عاشورای ۸۸؛ نماد آزادی‌خواهی یا بهانه‌ فتنه‌ گری

میرحسین موسوی
Image caption آقای موسوی از معترضان خواسته است در ماه محرم، یاد کشته‌شدگان وقایع عاشورای ۸۸ را زنده نگهدارند

میرحسین موسوی، از رهبران مخالفان دولت ایران، همزمان با آغاز ماه محرم، با یادآوری وقایع روز عاشورای سال ۸۸ به انتقاد از اوضاع سیاسی ایران پرداخت و خواستار جلوگیری از "تحریف رسمی" واقعیت شد.

آقای موسوی در یادداشتی که عصر روز گذشته (جمعه ۱۹ آذر - دهم دسامبر) منتشر شد، با اشاره به ریشه های دینی نهفته در عزاداری‌های شیعیان در ماه محرم و راهپیمایی‌های روزهای تاسوعا و عاشورا در سال ۱۳۵۷، به مقایسه تحولات سیاسی پس از خرداد ۸۸ و این وقایع پرداخته است.

او در بخشی از این یادداشت نوشته است: "ما به یاد داریم که سیل خروشان معترضان در روزهای تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷ چگونه طومار نظامی مستبد را در هم پیچید که همه راه‌های اصلاح را بسته، امکان هرگونه انتقاد و مخالفت از راههای مسالمت‌آمیز را از میان برده و در واپسین سالهای عمر خود، دچار خیالبافی‌هایی شده بود که بیش از هر چیز ناشی از دور ماندن از واقعیت های موجود در جامعه بود."

اشاره آقای موسوی به راهپیمایی های بسیار بزرگ روزهای تاسوعا و عاشورای سال ۵۷ (نوزده و بیست آذر ۱۳۵۷) است که طی آن مخالفان حکومت شاه ایران با حضور گسترده در خیابان‌ها، علیه نظام پادشاهی این کشور شعار دادند و با وجود سرکوب شدید روز ۱۷ شهریور همان سال که به کشته شدن دهها نفر در میدان ژاله (میدان شهداء) تهران انجامیده بود، مخالفان توانستند دوباره خیابان های اصلی پایتخت و شهرهای بزرگ ایران را تبدیل به صحنه اعتراض به محمدرضا پهلوی کنند.

در بخش دیگری از یادداشت آقای موسوی، وقایع روز عاشورا در سال گذشته (ششم دی ماه ۱۳۸۸) مورد توجه قرار گرفته است و از واکنش حامیان دولت به وقایع آن روز به عنوان "نمایش ناقص و گزینشی" یاد شده است.

او با اشاره به کشته شدن چند نفر از معترضان در آن روز، نوشته است: "آنها را از پل‌ها به پایین انداختند؛ با ماشین از روی پیکر بی‌دفاع آنان گذشتند؛ سینه‌ مالامال از عشق‌شان را هدف گلوله قرار دادند و آنگاه بی‌شرمانه عکس‌العمل مردم خشمگین را با نمایش ناقص و گزینشی در رسانه‌هایشان، شورش دست‌نشانده‌های استکبار نامیدند و فریاد وا اسلاما سر دادند."

وی همچنین واکنش های حامیان دولت به حضور معترضان در روز عاشورای ۸۸ را مورد انتقاد قرار داده و پرسیده است: "آیا آن کس که ماشین پلیس دو بار از روی او رد شد آمریکایی بود یا کسانی که از روی پل به پایین پرتاب شدند دست‌نشانده‌ آمریکا و اسرائیل؟ یا کسانی که در ظهر عاشورا حسین حسین گویان مورد تیر مستقیم گرفتند از لشگر یزید و عمروعاص و ابن‌زیاد؟"

در بخش پایانی این یادداشت، آقای موسوی به اثرات تحولات اخیر سیاسی در ایران پرداخته و سیاست های جناح اقتدارگرا در ایران را ریشه اصلی "دین گریزی" جوانان دانسته است.

او در تشریح این ادعای خود نوشته است: "دین‌گریزی هنگامی زمینه‌ گسترش پیدا می‌کند که دینی که ترویج می‌شود با بدیهی‌ترین اصول اخلاقی مثل صداقت و پرهیز از دروغ در تضاد باشد، به نام دین‌داری دست به جنایات هولناک زده شود، تهمت و دروغ برای از میدان به‌در کردن معترضین از تریبونهای مقدس نمازجمعه، نه تنها مجاز که مستحب تلقی شود."

این کاندیدای معترض به نتایج انتخابات، در پایان یادداشت خود با بازگو کردن وقایع پس از روز عاشورا و اقدامات اعضای خانواده حسین بن علی (امام سوم شیعیان) در راه مبارزه با یزید ابن معاویه، از معترضان به نتایج انتخابات ۸۸ خواسته است که در کنار حضور در مراسم عزاداری ماه محرم، برای "زنده نگهداشتن" یاد کشته شدگان وقایع پس از انتخابات نیز تلاش کنند.

عاشورای ۸۸؛ آزادی خواهی یا فتنه جویی

یادداشت میر حسین موسوی، از رهبران مخالفان دولت ایران، در حالی به مقایسه وقایع عاشورای ۸۸ و عاشورای دهم محرم سال ۶۱ هجری قمری می پردازد که طی هیجده ماه گذشته، آیت الله علی خامنه ای، رهبر ایران و بسیاری از حامیان دولت آقای احمدی نژاد هم با ذکر مثال‌های گوناگون از وقایع صدر اسلام، معترضان انتخاباتی را به انحراف از اسلام و گاه دشمنی با آن متهم کرده اند.

آنها بارها با مقایسه وقایع صدر اسلام و نام بردن از "طلحه و زبیر"، مخالفان دولت را تلویحا با این دو مخالف علی ابن ابیطالب (امام اول شیعیان) مقایسه کردند.

طلحه و زبیر، از یاران نزدیک حضرت محمد (پیامبر مسلمانان) بودند اما در دوران خلافت حضرت علی، با او به جنگ برخاستند.

در روایت هواداران آیت الله خامنه ای از حوادث سال گذشته ایران، بعضی از یاران نزدیک به آیت الله خمینی، از جمله اکبر هاشمی رفسنجانی، مهدی کروبی و میرحسین موسوی با طلحه و زبیر مقایسه می شوند.

رهبر ایران در سخنان خود طی ماههای گذشته بارها از اعتراضات به نتایج انتخابات ۸۸ به عنوان "فتنه" یاد کرده است.

فتنه واژه‌ای است که روحانیون شیعه معمولا از آن برای یادآوری وقایع پس از فوت پیامبر اسلام استفاده می کنند و کسانی را که از آنها به عنوان "خوارج" و دشمنان پیغمبر اسلام نام برده می شود، تحت عنوان 'فتنه‌جو' و 'فتنه‌گر' یاد می کنند.

مطالب مرتبط