بچه‌های زلزله‌زده برای درس خواندن همه چیز کم دارند

به روز شده:  12:41 گرينويچ - سه شنبه 25 دسامبر 2012 - 05 دی 1391
دانش آموزان منطقه زلزله زده ورزقان

در برخی روستاها مردم از ساختمان سالم مانده مدرسه برای اسکان عمومی استفاده می‌کنند.

"وضعیت مدارس در روستاهای آذربایجان قبل از زلزله هم در حد فاجعه بوده، شاید خدا خواست زمین بلرزد که همه بفهمند مردم این مناطق در چه وضعیتی زندگی می کنند."

این را یکی از امدادگران داوطلب در مورد شرایط آموزشی و مدارس مناطق زلزله زده می گوید: "او که از کرمان برای کمک به زلزله زده‌ها آمده است، ادامه می دهد: "بعضی‌ها می‌گفتند اگر زلزله نمی‌شد نمی‌فهمیدیم استانی غنی مثل آذربایجان چنین جاهای محرومی هم داد."

کمبود فضای آموزشی استاندارد، مدرسه در مقاطع مختلف، آموزگار، لوازم التحریر، و سایر امکانات تحصیلی از جمله مواردی ست که به گفته این امدادگر دانش آموزان زلزله زده اهر، هریس و ورزقان به آن نیاز دارند.

او توضیح می دهد: "مثلا روستای تِویل که از مناطق شمالی ورزقان است و ۳۶ خانوار دارد، ۱۵ دانش آموز هستند که مدرسه شان یک کانکس است و از قبل هم همین طور بوده. معلمشان هم یک سرباز معلم است که در تصادف پایش شکسته و در این مدتی که از سال تحصیلی می‌گذرد هنوز سر کلاس نرفته اند. یا در روستای کَلَم، که ۲۱ دانش آموز اول تا ششمی دارد، یک معلم مسئول همه این بچه هاست. فاجعه اینجاست که آنها مجبورند به زبان فارسی درس بخوانند، اما سطح آموزش آن قدر پایین است که تقریبا هیچ کدامشان بلد نیستند فارسی حرف بزنند.

او ادامه می دهد: "مدرسه روستای جوشین دانش آموزان هشت روستای دیگر را هم تحت پوشش دارد. مثلا در مدرسه روستای انویق که یکی از زیرمجموعه‌های جوشین است، هر سه دانش آموز با یک مداد می‌نویسند، یعنی معلم متن یک دیکته را باید سه بار بخواند و بچه ها به نوبت دیکته بنویسند.

این در حالی است که مدیر مدرسه جوشین می گوید: "با تمام این احوال، مشکل اصلی ما سوخت است. او لوازم التحریر را جزو نیازهای ثانویه قلمداد می کند."

یک شاهد عینی نیز می گوید: "در برخی روستاها مردم از ساختمان سالم مانده مدرسه برای اسکان عمومی استفاده می کنند و این روند تشکیل کلاس ها را مختل می کند. البته حق هم دارند، وقتی در این سرما و برف هنوز هیچ سرپناهی ندارند، ترجیح می‌دهند همان جا زندگی کنند. در شهر ورزقان هم به دلیل تخریب شدن بیمارستان شهر، یکی از مدارس را تبدیل به بیمارستان کرده اند."

مطابق گزارش های رسانه های رسمی ایران، گفته‌های مسئولان آموزش و پرورش دچار تناقض است. مثلا بر اساس گزارش ایسنا، مرتضی رئیسی، معاون عمرانی وزیر آموزش و پرورش، پس از بازدید از مدارس روستایی اعلام می کند: "از ۷۳۰ مدرسه که در این مناطق قرار گرفته‌اند تنها به ۴۰ درصد مدرسه ها آسیبی در حدود ۲ تا ۱۰ درصد وارد شده که نشان می‌دهد مدارس با مقاومت و استانداردهای خوبی ساخته شده و جزو مقاوم‌ترین ساختمان‌های ساخته شده در همه مناطق است"؛ اما فیروز رضایی، رییس کل آموزش و پرورش آذربایجان شرقی، در گفت و گو با واحد مرکزی خبر میزان خسارت را بین ۵ تا ۹۰ درصد برای ۳۲۰ مدرسه اعلام می کند.

رییسی می گوید: نوسازی و مقاوم سازی ساختمان های آموزش و پرورش در برابر زلزله در دستور کار این وزارتخانه قرار دارد و مدارسی که دچار آسیب شده‌اند نیز تا آغاز سال تحصیلی بازسازی و تحویل خواهند شد.

از سویی علی آذرنژاد، مدیرکل سازمان نوسازی مدارس آذربایجان شرقی، در پی بازدید از مدارس مناطق زلزله‌زده عنوان می کند: ‌برای بازسازی مدارسی که دچار آسیب شده‌اند ۳۰ میلیارد تومان هزینه لازم است و این مدارس در لیست مدارس تخریب و بازسازی قرار گرفته‌اند.

صادق دانش آموز دوم دبیرستانی روستای گوره درق با بیان این که برای رفتن به مدرسه باید لباس، کفش، کیف، کتاب و دفتر تهیه کنیم که هیچ‌کدام را نداریم، می‌گوید: "مجبور هستم برای تحصیل به تبریز بروم که آن هم هزینه‌های زیادی دارد. با این وضعیت تأمین هزینه ها برای خانواده‌ام امکان‌پذیر نیست. من ناچارم ترک تحصیل کنم."

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.