مرور روزنامه‌های صبح پنج‌شنبه تهران؛ ۱۳ تیر

تحولات مصر و برکناری محمد مرسی از ریاست جمهوری موجب شد تا تعدادی از روزنامه‌های امروز صبح تهران به چاپ دوم برسند یا با اندک تغییراتی در صفحه اول منتشر شوند. اما همچنان مطالب داخلی و طرح مطالبات به هر زبان از موضوعاتی است که همه روزنامه‌ها به آن علاقه نشان می‌دهند.

دمکراسی خیابانی

داوود محمدی در سرمقاله روزنامه شرق نوشته است؛ ملت مصر پس از سرنگون کردن دیکتاتوری مبارک که با همسویی نظامیان ممکن شد به پای صندوق‌های رای رفتند تا در فرآیندی دمکراتیک، سکاندار کشورشان را انتخاب کنند. در نهایت اسلام‌گرایان با اکثریت شکننده ۵۲ درصدی بر رقبا فائق آمدند و مرسی اولین رئیس جمهور بهار عربی سرزمین فراعنه شد.

اما ناکارآمدی حکومت جدید موجب شد، نه تنها مخالفانش به جرگه حامیان حکومت نپیوستند بلکه بخش بزرگی از رای‌دهندگان به نامزد اخوانی‌ها هم تغییر موضع دادند و در زمره همگامان اپوزیسیون مرسی قرار گرفتند و جبهه نیرومندی شامل سکولارها، روشنفکران مسیحیان، طبقات به تنگ آمده از گرانی و فساد و نیز منتقدان اسلام‌گرای مرسی شکل گرفت.

صادق زیباکلام هم در یادداشتی در روزنامه شرق با عنوان احترام به اکثریت یا ادای تکلیف؟ نوشته است که در واقع آن چه معترضان را علیه دولت حاکم متحد کرده، اعتراض به تلاش‌های مرسی و اخوانی‌ها برای کشاندن قانون اساسی مصر به سمت اسلامگرایی است.

سرقفلی نامشروع!

حسام‌الدین برومند در سرمقاله روزنامه کیهان نوشته؛ مدتی است تکاپو و تحرک یک طیف سیاسی برای مصادره گفتمان اعتدال‌گرایی که با انتخاب حجت‌الاسلام روحانی به عنوان رئیس جمهور منتخب نضج گرفته، سرقفلی جماعتی شده است که سابقه و کارنامه‌شان بیرون از بستر اعتدال بوده است. عجیب است که این جریان شتاب زده به صحنه آمده و تلاش می‌کنند تا تعاریف و تفسیرشان از اعتدال را به افکار عمومی و جامعه تحمیل کنند.

از همین روی، یکی از همین جماعت یاد شده، اعتدل را به معنای اصلاحات دانسته و کوشیده اصلاح‌طلبی را در چنبره اعتدال‌گرایی جا بزند. دیگری با هجمه و حمله به اصولگرایی، مدعی شده میخ اعتدال در زمین اصولگراها به زمین نمی‌خورد.

به نوشته کیهان؛ در این میان رسانه‌های زنجیره‌ای مدتی است که همین خط را دنبال و پمپاژ می‌کنند و با نعل وارونه سعی دارند ترمینولوژی اعتدال را با تفاسیر گازانبری در معنای به اصطلاح اصلاح‌طلبی محاصره کنند.

اما تلاش‌ها و تحرکات این جریان یادآور اتفاقات و رویدادهایی است که از حافظه عمومی مردم و نخبگان پاک نمی‌شود.

در عین حال آقای برومند در پایان سرمقاله امروز کیهان نوشته که نقطه مقابل اصلاح‌طلبی، افساد است. بنده معتقد به اصولگرای اصلاح‌طلبم، اصول متین و متقنی که از مبانی معرفتی اسلام برخاسته، با اصلاح روش‌ها به صورت روز به روز و نو به نو.

استقبال متفاوت از هاشمی در مشهد

روزنامه آرمان در گزارشی نوشته است که شهر مشهد از عصر سه‌شنبه مهمان ویژه‌ای دارد؛ مهمانی که آیت‌الله واعظ طبسی، تولیت آستان قدس رضوی و فروزان‌مهر، استاندار و جمعهی از مسئولان ارشد اجرایی و فرماندهان نظامی استان به استقبال او در فرودگاه رفتند. این مهمان کسی نبود جز آیت‌الله هاشمی که چنان مورد استقبال مردم مشهد قرار گرفت که شاید بتوان آن را بی‌سابقه ارزیابی کرد.

این استقبال مردمی از آن جا اهمیت مضاعف پیدا می‌کند که تا پیش از این آنچنان اطلاع‌رسانی‌ای در مورد سفر او به مشهد نشده بود. این نکته را هم باید ذکر کرد که تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری فضای اعتدال‌هراسی از سوی برخی تندروها در شهرهای مختلف در جریان بود، چنان که این گونه القاء می‌شد، حضور افرادی مانند آیت‌الله هاشمی سبب اخلال در شهر می‌شود اما با پیروزی مرد اعتدال (حسن روحانی) و استقبال مردم مشهد از آقای هاشمی نشان داد که دوره تندروی به پایان رسیده است.

به گزارش این روزنامه آقای هاشمی رفسنجانی در دومین روز اقامت خود در مشهد با احمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد هم دیدار و گفتگو کرده است.

اهمیت ارشاد

علی میرفتاح در روزنامه اعتماد نوشته است؛ حالا که شایعات کابینه نقل محافل سیاسی و رسانه‌یی شده، معلوم شده که فرهنگ همچنان مهم‌تر از نفت و تحریم و هسته‌ای است. در همین دو سه هفته‌ اینقدری که در باره منصب‌های فرهنگی راست و دروغ منتشر شده، در باره هیچ منصب دیگری نشده است.

به نوشته آقای میرفتاح در دوم خرداد نه تنها ارشاد مهم بود، بلکه نقطه ضعف دولت هم بود. آن موقع می‌گفتند؛ پاشنه آشیل. و اتفاقا نخستین حمله‌ها به دولت اصلاحات از حمله به همین پاشنه آشیل شروع شد. آیا پاشنه آشیل دولت تدبیر هم ارشاد است؟

حقیقت این است که اگر ارشاد آمیخته با سیاست شود، روند سابق ادامه پیدا می‌کند و دست مخالفان را باز می‌گذارد تا از گذر حمله به ارشاد، به دولت تدبیر و امید حمله کنند، اما اگر بشود مقوله‌های فرهنگی و هنری را از تعرض سیاست دور نگه داشت؛ آن وقت می‌شود طور دیگری هم به ارشاد نگاه کرد.

در ادامه این مقاله آمده که نگرانی روزنامه‌نگاران، نقاش‌ها، فیلمسازان، شاعران و مردم هم بی‌وجه نیست اگر احتمال دهند که این ارشاد هم مثل ارشادهای قبل متاثر از سیاست است و ممکن است همان روندهای غلطی تداوم یابد که دوباره کار اهل فرهنگ و هنر به مشکل بخورد.

به نوشته آقای میرفتاح روند غلط را اگر بخواهید بدانید چیست؛ نگاهی به اوضاع فرهنگی و هنری بیندازید، ببینید چقدر فرهنگ و هنر فشل و ناتوان، بی‌ارزش و بی‌اثر شده است.

توصیه‌ای به مثابه دارو

نادر کریمی جونی در سرمقاله روزنامه جهان صنعت نوشته است؛ با به پیروزی رسیدن حسن روحانی، طرفداران اقتصاد مبتنی بر بازار آزاد جان تازه‌ای گرفته‌اند و با حرارت در مورد ضرورت رقابتی شدن اقتصاد سخن می‌رانند.

تا پیش از این طرفداران اقتصاد کینزی که در دولت محمود احمدی‌نژاد جا خوش کرده بودن از تسلط هرچه بیشتر دولت بر اقتصاد و بنگاه‌های اقتصادی دفاع می‌کردند. نتیجه فعالیت این دسته از اقتصاددانان بازتملک بسیاری از بنگاه‌هایی شد که قرار بود در قالب واگذاری سهام عدالت به شهروندان تعلق گیرد.

اکنون تمام بنگاه‌هایی که به دولت واگذار شده یا در نهایت دولت تصدی امور آن را برعهده گرفته و به نام مردم در کام دولت و حکومت فرو رفته یا در وضع نابسامان هشدار قرار گرفته یا از ظرفیت‌های مورد انتظار فاصله گرفته یا این که در نهایت شمارش معکوس برای مرگ آن آغاز شده است.

به نوشته آقای جونی، دولت آینده باید درک کند که توصیه اندیشمندانی که آزادی اقتصاد را خواستار می‌شوند، دارویی است برای درمان اقتصاد بیمار و رو به احتضار ایران، اقتصادی که نه فقط دولت بلکه رانت‌خواران حکومتی و غیرحکومتی، نهادهای پرقدرت غیرپاسخگو و الخ نیز درصدد حفظ تسلط خود بر آن هستند.

مدیریت انتظارات و اثربخشی سیاست‌های پولی

احمد یزدان‌پناه در سرمقاله روزنامه دنیای اقتصاد نوشته است؛ چگونه بانک مرکزی می‌تواند شفاف تصمیم بگیرد و عمل کند؟ یکی از بهترین تحقیقات اخیر می‌گوید؛ بانک باید در ارزیابی‌های خود از شرایط پولی و مالی، اعتماد مردم را جلب کند تا آمارهای موثق او مبنای تصمیم‌سازی‌ها و کاهش نااطمینانی‌ها باشند.

در ادامه سرمقاله از جمله آمده، یکی از بدفهمی‌های قضیه آن است که ارتباطات معادل مصاحبه مقامات پولی هر روز و هر شب در رسانه‌ها تلقی می‌شود. در صورتی که از عناصر مهم ارتباط با فعالان بازار ارائه پیش‌بینی‌های علمی بانک از متغیرهای تاثیرگذار بر زندگی آنان است.

وقتی مردم از نرخ آتی تورم نگرانند و ما در باره چیز دیگری با آنان صحبت می‌کنیم، اثربخشی کارمان از پیش معلوم است. کلام آخر تحقیق از قول بانک تسویه بین‌المللی است که پیشنهاد داده بانک مرکزی به کمک موسسات تحقیقاتی خود فرهنگ و سواد عامه در مورد مفاهیم پیچیده پولی و بانکی بالا ببرد تا پیام‌دهند و پیام‌گیرنده هر دو در یک ارتباط سازنده از آلاینده‌های محیط اعتماد و امید مردم به آینده بکاهند تا تصمیمات هر دو به نفع اقتصاد ملی عمل کند؛ چرا که امید غیرواهی به تدابیر خردمندانه تیم اقتصادی دولت، انتظارات مردم را با کاهش تورم و افزایش تولید و سرمایه‌گذاری همسو می‌کند و تحقق آنها را موفقیت‌آمیز می‌سازد.

مطالب مرتبط