بررسی روزنامه های صبح شنبه تهران – ۲۵خرداد

روزنامه های امروز صبح تهران در غیاب آرائی که نتیجه انتخابات دیروز را مشخص کند در تیترها و گزارش های اصلی خود از حضور مردم پای صندوق های رای ابراز شگفتی کرده و از انتظار مردم خبر داده اند.

منع چاپ طنزهای سیاسی همچنان بر روزنامه ها سایه دارد و در عین حال گزارشی هم درباره دولت احمدی نژاد و خود وی دیده نمی شود.

لزوم صیانت از آرا

Image caption تیتر و عکس صفحه اول آرمان

رضا اکرمی در صدر مقالات اعتماد با اشاره به جایگاه امانت و امانتداری نوشته: اسلام هیچ عذری را در تخلف، تقلب و تغییر امانت قبول نمی‌کند. چنانچه در عهد و ارث موارد دیگری که حق‌الناس است، هم‌چنین است. ما می‌گوییم در نظام جمهوری اسلامی، نظام سیاسی در دست ما امانت است، انقلاب امانت است، کشور، قانون و حتی سرنوشت اعضای جامعه در دست ما امانت هستند پس باید امانت‌پذیری و امانتداری خود را نشان دهیم.

نویسنده مقاله تاکید کرده امروز در دست ما و مسوولان نظام است، به شایستگی نگهداری شود تا به آیندگان سپرده شود. سخنرانی دیروز رهبر هم نشان از همین دارد که جایگاه رای و حق‌الناس در اسلام و در نظام ما بالاتر از حق‌الله و مسوولیت آن سخت‌تر است. آرای مردم را اگر به عنوان امانت پذیرفته‌ایم همه ما برای مراقبت از آن مسئولیم.

شهرام شهیدی در ستون طنز صفحه آخر اعتماد نوشته: امروز روز اعلام نتایج انتخابات است در چنین روز حساسی (فرق دارد با مقطع حساس کنونی) آتلیه آرام و قرار ندارد. چون می‌خواهیم آرامش را در تاریکخانه برقرار کنیم کل یوم بحث سیاسی را غدغن کرده‌ایم. به همه کارمندان و همکاران هم گفته‌ایم طرفداری و جانبداری از هر نامزدی چه برنده چه بازنده تا اطلاع ثانوی ممنوع است. خوزه البته در جواب ما گفت: سی! سی! آنتی تبلیغ هست آزاد؟ ضدشان که می‌شود حرف زد سینیور؟

این طنزنویس افزوده: حیف با خودمان عهد کرده‌ایم به آرام‌سازی فضا و دوری از التهاب کمک کنیم. فلذا از هرگونه درگیری با خوزه و مهاراجه و عمو حسام و دیگر اذناب تاریکخانه خودداری می‌نماییم. امروز همان عکاسی کنیم بهتر است. رییس سازمان بهزیستی را نشاندیم روی صندلی آتلیه. پرده تیره پشت سرش را پایین کشیدیم. چراغ‌ها را خاموش کردیم. شبح آقابزرگ آتلیه را با تاریکخانه اشتباه گرفت و آمد تو. جناب رییس گفت: چه محیط خوفی است. آدم اضطراب می‌گیرد. بیخود نیست در مصاحبه‌ام امروزه را دوران اضطراب نامیدم.

شگفتی ساز شدند

Image caption تیتر و عکس های صفحه اول کیهان

کیهان در یادداشتی که پیش از اعلام رسمی مشارکت‌کنندگان نوشته شده اظهار نظر کرده که دیروز دست‌کم ۷۵ درصد واجدان شرایط رای یعنی حدود ۳۸ میلیون نفر به پای صندوق‌های رای رفته و به کاندیداها رای داده‌اند.

به گمانه زنی این روزنامه : دیروز نزدیک به ۱۷ میلیون نفر جمعیت روستایی- یعنی حدود ۸۷ درصد- در انتخابات شرکت کرده‌اند. و این شرکت به خوبی نشان می‌دهد که این انقلاب و نظام سیاسی برآمده از آن، جایگاه خود را در طبقات کم‌درآمد و دور از مرکزیت در همه نقاط شمالی، جنوبی، مرکزی، شرقی و غربی کشور حفظ کرده است.. دنیا به خوبی می‌داند که اعتراضات اجتماعی ابتدا از نقاط حاشیه‌ای و کمتر برخوردار شکل می‌گیرد و کشور زمانی که این نقاط بیش از نیاز امنیتی به مرکزیت متصل باشند، از رخدادهای نامطلوب دور می‌شود.

کیهان در عین آن که نظر داده مشارکت مردم در ۱۰ شهر بزرگ کشور- شامل کرج، قم، رشت، ساری، کرمان، اصفهان، مشهد، شیراز، اهواز و تبریز- از مرز ۹ میلیون نفر یعنی ۷۲ درصد عبور کرده و در شهرهای کوچک‌تر این عدد به حدود ۱۰ میلیون نفر یعنی حدود ۸۱ درصد رسیده است و این آمار به خوبی قدرتی که دیروز در یک نقطه جمع شده و به سبد «قدرت ملی» ایران وارد شده است را نشان می‌دهد.

حقیقت انتخابات

کسری نوری در مقاله ای در بهار نوشته انتخابات به پایان رسید. نتیجه هم هر چه باشد شگفت‌‌زده نخواهیم شد؛ اما در این انتخابات «واقعیت» و «حقیقتی» نهفته است که ثابت می‌کند جریان اصلاح‌طلبی به‌طور بالقوه از چنان قدرت و دامنه نفوذی برخوردار است که حتی در روزهای عسرت و تنگنا هم، با اندکی تحرک قادر خواهد بود، تاثیری شگرف بر تحولات سیاسی کشور بگذارد. این امر را نباید یک رجز‌خوانی سیاسی قلمداد کرد، بلکه بیان واقعیتی است که چنانچه دور از لجاجت‌های تنگ‌نظرانه در سپهر سیاسی ایران به رسمیت شناخته شود، در بسط و تعمیق دموکراسی کارساز خواهد بود.

به نوشته این مقاله در جریان تبلیغات انتخاباتی مشخص شد، اکثر گرایش‌های فکری که نامزدها آنها را نمایندگی می‌کردند، غیر از گروهی که یکی از نامزدهای محترم نماینده آنها بود، به این واقعیت اعتراف کردند که نمی‌توان کشور را با تنگ‌نظری و نگاه حذفی اداره کرد.

در پایان مقاله بهار آمده: اکنون با وجود همه مصائبی که این سال‌ها بر این سرزمین رفت، می‌شود خرسند بود که حداقل دستاورد هزینه‌هایی که از جیب ملت پرداخت شد، این بود که اولا ثابت شد اصلاحات زنده است. ثانیا، گرایش‌های افراطی با کمترین اقبال مواجه‌اند و همگان اجماع دارند که برای اداره کشور باید بر مدار اعتدال و عقلانیت حرکت کرد؛ و سرانجام این‌که باید همه جریان‌های سیاسی را به رسمیت شناخت و به آن‌ها احترام گذاشت.

نادر کریمی‌جونی در سرمقاله جهان صنعت نوشته چنین به نظر می‌آید که تلاش جمهوری اسلامی ایران برای آوردن شهروندانش به پای صندوق‌های رای موفقیت‌آمیز بوده و تعداد قابل توجهی از ایرانیان در مناطق مختلف کشور در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت کرده‌اند.

گفته می‌شود که به ویژه در شهرستان‌ها و روستاها، شرکت در انتخابات شوراها انگیزه اصلی رای‌دهندگان بوده اما دلیل شرکت گسترده مردم هرچه که باشد باز در نتیجه امر که احساس پیروزی برای رهبران جمهوری اسلامی است، تغییری دا ده نمی‌شود.این شرکت گسترده در انتخابات ضرورتا به این معنی است که شهروندان ایرانی هنوز به نظام سیاسی خویش آنقدر اعتماد دارند که حتی برای انجام تغییرات سیاسی هم از ابزار همین نظام استفاده می‌کنند .

جهان صنعت پیش بینی کرده که پس از انتخابات مخالفت‌های به مراتب سختگیرانه‌تری علیه ایران وضع شود چراکه غرب دستیابی به نتیجه را به هر وسیله در دستور کار خویش قرار داده است. در مقابل ایران نیز با اتکا به این حمایت مردمی، رفتار سرسختانه‌تری در مذاکرات با دول اروپایی و ایالات متحده در پیش خواهد گرفت..

ائتلاف بی‌فایده و ناممکن

Image caption تیتر و عکس صفحه اول شرق

عباس عبدی در مقاله ای در شرق پرسیده: چرا یک جناح سیاسی نه‌چندان گسترده باید پنج‌نفر نامزد در انتخابات داشته باشد؟ آیا این معقول است؟ این وضع از آنجا ناشی می‌شود که اصولگرایان می‌خواستند در غیبت و ردصلاحیت نامزدهای اصلی سایر نیروها، چند نفر را بفرستند تا هرکدام از زاویه‌ای خاص وارد انتخابات و طرح خواسته‌های مردم شوند و رای آنها را به خود جلب کنند تا بتوانند رای به‌دست‌آمده را به‌عنوان رای اصولگرایی دانسته و خود را دارای پایگاه اجتماعی گسترده معرفی کنند. ولی این سیاست وقتی کارآمد است که اصلاح‌طلبان نتوانند یک نامزد را برای معرفی پیدا کنند.

به نظر نویسنده ائتلاف جناح اصولگرا فقط این حسن را داشت که نشان دهند اصولگرایان نیز از وحدت سیاسی و تصمیم‌گیری متمرکز برخوردارند ولی این کار هم انجام نشد، زیرا فاقد چنین توانایی‌ای برای اخذ تصمیم هستند. ضمن آنکه هر کدام از آنها فریب نظرسنجی‌های دوستانشان را خورده‌اند و هر یک فکر کردند که قادرند به مرحله دوم بروند، در نتیجه هیچ دلیلی برای کنار رفتن نداشتند. کمترین حمایت تشکیلاتی از آقای قالیباف بود که بیشترین رای را در میان آنان داشت و بیشترین حمایت از آقای جلیلی بود که کمترین رای را داشت.

مقاله شرق در نهایت نظر داده: این وضع محصول حضور موثر اصلاح‌طلبان است. از پیش هم روشن بود که تعیین‌کننده نهایی وضعیت این انتخابات اصلاح‌طلبان هستند، زیرا اصلاح‌طلبان متکی بر رانت‌های سیاسی و اقتصادی نیستند، بلکه متکی بر افکار عمومی و خواست نخبگان و مردم رفتار می‌کنند .

لزوم تعدیل در سیاست خارجی

داوود هرمیداس باوند در مقاله ای در آرمان با اشاره به این که سیاست‌های بین‌المللی براساس مقتضیات زمان است نوشته ایران نیز مستثنا نیست اما اعلام مواضع از سوی طرفین ادامه دارد و تحریم‌هایی که علیه مردم کشورمان وضع می‌شود، کماکان وجود دارد. این نشان می‌دهد که طرف مقابل هم از این وضعیت و سیاستی که علیه مواضع هسته‌ای ایران گرفته است، سود می‌برد تا به هدف نهایی برسد.

به نظر این استاد دانشگاه: با توجه به این واقعیت و اثراتی که این تحریم‌ها بر وضعیت اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جامعه ایرانی گذاشته است، باید این سیاست‌ها به سمت تعدیل پیش بروند.

صادق زیباکلام در مقاله ای در بهار نوشته: در جریان انتخابات، نامزدها مجبور شدند‌ درباره مشکلات و مسائل واقعی مردم و مملکت صحبت کنند. دوران شعار‌دادن و صحبت‌کردن شعارها دیگر چندان کمکی نمی‌کرد. آن‌ها مجبور شده‌ بودند که به مردم بگویند که اولا مشکلات و مسائل واقعی کشور کدام هستند و ثانیا درباره آن مشکلات و دشواری‌ها یا حتی بحران‌ها چه برنامه‌ای دارند و چه‌کار می‌خواهند بکنند.

به نظر نویسنده از جمله مسائل حقیقی و واقعی مملکت، جایگاه ایران در عرصه بین‌المللی است که در اصل ملهم و حاصل از سیاست خارجی‌مان ظرف هشت‌سال گذشته است. چنان که اصلاح‌طلبان در دوران مدیریتشان‌سیاست خارجی‌ای که پیش گرفته بودند در «تنش‌زدایی» خلاصه می‌شد.

مدیریت ارز و انتظار از دولت تازه

پوریا جبل عاملی در سرمقاله دنیای اقتصاد نوشته بعد از انتخابات اگر انتظار در بازار ارز باشد که بهای آن کاهش می‌یابد، سیاست‌های اتخاذی بانک مرکزی در آن جهت بسی کارآتر خواهد بود، تا زمانی که انتظارات برعکس آن شکل گیرد. اگر انتظارات کاهش تورم باشد، سیاست‌های انقباض پولی بسیار آسان به این هدف می‌رسد تا زمانی که اجماع بر رشد قیمت‌ها باشد. اگر عاملان اقتصادی انتظار رکود اقتصادی را داشته باشند، دولت به سختی می‌تواند با سیاست‌های مالی خود، اقتصاد را از رکود نجات دهد. انتظارات، پیش‌بینی آن چیزی است که به زودی در صحنه عمل روی می‌دهد.

به نوشته این سرمقاله : از این روی تحولی که بتواند انتظارات را مثبت کند و خوش‌بینی را به عاملان اقتصادی که همان شهروندان یک کشور هستند، برگرداند، ای بسا در صحنه عمل نیز روندها را بهتر کند. خوش‌بینی به آینده کلید اصلی تحقق تحولات بزرگ است. اقتصاد ایران امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند چنین انتظار و خوش‌بینی است. اما انتظارات بدون وجود نشانه‌ها خلق نمی‌شوند. اگر خواهان انتظارات مثبت از سوی شهروندان هستیم باید از خود بپرسیم که آیا نشانه‌ها برای شکل گرفتن این انتظارات وجود دارد؟

Image caption دو عکس از عروس و دامادی در انتخابات، آرمان

احمدی نژاد با ارز چه کرد

شرق در گزارشی نوشته قیمت دلار ۲۹۲۴ درصد رشد کرده است. شاید باورش سخت باشد که بدانیم این رشد تنها در شش دولت هاشمی‌رفسنجانی، محمد خاتمی و محمود احمدی‌نژاد رخ داده است. البته میزان رشد قیمت دلار در هر دولتی متفاوت بوده است. دلار در اولین سال دولت هاشمی‌رفسنجانی در بازار آزاد ۷/۱۲۰تومان بود و حالا که ۲۴ سال از آن تاریخ می‌گذرد، به ۳۶۵۰ تومان رسیده است که نشان از ۳۰ برابر شدن قیمت دلار در این مدت دارد.

به نوشته این گزارش: در میان این سه دولت که هرکدام هشت سال طول کشید، بیش‌ترین رشد قیمت دلار در دولت اصولگرای محمود احمدی‌نژاد رخ داد. در این هشت‌سال دلار از ۹۰۴ تومان به ۳۶۵۰ تومان رسید که نشان از افزایش ۳۰۳درصدی قیمت آن دارد. البته هنوز سه‌ماه به پایان دولت احمدی‌نژاد مانده و هر آن امکان دارد رشد قیمت دلار دوباره رو به بالا شود و رشدهایی از این بیشتر را ثبت کند. پس از دولت اصولگرا، دولت سازندگی بیشترین رشد قیمت دلار را رقم زد. در این هشت سال قیمت دلار از ۷/۱۲۰تومان به ۵/۴۷۸تومان رسید که به این ترتیب دلار شاهد۲۹۶ درصد رشد قیمت شد. کمترین افزایش قیمت هم در دولت اصلاحات با ریاست خاتمی اتفاق افتاد. در این هشت‌سال که دولت اصلاحات روی کار بود، قیمت دلار ۸۸درصد رشد داشت.

در ادامه گزارش شرق آمده: از میان این سه دولت، دو دولت نوسان‌های ارزی شدیدی را تجربه کردند که یکی مربوط به دولت اصولگرای محمود احمدی‌نژاد است و دیگری در دولت سازندگی رخ داد با این تفاوت که اولی با انبوه دلارهای نفتی روبه‌رو و دچار نوسان ارزی شد و دیگری محدودیت ارزی داشت و با این‌حال در دام نوسان افتاد.

هر کس رییس جمهوره

ناصر فیض در روزنامه تهران امروز شعری به طنز سروده که بخشی چنین است:

حالا کو، تا این همه گرد و غبار رسوب کنه / یکى پیدا شه خیابونا رُو رفت و روب کنه

تموم روزم اگه کار بکنن بازم کمه/ یکى باس بیاد نذاره خورشید و غروب کنه

ممکنه با گریه حال جوبامون عوض نشه/ گریه اما مى‌تونه حال درختو خوب کنه

همه پل‌ها رُو شکستن یکى کاش پیدا بشه/ مردونه ! کارى واسه نزدیکى قلوب کنه

من که هجوش مى‌کنم، جایى به غیر شعر طنز/ کسى شعر فارسى رُو بخواد خراب خوروب کنه

روز بعد از انتخاباته که این شعرو مى‌گم/ خیلى خوشحالم که دارم اولین شعرو مى‌گم

هر کسى رئیس‌جمهوره مبارکش باشه/ دیگه قبلى کم کم از پشت میزش باید پاشه

کارتون روز