بررسی روزنامه‌های صبح دوشنبه تهران – هفدهم تیر

روزنامه‌های امروز صبح با چاپ عکس‌ها و گزارش‌هائی پیروزی درخشان والیبالیست‌های ایرانی را بر تیم کوبا منعکس کرده اند، تیمی که به نوشته این روزنامه‌ها در حالی استحقاق داشت اما از ادامه مسابقات بازماند.

نقل مراسم تقدیر از احمدی نژاد در صدا و سیما، و انتقاد به ادعاهای رییس دولت در آنجا، از جمله موضوع‌هائی که کمتر روزنامه ای به آن نپرداخته، تنها کیهان و روزنامه‌های دولتی از این مراسم تقدیر بدون انتقاد یاد کرده اند.

Image caption تیتر و عکس صفحه اول شرق

احمدی‌نژاد، ادعاها و میراثش

امیر عباس نخعی در سرمقاله بهار با اشاره به گفته‌های احمدی نژاد در مراسم تقدیری که رییس سازمان صدا و سیما برایش برپا داشته بود نوشته احمدی‌نژاد همان احمدی‌نژاد است. تغییر در کار نیست نه در عمل و نه در شعار و سخن. او همچنان به مدیریت جهانی می‌اندیشد، از انکار هولوکاست دفاع می‌کند، از مردی می‌گوید که دولتش را آنچنان محرم می‌دانند که مردم برایش از عاشقانه‌هایشان می‌گویند، از نامه‌نویسی‌ها برای رییس‌جمهوری آمریکا و رسانه‌های تشنه برای مصاحبه با او، از عملکرد اقتصادی‌اش و نحوه اجرای هدفمندی یارانه‌ها دفاع می‌کند و مشی سیاست خارجی دولتش را می‌پسندد.

این‌ها همه نشان‌دهنده آن است که چرا عقلای اصولگرا در آستانه انتخابات برای دوری از این تفکرات هر روز بر سرعت خود می‌افزودند و تلاش می‌کردند فاصله منطقی خود را با تفکر حامیان و اطرافیان احمدی‌نژاد بیشتر کنند.

به نوشته مقاله بهار ظاهرا برخلاف روسای‌ جمهوری پیشین که هر یک تفکر یا جریانی ماندگار از خود برجای گذاشتند، این بار رییس‌ دولت بنای چنین کاری ندارد یا اگر هم دارد، حامیانی جدی ندارد. شاید از همین رو بود که تفکر حامیان احمدی‌نژاد فرصتی برای ارائه تفکراتشان در انتخابات پیدا نکردند. حامیان هشت سال پیش، نه‌ تنها پشیمان بلکه خسته بودند بلکه کسانی که فریاد جوانمردی سرداده بودند دیگر در میدان دفاع حاضر نبودند.

مهدی افشارنیک در مقاله ای در شرق به مراسم تجلیل از احمدی نژاد توسط سازمان صدا و سیما اشاره کرده و با اشاره به تعریف رییس صدا و سیما پرسیده آیا در دولتی که ۷۲۰‌ میلیارد دلار درآمد نفتی داشته است که برابر با کل درآمد صدساله کشور از نفت است، آیا می‌توان سخن از کمبود امکانات داشت؟ بر فرض هم که این دولت بسیار پرکار و در چارچوب قوانین و برنامه‌های بالادستی کشور بوده باشد؛ اما از نظر امکانات مالی اصلا در مضیقه نبوده است که «عملکرد» در شرایطی خاص و سخت و طاقت‌فرسا رقم خورده باشد که مدیریت جهادی خطاب شود.

نویسنده به گزارش‌های دیوان محاسبات کشور از بودجه کشور در سال‌های گذشته اشاره کرده که نشان می دهد: دولت سال ۸۵ تخلف یک‌ میلیارد دلاری که بخشی از درآمد نفت کشور به حساب خزانه ریخته نشده بود. سال ۸۶ این موضوع نه‌ تنها متوقف نمی‌شود بلکه تخلف چهار برابر می‌شود و گزارش دیوان محاسبات نشان می‌داد که دولت ۵۴‌ درصد احکام بودجه را اجرا نکرده است. در سال ۸۷ رقم تخلف نفتی دولت در بودجه به هفت‌ میلیارد دلار می‌رسد، سال ۸۸ نیز تکرار می‌شود و ‌درصد انحراف از بودجه ۶۴‌ درصد می‌شود. در سال ۸۹ میزان تخلف از مرز ۱۰‌میلیارد می‌گذرد و به ۱۱‌میلیارد دلار می‌رسد؛ انحراف ۶۵‌درصدی از احکام بودجه.

Image caption تیتر و عکس سیامک ابراهیمی در صفحه اول بهار

بر این اساس نویسنده مقاله شرق اعتماد دارد به دولتی که تقریبا تمام احکام بودجه ۹۰ را رعایت نکرده و به گفته رییس مجلس، رییس‌جمهور از رسیدگی به پرونده قضایی نزدیکان خود جلوگیری می‌کند، اطلاق «مدیریت جهادی» به این دولت دور از ذهن‌ترین صفتی است که یک منصف می‌تواند به این دولت دهد. اینها گزارش نهادهایی است که اعتبار و مشروعیت خود را از همان قانون‌ اساسی می‌گیرند که پشتوانه ریاست آقای ضرغامی بر صدا و سیماست. پس اگر تقسیم کار قانونی کشور را بخواهیم رعایت کنیم، قضاوت در مورد عملکرد دولت را باید طبق قانون به نهاد نظارتی بسپریم و نهاد تبلیغی کشور بعد از آن قضاوت است که باید وارد عمل شود.

اشکان بنکدار جهرمی در بررسی گزارشی که احمدی نژاد در تلویزیون داده، در مردم سالاری از زبان وی نوشته اگرچه هنوز مشکلاتی وجود دارد اما رفاه عمومی بالا رفته است. یا این که تولید بیشترین رشد را در این سال‌ها داشته و این که تلاش خواهد کرد دولتی بدون بدهی تحویل دهد و ذخایر ارزی امروز ایران در تاریخ بی‌نظیرست. چنان که معاون اول احمدی نژاد هم گفته بود از زمان حضرت آدم تاکنون برای هیچ پروژه‌ای چون مسکن مهر کار نشده است.

Image caption گزارش اصلی صفحه اول روزنامه کیهان

به نوشته این مقاله احمدی نژاد در حالی از بالا رفتن رفاه عمومی مردم صحبت می‌کند که برای درک وضع اسفناک و مغایر با این سخنان لازم نیست سیاستمدار یا اقتصاددان باشید فقط کافی است کمی پای صحبت مردم کوچه و بازار، که بعضاً با امیدواری در دو دوره قبل به خود او رأی داده‌اند، بنشینید تا از درد دلشان برای شما بگویند. درد دلی که تمام آمار و ارقام رئیس‌جمهور را فاقد هر گونه باور پذیری نشان می‌دهد.

مقاله مردم سالاری با اشاره به این که دولت در تغییر معیار و آمارسازی به نفع خود هم پیشینه موفقی دارد نوشته برعکسِ آنچه احمدی‌نژاد از پیشینیان خود دریافت داشت، میراثش برای دولت یازدهم چیزی نیست جز اقتصادی بیمار.

روزنامه جمهوری اسلامی در ستون جهت اطلاع خود نوشته: آقای احمدی نژاد در مراسم تجلیلی که دیروز رئیس رسانه ملی برای وی برگزار کرد، چنان درباره ضرورت پرهیز از تخریب سخن گفت که گوئی خود همواره مروج حفاظت از حریم‌ها و حرمت‌ها بوده و هرگز به تخریب هیچکس اقدام نکرده است! رئیس دولت‌های نهم و دهم در سخنان دیروز خود در سالن همایش‌های صدا و سیما گفت: "همه باید مراقبت کنیم که خدای ناکرده تخریب‌ها، توهین‌ها، افترا و کتمان حقیقت و تحریف حقایق و قضاوت‌های ناعادلانه و خلاف گویی‌ها وارد ادبیات سیاسی ما نشود."

این روزنامه افزوده: آقای احمدی نژاد این مطلب را درحالی به زبان آورده که در ۸ سال گذشته بسیاری از شخصیت‌های انقلابی و خدوم توسط وی تخریب شدند و اظهارات سراسر تهمت وی در مناظره تلویزیونی انتخابات ۸۸ و خس و خاشاک نامیدن معترضان ادبیات سیاسی ایران را دچار بیماری کرده است.

مواضع د‌یگران یا وقتی بازندگان برنده می شوند

ابتکار در سرمقاله خود به تفسیر شرایط سیاسی کشور بعد از انتخابات ریاست جمهوری پرداخته و نوشته بخش عجیب ماجرا این جاست که برخی افراد و گروههایی که در ایجاد شرایط کنونی، نقش به سزایی داشته اند و در انتخابات گذشته با همه داشته‌های مادی و معنوی خود وارد میدان شده و البته شکست سختی نیز خورده اند، هیچ تمایلی به کوتاه آمدن در خود و اردوگاه خود نمی‌بینند. در ادبیات این گروه کوتاه آمدن معنایی جز شکست و سازش نمی‌دهد. به همین خاطر در هفته‌های گذشته به مانند یک پیروز رفتار کرده اند.

به نوشته ابتکار تا اینجای کار البته ظاهراً مشکلی ندارد. همان گونه که طرفِ واقعاً پیروز میدان نیز، بارها اعلام کرده است در این پیروزی سهیم اند. همه در این پیروزی شریکند و این یک بازی برد – برد برای نیروهای داخل کشور بوده است. اما گویی آنان به این هم راضی نیستند. آنان به نظر می‌رسد که چند سالی است که حیات خود را تنها در واژه «پیروزی» می‌دانند و هر نتیجه ای به غیر از این برایشان معنای مرگ می‌دهد. به همین خاطر تلاش می‌کنند تا همان برنامه ای که در هشت سال گذشته دنبال می‌کردند و برای اجرایی کردن آن نیز نامزدهای متعددی داشتند (که با اقبال رأی دهندگان مواجه نشدند) را از طریق نامزد پیروز (ولو غیر خودی) عملی کنند.

سرمقاله ابتکار اضافه کرده: به نظر می‌رسد کوتاه آمدن یک حزب یا گروه سیاسی به خاطر مفهوم بزرگی چون «ایران» شکست نباشد، بلکه عین پیروزی است. مگر این که باور کنیم برای برخی از این افراد و گروهها، ایران نیز نامی است در ردیف جناح، حزب و باند. که در آن صورت پیروزی ظاهری بر حریف نیز نتیجه ای جز یک شکست بزرگ نخواهد بود و آن بد نامی در صفحات ماندنی تاریخ است. لطفاً کمی کوتاه آمدن را تجربه کنید.

آید‌ین سیارسریع در طنزانه قانون از قول سخنگوی جبهه پایداری نقل کرده که اگر د‌ولت آقای روحانی بخواهد‌ د‌ر موارد‌ی مانند‌ آزاد‌ی مد‌نی و توسعه سیاسی وارد‌ شود‌ نیروهایی هستند‌ که د‌ر برابر او قرار خواهند‌ گرفت. و بر همین اساس "بخشی د‌یگر از اظهارات ایشان که متاسفانه د‌ر روزهای اخیر منتشر نشد‌ه" را نقل کرده: ما به آقای جلیلی رای ند‌اد‌ه‌ایم که حالا آقای روحانی بیاید‌ و د‌ر موارد‌ی مانند‌ آزاد‌ی مد‌نی و توسعه سیاسی وارد‌ شود‌.، خیلی واضح است که رای به آقای روحانی رای به جبهه پاید‌اری بود‌ چون این جبهه از سعید‌ جلیلی حمایت می‌کرد‌.

طنزنویس در ادامه آورده: آن ۱۸ میلیونی که به روحانی رای د‌اد‌ند‌ همه طرفد‌اران ما بود‌ند‌، می‌خواستند‌ ریا نشود‌ به روحانی رای د‌اد‌ند‌. از الان اعلام می‌کنیم چنانچه آقای روحانی د‌ر مباحثی که ما د‌وست ند‌اریم وارد‌ شود‌ مد‌رکش تقلبی است، د‌ر غیر این صورت ما مخلص حجت الاسلام و‌ المسلمین د‌کتر حسن روحانی فقیه و حقوقد‌ان بزرگ کشور هم هستیم.

در ادامه طنز نوشته قانون از قول اصولگرایان آمده: ما از بچگی به آقای روحانی علاقه‌مند‌ بود‌یم، لذا هشد‌ار می‌د‌هیم که آقای روحانی هم باید‌ به ما علاقه‌مند‌ باشد‌ وگرنه برخورد‌ می‌کنیم. د‌ولت باید‌ به وظایف اصلی خود‌ نظیر کارشکنی، انگولک کرد‌ن بازار و تولید‌ د‌شمن د‌ر منطقه بپرد‌ازد‌ و امور فرعی مثل سیاست د‌اخلی و خارجی و اقتصاد‌ کلان را به ما بسپارد‌ تا د‌ر وقت صرفه‌جویی شود‌.

دیپلماسی احساساتی با آمریکای لاتین

هادی اعلمی فریمان در مقاله ای در قانون نوشته سیاست خارجی در ۸ سال گذشته پیوند قوی ای با آمریکای لاتین داشت. آرمان‌گرایی و رگه‌های صریح مهدوی گرایی احمدی نژاد با نگرش آرمان گرایانه هوگو چاوز پیوند خورد. سیگنال‌هایی که او از جنبش‌های چپ‌گرای منطقه همراه با عدالت طلبی دید برایش به نوعی نوید رهایی آخرالزمانی داشت. وقتی مولفه‌هایی مانند شور و اشتیاق و احساسات شخصی وارد دیپلماسی و منافع ملی می‌شود، قاعده دیپلماسی بهم می‌خورد و چهارچوب‌ها شکلی غیر متعارف به خود می‌گیرند. یک رئیس جمهور با ادراک شرایط باید بین دوستی با منافع ملی حد و مرز قائل شود.

در ادامه مقاله قانون آمده: قبل از دوره ۸ساله دولت نهم و دهم روابط ایران با آمریکای لاتین خط سیر منطقی و معمولی داشته و از افراط و تفریط پرهیز می‌شد، لااقل دولت‌ها سیاست خارجی را بهتر می‌شناختند. در ۸ سال گذشته دولت حتی در بررسی مسائل فرهنگی، اجتماعی و نوع نگاه این کشورها به ایالات متحده دچار اشتباه محاسباتی شد. ورود در این منطقه برای شکستن تحریم کار درستی بود اما دستور کار مشترک ضد آمریکایی بی قاعده بود. بنابراین در سیاست خارجی، فقط باید رئالیستی دید.

Image caption گرانی مسکن در کارتون احمد عربانی، بهار

فرهنگستان فانتزی زبان و ادب فارسی

پوریا عالمی در صفحه آخر شرق به فرهنگستان فانتری زبان فارسی پرداخته و ابتدا نوشته: ابرستاره از پنجره به بارکنج نگریست و همجوار آبشویه افشانه زد و با پا بافه را کناری زد. سپس در پَرْوَندان دنبال پَرْوَن‌جاها گشت. اما نبود. چراغک سرد بود و خمیراک ماسیده بود. یادش آمد پی‌غذا نخورده. هوس برگک کرد. ابرستاره در پایان اعصابش خرد شد و سه تا پوشینه خورد و پوشن را از روی چتربال برداشت و خودش را از دست فرهنگستان زبان و ادب فارسی فانتزی با بادپر به بیرون پرت کرد.

نویسنده بعد توضیح داده که متن بالا با استفاده از کلمات جدید مصوب فرهنگستان مفخم زبان و ادب فارسی تهیه شده است که برای چزاندن بچه مناسب است.

بنابه توضیح نویسنده مقاله شرق کلماتی که فرهنگستان برای شادسازی جامعه تهیه کرده و در متن بالا آمده از این قرارست. ابرستاره = سوپراستار/ بارکنج = کانتینر، آبشویه = فلاش‌تانک/ افشانه = اسپری، بافه = کابل/ پَرْوَندان = زونکن، پَرْوَن‌جا = فایل/ چراغک = وارمر، خمیراک = پاستا/ پی‌غذا = دسر، برگک = چیپس/ پوشینه = کپسول، پوشن = کاور/ چتربال = پاراگلایدر، بادپر = گلایدر/ فانتزی = نامتعارف، غیرمعمولی، غیرضروری.

کارتون روز

Image caption کارتون نازنین جمشیدی، شرق

مطالب مرتبط