بررسی روزنامه های صبح تهران؛ سه شنبه ۲۰ اردیبهشت

مخالفت، هم با ادغام وزارت خانه ها هم با توافق فلسطین

روزنامه های امروز صبح تهران مهم ترین عنوان های خود را به تصمیم دولت در مورد ادغام چهار وزارت خانه اختصاص داده و در مقالاتی این کار را به معنای آن دانسته اند که سیستم ها دگرگون شوند برای تغییر فردی. مخالفت دو روزنامه اصولگرا با توافقنامه فلسطین که با استقبال تمام جهان روبرو شده است، اشاراتی به وجود اختلافات بین جناح راست و دولت و خبرهائی از نمایشگاه بی رونق کتاب از جمله دیگر گزارش های این روزنامه هاست. روزنامه روزگار که دیروز از روی میز روزنامه فروشی های تهران جمع شده بود، امروز به پیشخوان روزنامه فروشی ها برگشت.

مخالفت با توافق نامه فلسطین

کیهان در سرمقاله خود نوشته توافقنامه آشتی ملی فتح و حماس اگرچه استقبال گرم و پرشور مردم فلسطین به ویژه ساکنان دو منطقه کرانه باختری و نوار غزه را در پی داشت و در جهان اسلام با عنوان «اولین دستاورد انقلاب های اسلامی منطقه» از آن یاد شد و حتی وزارت امور خارجه ایران هم این توافقنامه را «گام مثبت و مبارکی در جهت تحقق اهداف تاریخی مردم مظلوم فلسطین» دانست و از آن استقبال کرد، اما در این میان «حلقه مفقوده» و «نکته ناگفته»ای وجود دارد که با توجه به آن، می توان و باید گفت این توافقنامه چیدمان بازسازی شده ای از معاهده ننگین «کمپ دیوید» و ترجمان بزک شده ای از پیمان «اسلو» است.

به نوشته حسین شریعتمداری در این مقاله در توافقنامه آشتی فتح و حماس کلاه گشادی بر سر حماس رفته است و ابومازن نه فقط از مواضع سازشکارانه فتح کمترین تنازلی نداشته است، بلکه جنبش حماس را از مواضع انقلابی و اسلامی قبلی پایین کشیده و به نفع اسرائیل با خود همراه کرده است.

نماینده ولی فقیه در موسسه کیهان تاکید کرده بعد از امضای توافقنامه و اظهارات خالد مشعل که آشکارا در تناقض با اساسنامه حماس بود، خبر تغییر اساسنامه حماس به رسانه ها و محافل سیاسی کشیده شد. و «محمد غزال» نماینده سیاسی حماس در مصاحبه ای گفت «اساسنامه حماس قرآن نیست که قابل تغییر نباشد. ما از واقعیات سخن می گوییم و واقعیات نیز در حال تغییر است». اظهارات محمد غزال واکنش توام با ناامیدی ملت های مسلمان انقلابی و فلسطینی های ساکن سرزمین های اشغالی را در پی داشت

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله اش پرسیده نتایج چنین فرایندی، چرخش به کدامین سو خواهد بود؟ حماس یا فتح؟ و سپس تشریح کرده که به موجب این تفاهم نامه، "سلام فیاض" نخست‌وزیر غیرقانونی و دست نشانده توسط محمود عباس از قدرت کناره‌گیری می‌کند و به طور همزمان "اسماعیل هنیه" نیز استعفا می‌دهد تا راه برای انتخاب نخست‌وزیر دولت موقت هموار شود.

انتقاد دیگر این روزنامه چنین است که مقر یاسر عرفات در غزه هم قرار شده به محمود عباس تحویل گردد و در عین حال، زمینه برای برگزاری انتخابات مجلس ملی و ریاست تشکیلات خودگردان برگزار شود. اما دلایلی وجود دارد که نشان می‌دهد آنچه رخ داده و بر روی کاغذ نوشته شده، "تفاهمات شکننده" است و طرفین تفاهمات در موقعیت مساوی قرار ندارند و در نتیجه ممکن است این تفاهمات در میدان عمل با مشکلات تازه‌ای مواجه گردد.

به نظر روزنامه جمهوری اسلامی دوره ریاست محمود عباس اکنون حدود ۲ سال است منقضی شده و عملاً وی سمتی رسمی در تشکیلات خود گردان ندارد. این بدان معنی است که ریاست وی و تمام تصمیماتش پس از پایان دوره ریاستش "غیرقانونی" ارزیابی می‌شود. طبعاً اعطای حکم نخست وزیری به سلام فیاض از جانب او نیز فاقد وجاهت قانونی بود.

نتیجه این که سلام فیاض و اسماعیل هنیه در موقعیت همطرازی نبوده‌اند که بتوان کناره گیری آنها را یک "اقدام متقابل" تلقی نمود. بویژه آنکه اسماعیل هنیه تمامی مراحل قانونی و از جمله کسب اکثریت آراء‌ از مجلس ملی فلسطین را برای احراز نخست وزیری پشت سر گذاشته است.

حق نشر عکس arman
Image caption ادغام و تغییر وزیران در روزنامه آرمان

دولت و کارد برحلقوم مردم فقیر

ابتکار نوشته در این چند روزی که فضای سیاسی دچار سکته‌ی خفیفی شده و هوا غبارآلود گشته است، اجماعی در میان منتقدان دولت به‌وجود آمده که نظیر آن‌را در دوران حاکمیت اصلاح‌طلبان دیده بودیم. ویژگی این منتقدان، اصولگرابودن آن‌هاست. در آن زمان، اصلاح‌طلبان را عامل فسادهای فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی، مذهبی و غیره به‌شمار می‌آوردند و امروز هم دولت دهم و دولتمردان آن‌را از همین کمینگاه‌ها هدف قرار می‌دهند. این منتقدان که از آیت‌الله مصباح و امامان جمعه گرفته تا مداحان، نمایندگان، نظامیان و بخش‌های رسانه‌ای را شامل می‌شوند، وجوه اشتراک و افتراقی هم دارند.

به اشاره این روزنامه در سرنگونی اصلاح‌طلبان همگی اتفاق‌نظر داشتند؛ ولی در بازگشت آن‌ها دچار اختلاف گشته‌اند. در پیروزی و حمایت از احمدی‌نژاد اختلاف سلیقه‌ی کمی داشتند؛ ولی در ماندن و حمایت از وی بازهم دچار پراکندگی و سردرگمی شدند. دسته‌ای رئیس دولت دهم را با وجود همه انتقادها به وی، بر اصلاح‌طلبان رجحان داده و خطاهایش را بخشودنی می‌دانند.

گروه دیگری بر این عقیده‌اند که آنچه از دست این دوست بر سر ارزش‌های فرهنگی و دینی و مظاهر مذهبی وارد شده، زیان‌بارتر از دوران اصلاح‌طلبان بوده است. تأملی در سخنان اصولگرایانی همچون علی مطهری، چنین قیاس‌هایی را شگفت‌انگیز می‌نماید. بسیاری هم‌اکنون دارند دامن خویش را از پیامدهای حذف یارانه‌ها یا هدفمندی آن‌ها برمی‌چینند؛ زیرا یارانه‌ها تاکنون افسار غول تورم و گرانی بوده‌اند. اکنون که افسار گسیخته و غول رها شده، زمزمه مقصردانستن دولت بلندتر شده است.

ابتکار در عین حال تاکید کرده تنها کسی که جرئت کرد زین بر گرده‌ی این غول بگذارد و عنان آن‌را رها کند، احمدی‌نژاد بوده است و البته هدایت و مهار آن به‌گونه‌ای که استخوان‌های مردم زیر پنجه‌های دلخراشش خرد نشود، بسیار مهم است. نباید فراموش شود که این دولت با حفظ ارزش‌های فراموش‌شده و اجرای عدالت، زمام امور را به‌دست گرفته و آمده است تا مردم را از چنگال گرگ گرسنگی و فقر برهاند، نه اینکه کارد تورم به حلقوم آنان بمالد.

جا به جایی سیستم برای فرد

سید عماد حسینی در سرمقاله آرمان نوشته هدف مجلس از کاستن از تعداد وزارت خانه ها این بود که وزارت خانه های کوچک که شان وزارت خانه ندارند در وزارت خانه های دیگر ادغام شوند نه این که دو وزارت خانه عریض و طویل در یکدیگر بروند و دولتی کوچک در دل دولت به وجود بیاید.

به نوشته سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس دولت باید به نمایندگان توضیح دهد که بر چه استدلالی و مصلحتی دو وزارت خانه نفت و نیرو را که از گسترده ترین وزارت خانه های کشور هستند زائد در نظر گرفته و تصمیم به ادغام آن ها دارد بزرگ ترین ایراد دولت در این کار ناهمگن بودن فعالیت این دو وزارت خانه است وزارت راه و مسکن هم همین طورست . اخبار این دو سه ماه نشان می دهد دولت برای این که فردی را جا به جا کند سیستمی را به هم می زند و بعد از استیضاح وزیر نفت به چنین فکری افتاده است.

آفرینش در سرمقاله خود نوشته آنچه در این فرآیند کوچک‌سازی باید مورد توجه قرار گیرد این است که چه دستاوردهایی به عنوان هدف برای دولت مطرح است و یا این که واقعا کوچک سازی با ادغام سلیقه ای وزارت خانه ها موجب کوچک شدن دولت می شود؟ اصلا این امکان وجود دارد که بدون بسترسازی و آماده سازی به یکباره دو وزارت را درهم ادغام کرد.

به تاکید حمید رضا عسگری در این مقاله کوچک سازی دولت براساس قانون اساسی و تجربه موفق سایر کشورهای دنیا باید بر پایه اصل ۴۴ و خصوصی سازی ارگان ها و نهادهای دولتی باشد. در حالی که بیش از ۹۰ درصد وزارت نفت ونیرو به صورت دولتی اداره می شود و تنها بخشی از آنها به بخش خصوصی واگذار شده است. لذا تصمیم بر ادغام یک دفعه این دو وزارت خانه مهم و استراتژیک خطرناک و غیر کارشناسی به نظر می رسد.

رضا کیمیایی در جهان صنعت نوشته تصمیم‌گیری سریع و بدون مقدمه برای چهار ادغام بزرگ و کاهش تعداد وزارتخانه‌ها ابهامات و اظهارات ضد و نقیضی را در پی داشت‌ تا جلسه هیات دولت در روز گذشته غیر از حاشیه‌هایش یکی از خبرسازترین جلسات سال‌های اخیر شود زیرا تصویب ادغام هشت وزارتخانه و تبدیل آن به چهار وزارتخانه جدید موضوع کمی نبوده و بسیار درخور توجه است.

به نوشته این مقاله البته سناریوهای مختلفی در این حرکت در میان نخبگان و سایر جمع‌ها شکل گرفته و مورد تحلیل قرار می‌گیرد؛ اینکه اتفاق یکباره این موضوع نوعی تسویه حساب در دولت بود؟ اینکه همه اتفاقات اخیر دولت ریشه غیر اقتصادی دارد و بر اساس یک برنامه پیش می‌رود؟ اینکه برخی وزرا و مدیرانش امروز در محل کار خود حضور نیافته‌اند؟ اینکه تقسیم بندی نیروها در دولت بدون انگیزه قبلی بود؟ اینکه این نوع ادغام کردن شکل نوینی از تغییر و تسویه وزراست؟ همه و همه شائبه‌هایی را در ذهن مخاطب فعال ایجاد می‌کند. ‌

حق نشر عکس jame jam
Image caption کارتون محمدعلی خلجی، جام جم

رسانه ها بهتر است آماده باشند

غلامرضا کمالی پناه در سرمقاله ابتکار نوشته صبح از خواب بیدار شده‌اید، تلویزیون را روشن می‌کنید، برنامه ندارد. سراغ رادیو می‌روید، هرچه موج آن‌را دستکاری می‌کنید، موفق به دریافت سیگنالی از رادیوی کشور نمی‌شوید، چه حدسی می‌زنید؟

نویسنده سپس با اشاره به وضعیت رسانه های مصر که با شروع اجتماع ناراضیان در میدان تحریر، برنامه‌های عادی خود را قطع کرد و در پی آن بود با استفاده از کارشناسان و مهمانانش، جوانان را ترغیب کند تا صف خود را از صف "خرابکاران و نیروهای مزدور خارجی" جدا کنند. بیشترین تأکید برنامه‌ها بر پرهیز از تخریب و بزرگنمایی خرابی‌های ناشی از اعتراضات بود. سیاست تلویزیون مصر این بود که مردم را از فراگیرشدن ناآرامی‌ها بترساند؛ اما از طرف دیگر، جمعیت متحصن و درگیری‌های قاهره مرکز توجه جهانیان بود.

به نوشته این مقاله برکناری سریع رئیس‌جمهور تونس، فرصت چندانی به تلویزیون این کشور نداد تا خود را بیازماید. اما در لیبی درحالی‌که گزارش‌ها خبر از یک جنگ تمام عیار در لیبی می‌دهد، تلویزیون لیبی با اعتمادبه‌نفس تمام، مدام گردهمایی طرفداران اندک قذافی را در ساحة الخضراء (میدان سبز) نشان می‌دهد. به جز گزارش از خانواده‌های افراد کشته‌شده در درگیری‌ها که در دیگر شبکه‌ها دیده نشده و می‌توانست فضای احساسی سنگینی برای مخاطبان همسو یا خاکستری ایجاد کند. رسانه ملی لیبی هیچ اشاره‌ای به مسائل دیگر کشورها ندارد.

نتیجه گیری ابتکار این است که اگر از قبل فضای گفت‌وگو در رسانه‌ها نباشد، هنگام بحران، نتیجه هر سیاست رسانه‌ای شکست خواهد بود. درسی که از این اتفاقات می‌توان گرفت، این است که با وجود میل شدید بعضی به مدیریت بحران! تدبیر حکم می‌کند که بحران را پیش از وقوع مدیریت کرد و راه‌حل آن‌هم اجازه انعکاس انتقادها و اعتراض‌ها در طول زمان است تا مطالبه‌ها متراکم نشود و سیاستگذاران رسانه‌ای در وضعیتی قرار نگیرند که نتیجه درهرصورت برایشان باخت باشد!

پیام های مردمی

سیاست روز در ستون طنز خود به طعنه نوشته این روزها بازار خیلی چیزها داغ است اما هیچ یک از آنها به پای داغ پیام‌های مردمی نمی‌رسد. عزیزان! یک پیام‌های مردمی ما می‌گوییم و یک پیام‌های مردمی شما می‌شنوید. ارباب جراید کلمه به کلمه حرف‌های مردم را می‌ریزند توی ستون پیام‌های مردمی و حتی یک کلمه هم از خودشان اضافه نمی‌کنند. طنز نویس این روزنامه چند نمونه را ساخته و پرداخته است:

دیروز دلم به درد آمد. در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران صحنه‌هایی دیدم که واقعا دلم به درد آمد. چرا یک مدیر لایق مثل برادر عزت‌الله ضرغامی را به مدیریت نمایشگاه منصوب نمی‌کنند که بعضی از صحنه‌های زشت را سانسور کند؟ حالا که این کار را نمی‌کنند لااقل کنار نمایشگاه یک درمانگاه دایر کنند تا ما که دلمان درد گرفته به آنجا مراجعه کنیم. در ضمن از همدلی دولت و مجلس هم متشکرم.م ـ شاکی‌زاده ـ تهران

موز کیلویی ششصد تومان شده دو هزار تومان! آخر چرا وقتی ثابت می‌شود هاشم آقای میوه‌فروش یک تروریست اقتصادی است باز هم مسئولان دست روی دست گذاشته‌اند و با ایشان برخورد نمی‌کنند؟ دیروز به چشم خودمان دیدیم که دو کارتن موز را به شکل مذبوحانه‌ای در پستوی مغازه‌اش احتکار کرد. پس قوه قضاییه دارد چکار می‌کند؟ در ضمن از همدلی دولت و ملت هم متشکرم. ج ـ بی‌طرف زاده ـ تهران

چرا مسئولان بانک مرکزی به وعده‌های خود در خصوص حذف چهار صفر از پول ملی عمل نمی‌کنند. من الان دو میلیون تومان به کسی بدهکارم و توانایی پرداخت این مبلغ را ندارم. حالا اگر بانک مرکزی چهار صفر را حذف کند من هم می‌توانم بدهی مردم را بدهم. اگر نمی‌خواستند صفرها را حذف کنند پس چرا یارانه‌ها را هدفمند کردند؟ در ضمن از همدلی دولت و مجلس هم متشکرم. فریدون خوش‌خیال ـ رشت

شما به عنوان رسانه باید شفاف‌سازی کنید. شما باید به طور شفاف حقایق را به مردم بگویید. وقتی می‌گویید فلانی استعفا داد و فلانی دورکاری کرد و فلانی سر کارش حاضر نشد ما از کجا بفهمیم در باره کدام منطقه جغرافیایی جهان صحبت می‌کنید. با این وضعیت ما افکار عمومی خود را چگونه "تنویر" کنیم. در ضمن از همدلی دولت و مجلس هم متشکرم. د ـ بهانه‌گیر ـ از فسا

کارتون روز

حق نشر عکس javan
Image caption کارتون حسین کشتکار، روزنامه جوان

مطالب مرتبط