احمدی نژاد: ایران و روسیه در یک جبهه قرار دارند

احمدی نژاد و پوتین حق نشر عکس RIA Novosti
Image caption آقای احمدی نژاد به پوتین گفته است ایران علاقمند است روابط و همکاری های خود را با روسیه گسترش دهد.

در حالی که سران سازمان همکاری شانگهای نسبت به احتمال توسل به زور علیه ایران هشدار داده اند، محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران در دیدار با ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه گفته است که تهران و مسکو در یک جبهه قرار دارند.

به گزارش خبرگزاری دولتی ایران - ایرنا، آقای احمدی نژاد گفته است که "بدخواهانی هستند که با پیشرفت و گسترش روابط و همکاری های ایران و روسیه مخالفند و امروز که جهت گیری آنان به سمت شرق گسترش یافته، همکاری های دو کشور می تواند ضامن استقرار صلح و امنیت برای ملت های خود و دیگر ملت های منطقه باشد."

به عقیده آقای احمدی نژاد شرایط منطقه ای و بین المللی، اقتضا می کند که روسیه و ایران "همکاری و روابط گسترده تری" با هم داشته باشند.

روابط ایران و روسیه در سالهای اخیر رو به گسترش بوده و آقای احمدی نژاد تاکید کرده که ایران "آماده گسترش همه جانبه روابط و مراودات تجاری و سرمایه گذاری مشترک" است.

از جمله اختلافات دو کشور بر سر مسائل حقوقی دریای خزر است که دو طرف ابراز آمادگی کرده اند که اختلافات بر طرف شود. آقای احمدی نژاد گفته که اگر ایران و روسیه در باره مسائل خزر با هم تفاهم کنند زمینه مناسبی برای دعوت از سایر کشورها برای رسیدن به تفاهم است.

آقای پوتین نیز گفته که روسیه علاقمند و مصمم به حل و فصل مسائل دریای خزر است و "باید برای تدوین سند جدیدی جهت اجماع بر حل و فصل مسائل دریای خزر آماده شویم."

ایران عضو ناظر سازمان همکاریهای شانگهای است و محمود احمدی نژاد، رییس جمهور ایران، برای شرکت در اجلاس این سازمان در چین به سر می برد.

او در یک سخنرانی در چین گفت که غرب مخالف پیشرفت کشورهای عضو سازمان همکاریهای شانگهای است در حالی که کشورهای آسیایی مانند چین، ژاپن، هند، ایران، روسیه و قزاقستان و سایر اعضای این سازمان در مسیر ترقی هستند، "برنامه گسترده کشورهای عضو ناتو برای گسترش به شرق و جلوگیری از این رشد و احیای روابط استعماری گذشته کاملا آشکار شده است."

آقای احمدی نژاد همچون سالهای گذشته در سخنرانی خود پیشنهادهایی را هم برای بهبود اوضاع کشورهای منطقه و جهان مطرح کرد که از جمله می توان به تاسیس نهادهای مالی و پولی متفاوت، کنار گذاشتن ارزهای معتبر جهان از مراودات بازرگانی و تقویت همکاری بین کشورهای منطقه اشاره کرد.

سازمان همکاری شانگهای متشکل از کشورهای چین، روسیه، ازبکستان، تاجیکستان، قیرقیزستان و قزاقستان با هدف همکاری امنیتی مشترک از جمله مقابله با اسلامگرایی افراطی در منطقه شکل گرفته و اگرچه دولت ایران تلاش هایی را برای پذیرش در این سازمان به عمل آورده، اما تا کنون تنها به عنوان ناظر به جلسات آن دعوت شده است.

حق نشر عکس AFP
Image caption هبران کشورهای عضو سازمان همکاریهای شانگهای گفته اند که تلاش برای توسل به زور علیه ایران "نتایجی غیر قابل پیش‌بینی و جدی" به همراه خواهد داشت.

خبرگزاری رسمی چین، شین هوا از پکن گزارش داده است که سران سازمان همکاریهای شانگهای گفته اند که هر گونه تلاشی برای حل و فصل "مسئله ایران" با توسل به زور غیر قابل قبول است.

رهبران کشورهای عضو سازمان همکاریهای شانگهای که در پکن، پایتخت چین، جمع شده اند گفتند که تلاش برای توسل به زور علیه ایران "نتایجی غیر قابل پیش‌بینی و جدی" به همراه خواهد داشت که می تواند ثبات و امنیت در منطقه را با تهدید مواجه کند.

قدرت های شرق در شانگهای

سابقه پایه گذاری سازمان همکاری شانگهای به اجلاس سران کشورهای روسیه، چین، تاجیکستان، قزاقستان و قیرقیزستان باز می گردد که در سال 1996 در شهر شانگهای چین برگزار شد و با امضای معاهده ای برای "تعمیق اعتماد نظامی در مرزهای منطقه" نهادی موسوم به "گروه پنج" را تاسیس کرد.

در سال 2001، با پیوستن ازبکستان، گروه پنج نام خود را به سازمان همکاری شانگهای تغییر داد و در سال 2005، ایران همراه با هند و پاکستان به عنوان اعضای ناظر این سازمان پذیرفته شدند.

سازمان همکاری شانگهای تقویت امنیت منطقه ای، مقابله با تجزیه طلبی قومی و جلوگیری از افراطگرایی مذهبی را از جمله اهداف اصلی خود اعلام کرده اما بیانیه ها و اقدامات این سازمان در چند سال پس از تاسیس نشان می دهد که یکی از هدف های اصلی، تلاش برای ممانعت از نفوذ غرب، به خصوص ایالات متحده، در منطقه بوده است.

در سال های زمامداری جورج بوش، رئیس جمهوری سایق آمریکا، چین و به خصوص روسیه نقش محوری را در هدایت سازمان به سوی کاهش نفوذ ایالات متحده ایفا کرده اند.

ظاهرا همین گرایش ضد آمریکایی سازمان همکاری شانگهای باعث شد تا دولت آقای احمدی نژاد، که با افزایش فشار غرب بر سر برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی مواجه بود، اهمیت ویژه ای را برای این سازمان قائل شود.

مطالب مرتبط