نگرانی خانواده اشکان ذهابیان از وضع سلامت او در زندان

اشکان ذهابیان حق نشر عکس no credit
Image caption خانواده اشکان ذهابیان، دانشجوی زندانی در ایران می گویند که او بر اثر اعتصاب غذا به حالت اغما رفته است

بر اساس گزارش‌های منتشر شده در سایت های مخالفان دولت ایران، اشکان ذهابیان، دانشجوی زندانی محروم از تحصیل و عضو شورای عمومی دفتر تحکیم وحدت، از روز سه شنبه هشتم شهریور ماه دست به اعتصاب غذای نامحدود زده است.

حسن ذهابیان، پدر اشکان، ضمن تایید این خبر به بی بی سی فارسی گفت که فرزندش بر اثر اعتصاب غذا به حالت اغما فرو رفته و به انفرادی منتقل شده است.

اشکان ذهابیان ۱۲ اردیبهشت ماه سال جاری برای بار سوم در دو سال اخیر بازداشت و به زندان اداره اطلاعات ساری منتقل شد.

وی پس از تحمل ۴۳ روز بازداشت در انفرادی برای اجرای حکم هشت ماه حبس تعزیری از پرونده قبلی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به زندان "متی کلای" بابل منتقل شده است.

حسن ذهابیان با ابراز نگرانی از وضعیت سلامت فرزندش گفت: "فرزندم در حال اغما است. او را به انفرادی منتقل کرده اند و ۴۸ ساعت هم هست که من و مادرش هیچ خبری از او نداریم."

خانواده این دانشجوی زندانی از زمان آغاز اعتصاب غذای او تماسی با او نداشته اند و اطلاع دقیقی به دست نیاورده اند.

آقای ذهابیان در این مورد گفت: "نمی گذراند به هیچ نحوی ما از حالش باخبر شویم. مادرش رفت آنجا و گریه کرد، التماس کرد، قبول نکردند. متاسفانه هیچ کس با ما همکاری لازم را نداشته است. بچه من بی گناه در زندان است. به ناحق. جانش هم در خطر است".

به گفته پدر اشکان ذهابیان، او در بندی همراه با ۶۰ متهم به قتل نگهداری می شود.

حسن ذهابیان علت اعتصاب غذای فرزندش را اعتراض به شرایط زندان و محل نگهداری اش اعلام کرد و گفت که مسئولان به فرزندش گفته بودند که با توجه به اینکه دو ماه از دوران بازداشتش را در زندان اداره اطلاعات ساری و در انفرادی گذرانده، اگر ۳۰ روز را در "متی کلای" بابل بگذراند آزاد خواهد شد.

او همچنین گفت: "پسر من هم به امید اینکه بعد از ۳۰ روز آزاد می شود، آن شرایط را تاب آورد. اما الان ۲۷ روز از زمانی که باید آزاد می شده گذشته و آقایان ترتیب اثر ندادند علیرغم اینکه چند بار به خدمت آقای دادستان و اداره اطلاعات رفتم که راهم ندادند."

به گفته آقای ذهابیان، مادر اشکان با ارسال نامه ای به غلامحسین محسنی اژه ای، دادستان کل کشور، از او پرسیده که با توجه به اینکه زندانیان معمولا پس از گذراندن نیمی از دوران محکومیتشان شامل آزادی مشروط می شوند، چرا پسرش شامل این قاعده نشده است.

آقای ذهابیان گفت: "همه اینها به کنار، رهبر انقلاب دستور به عفو مشروط صد نفر زندانی سیاسی دادند. سوال من این است که استان مازندران به این بزرگی یک نفر، تنها یک نفر زندانی سیاسی دارد که او هم پسر من است که در بین حدود دو هزار زندانی عادی دوران محکومیتش را می گذراند. یعنی این یک زندانی را نتوانستند شامل عفو کنند؟"

حسن ذهابیان درباره دلیل بازداشت فرزندش گفت: "می گویند چرا با مراجع دیدار داشتی؟ چرا در سال ۸۸ به نفع آقای موسوی و کروبی سخنرانی کردی؟ چرا مقاله نوشتی؟ برابر ماده ۲۷ قانون اساسی مملکت ما آزادی بیان و آزادی اجتماعات وجود دارد. فرزند من کار غیرقانونی نکرده است. آن زمان بستر فعالیت سیاسی برای همه بود و همه داشتند فعالیت سیاسی می کردند و همه برای کاندیداهای مورد علاقه شان تبلیغ می کردند. این که دلیل نمی شود که پسر من را بگیرند و از تحصیل محرومش کنند."

آقای ذهابیان در حالیکه تاکید داشت که فرزندش از دوران ابتدایی به عنوان دانش آموزی با استعدادهای درخشان شناخته شده بوده گفت: "این بچه را از تحصیل و همه چیز محروم کردید. همه چیز را از پسر من گرفتید، می گویید نمی توانی به خارج از کشور بروی، نمی توانی درس بخوانی، نمی توانی راه بروی، نمی توانی بخوابی... خوب یکباره بگویید شناسنامه‌ات را خط بزن"!

چندی پیش سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه ای درباره ایران، بازداشت و زندانی کردن اشکان ذهابیان را محکوم کرد.

اشکان ذهابیان اولین بار در ۲۶ خرداد سال ۱۳۸۸ بازداشت و به طور غیابی به ۶ ماه زندان محکوم شد. او برای بار دوم ۱۳ آبان ۱۳۸۸ دستگیر شد. اتهام او این بار، اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل انجمن های اسلامی شمال کشور بود.

او با سپردن وثیقه ای ۳۰۰ میلیون تومانی و از طریق گرو گذاشتن سند خانه پدری اش آزاد شد.

اشکان ذهابیان بار سوم در اردیبهشت ماه سال جاری بازداشت و به زندان اداره اطلاعات ساری منتقل شد. او پس از دو ماه بازداشت در انفرادی برای اجرای حکم هشت ماه حبس تعزیری به زندان متی کلای بابل منتقل شده است.

نامه مهدیه گلرو به رئیس قوه قضاییه

مهدیه گلرو، دیگر فعال دانشجویی زندانی در ایران، با انتشار نامه ای خطاب به صادق لاریجانی، رئیس قوه قضاییه این کشور، به بازداشت همسرش وحید لعلی پور اعتراض کرده است.

آقای لعلی‌پور، چندی پیش احضار و پس از مراجعه به پلیس امنیت گیشا، با یک ون به دادسرای مستقر در زندان اوین و بند ۳۵۰ منتقل شد.

خانم گلرو در ابتدای این نامه با اشاره به اینکه در یک سال و نه ماه گذشته که در زندان بوده تنها دو ملاقات حضوری با همسرش داشته و ۴۸ ساعت به مرخصی رفته است، به این نکته اشاره کرده که همسرش در سالگرد سومین سال ازدواجشان بازداشت شده است.

حق نشر عکس no credit
Image caption مهدیه گلرو با انتشار نامه ای به رئیس قوه قضاییه خواستار پایان دادن به مجازات های خانوادگی شد

خانم گلرو در این نامه نوشته است: "پس از بازداشت و انتقال به بند امنیتی ۲۰۹ و اعتراض به بازداشت همسرم، بازجوی پرونده اذعان فرمودند که به دلیل رابطه نزدیک و حسی -عیاق بودن شما- ما وی را بازداشت کرده ایم تا با تو راحت تر کنار بیاییم!"

خانم گلرو در ادامه این نامه تاکید می کند که برای فشار روانی بر خود و خانواده اش قریب ۵ ماه ممنوع الملاقاتی به او تحمیل شده است و می افزاید: "این امر علاوه بر مجازات برای خودم به عنوان محکوم، هزینه روانی و بار حسی فراوانی را به همسرم تحمیل نمود."

مهدیه گلرو در ادامه با اشاره به اصل شخصی بودن جرم و جنایت این سوال را مطرح کرده که "آیا نباید این ماده قانونی که اصلی از قانون اساسی است درباره من و همسرم که تنها قریب ۱ سال را در کنار هم بودیم و قریب ۲ سال را در زندان گذرانده ام رعایت می شد؟"

خانم گلرو عملکرد مسئولان پرونده های خود و همسرش را "نشان دهنده پرونده سازی و ارتباط این دو پرونده با یکدیگر" دانسته است.

مهدیه گلرو، عضو شورای دفاع از حق تحصیل، روز ۱۲ آبان ۱۳۸۸ بازداشت و بعدا به تحمل دو سال حبس تعزیری محکوم شد.

مطالب مرتبط