بررسی روزنامه های صبح تهران – سه شنبه ۲۷ فروردین

Image caption عکس صفحه اول روزنامه هوادار دولت، خورشید

روزنامه های صبح امروز تهران در صفحات اول خود با چاپ عکس هائی از ونزوئلا از پیروزی معاون چاوز خبر داده و در صفحات داخلی خود از سفر آفریقایی رئیس دولت نوشته و در ستون های طنز خود آن را به سخره گرفته اند.

بحث های داغ انتخاباتی و انتقاد پردامنه از شکست های اقتصادی دولت از دیگر مطالب این روزنامه هاست.

انتخابات با دو قطب مخالف و رایحه خوش گلاب

کیهان در سرمقاله خود همچنان اصلاح طلبان را طرد شده و شکست خورده انتخابات معرفی کرده و نوشته فضای انتخابات از دو سو و توسط دو طیف به ظاهر مخالف در معرض هجوم نگرش های سیاسی- اقتصادی عوام فریبانه (پوپولیستی) قرار دارد، فتنه و انحراف مانند دو چرخ دنده معکوس در تعامل با یکدیگر حرکت می کنند. آنها مشترکا کاستی های موجود را که محصول بدعملی سالیان مدیریت هریک از آنهاست پای نظام و اصول انقلاب می نویسند و متقابلا در باغ سبز نشان می دهند. از وعده پرداخت های نقدی تا ادعای این که اگر ما سر کار آمده و با غرب کنار بیاییم مملکت را گلستان می کنیم.

این روزنامه اظهار عقیده کرده اگر کشور امروز با چالش هایی مواجه است، این چالش ها از یک سو محصول عافیت گزینی و غنیمت طلبی همین جریان های آفت زده و از طرف دیگر هزینه استقلال و عزت ملت ایران در برابر دشمنان تاریخی خود است. تنها کلید حقیقی موفقیت در این میدان، رویکرد ایثارگرانه جهادی است که ضمن آن متولیان امر در برابر دشمن خم به ابرو نمی آورند و خطرپذیری را برای پیشرفت به جان می خرند.

Image caption کارتون احمد عربانی، بهار

علی محقق در سرمقاله ابتکار به انتخابات شوراها اشاره کرده که همزمان با انتخاب رییس جمهور برگزار می شود و نوشته در نگاه اول به نظر می‌رسد که همزمانی این انتخابات با انتخابات حساس ریاست جمهوری یازدهم، شوراهای شهر و روستا را تحت شعاع قرار داده و از اهمیت آن کاسته است. اما با نگاهی به آنچه که در زیر پوست شهرهای کوچ و بزرگ می‌گذرد و فارغ از فضای رسانه ای کنونی که وجه غالب آن به انتخاب جانشین احمدی نژاد اختصاص دارد، می‌توان هیاهوی نامرئی اما گسترده کاندیداهای شوراها - و نه مردم- را در شهرها و روستاها احساس کرد.

به نظر سرمقاله ابتکار در دوره اول انتخابات شوراها این رای دهندگان بودند که با ذوق و شوق ناشی از احساس مشارکت در اداره امور و سرنوشت خود پای صندوق‌ها رفتند و به آن انتخابات شور و حالی حداکثری بخشیدند. اما در دوره‌های بعد از این شوق عمومی خبری نبود و هر چه که اهمیت راه یافتن به شوراها برای نامزدها بیشتر شده رغبت و تمایل مردم برای مشارکت و سهیم بودن در این انتخاب کمتر شده است.

پیمان مقدم در ستون طنز اعتماد نوشته: دیروز عموجان خیلی شنگول بودند. کلا هر وقت که روزنامه فخیمه کیهان را دست می‌گیرند گل از وجودشان شکوفا می‌شود. حال تصور بفرمایید وقتی کیهان نوشته باشد خاتمی قطعا رد صلاحیت می‌شود دیگر اوضاع چطور است. «تا کور شود هر آن که شادی اصولگرایان را نتواند دید. هر چه این‌طرف ائتلاف و شکوفایی و نشاط سیاسی است آن طرف بلاتکلیفی است و سردرگمی. خب تقصیر خودتان است که سرنوشت‌تان را گره زده‌اید به سرنوشت جناب هاشمی و سیدخندان. هاشمی که به قول جناب باهنر آمدنش به مصلحت نیست. آن یکی هم که رد صلاحیت سرخود است. یعنی وقتی کیهان بنویسد دیگر رد صلاحیت ردخور ندارد.»

البته عموجان رد خور داریم تا ردخور. هنوز که جناب خاتمی اعلام ورود نکرده‌اند تا بشود رد صلاحیت‌شان را تخمین زد. شاید در همین همایش یکصد هزار نفری دولت اتفاق‌هایی افتاد و ورق بازی برگشت و فضا حتی برای ورود سیدخندان هم مهیا شد.

گسترش روابط ایران و بنین

مسعود مرعشی در طنز بهار نوشته احتمالا خبر دارید که رییس دولت به کشور پهناور «بنین» سفر کرده. تازه قرار است به «نیجر» و «بنان» هم سفر کند. پیش‌بینی می‌کنیم اگر دولت با همین فرمان ادامه دهد آخرین سفرش، پیش از اتمام کار، به یکی از قبایل جنوبی آفریقا باشد که تازه مستقل شده و هنوز نامی برای خودش پیدا نکرده. اتفاقاتی که در این سفر رخ می‌ دهد احتمالا به این ترتیب است:

احمدی‌نژاد در دیدار با مردم: ملت اینجااا، ملتی سرفرااااز، ملتی با عشقققق و ملتتتتِ پاکاری هستنددد. (به گیرنده‌های خود دست نزنید، صدای آقای احمدی‌نژاد اکو دارد) لباس‌های شماااا، براساس سنت‌های دیرین این کشور کهن، به صورت حداقلی طراحی شده، ولی برای این‌که بنده سرما خوردمممم و اینجا هم سوز میاااد، نتوانستممم لباس‌های شمارو بپوشممم.

پیشنهاد وزیر امور خارجه در دیدار با رییس قبیله جنوبی: برای بهبود روابط بین ایران و کشور تازه تاسیس، به صورت یک طرفه شهروندان این کشور می‌توانند بدون ویزا به ایران سفر کنند.

- رییس قبیله جنوبی: شهروند چیه؟

- صالحی: همون مردم. بابا همینایی که اینجان. کجا؟ ایران دیگه.

- رییس قبیله: ایران چیه؟ خوردنیه؟

- صالحی:‌ ای بابا... ولش کن اصلا.

محمد حسین روانبخش هم در ستون طنز مردم سالاری نوشته : محمود احمدی‌نژاد با هیات محترم همراه روز گذشته در کشور قهرمان پرور بنین حضور یافت. این سفر البته فواید بسیاری برای مردم همیشه در صحنه ما خواهد داشت اما به نظر می‌رسد مهمترین فایده آن، افزایش اطلاعات جغرافیایی عموم مردم همیشه در صحنه است، چون تا بحال کمتر کسی اسم این کشور آفریقایی را شنیده بود.

در همین راستا و در جهت افزایش فواید سفر مزبور، خوب است بدانید: این کشور که قبلا «داهومی» نامیده می‌شد، سرزمین کوچکی بین نیجریه و توگو است (مشکل دو تا شد. حالا باید توضیح بدهیم که توگو کجاست؟!). پایتخت بنین هم شهر مهم و معتبر «پورتونووو» است. مهمترین چیزی که می‌توان درباره بنین گفت آب‌و‌هوای این کشور است چون حرف دیگری برای گفتن ندارد.

طنزنویس مردم سالاری یک پیشنهاد هم مطرح کرده: در آفریقا کشور دیگری به نام «سائوتومه و پرینسیپ» هست که حیف است مردم ما آنجا را نشناسند. از دولتمردان خواستاریم با توجه به اهمیتی که برای افزایش اطلاعات جغرافیایی مردم همیشه در صحنه کشورمان دارند در اسرع وقت سفری هم به آن کشور داشته باشند. متشکریم!

یادش به خیر قدیما

Image caption کارتون حمید صوفی، جام جم

بهار در ابتدای گزارشی نوشته: در بازار تهران پژو ۴۰۵ با قیمت ۱۱‌میلیون و ۷۰۰‌هزار تومان خرید و فروش می‌شود. پژو ۲۰۶ تیپ۲ نیز با قیمت ۱۱‌میلیون و تیپ۵ هم با قیمت ۱۳‌میلیون و ۳۵۰‌ هزار تومان معامله می‌شود. همچنین سمند در بازار آزاد تهران همچنان ۱۱‌میلیون و ۸۰۰‌ هزار تومان و پژو روآ هم هشت‌میلیون و ۳۰۰‌ هزار تومان به فروش می‌رسد. تعجب نکنید! این قیمت‌های رویایی مال سال ۸۵ بود؛ سال اول ریاست‌جمهوری آقای دکتر احمدی‌نژاد! یادش به‌خیر اون قدیما...

به نوشته این روزنامه در همان سال اول ریاست اصولگرایان بر دولت ، دلار ۹۰۰ تومان بود ولی الان دلار بیش از چهاربرابر شده و امروز بین سه‌‌‌ هزار و ۷۰۰-۶۰۰ تومان معامله می‌شود. از یادها نرفته که در بهمن‌ماه سال گذشته یعنی حدود دو ماه پیش قیمت پژو ۲۰۶ تیپ۲ در بازار آزاد به ۴۰‌ میلیون تومان هم رسید و نسبت به سال ۸۵ تقریبا چهاربرابر شد؛ یعنی همپای دلار ترمز برید. پراید ۲۰‌میلیون تومان شد تا از کورس دلار عقب نماند و نسبت به سال ۸۵، سه‌برابر شد.

مقاله بهار در نهایت از رییس دولت پرسیده: واقعا شما جواب نوه‌هایشان را چه خواهند داد؟ آیا مسئولیت این فاجعه را شما و مسئولان و تئوریسین‌های اقتصادی‌تان می‌پذیرید؟ آیا قبول دارید ترمز بریدن دلار و سه‌برابر شدن آن در دو سال اخیر اقتصاد، صنایع و تولید کشور را در آستانه نابودی قرار داده است؟ آیا اقتصاددانان شما مسئولیت ورشکستگی احتمالی خودروسازان را می‌پذیرند؟

یک نامزد برای شورای شهر تهران

به ‌گزارش روزنامه بهار، درهفته‌های اخیر خبرهایی مبنی بر احتمال نامزدی نعیمه اشراقی در انتخابات شوراها مطرح بوده است. پیش از این در بعضی خبرها از او به‌عنوان سرفهرست اصلاح‌طلبان نام برده شد؛ هر چند او تاکید می‌کند اگر قصد شرکت در انتخابات شوراها را داشته باشد به‌طور مستقل وارد خواهد شد، اما در روزهای اخیر تعدادی از سایت‌های نزدیک به اصولگرایان با انتشار مجموعه‌ای از مطالب نشان دادند نگران حضور احتمالی اشراقی در رقابت‌های انتخاباتی شوراها هستند.

اشراقی، دیروز و در نخستین روز ثبت‌نام از نامزدهای انتخابات شوراهای چهارم در گفت‌وگو با «بهار» در پاسخ به این پرسش که آیا برای حضور در انتخابات شوراها به جمع‌بندی رسیده‌اید، گفت: فعلا یک هفته دیگر فرصت دارم تا در این‌باره فکر کنم، تا دوشنبه هفته آینده وقت هست و در این مدت تصمیم می‌گیرم. الان نمی‌توانم بگویم در انتخابات شورا شرکت می‌کنم یا نه، چون فضا حساس است و به‌هرحال ممکن است تصمیم در روزهای پایانی و به اصطلاح دقیقه ۹۰ تغییر کند.

چاویسم به کجا می‌رسد، به مشاور کفتر باز؟

روزنامه جهان صنعت در سرمقاله خود با اشاره به پیروزی معاون چاوز فقط با اختلاف حدود ۲۰۰ هزار رای، در انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا، یعنی ۵۱ درصد آرا نوشته نزدیکی آرای مادورو و کاپریلس در شرایطی که ونزوئلا هنوز در تب و تاب از دست رفتن فرمانده، رهبر و بانی «چاویسم» است به روشنی از ریزش آرا به سود اپوزیسیون و به تعبیری از فاصله میان چاوز با کاریزمایی دارد که مهارتی در پیشبرد پوپولیسم و جذب نظر و اعتماد طبقه فرودست داشت.

به نوشته این روزنامه اگرچه فاصله اندک ۲۰۰ هزار رای می‌تواند به شائبه تقلب دامن بزند اما حتی در صورت صحت کامل انتخابات، ونزوئلای پس از چاوز با دو دستگی کامل و در گذر دشوار از چاویسم روبه‌رو خواهد شد. اوضاع اقتصادی و اجتماعی ونزوئلا از تورم و کمبود مواد اصلی غذایی و نبود زیرساخت‌های ماندگار اقتصادی گرفته تا کمبود امنیت فردی و گروهی به گونه‌ای است که رییس‌جمهور جدید نمی‌تواند با تکیه بر میراث و نام و یاد فرمانده چاوز گلیم ونزوئلا را از آب بیرون بکشد.

به نوشته جهان صنعت این انتخابات نشان داد که پس از ۱۴ سال حکومت چاوز، «چاویسم» به جایی رسیده که هنوز شش ماه از مرگ فرمانده بزرگ نگذشته، جانشین او با وجود تلاش وافری که برای چسباندن خود به فرمانده انجام می‌داد، فاصله ۱۰ درصدی با رهبر اپوزیسیون، کاپریلس را به زیر یک درصد رساند.

پوریا عالمی در ستون طنز شرق نوشته: ما دندان روی جیگر گذاشته بودیم و می‌خواستیم درباره هیچ انتخاباتی در هیچ کجای جهان لب از لب باز نکنیم. اما نمی‌شود که نیکلاس مادورو، مشاور، کفترباز، پرنده‌باز و سله‌دار ونزوئلایی رای آورد یا رای نیاورد، اما به هر حال رییس‌جمهور شد. وقتی نیکلاس مادورو رای بیاورد یا رای نیاورد رییس‌جمهور شود، یعنی هر کسی که هر جای دنیا توی سایه است می‌تواند رای بیاورد.

این نیکلاس مادوروی قصه ما اول اولش، راننده اتوبوس بود. بعد وقتی تقی به توقی خورد و هوگو چاوز رییس‌جمهور شد، بر اساس شایستگی‌های سفت و سختی که مادورو داشت، شد وزیر خارجه. بعد چون خوب رییس‌جمهور را تایید می‌کرد با چاوز همه‌جا می‌رفت. یا وقتی چاوز در سازمان ملل حرف می‌زد او از همه محکم‌تر دست می‌زد. این‌قدر خوب برای چاوز دست زد و این‌قدر توی دست زدن برای چاوز پیشرفت کرد که چاوز یک روز به مادورو گفت: «ببین نیکول، تو خیلی خوب برام دست می‌زنی. می‌خوام بشی معاونم.» این‌طوری شد که مادورو که راننده اتوبوس بود به انتهای خط رسید و معاون چاوز شد.

Image caption جانشین چاوز، پیام برومند، اعتماد

جریان مشاور شدن و توی سایه رفتن یا از سایه بیرون آمدن مادورو را وقتی چاوز داشت چشم از جهان فرو می‌بست به مادورو گفت تو چهارچشمی مراقب همه‌چی باش. مادورو هم که حواسش نبود و پاش روی شیلنگ اکسیژن بود به چاوز قول داد که چشم به چیزمیزهای چاوز نداشته باشد، جز ریاست‌جمهوری چاوز.

مطالب مرتبط