشان برداشته‌اند، اما فعالیت ها متوقف نشده و رفت‌وآمدهای كاری، انجام مسافرت‌ها، ماموریت‌ها و سایر امور مانند گذشته ادامه دارد و تنها مراجعان این شركت‌ها به دلیل نداشتن تابلو، مدتی برای یافتن آن سرگردان می‌شوند.