بررسی روزنامه های صبح سه شنبه تهران – ۲۸ خرداد

روزنامه های صبح امروز تهران در عنوان های اصلی خود بخش هایی از اولین مصاحبه مطبوعاتی حسن روحانی رییس دولت منتخب را نقل و نقد کرده اند. گمانه زنی هائی درباره ترکیب دولت آینده، امیدواری به حل مسائل اقتصادی کشور از جمله مطالب دیگر این روزنامه هاست.

خبر احضار محمود احمدی نژاد به دادگاه، بحث های حقوقی و نقد آن از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست. مقالاتی در بزرگداشت جلیل شهناز استاد بی بدیل تارنوازی در این روزنامه ها جای مخصوص به خود دارد.

مصاحبه‌ای با احتیاط‌های قابل درک

Image caption تیترها و عکس صفحه اول اعتماد

فتح الله آملی در سرمقاله اطلاعات نوشته یکی از نکات مهم مصاحبه مطبوعاتی رئیس جمهور این بود که وعده‌ای نداد که هزینه اضافه‌ای به دنبال داشته باشد مثلاً اینکه حقوق اضافه می‌کند و یا مبلغ یارانه‌ها را بالاتر می‌برد و یا وام بیشتری می‌دهد و از این قبیل. و البته انتظار هم این بود که در دوره جدید، بعد از گذر از تجربه‌های تلخ وعده دادن‌های بی‌سرانجام و هزینه‌ تراشی‌های غیرعقلانی و برخوردهای احساسی، رویکرد عاقلانه‌ای در اداره امور کشور بویژه در حوزه اقتصاد اتفاق بیفتد.

به نوشته این مقاله واقعیت این است که دادن هر وعده اقتصادی جدیدی که هزینه‌های دولت را افزایش دهد بیماری مزمن دولت بدهکار و پرخرج اما کم درآمد را وخیم‌تر خواهد کرد. چه بخواهیم و چه نخواهیم آقای روحانی دولتی را تحویل خواهد گرفت که با حجم قابل توجهی از بدهی‌ها و کسری بودجه پنهان روبروست.

سرمقاله اطلاعات سرانجام نوشته: همه آنها هم که به دکتر روحانی رأی داده‌اند، همه آنها که به دیگری رأی داده‌اند و بقیه آنانی که رأی هم نداده‌اند، که اگر خواهان پیشرفت ایران و خروج از بحران‌های اقتصادی هستند، باید این واقعیت را بپذیرند که برای خلاص شدن از شرّ گرانی و بیکاری و عقب‌ماندگی و کاهش مداوم ارزش پول ملّی و نرخ رشد منفی و یا نزدیک به صفر باید توقعات و انتظارات کوتاه مدت خود را بسیار پایین آورند و کار و تلاش بیشتر و مصرف کمتر و تولید و خلق ثروت افزونتر،ه همه اینها در سایه همان تدبیر و امید دست یافتنی است.

نادر کریمی‌جونی در سرمقاله جهان صنعت با اشاره به نشست خبری دیروز دکتر حسن روحانی، نوشته تا اینجای کار، این مدیر کارآزموده به هیچ‌یک از جناح‌ها یا حتی همفکران خویش چک سفید نداده است.روحانی در نشست دیروز با زیرکی از ورود به جزییات پرهیز کرد. خبرنگاران بارها تلاش کردند تا از وی در مورد جزییات مناسباتش با ۱+۵ و کشورهای اروپایی سوال کنند اما همه این سوال‌ها با پاسخ نه چندان دقیق روحانی مواجه شد. روحانی در تمامی پاسخ‌ها، جانب احتیاط را رعایت کرد و وعده مشخصی نداد.

به نظر این مقاله محورهایی مانند دخالت دولت در اقتصاد و از آن مهم‌تر مساله مهم دخالت نیروهای نظامی و... در اقتصاد کشور؛ رانت‌خواری‌هایی که محمود احمدی‌نژاد در روزهای پایانی دولتش بر آن صحه گذاشت و از آن گلایه کرد اگرچه هیچ‌وقت مصداقی بیان و عیان نشده اما واقعیت‌های انکارناپذیر امروز اقتصاد ایران است و انتظار این بود که رییس آینده در مورد رانت‌خواری‌هایی که سال‌هاست گلوی اقتصاد کشور را می‌فشارد با صراحت بیشتری سخن بگوید.

جهان صنعت نوشته البته افکار عمومی انتظار داشت که با توجه به سابقه دکتر روحانی و حضور وی در ساختار نظام جمهوری اسلامی، اولین مصاحبه مطبوعاتی رییس‌جمهور آینده با صراحت و شفافیت بیشتری همراه باشد اما وقتی ابهام زیادی بر رفتار و نتایج عملکرد دولت فعلی وجود دارد، قابل درک است که حسن روحانی با احتیاط زیاد سخن بگوید.

اصولگرایان عذر بخواهند از مردم

الیاس حضرتی در سرمقاله اعتماد نوشته هنوز جوهر رای مردم خشک نشده است و هنوز صدای شادی مردم از اراده‌یی که کرده‌اند به گوش‌ها می‌رسد که متاسفانه توپخانه‌های تندروی و افراط‌گرایی به‌کار افتاده‌اند و حقایق آشکار و غیرقابل خدشه را وارونه جلوه می‌دهند. در چنین زمانی که کشور در نشاط و شادابی می‌خواهد حرکت جدید و بالنده خود را توسعه دهد و کینه‌ها و کدورت‌های پیشین را به رود زلال عقلانیت و گذشت بسپارد و همگان احساس آزادی و امنیت را در دسترس خود ببینند، توقع از شیوخ این است که به افراطیون ادب شکست بیاموزند و صداهای نقار و مچ‌گیری و دشمنی را خاموش سازند و از پی یافتن عیوب خود باشند.

مدیر این روزنامه به اصولگرا ها پیشنهاد کرده به جای کارشکنی در کار دولت آینده بپذیرند که اگر این دولت نابسامانی‌های کشور را به اوج رسانده و بسیاری از امور کشور را قفل کرده که رای ۲۴ خرداد ملت ناظر به نهی از این واقعیت تلخ است، پاسخی برای مردم فراهم کنند، عذری به محضرشان بیاورید. این همان مردمی هستند که در این انتخابات باز هم ثابت کردند که همه امور را زیر نظر دارند و متوجه همه مواضع جناح‌های سیاسی می‌شوند.

مقاله اعتماد با انتقاد از غلامعلی حدادعادل و سخنان وی در مجلس نوشته زمان نوازش نیکان و خوبان و سابقون انقلاب فرا رسیده است، نکند باز هم اشتباه برداشت کنیم و تصور شود که با نفی دیگران می‌شود خویش را به اثبات رساند.

ترکیب کابینه روحانی

Image caption تیتر و عکس صفحه اول بهار

صادق زیباکلام در مقاله ای در شرق از سنت نه‌چندان مطلوب اتوبوسی آمدن و اتوبوسی رفتن مقامات یاد کرده که ‌روی کار آمدن اصولگرایان در سال ۸۴ ابعاد گسترده‌ای به‌خود گرفت و نوشته به‌عنوان یک قاعده کلی، احمدی‌نژاد همه مدیران، وزرا و مسوولین را به صرف آنکه در دولت‌های هاشمی‌رفسنجانی و خاتمی سمت و مسوولیت داشته‌اند، کنار گذارد. که این از جمله ضایعاتی که آقای روحانی باید ترمیم کند، همین معضل است.

با این مقدمه این استاد دانشگاه از حسن روحانی رییس جمهور منتخب خواسته به رقیبان انتخاباتی خود شغل هایی بدهد. مثلا از باقر قالیباف در وزارت راه‌وشهرسازی استفاده کنند. یا در اداره سازمان‌های بزرگ دولتی همچون بنیاد مسکن، راه‌آهن، سازمان هواپیمایی کشوری. با اصرار و تاکیدات آقای رضایی می‌تواند برای یک سمت اقتصادی مهم همچون وزارت اقتصاد یا ریاست بانک مرکزی استفاده کند.

نویسنده معتقد است دکتر ولایتی برای مذاکرات هسته‌ای خوب است چون مورد وثوق رهبری است، حتی مهندس غرضی را با توجه به اصرارش برای روش‌های مبتکرانه در امر تولید، شاید بتوان برای ریاست بانک توسعه و صادرات، یا یکی از واحدهای بزرگ تولیدی دولتی در نظر گرفت. از وزیران احمدی نژاد هم پرویز فتاح، وزیر نیروی دولت اول او و خانم دکترمرضیه وحیددستجردی، که منهای دیدگاه‌های سیاسی، از نظر اجرایی توانمند بودند مناسب است و قهرمان ملی‌ دکتر محمدرضا عارف برای معاون اولی ریاست‌جمهوری.

اما حمید حسینی عضو اتاق بازرگانی در مقاله ای در آرمان از اصلاح طلبان خواسته از پذیرفتن شغل در دولت حسن روحانی خودداری کنند چرا که روحانی اجبارا باید با مجلسی همکاری کند که تمام و کمال در اختیار اصولگرایان قرار دارد. این دولت باید بتواند در چنین شرایطی نوع تعاملات را به‌گونه‌ای تنظیم کند که طی حداقل دو سال آینده قسمتی از مطالبات عرصه عمومی را پاسخ بدهد و برای قسمت دیگری که بدون پاسخ مانده، جامعه را اقناع کند.

به نوشته این مقاله: وقت آن است که اصلاحات به ترمیم ساختارهای تشکیلاتی خود و همچنین تقویت و اصلاح پیوندهایش با اقشار اجتماعی همت بگمارد. در یک کلام زمین دولت یازدهم گرچه با مشارکت و نقش‌آفرینی اصلاح‌طلبان شکل گرفته اما آنها به طور مستقیم بازی خاصی در آن ندارند. بهترست برای مهیا شدن امکان دیگری آماده شوند که بتواند ضربه‌پذیری آنها را کم کرده و باعث صلابت بخشیدن بیشتر به شاخص‌های دموکراتیک قدرت شود.

جدی ترین اقدامات دولت

مهدی بهکیش در سرمقاله دنیای اقتصاد با تاکید بر این که "برندگان واقعی انتخابات ریاست‌جمهوری جوانان بودند که به‌رغم شرایط بد اقتصادی و احتمالا بیکار بودن، ثابت کردند که از نظر اجتماعی- سیاسی رشد فوق‌العاده‌ای پیدا کرده‌اند" نوشته "این سرمایه عظیم پشتوانه‌ای است استوار برای رییس‌‍‌جمهور جدید که از آن بهره فراوان خواهد برد ولی طبیعی است که چگونگی حضور جوانان باید سازماندهی شود؛ زیرا تبدیل این نیروی عظیم به تلاش و کوشش و در نتیجه بهره‌مندی از مواهب زندگی، نیاز به سازماندهی جدیدی دارد که به دلیل مشکلات گذشته جای آن خالی است."

نویسنده اقتصاددان دو پیشنهاد مطرح کرده اولین پیشنهاد "تاسیس انجمن‌های حرفه‌ای جوانان است؛ به ترتیبی که مرتبط با سازمان‌های کارفرمایی (مانند اتاق‌های بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی) باشند. این انجمن‌ها از یک طرف امکانات رشد و تعالی اعضای خود را فراهم می‌کنند و دانش آکادمیک آنان را به دانش کاربردی در انطباق با نیازهای محیط کار تبدیل می‌کنند و از طرف دیگر اطلاعات بازار کار را در اختیار اعضای خود قرار می‌دهند."

سرمقاله دنیای اقتصاد دومین پیشنهاد را "راه‌اندازی انجمن‌های حرفه‌ای متخصصین بازنشسته می داند که حتی می‌تواند متخصصین مشغول کار با سال‌های مشخصی از سابقه کار را به عضویت درآورد. معمولا هزینه استفاده از این گونه متخصصین پایین است؛ زیرا برخی اوقات متخصصین بازنشسته فقط برای سرگرم شدن وارد این انجمن‌های حرفه‌ای می‌شوند."

احضار رییس جمهور

Image caption تصویر محمود احمدی نژاد در صفحه اول قانون

پیمان حاج محمود عطار در مقاله ای در قانون نوشته ادعای برخی خبرگزاری‌ها مبنی بر لزوم رسیدگی به اتهامات رئیس‌جمهور در دیوان عالی کشور با استناد به قانون اساسی اشتباه است: "زیرا اصل ۱۱۰ قانون اساسی وظایف و اختیارات رهبر را تعیین کرده که یکی هم عزل و برکناری رئیس‌جمهور، پس از حکم دیوان عالی کشور مبنی بر تخلفات وی است که پس از صدور رأی مجلس شورای اسلامی به نبود کفایت سیاسی رئیس‌جمهور اتفاق می افتد و هیچ‌گاه اصل ۱۱۰ این اجازه را به دیوان عالی کشور نداده است که ابتدا به ساکن درخصوص اتهامات رئیس‌جمهور حق رسیدگی داشته باشد."

به نظر این حقوقدان از جمع قانون اساسی می‌توان این گونه استنباط کرد که چنانچه رسیدگی به اتهامات رئیس‌جمهور در شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران منجر به صدور حکم محکومیت ایشان شد و این حکم در دیوان عالی کشور تأیید و استوار شد با طرح موضوع در مجلس و تصویب عدم کفایت او در آن جا، رهبری می‌تواند رئیس جمهور را برکنار کند. همان که در مورد ابوالحسن بنی‌صدر نخستین رئیس جمهور محقق شد."

اما حسین شریعتمداری در کیهان نوشته "خبر شکایت از رئیس‌جمهور و احضار ایشان به دادگاه بلافاصله پس از اعلام در صدر اخبار رسانه‌های خارجی قرار گرفت و در داخل کشور این پرسش را پدید آورد که چه کسانی و با چه انگیزه‌ای دست به اینگونه اقدامات می‌زنند؟ کدام انگیزه و چه ضرورت فوری و فوتی در میان بوده است که تأخیر در صدور و ابلاغ این احضاریه را جایز ندانسته! و برای ابلاغ آن در شرایط حساس کنونی کشور عجله داشته‌اند؟ آنهم احضاریه‌ای که با تاریخ تشکیل دادگاه بیش از ۶ماه فاصله دارد؟"

به نظر مدیر این روزنامه "ممکن است گفته شود که دستگاه قضایی مصلحت‌اندیش نیست و نمی‌تواند در انجام وظیفه و رسالت قضایی خود کوتاهی کند که در این صورت باید پرسید، اولا؛ چرا احضاریه برای دادگاهی که ۶ماه دیگر نوبت آن است، امروز فرستاده می‌شود؟ آیا مسئولان قضایی احتمال می‌داده‌اند بعد از پایان دوره مسئولیت آقای احمدی‌نژاد، دسترسی به ایشان نداشته باشند؟"

Image caption صفحه اول خورشید، روزنامه هوادار دولت

که اگر اینگونه هم باشد، هنوز ۲ ماه تا پایان دوران ریاست‌جمهوری دکتر احمدی‌نژاد فرصت داشته‌اند و اساسا مگر شخصیتی مانند محمود احمدی‌نژاد می‌تواند بعد از پایان مسئولیت، مجهول‌المکان باشد؟ ثانیا؛ آیا دستگاه قضایی در موارد مشابه دیگر نیز با همین سرعت و قاطعیت برخورد می‌کند؟ یعنی احساس مسئولیت فقط در برخورد با رئیس‌جمهور برانگیخته می‌شود؟"

انجمن طنزنویسان مرده

آیدین سیارسریع تجسم کرده که در روز شادمانی مردم طنزنویسان روزنامه قانون، دپرس و دمق و بیکار هر کدام در گوشه‌ای از تحریریه نشسته‌اند و نمی‌دانند غم زمانه خورند یا فراغ یار کشند. ایمان می گوید حالا چی بپوشیم؟ آیدین پاسخ می دهد: رخت عزا. احسان می گوید: بچه‌ها مطالبو زودتر برسونین جون مادرتون. تمام بدنم درد می‌کنه. مسعود یک نخ سیگار روشن می‌کند و با صدای خش‌دار می‌خواند: اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد / تا قیامت دل من گریه می‌خواد.

طنزانه روزنامه قانون از قول احسان نوشته: غمگینم ... چونان پیرزنی ونزوئلایی که چون آخرین سرباز برگشته از جنگ پسرش نیست. احمدی نژاد سعی می‌کنه بغلش کنه.

ایمان سرانجام می گوید: باید کاری کنیم. همین‌طور که نمیشه دست رو دست گذاشت. آیدین می گوید: کاری نمیشه کرد. من می‌دونم... من می‌دونم آخر این آشیخ حسن همه ما طنزنویس‌ها رو می‌ندازه تو یه اتاق نمور و تاریک، کلید تدبیر و امید رو در میاره و ..

ورزش شهری یا شهر ورزشی

مسعود مرعشی در ستون طنز بهار با اشاره به این که قهرمانان ورزشی در انتخابات شورای شهر تهران برگزیده شدند به نظر می‌رسد ورزشکاران، دلاوران، نام‌آوران، که به‌نام یزدان پیروز باشند، به دنبال فتح سنگر به سنگر عرصه سیاسی کشور هستند. اگر با همین فرمان ادامه دهند به نظر ما ۲۰ سال بعد چنین فضایی در عرصه سیاسی ایران حاکم خواهد بود:

طنزنویس پیش بینی کرده در آن زمان ‌جریان‌های سیاسی به حاشیه می‌روند و این فهرست ها مطرح می شود: ائتلاف بزرگ «استقلالیان پایتخت» به سر‌فهرستی امیر قلعه‌نویی و با شعار از ما به یک اشاره، از علی به سر دویدن و ‌آباد کردن شهر، ائتلاف «جاماندگان ورزش قهرمانی» به سرفهرستی محمد مایلی‌کهن، جبهه خدمتگذاران ورزش ایران با شعار همان پدری که در حق ورزش ایران کردیم، در حق شهر تهران می‌کنیم با سرفهرستی مهندس علی‌آبادی.

طنزنویس بهار این عده را رد صلاحیت شده خوانده: علی دایی به جرم عذرخواهی بی‌دلیل از سران غربی حین مذاکرات و خدشه به اقتدار کشور، خداداد عزیزی به جرم تشویش اذهان عمومی، حامد حدادی به جرم بازی، بازی، در آمریکا هم بسکتبال بازی؟، آتیلا حجازی به جرم ارتباط نسبی با یک گلبرگ مغرور که می‌میرد ز بی‌آبی و علی کریمی، البته علی کریمی بودن خودش جرم است، دلیل نمی‌خواهد.

Image caption کارتون نازنین جمشیدی، شرق