وزیر بازرگانی: ممکن است برخی نانوایان ناچار به تغییر شغل شوند

مهدی غضنفری
Image caption وزیر بازرگانی ایران پیش از این اعلام کرده بود که قیمت های جدید نان نه فشاری بر مردم وارد می کند و نه بر نانوایان.

وزیر بازرگانی ایران می گوید که در جریان اجرای قانون هدفمند کردن یارانه ها ممکن است برخی نانوایان تغییر شغل دهند.

به گزارش خبرگزاری مهر، مهدی غضنفری، وزیر بازرگانی ایران روز سه شنبه ۱۴ دی (۴ ژانویه) در نشست با اتحادیه نانوایان گفت که بر اثر تغییراتی که در قیمت گندم، آرد و نان ایجاد شده است، ممکن است تعدادی از نانوایان همچون گذشته فروش نداشته باشند.

از اول دی ماه سال جاری و بعد از اجرای قانون حذف یارانه ها، نان در سراسر ایران با قیمت های جدید عرضه می شود.

وزارت بازرگانی اعلام کرده بود که قیمت های جدید هم برای نانوایان به صرفه است و هم برای مردم.

وزیر بازرگانی گفت: "بر اثر قیمت های جدید ممکن است عده ای برای نان خود مشتری نداشته باشند و برخی برای پخت، آرد بیشتری طلب کنند."

آقای غضنفری خطاب به نانوایانی که مشتری های خود را از دست می دهند گفت که نگران نباشند زیرا "تمامی این موارد در بسته حمایتی گندم، آرد و نان پیش بینی شده است."

دولت پس از حذف یارانه نان، نفری هشت هزار تومان برای جبران افزایش قیمت نان به حساب خانوارهای ایرانی واریز کرده است.

بنابر گزارش های وزارت بازرگانی، پیش از این، دولت سالانه به طور متوسط بین سه هزار و ۵۰۰ تا چهار هزار میلیارد تومان (سه و نیم تا چهار میلیارد دلار) برای نان یارانه پرداخت می کرد.

بالا بودن ضایعات نان و هزینه بالای نیروی انسانی شاغل در نانوایی ها باعث شده بود تا پیش از اجرای قانون حذف یارانه ها، دولت برنامه جمع آوری نانوایی های سنتی را در دستور کار خود قرار دهد.

بر اساس طرح دولت، قرار بود نانوایی ها به توزیع کننده نان تبدیل و نانوایی های سنتی در طول چند سال جمع آوری شوند.

قرار بود با اجرای این طرح، نان ماشینی در حجم انبوه و در کارخانه های نان سازی به شکل صنعتی تولید می شود و نانوایی ها نان تولید شده در کارخانه ها را توزیع خواهند کرد.

نان به عنوان مهمترین ماده غذایی در سبد خانوارهای ایرانی است و بخش عمده نان مصرفی به شکل سنتی و در انواع مختلفی نظیر بربری، سنگک، تافتون و لواش تولید می شود.

بنابر گزارش ها تاکنون بيش از يک چهارم گندم توليد شده به دليل ارزان بودن یا پخت نامناسب، از گردونه مصرف انسان خارج می شد و به صورت ضايعات یا خوراک دام در می آمد.