بررسی روزنامه‌های صبح سه شنبه تهران – ۲۴ بهمن

به روز شده:  03:13 گرينويچ - سه شنبه 12 فوريه 2013 - 24 بهمن 1391

روزنامه‌های امروز تهران در صفحات اول خود از استعفای پاپ نوشته و آن را خبری مهم تلقی کرده اند. ادامه واکنش‌ها به حمله به رییس مجلس در قم و شعارهای انتخاباتی گنگ هواداران احمدی نژاد از جمله دیگر مطالب این روزنامه‌هاست که از گرانی و تورم نوشته و از دولت خواسته اند قبل از پایان دوران خود جواب دهد که بالاترین درآمد تاریخ را به چه مصرفی رسانده است.

مردم همچنان دم برنمی آورند، دولت در فکر بهار

ابتکار در سرمقاله خود نوشته به عادت همه ساله، مردم ایران انتظار داشتند که امسال هم در ماه بهمن و به مناسبت ایام دهه فجر شاهد برنامه‌های رفاهی ویژه دستگاههای دولتی و یا شرکت‌ها و بنگاه‌های تولیدی مختلف برای حمایت از مردم باشند. شرکت‌های خودروساز کشور که همگی دولتی هستند، همه ساله در چنین ایامی با تسهیل شرایط خرید خودرو، محصولات خود را با روش‌های مناسب و متنوعی عرضه می‌کردند. امسال اما کار برعکس شده.

به نوشته این روزنامه تا همین یکی دو سال گذشته، ماه بهمن که از راه می‌رسید دستگاه‌های دولتی دست و دلباز می‌شدند و با تعجیل در پرداخت عیدی و حقوق‌های ماه‌های پایانی سال و نیز پرداخت پاداش‌های مناسبتی ویژه دهه فجر و پایان سال، شرایط را برای خرید شب عید کارمندان خود فراهم می‌کردند. اما امسال نه تنها از پاداش و کارانه و عناوینی از این قبیل خبری نشده که در بسیاری از دستگاه‌ها عیدی و حقوق معمول این ماه‌های کارکنان هم هنوز پرداخت نشده است.

سرمقاله ابتکار در نهایت نوشته در کنار این روند مایوس کننده، حتی خبرها و وعده‌های جدید مسئولان برای بازگرداندن بارقه‌های امید به مردم هم چندان چنگی به دل نمی‌زنند و امید به روزهای پیش رو را هر روز کمرنگ تر از دیروز می‌کند. سال مالی به آخر رسیده است اما برای آینده دور و نزدیک کشور نه از برنامه خبری است و نه از بودجه. در این بین و در شرایطی که دولتی‌ها همه چیز را به امان خدا رها کرده و به شعار «زنده باد بهار» مشغول شده اند، مردم همچنان بزرگوارانه با مسائل روبرو می‌شوند و دم بر نمی‌کشند.

پیمان مقدم در ستون طنز اعتماد نوشته رییس کمیسیون اقتصادی مجلس مژده داده‌اند که بیش از ۷۳ میلیون ایرانی کمک اقتصادی شب عید را دریافت خواهند کرد. عموجان هم از دیروز که این خبر را شنیده‌اند چپ می‌روند و راست می‌آیند و سخاوتمندی‌های دولت خدمتگزار را توی سرمان می‌کوبند.

«بله! تا کور شود هر آن‌که نتواند دید. هرچند شما که همیشه ابن الوقت هستید تا یکی علیه دیگری صحبت کند و جشن و پایکوبی راه بیندازید. چرا اینها را نمی‌بینید؟ اصلا دولت‌های سازندگی و اصلاحات جز خسارت و مصیبت چه دستاوردی داشته‌اند؟ که باز هم فیل‌شان سودای هندوستان کرده و برای انتخابات بسیج شده‌اند؟»

البته عموجان عزیز ما توجه نمی‌کنند که این جبهه گشاده دستی و سخاوت دولت را باید در کنار اتمسفر تورم روزافزون و مشکلات اقتصادی فعلی اندازه‌گیری کرد و تراز گرفت. به ویژه که تورم معمول هر سال در شب عید هم به بازار خرید اضافه می‌شود.

وعده‌ها چه شد؟

احسان نجابت در مقاله ای در اعتماد نوشته دولت‌ها با وعده‌های فراوان می‌آیند و با حسرت زیاد می‌روند، اما این ملت‌ها هستند که با آرزوهای بی‌شمار باقی می‌مانند. شاید برای طی مسیر به سوی تعالی مهم‌تر از اشتباه نکردن، عدم تکرار آن باشد. توسعه تمدن‌ها در گرو برنامه‌ریزی، اجرای هدفمند برنامه و کنترل اثربخشی و کارایی این اجرا و از همه مهم‌تر «اصلاح ساختار یافته» است.

نویسنده مقاله بدون نام بردن از محمود احمدی نژاد نوشته مردی آمد از جنس مردم، از تبار آبادگران. آمد، تا عدالت برقرار کند، دولت کریمه برپا سازد، نفت را بر سر سفره مردم آورد، با مافیای نفتی مقابله کند، ایران را در مدیریت جهانی جایگاهی در خور ببخشد. حدود هشت سال خدمت. کارهای بسیاری که انجام شد و برنامه‌های فراوانی که روی کاغذ باقی ماند. پروژه‌های متعددی که افتتاح شدند- حتی برخی چندین بار- و پروژه‌های بسیاری که آرزویی بیش نبودند.

قانون

کارتون بزرگمهر حسین پور، قانون

به نوشته مقاله اعتماد یکی از ۱۰ رییس‌جمهوری که هر ایرانی در دوران عمر خود به طور طبیعی می‌تواند ببیند، آمد، و، در حال رفتن است. اما آن مرد با گنج صدساله ایرانیان چه کرد؟ تولید نفت چقدر افزایش یافت؟ صنعت پالایش چه شد؟ پتروشیمی‌ها چه کردند؟ و از همه مهم‌تر، توان نرم‌افزاری صنعت را چقدر عمق بخشید؟ اکنون، آن مرد در حال رفتن است اما ملت و تمدن ایرانی ماندگار است و می‌خواهد بداند چه اشتباهاتی در این دوره انجام شده که دیگر آنها را تکرار نکند.

کیهان در سرمقاله ای به مناسبت تجلیل از حضور مردم در مراسم سالگرد انقلاب به کسانی که به نوشته این روزنامه همراه رهبر و نظام نیستند هشدار داده که چالش‌ها و بحران‌های پدید آمده در دولت موقت، دولت بنی صدر، دولت دوران دفاع مقدس، دولت سازندگی، دولت اصلاحات و دولت عدالت را مرور کنیم، آنگاه معلوم می‌شود مدیریت بحران و چالش در مقیاس نظام امت- امامت چقدر کارآمد و متعالی بوده است.

سرمقاله کیهان بدون نام بردن از هاشمی رفسنجانی نوشته بازی با عباراتی نظیر انتخابات آزاد و انتخابات مهندسی شده در کنار اظهار ضعف در برابر فشارهای دشمن و بروز وسوسه پذیری در برابر مدعای آمریکا پیرامون مذاکره و همچنین ماجراجویی سیاسی و رسانه ای و ایجاد ابهام و اغتشاش فکری در جامعه از علایم این بیماری است که احتمالا به موازات نزدیک شدن به انتخابات آتی- در صورت معالجه و مداوا نشدن- عود خواهد کرد.

این روزنامه سپس بدون نام بردن از احمدی نژاد توصیه مشفقانه کرده و به چند چهره سیاسی خاص هشدار داده دعاوی خود درباره نگرانی برای انقلاب و اعتدال و وحدت ملی یا زمینه سازی برای ظهور بهار جان ها را با متن امت- امامت به عنوان مرکز ثقل سلامت انقلاب محک بزنند. عیار ادعاهایی نظیر مدعای زنده باد بهار و مقدمه سازی ظهور مهدی موعود با تبعیت محض از ولایت فقیه سنجیده می شود اگرنه حق این است گفته شود؛ که تو در برون چه کردی که درون خانه آیی!

صورت حساب میلیونی به جای خانه

محمد حسین مهرزاد در سرمقاله جهان صنعت نوشته چند صد کیلومتر دورتر از تهرانی که همه مسوولان و غیرمسوولان در آن نشسته‌اند‌ جایی هست که سرما استخوان می‌سوزاند. جایی نزدیک تبریز. همانجا که روستاهایش با پیشوند زلزله‌زده شناخته شده‌اند. اهر، هریس، ورزقان و چندین روستای دیگر. حالا در ورزقان باد می‌آید، دست‌های ویران شده زیر خاک مانده‌اند و زند‌گان دیار آذربایجان داغدار مانده‌اند. حالا نه خبری از ترکی حرف زدن‌های محمدرضا رحیمی است و نه علی نیکزاد که خود آذری است سری به آنجا می‌زند.

جهان صنعت

تیتر و عکس صفحه اول جهان صنعت

به نوشته این مقاله روند بازسازی‌ها با وعده‌های رنگارنگ، ماکتی مقوایی از زندگی است؛ ماکتی که جای خانه‌ای گرم کانکس‌های سرد را نشانده و جای مزرعه و طویله رویایی سوخته گذاشته تا آنها خود را «بی‌چرا زند‌‌گان» این روزهای ایران بدانند. "بی‌چرا زند‌‌گان" امروز، خیال می‌کردند وعده‌ها سریع محقق شود. گفته بودند دو ماهه بر‌می‌گردید به خانه‌های نوسازی که غول زلزله هم از پسش بر نمی‌آید.

جهان صنعت نوشته حالا از آن دو ماهی که وعده داده بودند چهار ماه گذشته و خانه‌ها آماده نیست. عمل نکردن به وعده‌ها البته چیز جدیدی نیست، از همان ابتدا هم معلوم بود کار بازسازی دو ماهه به سامان نمی‌رسد. حالا بازسازی به سرانجام نرسیده و عده‌ای هنوز در کانکس اسکان یافته‌اند. قرار بود دولت کمکشان کند؛ قرار بود کمترین وظیفه‌اش را در برابر مردمی که ایرانی هستند و داغدار انجام دهد اما مامور اداره برق با قبض‌های عجیب و غریب سراغشان رفت. نه خانه برایشان ساختند نه برق را رایگان حساب کردند. گرفتن پول برق از مردمی که در نان شب هم مانده‌اند الحق از آن کارهایی است که از هر دولتی بر نمی‌آید. آنها را به خیر دولت امیدی نیست.

اسفندیار آمد ، کفش مرا پس بده

بهار در گزارش اصلی خود نوشته «مرد پشت پرده دولت»، «الهام‌بخش اصلی اقدامات خبرساز احمدی‌نژاد»، «اسفندیار دولت» همه این‌ها القاب «اسفندیار رحیم‌مشایی» نزدیک‌ترین یار محمود احمدی‌نژاد است. یاری که در سال ۸۹ لقب «پرحاشیه‌ترین» مرد سال را نیز از آن خود کرد. اسفندیاری که در طول هشت سال ریاست محمود احمدی‌نژاد و قبل از آن قدم به قدم و سایه به سایه با رییس دولت همراه بود. رییس دولت هم هر جا قدم می‌گذاشت، اسفندیارش را سمت راست خود قرار می‌داد تا بیش از پیش نزدیکی‌اش را به «مرد شماره یک» دولتش اثبات کند.

به نوشته این گزارش: مشایی دوشادوش احمدی‌نژاد همراه بود تا این‌که در سال ۸۹ لقب «پرحاشیه‌ترین» مرد سال را نیز به خود اختصاص داد. حاشیه‌هایی که باعث شد مرد «شماره یک دولت» برای مدتی از نظرها پنهان شود تا شاید «حرف و حدیث‌ها» هم که مانند «هاله‌ای» اطراف دولتی‌ها را گرفته بود، کم‌رنگ شود. مشایی از نظرها غایب شد و سال ۹۰ سال غیبت مشایی بود تا جایی‌که تیتر «مشایی کجاست؟» هر از چند گاهی بر پیشانی رسانه‌ها و مطبوعات می‌نشست اما عقاید و تفکرات خاص مشایی بود که در دوران «غیبتش» از زبان احمدی‌نژاد شنیده می‌شد.

احمدی‌نژاد هر جا پا گذاشت، از «ویژگی‌های انسان کامل» می‌گفت تا غیبت یارش او را به ورطه فراموشی نسپارد. آغاز سال ۹۱ برای «اسفندیار دولت» سال «حضور» بود. ظهوری که با ابلاغ حکم «ریاست دبیر خانه جنبش عدم‌تعهد» از سوی رییس دولت آغاز شد. حال مشایی می‌تواند بعد یک‌سال از «اتاق فرمان» بیرون بیاید، شاید هم بیشتر از این‌رو که رییس‌جمهوری این روزها بیش از گذشته در فشار است.

آیدین سیارسریع در طنزانه قانون نوشته می‌خوانیم که روز یکشنبه سخنرانی علی لاریجانی به دلیل سردادن شعار و پرتاب مهر و کفش توسط عده‌ای معترض نیمه تمام باقی ماند.گزارش رسانه‌های نزدیک به این پابرهنگان را که برای رسیدن به آرمان موردنظر متاسفانه کفش‌های خود را از دست دادند در دو مدل پیش بینی می‌کنیم:

مدل اول) رئیس به اصطلاح مجلس شورای اسلامی موسوم به لاریجانی که اتفاقن یکی از برادران فاضل لاریجانی نیز می‌باشد روز یکشنبه در واکنش به اعتراض مظلومانه‌ عده‌ای پابرهنه که تنها می‌خواستند کفش‌های خود را به سمت وی پرتاب کنند به حالت تند و خشن اقدام به ترک مکان مزبور کرد. گفتنی است این اقدام خشونت طلبانه‌ لاریجانی دست کم دو کشته و پنج زخمی برجای گذاشت.

مدل دوم) گزارش خبرنگار ما حاکی از آن است که روز یکشنبه عده‌ زیادی از مردم مظلوم در اعتراض به سخنرانی رئیس مجلس کفش‌های خود را از دست دادند. یکی از معترضان به خبرنگار ما می‌گوید: آقای لاریجانی ابتدا اقدام به تحریک ما کردند و بعد از آنکه ما کفش‌های خود را به سمتشان پرتاب کردیم ایشان کفش‌ها را برداشتند و از محل سخنرانی گریختند. ما هر چه داد می‌زدیم که کفش‌هایمان را پس بده ایشان می‌گفتند نه نمیدم! ما تصمیم داریم در تجمعات بعدی با سر دادن شعارهایی از قبیل «کفش من کو؟»، «کفش منو پس بده»،«حتی اگه بمیرم کفشمو پس می گیرم» ندای حق طلبانه‌ خود را به گوش رئیس مجلس برسانیم.

عکس کمتر دیده شده از پگاه آهنگرانی

امیر جاملو در صفحه طنزانه روزنامه قانون با چاپ کادری خالی نوشته این عکس کمتر دیده شده ای از پگاه اهنگرانی است.

در متن این طنر نوشته آمده: پخش مستقیم مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر از شبکه نمایش این واقعیت را آشکار کرد که حتی پخش مستقیم مسابقات ورزشی بانوان هم با رعایت برخی قواعد پیشرفته فیلمبرداری بلامانع است. در این مراسم دوربینی در جنوبی ترین نقطه سقف سالن کار گذاشته شده بود و زمانی که خانم ها برای دریافت جوایزشان روی سن می آمدند از تصاویر این دوربین استفاده می‌شد. تصویری که از زاویه دوربین مذکور روی آنتن فرستاده می‌شد به قدری مبهم و دور بود که مخاطب حتی نمی توانست جنسیت فردی که روی سن می رفت را تشخیص بدهد، چه برسد به اینکه هویت خانم مورد نظر را شناسایی کند و احیانن بخواهد کمی در چهره او دقیق شود.

به نوشته این طنزنویس مشابه این تصویر را می‌توانید زمانی که با هواپیما سفر می‌کنید و در ارتفاع ۶ هزار پایی ببینید. در این ارتفاع اگر زمین را نگاه کنید نقاط ریز سیاهی را می بینید که ماهیت وجودی شان قابل تشخیص نیست. چه ایرادی دارد که تلویزیون مسابقات ورزشی بانوان را هم با همین روش به شکل مستقیم پخش کند؟ مثلن در مسابقات شنا، مخاطب تلویزیونی تعدادی نقطه سیاه می بیند که در حال حرکت هستند و آب در اطراف آنها بالا و پایین می رود.

کارتون روز

شرق

کار هادی حیدری، شرق

در این زمینه بیشتر بخوانید

موضوعات مرتبط

BBC © 2014 بی بی سی مسئول محتوای سایت های دیگر نیست

بهترین روش دیدن این صفحه بر روی آخرین مرورگر مجهز به CSS است. با اینکه مرورگر کنونی تان قابلیت نمایش سایت را دارد ولی امکان بهترین تجربه تصویری را به شما نمی دهد . لطفا در صورت امکان مرورگر خود را به آخرین نسخه ارتقا دهید.