زنان افغان؛ امیدواران به آینده

حق نشر عکس no

یگانه آرزوی زنان به ویژه در افغانستان این است که صلحی دائمی در کشورشان برقرار شود تا با استفاده از ثبات و امنیت حاصل از آن، بتوانند در تمام عرصه‌ها سهم فعال خود را داشته باشند.

انتظار زنان افغانستان از برقراری صلح دائمی در این کشور و منطقه این است که بتوانند از حق خود دفاع کنند؛ از حقی که قران، شریعت، قانون اساسی و قوانین بین‌المللی برایشان قائل شده‌اند.

در قندوز که محل زندگی من است، همانند تمام افغانستان، زنان نیازمندی‌های زیادی دارند و بیشتر وقت‌ها، نمی‌توانند این نیازها را تامین کنند؛ تعداد زیادی از آنها به تعلیم و تربیت دسترسی ندارند و از سوادآموزی محروم هستند. این زنان انتظار دارند که فرصت مناسبی برای آموزششان فراهم شود. آنها باید آگاهی بیشتری درباره حقوق خود به دست آورند و از قوانینی که بر کاغذ نوشته شده یا در رسانه‌ها به عنوان حقوق آنها معرفی می‌شوند، برخوردار شوند.

مهم‌ترین خواسته زنان که دولت افغانستان هم باید در نظر بگیرد، آرزوی آنها برای نقش داشتن و ایفای سهم فعال در تمام بخش‌ها و عرصه‌های کشور همانند مردها است.

البته با وجود محروم بودن بسیاری از زنان از حق خود در افغانستان، تعدادی از خواهرانمان که شهرنشین هستند، در مراکز شهرها تا جایی که توان دارند و امنیت است، فعالیت‌هایی دارند. برای مثال در نهادهایی زنانه فعالیت می‌کنند و به دنبال افزایش ظرفیت و توان زنان افغانستان در بخش‌های مختلف هستند.

تلاش‌های این گروه از زنان، به دلایل امنیتی محدود به شهر است و نمی‌توانند به مناطق دورافتاده بروند، هرچند تلاش می‌کنند که پیام خود را به بخش‌های دیگر افغانستان در مناطق خارج از شهرها هم برسانند.

از دیگر اقداماتی که برای کمک به زنان در افغانستان انجام شده است، تشکیل وزارت زنان و نیز تصویب قانون منع خشونت علیه زنان بوده است. فعالان در نهادهای مدنی داخلی و بین‌المللی هم برای آگاهی‌سازی عمومی در زمینه حقوق زنان در افغانستان تلاش می‌کنند. آنها با علمای دین و مردم در این باره صحبت می‌کنند و محافل و کارگاه‌های آموزشی مختلفی هم برگزار می‌شود تا زنان افغانستان از حقوق و امتیازهایشان مطلع شوند.

این نهادها در داخل شهرها واقعا فعال هستند و برای زنان شهرنشین زحمت می‌کشند، ولی زنانی که در مناطق حاشیه‌ای و در اطراف شهرها زندگی می‌کنند، از حقوقی مثل تعلیم و تربیت بیشتر محروم هستند و مشکلات زندگیشان بیشتر است.

با این حال، تلاش‌ها ادامه دارد؛ برای مثال، من به عنوان مسئول یک رسانه تا حد ممکن اطلاع‌رسانی می‌کنم. رادیویی که من در آن کار می‌کنم در مرکز شهر قندوز قرار دارد و تمام ولایت قندوز را پوشش می‌دهد. ما سعی می‌کنیم در برنامه‌هایمان، زنان را از حق و حقوقشان مطلع کنیم و ذهنیت آنها را درباره مسائل مختلف آماده کنیم. ما آنها را تشویق می‌کنیم که در بخش‌های مختلف سهم بگیرند و حتی اگر در گوشه خانه هستند، تشویقشان می‌کنیم که برای استقلال مالی خودشان تلاش کنند. برای مثال، مرغداری داشته باشند و خیاطی یا خرید و فروش کنند. چون وقتی زنی اعتماد به نفس دارد و خودکفا است، خشونت‌ها کمتر می‌شود.

به عنوان یکی از زنان فعال در حوزه زنان در افغانستان، از تمام زنان جهان خواستارم که به زنان افغان کمک کنند. زنان افغان بسیار رنجدیده هستند و در طول ۳ دهه جنگ، بستگان خود را از دست داده‌اند و تعداد زیادی از آنها نان‌آور خانه‌شان هستند.

زنان افغانستان هم باید موقعیت‌هایی را که در نهادهای مختلف دارند، از دست ندهند و از این فرصت‌ها برای تشویق و ترغیب زنان دیگر به داشتن زندگی بهتر و افزایش سهم زنان در عرصه‌های مختلف افغانستان استفاده کنند.

مطالب مرتبط