بررسی روزنامه‌های صبح شنبه تهران؛ ۲۱ اردیبهشت

روزنامه های اول هفته در روز پایان مهلت ثبت نام برای انتخابات ریاست جمهوری، این سئوال را مطرح کرده اند که آیا هاشمی رفسنجانی یا رحیم مشائی به صف نامزدها می پیوندند.

حدس و گمان هائی درباره انتخابات و تذکراتی درباره شعارها و وعده های حساب نشده نامزدها و نگاهی به علت این همه نامزد که شانسی هم ندارند، بخشی از مقالات روزنامه های امروز است که جز انتخابات در پیش قطع اینترنت مهم ترین دغدغه آن هاست.

امروز روز سرنوشت، آیا هاشمی می آید؟

Image caption تیتر و عکس صفحه اول اعتماد

اعظم ویسمه در گزارش اصلی شرق با عنوان "آیا آن مردم هم می آید" نوشته : امروز تکلیف خیلی از مسایل مشخص می‌شود. چشم‌های بسیاری امروز به ساختمان وزارت کشور در خیابان فاطمی دوخته شده تا اخبار آخرین روز ثبت‌نام کاندیداهای انتخابات ریاست‌جمهوری را رصد کنند. امروز تکلیف آمدن یا نیامدن خاتمی و هاشمی به عنوان نامزدهای مورد اجماع اصلاح‌طلبان مشخص خواهد شد. در مقابل تکلیف نامزد دولت (اسفندیار رحیم‌مشایی) هم که گفته شده امروز ثبت‌نام خواهد کرد، مشخص می‌شود

به نوشته این گزارش در هفته‌های گذشته گزارش‌ها حکایت از آن داشت که گفت‌وگو‌هایی بین این دو رییس‌جمهور پیشین (خاتمی و هاشمی) صورت گرفته و هر کدام از آنها تلاش داشتند تا دیگری را برای حضور در رقابت‌های انتخاباتی قانع کنند. از روزهای قبل تقریبا تکلیف ثبت‌نام نکردن خاتمی در انتخابات مشخص شده است. خاتمی در روزهای اخیر چندین‌بار تاکید کرده که آقای هاشمی در شرایط فعلی ایران بهترین گزینه است.

ابتکار در سرمقاله خود نوشته امروز تا ساعت ۱۸ اگرچه در تقویم ایران روزی عادی به نظر می‌رسد، اما بدون تردید از منظری دیگر می‌تواند روزی تاریخی به شمار آید. منظری که در میانه آن روحانی ۷۹ ساله ای ایستاده است که بدون تردید دشوارترین روزهای ۶۰ سال سیاست ورزی خود را می‌گذراند.

به نظر نویسنده این مقاله آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی تا پایان امروز فرصت دارد تا تصمیمی تاریخی بگیرد که در انتخابات ریاست جمهوری دوره یازدهم شرکت کند یا نه. اگر شرایط آن گونه که این روزها «شرایط حساس کنونی کشور» خوانده می‌شود، نبود، شاید نیازی به تصمیم دشوار این پیر سیاست ایران احساس نمی‌شد.

مهران کرمی در سرمقاله جهان صنعت نوشته از خیل سیاستمدارانی که نامشان در چند ماه گذشته بیش از بقیه بر سر زبان‌ها بوده است، تکلیف سه چهره اصلی باقیمانده که هنوز به ساختمان فاطمی سر نزده‌اند، یعنی آقایان ‌هاشمی‌رفسنجانی، سیدمحمد خاتمی و اسفندیار رحیم‌مشایی مشخص می‌شود؛ آمدن یا نیامدن هر یک از این سه، کل موازنه انتخاباتی را در هر سه اردوگاه انتخاباتی اصولگرایان حکومتی، اصولگرایان دولتی و اصلاح طلبان به هم می‌ریزد.

به نوشته این مقاله اما کسی نمی‌داند مردم به عنوان بازیگران اصلی چگونه به رویداد مهم انتخاباتی ۲۴ خردادماه می‌نگرند و کسی هم به جد در پی کشف نظر حقیقی مردم نیست. شاید تنها کسانی که انتخابات یازدهم را جدی گرفته‌اند خود کاندیداها و نزدیکانشان هستند.

Image caption تیتر و عکس صفحه اول ابتکار

پیمان مقدم در ستون طنز اعتماد نوشته : روزهای شلوغ و پلوغی است. با وجود حضور پر شور اصولگرایان در نهضت احساس تکلیف و ثبت‌نام، تا این لحظه همه گوش به زنگ هستند که سرانجام تصمیم جناب هاشمی را ببینند. نهضت می‌آیم، نمی‌آیم رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام هم برای خودش داستانی است. طفلک این دوستان اصولگرا جان به لب شدند بس که تاکتیک عوض کردند و استراتژی طراحی کردند و برای منصرف کردن جناب هاشمی چنگ و دندان نشان دادند.

عموجان اصولگرای ما با خشم غریدند که: «تا کور شود هر آن که نتواند دید. یک دو جین نامزد اصلح داریم. خیلی هم دوست‌شان داریم. با تمام توان وارد صحنه می‌شویم. فعلا که سیدخندان‌تان را کیش کردیم رفت. در نهایت هم دکتر باقر لنکرانی مثل شیر در صحنه است.»

این طنزنویس افزوده: در همین حین رفتگر زحمتکش محله ما از راه رسید و مطابق معمول مخاطب سوال ما قرار گرفت که به چه کسی رای می‌دهد؟ با قاطعیت خاصی پاسخ داد: جناب حدادعادل. حالا چرا ایشان؟ توضیح داد: ایشان وعده داده‌اند که نهضت ازدواج آسان در کشور راه می‌اندازند. واقعا احسنت؛ ملاحت‌شان ما را کشته...

دولت به جدول زد

بهار در گزارشی با تاکید بر این که کشتی میتینگ‌های انتخاباتی دولت یکی پس از دیگری به گل می‌نشینند نوشته پس از استادیوم نیمه‌خالی همایش خادمان سفرهای نوروزی آزادی، این روحانیان هستند که از حضور در برنامه دولت استقبال نمی‌کنند. قرار بود «اجلاس بررسی راهکارهای وحدت و هم‌گرایی» در قم برگزار شود، اما گویا همان‌طور که دولت خلف وعده کرد و محل قرار را از قم به تهران تغییر داد، روحانیون سرشناس دعوت‌شده هم سر قرار نیامدند و این تازه روی خوش ماجرا بود.

به گزارش این روزنامه «ضرورت وحدت بر حول‌محور حبل‌المتین» که محور سخنرانی محمود احمدی‌نژاد بود چیزی نمانده بود که از همان تعداد کم روحانیون صاحب‌نام هم بکاهد. در آن جا عباسعلی علی‌اختری، از اعضای شورای نگهبان، نخستین کسی بود که به سخنان رییس‌جمهوری واکنش نشان داد. او در اعتراض به سخنان احمدی‌نژاد گفت: «شما با طرح حبل‌الله و امامت معصوم قصد دور‌زدن ولایت‌فقیه را دارید»؛ سخنانی که با «احسنت» حضار همراه شد و اصرار احمدی‌نژاد نتوانست مانع از ترک مجلس گوینده آن سخن شود.

نشست تخصصی «بررسی راهکارهای وحدت و هم‌گرایی در جهان اسلام» روز پنجشنبه گذشته در محل مجلس سابق در حالی برگزار شد که‌ گرچه حدود ۵۰۰ نفر در جلسه حضور داشتند، اما اکثریت آن‌ها را طلاب کم‌ سن‌و‌سال تشکیل می‌دادند. محمود احمدی‌نژاد هم سخنران پایانی این نشست تخصصی بود که مسئله‌ساز شد. پس از همایش بزرگ اما شکست‌خورده استادیوم آزادی به بهانه تقدیر از خادمان سفرهای نوروزی و میتینگ بی‌سر‌و‌صدای وبلاگ‌نویسان، این سومین میتینگ شبه‌انتخاباتی است که دولت برگزار می‌کند و البته با وجود هزینه‌های چند صد‌میلیون تومانی که خرج می‌کند به نتیجه دل خواهش نمی‌رسد.

مسعود مرعشی در ستون طنز بهار نقل کرده که محمود نبویان، از اعضای جبهه پایداری، در انتقاد به رییس دولت دهم گفته: "احمدی‌نژاد این آخری‌ها به جدول زده و دارد خراب می‌کند" البته قصد تایید یا تکذیب این ادعا را نداریم، ما که به چشم خود ندیده‌ایم آقای احمدی‌نژاد به جدول بزند و از این ماجراها. راستش را بخواهید اصلا هم دوست نداریم چنین قضیه‌ای را ببینیم.

این طنزنویس افزوده: آقای نبویان اظهارنظر مهم‌تری هم داشتند. ایشان فرموده‌اند: «احزاب ‌و این جور چیزها را بیندازید سطل‌ آشغال. آنچه که انجام می‌دهیم فقط تکلیف است.» کلا این ویژگی اصولگرایان است. آن قدر که شیفته خدمتگزاری هستند و فکر و ذکرشان فقط و فقط معطوف به وضعیت کشور و مردم است، هر چیزی را که ذره‌ای فکر آنان را از خدمتگزاری دور کند برنمی‌تابند. یکی از این مسائل همین «حزب» است. اصولگرایان عموما به نام «حزب» آلرژی دارند و اسمش که می‌آید خشمگین می‌شوند.

خودشیفتگان در صف

بهروز گرانپایه در مقاله ای در بهار نوشته خیل گسترده‌ای از اقشار مختلف اجتماعی برای ثبت‌نام در انتخابات ریاست‌جمهوری به وزارت کشور هجوم برده‌اند. با آن‌که عموما می‌دانند هیچ شانس و امکانی برای تایید صلاحیت ندارند، حضور آن‌ها به چه معناست؟

Image caption گزارش و تحقیق روزنامه قانون

به نظر نویسنده جامعه شناس این مقاله: یکی از معانی نمادین حضور گسترده شهروندان عادی برای ثبت‌نام در انتخابات ریاست‌جمهوری، شکل‌گیری این احساس در جامعه است که قدرت در بین افراد و خانواده‌هایی خاص می‌چرخد و امکان «تداول قدرت» وجود ندارد. در بین خیل بی‌شمار ثبت‌نام‌کنندگان- به جز آن‌ها که دچار اختلال روانی و شخصیتی هستند- افرادی حضور دارند که از سطح تحصیلی بالایی نیز برخوردارند و قصد و نیت خود از نامزدی را حل مسائل و معضلاتی برمی‌شمرند که کشور با آن‌ها روبه‌رو است.

مقاله بهار به این جا می رسد که: سهل و ساده‌بودن شرایط نامزدی برای منصب ریاست‌جمهوری در ایران را اگر از این منظر- یعنی امکان تحرک اجتماعی- بنگریم، می‌توان گفت رسمی بسیار مردمی و دموکراتیک محسوب می‌شود و به همه شهروندان کشور این حق و فرصت را می‌دهد تا به بالاترین موقعیت و مسئولیت اجرایی در کشور دست ‌یابند. اما در ایران صرفا ثبت‌نام برای نامزدی ریاست‌جمهوری برای همه آزاد است، اما تایید صلاحیت افراد بر‌عهده شورای نگهبان است.

علیرضا خانی در سرمقاله روزنامه اطلاعات جمله یکی از نامزدهای ریاست جمهوری را نقل کرده که گفته اگر من رئیس جمهور شوم میزان یارانه نقدی را ۱۱۰ هزار تومان می‌کنم و بعد پرسیده: اینکه این عدد چگونه حساب شده و با چه مکانیزمی به دست آمده است، موضوع سخن ما نیست. موضوع این است که مگر وظیفه رئیس‌جمهور توزیع پول میان جامعه است؟ شگفت نیست که کاندیدای رئیس جمهوری به جای اینکه «برنامه» و «تیم» و «دیدگاه علمی و عملیاتی» برای اداره و بهبود اقتصاد به شدت بیمار و نحیف و منقلب کشور داشته باشد، «عدد» ارائه می کند.

قطع اینترنت

Image caption کارتون بزرگمهر حسین پور، قانون

آیدین سیارسریع در ستون طنز خود در "غیرقانونی" روزنامه قانون این دیالوگ را فرض کرده:

- داداش بار و بندیل بستی! کجا به سلامتی؟

- دارم میرم ترکیه.

- ترکیه چرا؟

- برای مقاله‌ام باید یه سرچی تو سایت‌ها انجام بدم، اینه که گفتم یه سر برم ترکیه سرچ کنم و برگردم.

- باشه، خدا به همرات. یه ذره هم بریز تو جیبت واسه ما بیار.

ایمان پیربرناش در همان صفحه در قانون نوشته: فیلتر شدن شبکه‌های بی‌همه‌چیز و قطع شدن اینترنت جهانی به‌نوعی توفیق اجباری را نصیب مردم کشورمان کرده که ما به دلیل فهم ناچیزی که داریم قدر آن را نمی‌دانیم. الان شما تصور کن اینترنت اختیاری داری، شبکه‌های اجتماعی غیرمجاز هم که فراوان، من هم که خواب، تفنگ هم خراب. در این حالت شما اگر نخواهی که می‌خواهی، باز هم چشمت به تصاویری می‌خورد که نباید. سرچ می‌کنی « وزیر ورزش»، می‌خواهی چند ثانیه‌ای هم که شده با دیدن چهره زیبای عباسی آرامش بگیری، آن‌وقت عکس الخاندرا بنیتز، وزیر ورزش ونزوئلا باز می‌شود. آن هم بدون سانسور. این وسط چه کسی پاسخگوی احساسات پاک ما و شمقدری خواهد بود؟

به نوشته مسئول صفحه طنز قانون: سرچ می‌کنید « چاوز»، یک عکس تکی که از این عزیز رفته سفر باز نمی‌شود. همه و همه عکس‌های والده محترم است در حال سوگواری دو نفره! از اینجور صحنه‌ها در شبکه‌های ضاله کم نیست. همین سه روز پیش در سایت معلوم‌الحال گوگل سرچ کردیم :« کامران دانشجو» عکس احسان پیربرناش در حال دوش گرفتن را برای‌مان باز کرد. باور کنید ترسیدیم اسم مرضیه وحید دستجردی را سرچ کنیم.

کارتون روز

Image caption کارتون هادی حیدری، شرق

مطالب مرتبط