بررسی روزنامه های صبح پنجشنبه ۸ تیر

بیشتر روزنامه های امروز به اختلاف میان مجلس و دولت بر سر ماجرای گرانی گسترده در کشور توجه کرده‌اند.

روزنامه ابتکار با عنوان فرعی " نگاهی به کارنامه استیضاح در خانه ملت" تیتر زده است "تب تندی که در مجلس نهم هم زود سرد می‌شود". اما روزنامه اعتماد در عنوان اول خود نوشته "مجلس نگران گرانی‌ها" و روزنامه آرمان روابط عمومی در عنوان اول خود نوشته "مجلس از توضیح وزرای‌ گرانی قانع نشد".

همزمان روزنامه کیهان از قول رهبر ایران در عنوان اول خود نوشته است "همکاری همه دستگاه‌ها و قوای سه گانه لازم و فریضه قطعی است".

روزنامه شرق تیتر اول خود را با عبارت "قایقرانی ایران در گرداب"تعلیق"به ماجرای اخراج ناگهانی رییس فدراسیون قایقرانی پرداخته است.

روزنامه تهران امروز هم در عنوان اول با اشاره به تحریم خرید نفت ایران از سوی کره جنوبی نوشته "تهدید به اخراج کره از بازارهای ایران".

روزنامه مردم سالاری هم از قول فرمانده نیروی انتظامی در عنوان اول نوشته است "تنها ۲۰ درصد مردم ایران از ماهواره استفاده می کنند" و در عنوان فرعی توضیح داده"استفاده از ماهواره به نصف کاهش پیدا کرده است".

دایره شکست

روزنامه کیهان یادداشتی دارد با عنوان دایره شکست که در آن به بررسی تحریم‌های غرب پرداخته و دلایلی را برشمرده است که به نظر نویسنده مانع اجرای تحریم‌های غرب علیه ایران می‌شود.

حسام الدین برومند می‌نویسد "مجموعه شواهد و شرایط آشکارا نشان می‌دهد که ماهیت و برد تحریم نفتی ایران، رسانه‌ای و در چارچوب یک عملیات روانی چندلایه با هدف تأثیرگذاری بر افکار عمومی داخل ایران است تا "پروژه نارضایتی اقتصادی برای اهداف آتی نظام سلطه بکار گرفته شود".

سرمقاله نویس کیهان می‌نویسد"سخنان و گزارش دیوید پترائوس و جیمزکلاپر در کنگره آمریکا در اواخر سال گذشته این نکته را بخوبی ثابت می‌کند. اما مشکل طرف غربی این است که پیشاپیش دچار اشتباه در محاسبات می شود".

هزینه کنار گذاردن اسد

روزنامه شرق یادداشتی دارد از صادق زیبا کلام با عنوان ، ترکیه، روسیه و آینده سوریه.

آقای زیبا کلام می‌نویسد"اگرچه روس‌ها در عرصه دیپلماتیک هنوز همچنان رسمی و قاطع از بشار اسد و سوریه دفاع می‌کنند، اما در برابر فشار غربی‌ها عقب‌نشینی نسبی کرده‌اند. روس‌ها با وجود تمایل و منافع‌شان به دنبال مدلی هستند که کمترین هزینه و خسارت را بپردازند. "

آقای زیبا کلام همچنین می‌نویسد "غربی‌ها هم همانند ترکیه اصراری به مداخله نظامی ندارند.امید روس‌ها به توافق احتمالی است که در نشستی که از سوی شورای امنیت برای شنبه ۱۰ تیر اعلام شده. با دعوت نکردن از عربستان، غربی‌ها عملا روس‌ها را خلع سلاح کردند. مسکو چگونه می‌تواند همچنان اصرار کند که ایران هم در نشست اضطراری شورای امنیت برای آینده سوریه شرکت داشته باشد، وقتی غربی‌ها پذیرفتند که از عربستان دعوت نشود؟"

نویسنده در نهایت به این ارزیابی می‌رسد "که راه‌حل حفظ رژیم فعلی منهای بشار اسد و تشکیل یک دولت ائتلاف ملی بهترین گزینه‌ای باشد که روسیه می‌تواند روی آن حساب کند. اتفاقا این گزینه خیلی محتمل است چون غربی‌ها هم خیلی روی ساقط‌کردن کامل حکومت بعثی سوریه اصرار ندارند. بنابراین به نظر می‌رسد که گزینه حفظ رژیم و کنار گذاردن بشار اسد کم‌هزینه‌ترین گزینه‌هاست".

چالش‌های یک رییس جمهوری جدید

روزنامه ابتکاربرای عنوان یادداشت خود این پرسش را برگزیده که آیا اخوان با نظامیان مصر کنار می‌آید؟

روزنامه ابتکار می نویسد "اگرچه برخی از تحلیلگران طی ماه‌های اخیر بر اختلافات شورای عالی نیروهای مسلح و اخوان‌المسلمین تاکید کرده و حتی آن را رو به گسترش توصیف کرده‌اند، بایستی به یاد داشت این دو نیروی مهم صحنه سیاسی مصر همواره حساسیت‌ها و منافع یکدیگر را شناخته و رعایت کرده‌است. اگرچه ابتدای همکاری این دو نیرو به سال ۱۹۵۲ و انقلاب آن سال برمی‌گردد، پس از آن نیز این دو نیرو همواره به نوعی از الگوی همکاری در عین رقابت پیروی کرده‌اند و کوشیده‌اند مرزهای منافع یکدیگر را رعایت کنند."

یادداشت نویس ابتکار با لحنی امیدوارانه می نویسد "در تحول چند روز اخیر خبرهایی دال بر مذاکرات جدی و فشرده میان نمایندگان ارتش و اخوان‌المسلمین منتشر شد که بی‌تردید بر سر وضعیت مصر در دوره جدید بوده و در تسهیل انتقال قدرت از دولت موقت کمال الجنزوری موثر واقع شده‌است. جالب است که در جریان انقلاب ۲۵ ژانویه و مذاکرات سران احزاب و گروه‌های مختلف با نمایندگان دولت مبارک،‌ محمد مرسی به عنوان نماینده اخوانی‌ها با سرلشگر عمر سلیمان دیدار و مذاکره کرده بود."

حرف‌ها و وعده‌ها

نگرانی‌های مردم و وظیفه مسئولان در آستانه اجرای فاز دوم هدفمندی عنوان یادداشت روزنامه مردم سالاری است که محمد حسین روانبخش آن را نوشته است.

آقای روانبخش می نویسد "برخی مسوولان پیش از اجرای فاز اول، چیزی برای مردم ترسیم کرده بودند که بعدا خبری از آن نشد،برخی مسوولان در تمام این سالها وعده‌هایی داده‌اند که اجرا نشده است، برخی مسئولان حقایق ملموسی مثل گرانی را در این سالها انکار کرده‌اند، برخی مسئولان در این سالها توجه به دغدغه‌ها و نگرانی‌های مردم نداشته‌اند و بر طبلی کوبیده‌اند که صدایی جز بی‌برنامگی نداشته است !"

یادداشت نویس روزنامه مردمسالاری همچنین می‌نویسد"واضح است که با این تفاصیل توقع اینکه مردم حرفها و وعده‌ها و توضیحات مسئولان را بپذیرند، توقع خیلی خیلی زیادی است. مگر آنهایی که در سال گذشته سخن رئیس کل بانک مرکزی را پذیرفتند که گفت کسانی که طلا و سکه بخرند، ضرر می‌کنند، در ماه‌های بعد از آن با گرانی عجیب و غریب سکه و طلا مواجه نشدند؟! مگر آنهایی که سخن احمدی نژاد را در زمانی که دلار ۱۲۵۰ تومان بود، شنیدند و باور کردند که دلار ۹۰۰ تومان هم نمی‌ارزد، بعدا با دلار ۱۸۰۰ تومانی مواجه نشدند؟! و…"

روزهای سخت در راه

روزنامه جهان صنعت یادداشتی دارد از بایزید مردوخی اقتصاددان برجسته با عنوان اقتصاد نفتی ایران و روزهای سخت پیش رو. آقای مردوخی می نویسد "این روزها هم کاهش قیمت نفت در دنیا دغدغه‌ای جدی است و کشور ما هم به دلیل وابستگی اقتصادی به نفت از این امر مستثنا نیست. در حال حاضر قیمت‌ها به سطح کمتر از ۸۰ دلار در هر بشکه رسیده است که با توجه به بسته شدن بودجه کشور روی نفت ۸۵ دلاری ادامه این روند منجر به کسری بودجه خواهد شد." آقای مردوخی این گونه نتیجه گیری می کند که "در کشور ما به دلیل در حال توسعه بودن حجم وسیعی از پروژه‌های عمرانی در حال اجراست که بزرگ‌ترین چالش آنها تامین منابع مالی است. در واقع اگر رگ حیاتی توسعه را پروژه‌های عمرانی بدانیم، خونی که باید در این رگ‌ها جاری شود همان نقدینگی است‌ بنابراین اگر نقدینگی مورد نیاز تامین نشود، روند حرکت کشور به سمت دستیابی به اهداف اسناد بالادستی با مشکل جدی مواجه می‌شود".

گربه‌ای برای خصوصی سازی

روزنامه دنیای اقتصاد یادداشتی دارد با عنوان "درباره رشد و خصوصی‌سازی" که مهران دبیرسپهری آن را نوشته است.

آقای سپهری در این یادداشت به بررسی گزارش اخیر سازمان بازرسی از نحوه خصوصی‌سازی در کشور و ضعف‌های آن پرداخته است.

یادداشت نویس دنیای اقتصاد می پرسد "آیا خصوصی کردن بنگاه‌های دولتی در محیطی که فضای مناسب تولید وجود ندارد کار درستی است یا اصلا بخش خصوصی باید از طریق خصوصی‌سازی شکل بگیرد؟ آیا بهتر نیست از خیر خصوصی سازی بگذریم و با مساعد سازی محیط رشد بخش خصوصی، کاری کنیم که اندازه بخش خصوصی آن‌قدر بزرگ شود که بنگاه‌های دولتی موجود در برابر آن، همچون فنجانی در برابر فیل شده و به موضوعی کوچک در اقتصاد تبدیل شوند."

یادداشت نویس دنیای اقتصاد همچنین می نویسد" خصوصی‌سازی مانند آن است که پسر بچه‌ای در تابستان چند جوجه را برای پرورش خریداری کند و در حیاط خانه که محل عبور گربه‌ها است، رها کند. معلوم است که جوجه‌ها قبل از آنکه به مرحله رشد برسند طعمه گربه خواهند شد. این گربه در موضوع خصوصی‌سازی همان تورم است. پس به عنوان یک نتیجه، بهترین توصیه در حال حاضر این است که به جای خصوصی‌سازی به بهبود محیط فعالیت اقتصادی بپردازیم."