کاهش نیروها در افغانستان؛ گفت‌و‌گو با وزیر خارجه بریتانیا

پخش این فایل در دستگاه شما پشتیبانی نمی شود.

ویلیام هیگ وزیر، خارجه بریتانیا، ضمن استقبال از اعلام برنامه کاهش نیروهای آمریکایی در افغانستان، آن را نشانه پیشرفت ها در این کشور خوانده است.

وزیر خارجه بریتانیا که به کابل سفر کرده می گوید که این کار به معنی خروج آمریکا از افغانستان نیست. در حالی که تلاشهای دولت افغانستان برای مذاکره با طالبان تشدید شده، آقای هیگ می گوید که این تلاشها باید یک روند افغانی باشد و افغانها برای مردم این کشور صلح بیاورند.

خبرنگار ما داود قاریزاده در کابل با وزیر امور خارجه بریتانیا گفتگو کرده و ابتدا از واکنش او به اعلام برنامه کاهش نیروهای آمریکایی در افغانستان پرسیده است:

ما از اعلام رئیس جمهور اوباما استقبال می کنیم. این کار در مطابقت با دیدگاه ماست. حالا وقت آن رسیده که نیروهای اضافی آمریکایی که به اینجا اعزام شدند، دوباره بازگردند. من فکر می کنم که این نشانه پیشرفتها در این کشور است. هیچ شکی وجود ندارد که پیشرفتهایی صورت گرفته و شکی نیست که نیروهای افغان هم بازسازی شده و پیوسته توانایی آنها برای انجام عملیات و تأمین امنیت در بسیاری از مناطق بطور مستقل بالا می‌رود. اعلام کاهش نیروها در مطابقت با این پیشرفتها است. حفظ فشارهای نظامی، دستاوردهای نظامی که اخیرا داشتیم و بهبود اوضاع امنیتی به مردم افغانستان اجازه می دهد که به خیلی چیزهای دیگر دست یابند و آنچه می خواهند انجام دهند.

خوب این ارزیابی شما است. ولی بسیاری از افغان ها به نیرو های امنیتی شان باور ندارند. آنها از فساد در پلیس شکایت دارند و همچنین می گویند که ارتش هنوز توانایی کامل برای تامین امنیت‌شان را ندارد؟

مشخص است که خیلی چیزها باید بهبود یابند. اما این نقطه آغاز برای نیروهای ارتش و یا پلیس است. با آنهم پیشرفتهای بزرگی صورت گرفته و در مناطقی مانند لشکرگاه مرکز ولایت هلمند که من از آنجا دیدار کردم ما می‌بینیم که پلیس و ارتش یکجا باهم کار می کنند. از ماه آگست سال گذشته این نیروها به تنهایی و بدون کمک نیروهای آیساف با هر حادثه امنیتی در لشکرگاه مقابله کرده اند. البته به استثنای یک حادثه. شکی نیست که توانایی های این نیروها افزایش یافته و شکی نیست که باید تلاشها برای مقابله با فساد و افزایش مهارتهای این نیروها باید ادامه پیدا کند. به نظر اینهمه دستاوردها نتیجه آموزش های فوق العاده خوبی است که به این نیروها داده شده است.

افغان ها همچنین نگرانند که اگر نیرو های خارجی از جمله آمریکایی ها از افغانستان خارج شوند روحیه طالبان تقویت شده و ممکن است آنها خلا ناشی از خروج نیرو های خارجی را پر کنند؟

این امر بیشتر به سیر تحولات در این کشور وابسته است. و این نکته مهمی در ارتباط با انتقال مسئولیت های امنیتی است. قرار است نیروهای افغان در ماه ژوییه مسئولیت امنیتی هفت محل را به عهده بگیرند. کاهش نیروها به هیچ وجه تأثیری بر فصل جنگی امسال نخواهد گذاشت و بخشی از نیروها سال آینده افغانستان را ترک خواهند کرد. حتی بعد از فصل جنگی سال آینده. این به این معنی نیست که ایالات متحده آمریکا از افغانستان خارج می شود. باید به خاطر داشته باشیم که ۴۸ کشور در این تلاش بزرگ سهیم اند و به نظر من مهم است که این موضوع را در این چارچوب بنگریم. و مردم افغانستان باید بدانند که دوستی ما با این کشور دراز مدت است. ما منتظریم که روزی خود نیروهای افغان تمامی مسئولیت های امنیتی را به عهده بگیرند. قرار است شمار این نیروها به بیش از سیصد هزار نفر برسد اما ما هم همیشه اینجا خواهیم بود، با متخصصان امور توسعه، همکاریهای اقتصادی و آموزش نیروهای افغان. بنابراین دوستان افغانستان در سالهای آینده هم با این کشور خواهند بود.

بحث خروج تدریجی نیرو های خارجی همزمان شده با تشدید تلاش ها برای یافتن راه حل سیاسی برای بحران افغانستان. فکر می کنید که کاهش نیرو های خارجی به این تلاش ها کمک کند؟

به نظر من کاهش نیروها، بهبود وضعیت امنیتی و پیشرفت در زمینه انتقال مسئولیت های امنیتی همه با تلاشهای صلح به رهبری افغانها ارتباط دارند. این تلاشها با هم مطابقت دارند. مسلما کارهای زیادی باید در این عرصه انجام شود. هرنوع تماس و گفتگویی که تاکنون با طالبان صورت گرفته در مرحله ابتدایی است. اساس مصالحه و آشتی سیاسی در افغانستان با بهبود اوضاع امنیتی و انتقال مسئولیت های امنیتی گذاشته شده. تلاشهایی که بصورت طبیعی با یکدیگر گره خورده است.

ارزیابی کلی شما از تلاش های صلح چیست؟ آیا این روند به درستی پیش می‌رود؟

جواب صادقانه این است که هنوز بسیار زود است که بتوان چیزی در این مورد گفت. تلاشهای صلح باید یک روند افغانی باشد و افغانها و برای مردم افغانستان صلح بیاورند. هیچ کشوری نباید چیزی در این مورد به آنها دیکته کند. بسیار خوب است که شورای عالی صلح ایجاد شده. بسیار خوب است که رابطه میان دولت افغانستان و پاکستان بهبود یافته؛که این برای حمایت از تلاشهای صلح بسیار مهم است و ما این نکته را همواره به دولت پاکستان گفتیم. اینها نکات مثبتی هستند. اما مسلما افراد زیادی باید برای آوردن صلح تلاش کنند و این به عزم آنها برای این کار وابسته است. تا رسیدن به این هدف باید فشارهای نظامی ادامه یابد و تمام تلاشهای ما برای بهبود زندگی مردم مانند آنچه در هلمند انجام شده، ادامه یابد.

شما در باره نقش پاکستان صحبت کردید. بدون شک همسایه های افغانستان بخصوص ایران و پاکستان نقش بسیار مهمی در هرگونه تلاش های صلح دارند. اما این دو کشور متهم به همکاری با شورشیان در افغانستان هستند؟

حق نشر عکس no credit

آنها به خیلی چیزها متهم هستند و پیامی که از کشوری مانند بریتانیا به این دوکشور فرستاده می شود این است که از تلاشهای صلح در افغانستان حمایت کنند. این به نفع صلح در خود این کشورها هم است. این کار مستقیما با منافع آنها گره خورده است. و در عین حال به نفع جهانیان و مردم افغانستان است.

پس آیا این دو کشور بازی دوگانه انجام می دهند؟

من نمی خواهم کسی را متهم کنم. چون آنچه ما می خواهیم در اینجا بدست بیاوریم این است که همه باهم کار کنند. به نظرم سفر اخیر رئیس جمهور کرزی به پاکستان بسیار موفقانه بود و فضای بسیار سازنده ایی در رابطه بین دو کشور پس از مدتها بوجود آورد. حالا وقت متهم کردن نیست بلکه زمان بوجود آوردن روحیه همکاری برای آوردن صلح به تمام منطقه است.

شما تصمیم گرفتید پس از این دیگر ایران را متهم نکنید؟

خوب من برای اینکار به اینجا نیامده ام. ولی ما در گذشته شواهد محکمی دراین زمینه بدست آورده بودیم و توجه بسیاری را به این موضوع جلب کردیم. ما با ایران برسر برنامه هسته ای این کشور مشکلاتی داریم اما همانگونه که گفتم آنچه باید در این مرحله رویش تأکید شود این است که باید از برنامه آشتی در افغانستان حمایت کرد.

اگر تلاش های صلح در افغانستان با شکست روبرو شود، اقدام بعدی چی خواهد بود؟

ارتش بزرگی در این کشور ساخته شده و ارتش افغانستان یکی از بزرگترین ارتشهای جهان خواهد بود. نیروهای ارتش و پلیس جمعا به بیش از سیصد هزار نفر خواهند رسید و فکر می کنم اشتباه خواهد بود اگر کسی بخواهد برای سالهای متمادی به جنگ ادامه بدهد و فکر کند که این یک گزینه آسان است. این ارتشی است که پیوسته تجربه حاصل می کند و در بسیاری از عملیات های اخیر رهبری را در دست داشته. توانایی های آن پیوسته رو به افزایش است بخصوص تا سال ۲۰۱۴ که قرار است انتقال مسئولیت های امنیتی تکمیل شود.

ولی بعضی افغان ها می گویند که اگر تلاش های صلح شکست بخورد، شاید غیرمتمرکز کردن قدرت و حتی تجزیه افغانستان به حل بحران کمک کند. آیا شما فکر می‌کنید که این ها می‌توانند به عنوان راه حل در نظر گرفته شوند؟

افغانها خودشان باید دراین باره تصمیم بگیرند نه اینکه ما برایشان بگوییم. من فکر نمی کنم که افغانها خواهان تجزیه کشورشان باشند. آنها می خواهند که این کشور به موفقیت برسد و از منابع سرشار طبیعی و استعدادهای مردمش استفاده کند. مردم می خواهند که همه اینها باهم باشند تا تجزیه کشورشان.

در مورد آینده حضور نیرو های بریتانیایی در افغانستان اظهارات ضد و نقیضی از سوی مقام های دولت شما بیان شده است. بعضی گفته اند که نیرو های بریتانیایی باید پیش از سال ۲۰۱۵ به خانه بازگردند و بعضی دیگر گفته اند که خروج این نیرو ها براساس شرایط در افغانستان باید صورت بگیرد. برنامه شما چیست؟

این واضح است که تا سال ۲۰۱۵ مأموریت جنگلی نیروهای بریتانیایی در افغانستان به پایان می رسد و شمارشان هم کاهش می یابد. این کار در مطابقت با چیزی است که در مورد ۲۰۱۴ گفته شده. افزایش توانایی های نیروهای افغان و انتقال مسئولیت های امنیتی تا آن سال. اما چیزی که از حالا تا آن زمان روی می دهد وابسته به وضعیت دراین کشور است. امسال با آنکه گفته ایم چهارصد نفر را از اینجا خارج می کنیم اما سطح حضور ۹۵۰۰ نیرویمان را در سال جاری حفظ می کنیم. این موضع بریتانیا است و هیچ ابهامی وجود ندارد. اما ما در دراز مدت دوست افغانستان باقی می مانیم و کمک های مان به مردم این کشور در بسیاری عرصه ها ادامه می یابد تا آینده مرفه و باثباتی داشته باشند.

مطالب مرتبط