حقیقت جو: نامه کروبی نور به تاریکخانه تاباند

اوین
Image caption جمهوری اسلامی با درخواستهای بین المللی یک سال اخیر برای بازدید از زندانهای ایران موافقت نکرده است

فاطمه حقیقت جو، نماینده پیشین مجلس ایران، می گوید که نامه مهدی کروبی درباره تجاوز به بازداشت شدگان اعتراضهای پس از انتخابات، نشان داد در بازداشتگاه ها رفتاری غیر انسانی و غیر قانونی با زندانیان صورت می گیرد. همچنین این فعال سیاسی عقیده دارد که مجلس بجای آن که نشان دهد پناهگاه ملت است، به حمایت از عوامل حکومت پرداخت. سخنان خانم حقیقت جو در گفتگو با رادیو بی بی سی از نظرتان می گذرد.

تاثیر نامه آقای کروبی

به نظر من این یکی از مهمترین کارهایی بود که آقای کروبی انجام داد، بدرستی هم انجام داد و جا داشت او به این مساله بپردازد، به دلیل این که وقتی یک مساله علنی می شود، این خودش فشار سیاسی – اجتماعی زیادی را روی حکومت ایجاد می کند تا فشار کمتری به زندانیان سیاسی بیاورد و از این نوع شکنجه ها استفاده نکند. من فکر می کنم این مساله تا حدود زیادی هم موثر واقع شده است.

متاسفانه با این که در طول یک سال گذشته برخوردهای منفی زیادی با آقای کروبی صورت گرفته، اما اسناد خیلی بیشتری منتشر شد، مثل نامه ای که اخیرا از طرف (حمزه کرمی) یکی از مدیران ستاد آقای موسوی و از فرماندهان دوران جنگ منتشر شد مبنی بر این که او هم در زندان شکنجه شده، مانند فرو بردن سر در توالت فرنگی برای گرفتن اعتراف.

ابتدا حکومت بشدت تلاش کرد تا صورت گرفتن تجاوز را تکذیب کند ولی مصاحبه هایی که برخی از این زندانیان قربانی تجاوز پس از خروج از کشور انجام دادند، نشان داد که ابعاد این مساله خیلی گسترده بوده و به تدریج در طول یک سال، بعضی از این اعمال شنیع و غیرقابل قبول بطور قطره چکانی منتشر شد که من فکر می کنم این تحت تاثیر نامه آقای کروبی بود که زندانیان هم اعتماد به نفس بیشتری برای بیان آن اتفاقات و دادخواهی پیدا کنند.

ضربه به مشروعیت اخلاقی حکومت

هنوز در کشور کسی که زنا بکند، سنگسار می شود و در حال حاضر پرونده های سنگسار زیادی وجود دارد. آن وقت یکی می آید در زندان به زنان و مردان تجاوز می کند، این زنا و لواط محسوب می شود و برایش احکام خاصی در قانون مجازات اسلامی وجود دارد.

اینها همه نقض همان قوانین اسلامی است که در جمهوری اسلامی به تصویب رسیده است. همه این اعمال از نظر حاکمان ایران غیر شرعی و غیرقانونی هست. غیر اخلاقی هم هست. در هیچ جامعه ای تجاوز مورد پذیرش نیست.

بنابراین رژیمی که خودش را اخلاقی، اسلامی و انسانی می داند، وقتی به یکباره یکی از مهمترین ارزشهایش بطور سیستماتیک توسط نهادهای امنیتی یا حداقل زیر نظر آنها زیر سوال می رود، تمام وجهه اش از بین می رود. هیچ جایی برای دفاع وجود ندارد.

جمهوری اسلامی نمی تواند بگوید من این مجازات (تجاوز) را اعمال می کنم چون اینها علیه من شورش کردند. در هیچ جای قوانین چنین چیزی وجود ندارد.

طبیعی است که همه بیایند و آن را انکار بکنند چون بر خلاف معیارهای بین المللی هم هست. علاوه بر این که آبروی نظام اسلامی پیش مردم کشور و سایر مسلمانهایی می رود که ممکن است امیدی به جمهوری اسلامی بسته باشند، پیش جامعه جهانی هم می رود.

به همین دلیل هم هست که بلافاصله آقای خامنه ای عصبانی می شود و می گوید بردن آبروی نظام بدتر از جنایاتی است که در کهریزک شده است. از این حیث، به نظر من، کار آقای کروبی بسیار بسیار مهم بوده که نوری بر این تاریکخانه افکنده است.

عملکرد مجلس

وقتی آقای کروبی بعضی از آن مستندات را در اختیار نهادهای قانونی قرار داد، آن نهادها بجای آن که به اصلاح امور بپردازند، برخورد پلیسی امنیتی با برخی از قربانیان تجاوز انجام داد. بعضی از آنها تهدید شدند و مجبور شدند از کشور فرار کنند. بنده خودم با بعضی از این افراد که در زندان مورد تجاوز قرار گرفته اند، ملاقات داشته ام.

متاسفانه مجلس خیلی بد عمل کرد. رییس مجلس خیلی بد عمل کرد. مجلس خانه ملت و پناهگاه مردم است و اصلا به همین دلیل کمیسیون اصل ۹۰ که رسیدگی به شکایات مردم از دستگاه های دولتی را بر عهده دارد، طبق قانون اساسی در خانه ملت نهاده شده تا ملجا و پناه مردم باشد.

آقای لاریجانی می توانست این (نامه آقای کروبی) را در فرایند درست رسیدگی قرار بدهد و خواستار برخورد با خاطیان بشود. اما متاسفانه این برخوردها نشان داد که این نوع کارها سیستماتیک بوده، مسئولان در جریان بودند و در گذشته احتمالا چنین مواردی تکرار شده بود و اینها بعضی از روشهای پنهان برای اعترافگیری در زندانها بوده که به نظر من رفتار رییس مجلس در این خصوص اصلا قابل پذیرش نیست.

مطالب مرتبط