بررسی روزنامه‌های صبح دوشنبه تهران – ۲۳ بهمن

به روز شده:  04:06 گرينويچ - دوشنبه 11 فوريه 2013 - 23 بهمن 1391

روزنامه‌های امروز صبح در صفحات اول خود با عکس‌ها و تیترهای هیجان انگیز از تظاهرات و راه پیمائی‌های پرشور سالگرد انقلاب خبر داده و در مقالات حاشیه‌های این تظاهرات، اعم از ابراز علاقه رییس دولت برای مذاکره با آمریکا یا حمله گروهی به رییس مجلس در قم را محکوم کرده اند. انتقاد از سردی جشنواره فیلم فجر و بی رونقی بخش‌های مختلف هنر در آخرین سال دولت احمدی نژاد موضوع یکسان بیشتر روزنامه‌ها در حاشیه گزارش پایان جشنواره فیلم فجر است.

رفتار رمزآلوده مردم، خیانت‌های اختلاف برانگیز

کیهان

عکسی در تمام صفحه اول کیهان

هادی وکیلی در سرمقاله کلیک ابتکار با تاکید بر اینکه ایرانیان از جمله پیچیده ترین مردم جهان هستند نوشته این روزها به دلیل فشار‌های سنگین اقتصادی و اختلافات پر دامنه مسئولین طراز اول مملکت، انتقادات مردم و نارضایتی آنان گسترده شده . حجم فشارهای روزمره، کمر مردم را خمیده و آنان را در تامین نیازهای اولیه خود با مشکل جدی روبرو کرده است. همین وضعیت بسیاری از تحلیلگران را وادار به دادن هشدارهای مکرر در خصوص عواقب این شرایط نمود و نسبت به کیفیت استقبال مردم در خصوص راهپیمایی ۲۲ بهمن به تردید افتادند.

اما نویسنده سرمقاله ابتکار معتقد است دیروز صفوف مردمی وسیل جمعیت نشانگر این بود که آنان مشکلات را در خانه گذاشته و با درک اولویت شرایط و عبور از ویژگی‌های فرد گرایی و خود مداری پا به میدان مصالح عمومی گذاشتند. بنابراین این شکل رفتار موجب ناشناختگی و غیر قابل پیش بینی بودن رفتارشان شده است.

حسین شریعتمداری در یادداشت امروز کلیک کیهان به حاشیه های مراسم ۲۲ بهمن پرداخته و ادعا کرده که بالافاصله بعد از حمله عده ای در قم به رییس مجلس یک پیامک ارسال شده که «یکشنبه انتقام، پاسخی به یکشنبه سیاه! دست خدا از آستین مردم بیرون آمد»! و پرسیده تصور می‌کنید این پیامک را چه کسانی بلافاصله بعد از ماجرای دیروز قم به این سوی و آن سوی ارسال کرده اند؟

به نوشته نماینده ولی فقیه در کیهان کسانی که روز یکشنبه هفته گذشته آن حرکت ناپسند و دشمن شاد کن و مصداق تعبیر «خیانت به کشور» را رقم زدند باید می‌دانستند دو جریان نیم نفس و مرموز فتنه و حلقه انحرافی که هیچکدام به هیچیک از طرفین ماجرا ارادتی ندارند و برخلاف آنچه به ظاهر ادعا می‌کنند نه تنها با یکدیگر اختلافی ندارند، بلکه در پشت صحنه دست‌های به هم گره خورده نیز دارند، گوش به زنگ صید ماهی مطلوب دشمن از آب گل آلود نشسته اند...

رضا طلایی نیک در مقاله ای در کلیک شرق نوشته بر هم خوردن سخنرانی رییس مجلس و نماینده مردم قم و سخنران راهپیمایی شهر خون و قیام، در شرایطی که رهبر انقلاب، حفظ آرامش و پرهیز از بداخلاقی‌ها را به طور صریح و مکرر متذکر شده‌اند توسط هیچ یک از مسوولان نظام و علاقه‌مندان به انقلاب و منافع ملی و مصالح عمومی قابل تحمل و پذیرش نیست. احتمال نفوذ عوامل فرصت‌طلب که در راستای منافع فردی و گروهی خود حرکت کرده و از قربانی کردن مصالح نظام و کمرنگ کردن مطالبات و انتظارات مردم ابایی ندارند، ماجرا را حساس‌تر می‌کند.

به نوشته این نماینده سابق مجلس حوادث تلخی مانند تعرض به مراسم دینی و ملی روز گدشته شهر قم، یک زنگ خطر به شمار می‌رود و بر همین اساس باید کنترل کانون‌ها و مجاری حرمت‌شکنی‌ها و ایجاد تنش در مناسبت‌ها و مراسم دینی و ملی جدی گرفته شود. کنترل‌های قانونی و مدیریتی حوادث مشابه سال‌های اخیر که توسط همین دسته از عوامل به اجرا گذارده شد، می‌توانست از تکرار چند باره آن پیشگیری کند.

استقبال از مذاکره با آمریکا

شرق

تیتر و عکس صفحه اول شرق

امیرعباس نخعی در شرق نوشته گفتار و بیان سیاستمداران آمریکایی چندی است که در قبال ایران متفاوت‌تر از گذشته می‌نماید. از دوره‌ای که آمریکا در گرماگرم مبارزه با تروریسم ایران را در محور «شرارت» قرار داد، تا دوره‌ای که رییس‌جمهورش آن‌چنان لحن ملایمی برای صحبت با یکی از اضلاع سابق محور شرارت انتخاب کرد شرایط به گونه ای تغییر کرده که تاثیرش را به‌طور آشکار در گزینش کابینه نیز گذاشته است.

کلیک کیهان در سرمقاله خود بدون نام بردن از رییس دولت به موضوع اختلاف بر سر مذاکره با آمریکا پرداخته و نوشته این بحث در طول این سی و چند سال جریان داشته است اگر به موارد آن نگاه بیندازیم درمی یابیم که اولاً این بحث عمدتاً زمانی مطرح شده که آمریکا با یک مشکل کلیدی مواجه بوده و برای حل آن همه راه ها را رفته و وقتی با بن‌بست کامل مواجه شد، بحث حل و فصل مسئله از طریق ایران را مطرح کرده است، ثانیاً در ایران، مطرح کنندگان این بحث نوعاً جریانات و اشخاص آلوده ای بوده اند که یا در پی اجرای یک «ماموریت خارجی» و در نهایت حل مسئله آمریکا بوده اند.

نویسنده سرمقاله کیهان به این ترتیب همه کسانی را که هوادار مذاکره با آمریکا هستند در ارتباط با ایالات متحده توصیف کرده و در نهایت نوشته اولین بار «علی اکبر سعیدی سیرجانی» به طور جدی و نسبتا رسمی مطرح کرد. او در مقاله ای تحت عنوان «عصر خردگرایی» که چند ماه پس از رحلت حضرت امام(ره) در روزنامه اطلاعات چاپ شد، مسئله پایان عصر امام را به طور خیلی ظریف مطرح کرد که در زمان خود بحث زیادی را برانگیخت. امروز هم سردمدار بحث مذاکره و به تعبیر روشن تر «کوتاه آمدن در برابر فشار و تعدی آمریکا»، دو جریان آلوده «فتنه» و «انحراف» هستند.

هنر در بی رونقی

پیروز ارجمند در گزارش کلیک اعتماد نوشته در سال‌های اخیر شاهد تعطیلی نهادهای موسیقی غیردولتی و صنفی بودیم و بخشی از این نهادها هم فعالیت‌شان صرفا در حد بقا بوده است. در حوزه اتاق فکر هنر هم همین اتفاق را شاهد هستیم، که تلاش در حد بقا و ماندن است و فعالیت بیشتری در فرهنگستان هنر رخ نداده است، در حالی که پتانسیل بسیار زیادی برای مفید بودن داشت.

اعتماد

کارتون پناه پور فلاح، اعتماد

مسعود فراستی منتقد سینما در همین گزارش نوشته هشت سال از وعده ریل‌گذاری جدید فرهنگی توسط دولت می‌گذرد و من هیچ تحولی در این حوزه نمی‌بینم، جز اینکه همه‌چیز بیش از قبل دولتی شده است. در سال‌های نخست برداشت ما این بود که دولت در حمایت از گیشه وارد میدان می‌شود تا از بخش خصوصی فرهنگی حمایت کند. اما در نهایت این دولت بود که فربه‌تر از قبل شد. تولیدات فرهنگی سفارشی دولتی و بدساخت هر روز بیشتر شد و نتیجه این سیاست‌ها در جشنواره سی‌و یکم تبلور یافت.

به نوشته این منقد سینما جشنواره سی و یکم بیش از همیشه شاهد تولید فیلم‌های خنثی و ضعیف بود که وجه اشتراک بسیاری از آنها با هم سفارشی- دولتی بودن آنها بود. فیلم‌هایی هم با ادعای فیلم ارزشی تولید شده بود که تنه به تنه ابتذال می‌زد تا ارزش. اگر مجموعه فیلم‌های امسال جشنواره را برای ارزیابی تحولات فرهنگی هشت سال اخیر ملاک قرار دهیم، باید بگوییم هیچ تغییر مثبتی رخ نداده و سال بعد، سال اکران‌های ناموفق و بن‌بست سینمای ایران خواهد بود.

جعفر صانعی‌مقدم مدیر اسبق اداره نظارت در این گزارش نوشته براساس شکل و برنامه‌های مدیریتی مدیران سینما در این سال‌ها آدم‌های پیشکسوت خانه‌نشین شده‌اند؛ سینماگرانی همانند کیانوش عیاری، رخشان بنی‌اعتماد و بهمن فرمان‌آرا و خیلی از چهره‌های نسل اول و دوم مدت‌هاست کار تازه‌یی نساخته‌اند یا امکانی برای نمایش فیلم‌شان به دست نیاورده‌اند.

به نوشته مدیر پیشین اداره نظارت در این میان فیلمسازان جوان خلاق‌تر یا به واسطه نگاه مدیریت کنونی امکانی برای ورود به سینما نمی‌یابند یا در صورت ورود مورد حمایت آنان قرار نمی‌گیرند. شکل مدیریت به این ترتیب است که ساخته‌های قبلی خراب شوند و ساختمان جدیدی بسازند، اما این چه نوع ساختمان‌سازی است؟

مهرداد حجتی، منتقد سینما در کلیک شرق نوشته سی‌ویک سال یا سی‌ویک دوره فرقی نمی‌کند. این عدد نشانه عمر یک جشنواره است که قرار بود، جشنواره «سینمای ملی» ما باشد. سینمایی که قرار بود پس از آن همه فراز و نشیب و تغییر مدیریت‌ها، اینک چندگام جلوتر از آنچه که پیش‌تر بود بایستد. و نسل امروز و فردا را به «سینمایی بالنده» و البته «اندیشمند» دلخوش کند. اما چنین نشد. نشد به این دلیل که سینمای «بالنده» دهه شصت و هفتاد در اوایل دهه نود از نفس افتاد و اینک نفس‌های آن نیز به شماره افتاده است.

به نوشته این منقد سینما نسل درخشان دهه شصت و هفتاد سینمای ایران در جشنواره اخیر غایب بود. چند سالی است که «کیانوش عیاری» فیلم‌اش در پشت‌ درهای سازمان سینمایی به انتظار نمایش مانده است. همچنان که فیلم رخشان بنی‌اعتماد. ناصر تقوایی که در خانه نشسته است و نسل امروز سینما را حسرت به دل گذاشته است. سال‌هاست دیگر فیلمی از «عباس کیارستمی» در کشور بر پرده سینماها نرفته است. یکی، دو تایی هم که جلای وطن کرده و رفته‌اند. این روزها در سینمای ایران چه می‌گذرد؟ آنهایی که اجازه ساختن دارند از ترس تهمت «سیاه‌نمایی» فیلم «بی‌مساله» می‌سازند فیلم‌هایی که دغدغه هیچ‌کس نیست.

ابتکارهای بهاری دولت و تاخیر با برنامه

محمدحسین جعفریان در مقاله ای در کلیک تهران امروز نوشته چند سال است که در ماه‌های پایانی سال، مجلس ابتدا با تذکر و هشدار و اخطار و عاقبت با خواهش و تمنا از دولت می‌خواهد لایحه بودجه را زودتر به نمایندگان مردم برساند تا آنها بتوانند همه موارد را دقیق‌تر و جزءبه‌‌جزء بررسی کرده و به موقع برای اجرا ابلاغ کنند. اما هر بار دولت از انجام این مهم طفره می‌رود. می‌گذارد هفته‌ها و حتی روزهای پایانی سال، به طوری که نمایندگان مردم در برابر یک عمل انجام شده قرار گرفته و نتوانند چندان تغییری در آشی که دولتمردان پخته‌اند دستی ببرند.

به نظر نویسنده مقاله: اما حیرت‌آور است که کاری نمی‌کنند. آنها تجربه سال‌های گذشته را داشته‌اند ولی هر بار از کنار آن گذشته وبرای رفع مشکل چاره‌ای اساسی نیندیشیده‌اند. به نظر می‌رسد دولت به دنبال همین بی‌برنامگی است تا برنامه مورد نظر خود را و نه آنچه مجلس می‌خواهد، پیش ببرد! اگر نه، آنها قریب ۹ ماه تا تاریخ مقرر هر ساله فرصت دارند تا این لایحه را آماده کنند. بخش‌هایی در دولت کارشان همین است. چرا نمی‌کنند؟

محمدحسین روانبخش در ستون طنز کلیک مردم سالاری نوشته این روزها دیگر همه بی‌خیال لایحه بودجه شده‌اند. لایحه بودجه طبق قانون، باید تا ۱۵ آذر هر سال به مجلس ارائه شود ولی رویم به دیوار، گلاب به رویتان، در هفت هشت سال اخیر کی به این قانون اعتنا شده بود که امسال شود؟ واضح و روشن و مبرهن است که با این همه داستان ریز و درشتی که در این روزها وجود دارد کی حال دارد لایحه بودجه بفرستد؟! دولت فعلا دنبال «سلام بر بهار » است و وقت برای کارهای پیش پا افتاده ندارد.

به نوشته این مقاله گفتیم که دولت فعلا دنبال «سلام بر بهار» است و این کار را احمدی نژاد چند بار در سخنرانی اش انجام داد. احتمالا از فردا، بهار بازی شروع می‌شود: سلام بهار عزیز، حالت چطوره؟! خوب و خوش و سلامتی، حالت چطوره؟! در این حال بعضی‌ها می‌پرسند که اصلا این «بهار- بهار» که میگن چی هست؟! آیا یک چیزی توی مایه‌های «بگم – بگم» است؟ دولت ابتکاری است دیگر، رئیس اختراع می‌کند، بهار اختراع می‌کند و...

بهار

کارتون احمد عربانی، بهار

صحبت از ابتکار شد، یک لحظه تن و بدنم لرزید! یعنی به نظرم آمد در این شرایط که کمی تا قسمتی همه با هم همراه هستند، نکند یکباره دولتمردان تصمیم ابتکاری یا ابتکار تصمیمی بگیرند که عیدی‌های کارمندان را ندهند تا ببینیم چه می‌شود! وقتی دولت می‌تواند لایحه بودجه را هر وقت دلش خواست بدهد، نمی‌تواند عیدی را هم دچار این جور ابتکارات کند؟

دستمزد کارگران عین عدالت است!

ولی درویشی در سرمقاله کلیک مردم سالاری نوشته هفته‌های آخر سال که می‌رسد، بحث تعیین حداقل دستمزد کارگران، به حق، یکی از پر مخاطب ترین اخبار اقتصادی و حتی اجتماعی کشور است. اهمیت ماجرا در این است که در کشور، بیش از ۱۲ میلیون کارگر وجود دارد که باید مخارج و هزینه‌های خود و خانواده‌هایشان راطی یک سال آینده بر مبنای این عدد مدیریت کنند. و دیگر این که تعداد متأثرین از این تصمیم با احتساب اعضای خانواده‌هایشان به بیش از ۳۰ میلیون نفر (حدود نیمی از جمعیت کشور) می‌رسد.

نویسنده بعد از برشمردن دلایل دیگر نوشته طبق برآوردهایی که درماه‌های قبل از شدت گرفتن وضعیت گرانی رو به رشد فعلی جامعه صورت گرفته بود، خط فقر مطلق در شهرهای کوچک بیش از ۹۰۰ هزار تومان و در تهران و بعضی از کلانشهرهای کشور بیش از یک و نیم میلیون تومان بوده است که قاعدتا می‌بایست در وضعیت فعلی همپای بهای عموم کالاها و خدمات، مشمول جهش بزرگی شده باشد. باز هم برآوردها در ماه‌های اخیرگویای این نکته است که: فقط ارزش سبد هزینه‌ای شامل مسکن، خوراک و حمل‌ونقل به ازای یک خانواده ۴ نفری در جوامع شهری حدود ۲ میلیون و ۳۶۱ هزار و ۴۶۴ تومان می‌باشد.

سرمقاله مردم سالاری تاکید کرده با این میزان حقوق و دسترنج، حدود ۳۵ میلیون نفر از جمعیت کشور، حتی توان تأمین حداقل خوراک برای زیستن خود و خانواده شان را ندارند. شکاف بین آنان و خط فقر پرتگاهی است مرتفعتر از دو برابر حقوق تعیین شده برای آنان. و در یک جمله که این روزها به حق بر سر زبانهاست باید گفته شود: این روزها بر مبنای این حقوق ودستمزد، باید ۶ نفر به صورت تمام وقت کار کنند تا فقط هزینه‌های تأمین خوراک، مسکن و حمل‌و‌نقل یک خانواده ۴ نفره را پوشش دهند.

نامه به مرغ

ابراهیم رها در ستون طنز کلیک اعتماد این بار نامه ای به یک مرغ نوشته که در آن آمده: سلام مرغ! آه‌ ای کیلویی هفت هزار تومانی، ‌ای «پر و بالت سفید رنگ و قشنگ/ نیست بالاتر از گرانی رنگ»، ‌ای آرزوی دست‌نیافتنی، ‌ای مرغ! باور کن تو را من چشم در راهم. چرا هی وعده می‌دهی و از تو خبری نیست؟ چرا نیستی مرغ زیبا و دلفریب من؟ تو را باید تماشا کرد‌ ای پری روی! تو را باید بویید، دید، شنید، و یک تعداد فعل دیگر با همین قافیه. اما قطعا تو را نمی‌توان خرید و خورد!

طنزنویس اعتماد در نهایت اضافه کرده البته ما از تلاش‌های مسوولان در این زمینه کمال تشکر را داریم از بیخ اما این عزیزان اگر لطف کنند و کمتر تلاش کنند ما بیشتر ممنون خواهیم شد. ای مرغ گرانقدر، ما امیدوار خواهیم ماند. ما فعلا سیب‌زمینی آب‌پز می‌خوریم و امیدوار خواهیم ماند تا روزی کنار تو عکسی به یادگار بگیریم. و احساس آب پرتقالی شدن اوضاع تمام وجودمان را فرا بگیرد. به قول آن شاعر دلسوخته: «دنیای من فقط مرغ، عاشقی‌هام فقط مرغ/ مرغ مرغ همیشه در قلب منی.»

کارتون روز

شرق

کارتون علی درخشی، شرق

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.