بررسی روزنامه های صبح یکشنبه تهران – دوم مهر

به روز شده:  02:45 گرينويچ - 23 سپتامبر 2012 - 02 مهر 1391

روزنامه های امروز، همانند بسیاری از روزهای گذشته در صفحات اول خود گفته های مقامات نظامی را نقل کرده اند که از آمادگی کشور برای جنگ گفته اند، با این تفاوت که دیگر مقاله ای درباره ناتوانی اسرائیل و آمریکا در حمله به ایران و همچنین غیرممکن بودن حمله نظامی به ایران در روزنامه ها نیست.

گله از سفر بی هنگام رییس جمهور به نیویورک و شکایت از طرح تازه برای یارانه ارزی، ادامه هشدارها درباره کاهش پول ملی از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست که در عین حال خبر داده که مهدی هاشمی فرزند رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام که بعد از ناآرامی های خرداد ۸۸ از کشور خارج شد در یک دو روز آینده به ایران بازمی گردد.

صفحه اول ابتکار

سفرهای نیویورکی برای چی؟

مهدی مطهرنیا در مقاله ای که در کلیک مردم سالاری چاپ شده در باره سفرهای احمدی‌نژاد به نیویورک نوشته نامگذاری این سفر به نیویورک به جای مجمع عمومی سازمان ملل متحد و کاربرد دانش واژه نیویورک به جای سازمان ملل دارای بار معنایی ویژه‌ای است که باید به آن توجه کرد. در هفت سال گذشته سخنرانی‌های آقای احمدی نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ارتباط با مدیریت جهان، بر هم زدن نظم سلطه در نظام بین‌الملل و همچنین ایجاد فضای گفتمانی ضد ایالات متحده آمریکا در مجمع عمومی سازمان ملل چه نتایجی برای جمهوری اسلامی ایران و گسترش اسلام و توانایی‌های ایران در منطقه خاورمیانه و نظام بین‌الملل داشته است.

به نظر نویسنده این مقاله ادبیات تهاجمی بدون در نظر داشتن منافع ملی و مصالح دینی در قالب گفتمان تشدیدکننده لبه‌های اصطکاک، نمی تواند موجب رشد و گسترش رویکرد اسلام‌گرایی با مدل تهران در خاورمیانه شود، آنچه که در مصر روی داده، در تونس شاهد هستیم و هم در یمن یا بحرین تا حدود زیادی تحت تاثیر اسلام‌خواهی در منطقه خاورمیانه است تا اسلام‌گرایی.

مقاله مردم سالاری در نهایت نوشته اگر در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مدعی شویم که توانایی مدیریت جهان را داریم و برای مدیریت جهان نقشه راه ترسیم کنیم؛ ضرورت پیدا می‌کند تا بتوانیم بر اساس آن گفتمان، به بهترین نحو نیازهای معنوی و مادی ملت موجود در ایران و شهروندان ایرانی را پاسخگو باشیم تا ایران برای جهان الگویی از مدیریت جهانی باشد.

این سخن ها برای چیست؟

مدیر روزنامه کلیک کیهان در یادداشت امروز این روزنامه از رییس سازمان انرژی اتمی ایران انتقاد کرده که چرا با گفتن جمله «گاهی اوقات ما اطلاعات غلطی منتقل می کردیم، چون چاره دیگری برای گمراه کردن جاسوسان خارجی نداشتیم. گاهی خودمان را ضعیف و گاهی نیز قوی تر از آنچه واقعا بودیم جلوه داده ایم» سوژه ای دست مخالفان جمهوری اسلامی و کشورهای غربی داده تا نشان دهند که ایران قابل اعتماد نیست.

به نوشته حسین شریعتمداری کشورهای مخالف جمهوری اسلامی در اظهارات بی اساس رئیس سازمان انرژی اتمی ، نیاز خود را به صورت یک امتیاز دریافت کردند! سؤال این است که دکتر عباسی از طرح این ادعا چه انگیزه ای داشته و در جغرافیای سخن خویش کدامیک از منافع ملی کشورمان را دنبال می کرده است؟ چرا که بازرسان آژانس در بازرسی های ۱۰ ساله خود هیچ نشانه ای از انحراف در برنامه هسته ای صلح آمیز کشورمان به دست نیاورده اند و دقیقا به همین علت، از یکسو پرونده را به بستر سیاسی کشانده اند تا نیازی به شواهد فنی و حقوقی نداشته باشند

نماینده ولی فقیه در کیهان سپس پرسیده مگر آژانس بدون بازرسی و راستی آزمایی اطلاعات ارائه شده را می پذیرد؟ و ثانیا؛ جاسوسان خارجی نهایتا در پی آن بوده اند که اطلاعات ارائه شده از سوی ایران را غلط جلوه دهند. این دقیقا همان پی آمد و نتیجه ای است که اظهارات جناب عباسی بی آنکه بخواهند در پی داشته است! پس لازم است با توجه به اینگونه خطاهای فاحش، اظهارنظر در این باره تنها برعهده مسئول تیم هسته ای، سخنگوی تیم و یا شخصیت هایی که جایگاه آنان از قبل تعریف شده است، باشد.

محمدحسین روانبخش از قول معاون عمرانی استانداری تهران نقل کرده که "شهردار ری از میان شهرداران سابق شهرداری انتخاب شده است اما نامی‌را عنوان نمی‌کنم زیرا احتمال تغییر آن وجود دارد".

طنزنویس کلیک مردم سالاری پرسیده: آیا اسم این حرف‌ها را می‌شود "خبر" گذاشت؟ اصلا این خبر چه چیزی را اعلام می‌کند؟! اگر انتخاب شهردار ری قطعی است پس چرا احتمال تغییر آن وجود دارد؟! اگر قطعی نیست پس چرا می‌گویند از بین شهرداران سابق است ؟! اگر نمی‌توان نامش را گفت، پس اصلا چه لزومی‌به بیان چنین سخنانی است؟!

به نوشته این ستون هر چه به انتخابات نزدیکتر می‌شویم، هر حرفی را بایدبا احتمال سیاسی بودن و در راستای روکم‌کنی‌های سیاسی بودن تفسیر و تحلیل کنیم! درباره این حرف خبرنما هم می‌توان گفت که تنها هدف این است که قرار است با انتشار این جور حرف‌ها و قالب زدن آنها به جای خبر، موضوعی تنش برانگیز مثل جدایی ری از تهران را هر روز بیشتر از دیروز انجام شده جلوه دهند و این جوری به مردم خدمت مضاعف کنند!

برای چه به جنگ رفتیم

فصل الله یاری در سرمقاله ابتکار به مناسبت سالگرد حمله نظامی عراق به ایران و آغاز جنگ هشت ساله نوشته در آن سالها جنگ و پیامدهای زشت و زیبای آن، موضوعی ملی و فراجناحی بود. امّا چندی است که اتفاقات عجیبی این هشت سال مهم از تاریخ معاصر ایران را تهدید می‌کند. با پایان جنگ و شدت گرفتن اختلافات سیاسی گروه‌های داخلی و ایجاد صف بندی‌های جدید و تشکیل جناح‌های سیاسی مختلف،برخی از این گروه ها نگاهی دیگر به این مقوله انداخته اند.همان که شاید بتوان عنوان «چشم طمع» را بر آن نهاد.

برخی سعی در مصادره این سرمایه بزرگ ملی کرده اند. خود را منتسب به جنگ و جبهه کرده و رقیب را درپشت خاکریزهای دشمن تعریف می‌کنند. برخی دیگر نیز در چند سال اخیر چنان تبلیغاتی به راه اندا خته اند که گویی ذره ای انگیزه دفاع از خاک و وطن در نزد رزمندگان و جانبازان و شهیدان یافت نمی‌شد.

سرمقاله ابتکار در نهایت نوشته هیچ تردیدی وجود ندارد که دفاع مقدس و دشوار مردم ایران در برابر متجاوزان اگر چه تحت تاثیر حوادث بزرگی مانند واقعه عاشورای سال ۶۳ هجری و فرهنگ خونبار شیعی بوده است، اما به موازات آن انگیزه ای به نام «ایران» نیز جانفشانی‌ها و ایثارگری‌ها را آسان کرده است.

یارانه نود هزاری، باز هم ؟

روزنامه های مختلف امروز صبح یک هفته بعد از جهش قیمت دلار و ارزهای خارجی که به گفته برخی نمایندگان مجلس دولت خود ایجاد کرده بود خبر داده اند که دولت قصد دارد به عنوان یارانه ارزی ماهی نود هزار تومان به هر ایرانی بدهد و طرح آن در دست تهیه است .

تیتر و عکس حجت الله سپهوند، صفحه اول آرمان

شرق نوشته طرح افزایش یارانه نقدی به بیش از ۱۴۰‌هزار تومان در دولت مطرح و براساس اخبار منتشر شده از این طرح، دولت به دنبال بازتوزیع درآمدهای ارزی است. این طرح اما از همان دقایق اولیه افشا شدنش با واکنش کارشناسان همراه شد و منتقدان، طرح مذکور را سیاسی و در راستای سیاست‌های هفت‌سال گذشته دولت محمود احمدی‌نژاد ارزیابی کردند.

احمد میدری در مقاله ای در همین باره در کلیک آرمان نوشته با توجه به فضای بین‌المللی، صادرات نفت ما از یک میلیون بشکه در روز بیشتر نیست و با این مقدار نفت، دولت با کسری بودجه روبه‌رو است. دولت برای مرحله اول هدفمندسازی یارانه‌ها هم کسری بودجه داشت و طی حدود ۲۰ ماهی که می گذرد تنها ۵۰ درصد از یارانه‌هایی را که به مردم داده از طریق افزایش حامل‌های انرژی و افزایش قیمت آب و کالاهای مشمول هدفمندسازی یارانه‌ها، تامین شده و بقیه را از طرق دیگر از جمله استقراض از بانک مرکزی و فروش نفت به‌ دست آورده است.

به نوشته این مقاله در این شرایط افزایش مبلغ یارانه‌های نقدی دولت را با کسری روبه‌رو می‌کند مگر اینکه دولت از ذخایر ارزی استفاده کند. درواقع دولت ذخایر ارزی که در اختیار دارد برای تامین یارانه‌های نقدی عرضه کند.

کلیک تهران امروز هم در سرمقاله خود نوشته در شرایطی که بازار در التهاب است و عدم ثبات در تصمیمات اقتصادی یکی از دلایل تلاطم در بازار ارزیابی می‌شود، به ناگهان خبر می‌رسد که هر چه بوده تمام شد و قرار است دایره تصمیمات اقتصادی بر مداری دیگر بچرخد. مداری که تاکنون حتی ذره ای خبر درباره آن وجود نداشته است و سر داده شدن زمزمه‌های این خبر کافی بود تا بار دیگر جو روانی بازار را به هم بریزد و همگان بپرسند این خبر دیگر چیست، مبتکر آن کیست و عاقبت چه خواهد شد؟

تهران امروز تاکید کرده در خوش بینانه‌ترین نگاه، تصمیم گیران اقتصادی خود نیز دچار نوعی سردرگمی هستند و اگر کمی نگاهمان را انتقادی‌تر کنیم آنگاه به این نتیجه می‌رسیم که این مقامات تعمدا تصمیمات خلق‌الساعه را اتخاذ می‌کنند تا نشانه‌ای از بازگشت ثبات به بازارهای ارزی و پولی کشور دیده نشود. فقط اگر این انگیزه‌خوانی درست باشد، می‌ماند این که هدف نهایی دولت چیست؟ آیا دولت گمان می‌کند با این تصمیمات به ظاهر توده‌پسند می‌تواند به اهداف احتمالی غیر اقتصادی اش برسد؟

آمارهائی از سر خوش خیالی

منصور فرزامی در کلیک مردم سالاری نوشته بر خلاف پیش‌بینی بانک مرکزی و وزارت اقتصاد، حباب قیمت سکه و بمب ارز نه تنها نترکید و نمی‌ترکد بلکه هر لحظه بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود و با زمان حال به ما می‌گوید که دانش اقتصاد،خیال شاعرانه و زندگی رویایی هنر نیست که در عالمش سیر کنیم؛ اقتصاد، محاسبه در ارقام است. این محاسبه و ارقام، با شفافیت تمام، پیش روی دنیاست،اگر ما نخواهیم که ببینیم، دیگران با دقت می‌بینند و با منطق محاسباتی نظر می‌دهند. آن واقعیت محاسبه و رقم می‌گوید که حجم نقدینگی ما بیش‌از هزار برابر،شده و هر روز پر حجم‌تر می‌شود!

آن محاسبه می‌گوید که ارزش دلار در برابر ریال،در بازار آزاد، بیش‌از سیصد برابر است و همین واقعیت‌های آماری، درآمد نفتی ما را نسبت به سال گذشته،چهل میلیارد دلار کمتر می‌دانند. باور کنیم که دنیا حساب جیب و کیسه ما را بهتر از ما می‌داند . نمی‌توانیم این حقایق را نادیده بگیریم، نادیده گرفتن حقایق، تیشه به ریشه هستی ماست .چون داریم به چالش اجتماعی نزدیک می‌شویم .

کارتون پیام برومند، اعتماد

آمارهایی که از کیسه خوش باور تیم اقتصادی بیرون می‌آید، با واقعیت‌های موجود اقتصادی و اجتماعی ما همخوانی ندارد. بازار می‌گوید که عامل زندگی اقتصادی مردم، فقط مرغ نیست، بعضی از قیمت‌ها نسبت به سال گذشته، بیش‌از ۱۰۰% افزایش داشته .اگر کسی این‌هارا سیاه نمایی قلم به دستان وابسته و کج‌اندیش و بی‌خبر بداند، «یاشلاق نخورده و یا عدد بلد نیست! » از برج عاج خود ساخته خویش بیرون بیایید و واقعیت را ببینید ! بیانات غیرتخصصی و ناکار آمد اقتصادی،فقط بی‌اعتمادی مردم را بیشتر می‌کند. نشان، آن که هر جا دولت وارد می‌شود،اوضاع پیچیده‌تر و بدتر خواهد شد.

از کلمات بیگانه نترسیم

عبدالعلی دستغیب در یادداشتی که کلیک اعتماد آن را چاپ کرده نوشته: از دید من اگر کلمه‌های انگلیسی، فرانسه و آلمانی وارد فارسی بشود، عیب ندارد. جمله‌ها خیلی مهم هستند. ورود لغات خارجی مشکلی پیش نمی‌آورد؛ چون کلمه‌هایی که مناسب نباشند، وارد نمی‌شوند. بنابراین نباید زیاد هراس داشته باشیم؛ چون زبان، لغات نامناسب را دفع می‌کند و حتی ما واژه‌های خارجی را می‌گیریم و فارسی می‌کنیم و اگر درست رفتار شود، واژه‌های ما غنی‌تر هم می‌شود.

نویسنده با اشاره به فرهنگستان زبان و ادب فارسی که در زمان رضاشاه تاسیس شد نوشته در فرهنگستان اول دو گروه دیدگاه وجود داشت؛ یک گروه چون ذبیح بهروز طرفدار واژه‌های فارسی سره بودند و عده‌یی همچون فروغی که سمت دولتی بالایی هم داشت، طرفدار واژگانی بودند که در فارسی به کار می‌رفتند. این فرهنگستان تفننی کار می‌کرد و در سال‌هایی که به واژه‌سازی مشغول بود، بیش از ۷۰ تا ۸۰ لغت وضع نکرد. اما بیشتر اتفاقاتی که در زمینه واژه‌سازی در کشور ما رخ داده، درباره واژه‌هایی است که خود مردم آنها را ایجاد کرده‌اند یا مترجمان به آنها رسیده‌اند؛ زیرا واژه‌سازی به کار شبانه‌روزی نیاز دارد.

نویسنده تاکید کرده اما این اتفاق‌ در فرهنگستان‌های ما نیفتاده است و ما زمانی به فکر واژه‌سازی می‌افتیم که دیر شده باشد؛ یعنی واژه بیگانه به کشور وارد می‌شود و باب می‌شود و بعد به فکر معادل برایش می‌افتیم.

دعوا

کلیک کیهان در ستون طنز "گفت و شنود" نوشته:

گفت: تازه چه خبر؟!

گفتم: دعوای شاخه خارجی فتنه آمریکایی- اسرائیلی ۸۸ با شاخه داخلی فتنه دوباره اوج گرفته و فحش و بد و بیراه نثار هم می کنند.

گفت: چرا؟! باز دیگه چی شده؟!

گفتم: بیرونی ها به داخلی ها فحش میدن که چرا حرف از شرکت در انتخابات می زنید و داخلی ها به بیرونی ها بد و بیراه میگن که چرا شرایط ما رو درک نمی کنین!

گفت: از اول چرا به هم چسبیدند که حالا جدا شدنشون سخت باشه؟!

گفتم: چه عرض کنم؟! دو تا شریک، بعد از یک عمر با هم دعواشون شده بود. یکی از اونها به شریکش گفت؛ من خل و چل بودم که با تو شریک شدم! و رفیقش جواب داد؛ من هم انقدر سرم شلوغ بود که اینو متوجه نشدم!

کارتون روز

کار حسن کریم زاده، شرق

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.