بررسی روزنامه های چهارشنبه صبح تهران – نهم مرداد

روزنامه های امروز صبح تهران در حالی که از آخرین رایزنی های حسن روحانی برای تعیین کابینه آینده خبر داده اند که روزنامه جناح تندرو همچنان با تندترین تعبیرها علیه اصلاح طلبان می نویسد و از نمایندگان مجلس می خواهد به این دسته از وزیران پیشنهادی دکتر روحانی رای ندهند.

انتقادهای تند از آمار ارائه شده توسط احمدی نژاد درباره موفقیت های ادعایش در بیشتر روزنامه های امروز منعکس شده است. آماری که نشان می دهد صندوق ارزی خالی و در بیشتر زمینه ها در هشت ساله گذشته فعالیت مثبتی صورت نگرفته است.

ناامیدتان نکنند

جواد دلیری سردبیر اعتماد در مقاله ای در این روزنامه نوشته بازار سیاست در ایران تعطیل بردار نیست. نباید از بروز و تشدید گاه و بیگاه تنش‌های سیاسی که نقطه اوج رقابت است، چندان حیرت‌زده، برآشفته یا ناامید شد. بالعکس اوج و فرود مداوم تنش‌های سیاسی، گویای جریان داشتن زندگی سیاسی است، اما آنچه سبب بیمناک شدن جامعه است، عدم پذیرش قواعد رقابت سیاسی و استفاده از ابزارهایی است که می‌تواند جامعه را بحرانی سازد. آنچه سیاست ایران را به آسیب و آفت می‌کشاند، بیماری شایع «ناهنجاری سیاسی» است، «ناهنجاری سیاسی» خود را در آغوش غفلت غلتاندن تا هیچ سپیدی به چشم نیاید.

نویسنده سپس به روزنامه عصبانی اصولگرا اشاره کرده که دایما بر این طبل می‌کوبد که ‌ای داد و فغان کابینه دارد از دست می‌رود، آن چهره می‌گوید افرادی در کابینه باشند که «بوی فتنه ندهند.» در کنار همه اینها، البته روحانی و تیم مشاورین همراه وی مشغول آخرین رایزنی‌ها برای بستن اسامی کابینه یازدهم هستند و طبیعی است که بنا بر وعده‌هایی که داده شده، اصل بر حضور چهره‌های معتدل، شایسته و موفق است.

مقاله اعتماد بعد از توصیه ای به اصلاح طلبان تاکید کرده به نظر می‌رسد سهم خواهان و افرادی که در نقطه مقابل او قرار داشته‌اند، تلاش می‌کنند با شلوغ کاری به مطلوب خود برسند و اگر نتوانند تلاش می‌کنند امتیازات روحانی را بسوزانند و با بالا بردن مطالبات افکار عمومی و حامیان روحانی دوباره فضای امید را به ناامیدی تبدیل کنند. این اشکال به ستاد سیاسی و رسانه‌یی روحانی وارد است که نتوانستند ارتباط منطقی با ارباب رسانه‌ها و افکار عمومی بگیرند و حداقل هفته‌یی یک‌بار فرآیندهای کاری تیم همکار دکتر روحانی را گزارش دهند و به ابهامات و شایعات به صورت شفاف پاسخ دهند.

وطن فروش ها

همزمان با تاکیدات روزنامه های هوادار دولت تازه، حسین شریعتمداری یک بار دیگر در سرمقاله روزنامه کیهان با کلماتی مانند جاسوس، خائن، وطن فروش، و نانجیب اصلاح طلبان را مخاطب قرار داده و از نمایندگان مجلس خواسته به آن دسته از وزیران پیشنهادی حسن روحانی را که مطابق سلیقه کیهان نیستند رای اعتماد ندهند.

شریعتمداری تاکید کرده به جرأت و بدون کمترین تردیدی می‌توان گفت که اگر خدای نخواسته نمایندگان مجلس با رأی اعتماد خود به اصحاب وطن‌فروش و نانجیب فتنه آمریکایی- اسرائیلی ۸۸ اجازه حضور در کابینه را بدهند، نه فقط اقدامی در حد و اندازه غفلت، بلکه مرتکب خیانت به مردم و نظام شده‌اند.

به نظر یادداشت روز کیهان که در دو هفته گذشته هر روز به یک قلم تکرار شده است در رأی اعتماد یا عدم اعتماد به وزرای پیشنهادی پای اسلام و انقلاب و نظام در میان است و این وظیفه خطیر نباید تحت‌الشعاع برخی از خط‌کشی‌ها و دسته‌بندی‌های موجود در میان نمایندگان اصولگرای مجلس قرار گیرد.

اما همزمان به نوشته روزنامهقانونیک نماینده مجلس گفته دو واقعیتی که باید از یکدیگر تفکیک شوند؛ یکی هماهنگی قواست که تردیدی در آن نیست و دیگر اینکه رئیس‌جمهور منتخب در مقابل فضای غوغاسالاری و رعبی که برای تاثیرگذاری روی تصمیمات وی ایجاد می‌شود بایستد و از حقوق مردم و اجرایی کردن وعده‌های خود عقب‌نشینی نکند که این کار باعث گسترش هجمه‌ها خواهد شد.

سنایی عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس به نوشته قانون گفته قاطبه مجلس با رئیس‌جمهور منتخب همنواست، سر و صدایی که برخی به راه می‌اندازند نباید فضای عمومی‌مجلس تلقی شود اما دولت هم باید در این فضا تحرک بیشتری داشته باشد تا این تلقی ایجاد نشود که دولت در اثر فضاسازی، ژنرال‌های خود را کنار می‌گذارد و از نیروهای اصلی‌اش صرف نظر می‌کند.

دکترای قلابی یا واقعی

Image caption تیتر و عکس صفحه اول اعتماد

علیرضا خانی سردبیر روزنامه اطلاعات در سرمقاله این روزنامه با اشاره به گفته احمدی نژاد در برنامه تلویزیونی که در پاسخ سئوالی درباره فرار مغزها گفته است نیمی از اعضای کابینه دارای دکترا آن هم جدی جدی نه از این دکترائی که همین جوری می دهند توصیف کرده نوشته. «دکترای جدی» در مقابل «دکترایی که همین جوری می‌دهند و خیلی‌ها دارند» نشان از یک فاجعه در نظام آموزش عالی کشور است. در آمار دستاوردهای دولت احمدی‌نژاد آمده که طی این ۸ سال دانشجویان دوره فوق‌لیسانس ۵ برابر و دوره دکترا ۳ برابر شده‌اند. جالب است که تقریباً هیچ دانشگاه یا دانشکده‌ای در این مدت ساخته نشده و فقط سیاست بر تولید انبوه مدرک و ازدیاد جمعیت دانشجویان و فارغ‌التحصیلان با هر شرایط و به هر کیفیتی بوده است.

مقاله اطلاعات سپس به هزینه‌هایی که بر نظام آموزش عالی کشور به خاطر سیاست «افزایش آمار» تحمیل شده اشاره کرده و نوشته روزفزون شدن دانشگاههای غیرواقعی زیرپله‌ای در پس‌کوچه‌های شهر که کلاس‌های ۶۰ نفری تشکیل می‌دهند و مدرک بی‌پشتوانه ارائه می‌دهند، چنان نظام آموزشی کشور را بدنام می‌کند که در دنیا، دانشگاههای خوب پیشین ما را هم زیر سؤال می‌برد.

در انتهای مقاله آمده: ببینید چه بر سر نظام آموزش عالی کشور آورده‌اید که وقتی می‌خواهید از عنوان دکترای وزرایتان سخن بگویید و از آنها دفاع کنید، ناچارید از عبارت عجیب «دکترای جدی جدی» استفاده کنید تا نشان دهید آنها فارغ‌التحصیل نظام آموزشی دست‌ساز خودتان نیستند! آقای احمدی‌نژاد، دانشگاهی که قرار است بعد از پایان دوره ریاست جمهوری، خودتان راه بیندازید از کدام نوع است؟!

کشوری که احمدی نژاد می گذارد

شرق گفتگوئی دارد با اکبر ترکان مشاور حسن روحانی که مشغول تحویل گرفتن دولت احمدی نژاد است که در آن پرسیده شده احمدی‌نژاد دولت را با چه شاخصه‌هایی تحویل آقای روحانی می‌دهد؟ وی پاسخ داده گزارش‌هایی را احمدی‌نژاد در حضور رهبر ارایه داد؛ همچنین در مصاحبه‌هایشان هم آمارهایی ارایه کرد اما آنچه کارگروه‌هایی که از طرف دکتر روحانی منصوب هستند؛ بررسی کرده‌اند با گزارش‌های احمدی‌نژاد اصلا همخوانی ندارد.

وزیر پیشین راه به عنوان مثال ادعای وزیر راه دولت احمدی‌نژاد را پیش کشیده که گفته ۶۳هزارو۵۰۰‌کیلومتر راه ساخته‌اند. در بررسی‌ها معلوم شد که ۴۶‌هزارو۵۰۰‌کیلومتر از آن روکش راه‌های روستایی است. سهوا یا عمدا روکش راه‌های روستایی را با راهسازی جمع زده‌اند.میزان واقعی ۱۶‌هزار‌کیلومتر است. روکش راه که جزو راهسازی نیست.

در بخش دیگری خبرنگار شرق از اکبر ترکان پرسیده ‌‌آقای احمدی‌نژاد در یک برنامه تلویزیونی اعلام کردند که دولت را با صد‌میلیارد‌دلار ذخیره ارزی تحویل آقای روحانی می‌دهند.این ادعا چقدر قرین به صحت است؟ وی پاسخ داده آقای احمدی‌نژاد قبلا هدیه‌شان را محبت کرده‌اند. ایشان ۸۰۰‌میلیارد‌دلار را خرج فرمودند. هدیه‌شان به دولت یازدهم در واقع ۸۰۰‌میلیارد‌دلاری است که خرج کرده‌اند.

مشاور دولت تازه توضیح داده: دارایی‌های بانک مرکزی؛ دارایی‌های دولت نیست. گردش مالی نفتی که صادر می‌کنیم به این صورت است: خریدار نفت پول آن را به حساب معرفی شده توسط بانک مرکزی در خارج از کشور واریز می‌کند. این پول متعلق به دولت است. دولت این‌دلار را به بانک مرکزی می‌دهد و در مقابل ریال دریافت می‌کند و آن را خرج می‌کند.

دولت وقتی به ازای آن‌دلار، ریال دریافت کرد و آن ریال را خرج کرد، دیگر نسبت به آن‌دلار نزد بانک مرکزی هیچ حقی ندارد. آن‌دلار می‌شود جزو دارایی‌های بانک مرکزی و پشتوانه پول.

دولت مدیونی که تحویل داده می شود

علی ربیعی در روزنامه بهار با اشاره به این که آقای روحانی یک «دولت مدیون» را تحویل می‌گیرد نوشته ؛ دولتی که بر اثر رفتارهای شعاری هشت سال اخیر تعهدات بسیاری در افکار عمومی جامعه ایجاد کرده است. تعهداتی که بازپرداخت آن در شرایط عادی نیز دشوار و بلکه غیرممکن است چه رسد به وضعیت کنونی اقتصادی و با روند فعلی تحریم‌ها.

نویسنده که نام وی به عنوان وزیر کار دولت آینده در روزنامه ها منعکس شده در این مقاله نوشته در بودجه سال ۹۲ کشور، مجموع سرفصل‌های بودجه‌ای مربوط به وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی بیش از ۸۰درصد و اعتبارات مربوط به رفاه بازنشستگان بیش از ۵۰درصد کاهش یافته است و از میزان باقیمانده نیز در حالی که باید یک‌سوم آن تا ماه جاری مصرف می‌شد، میزان مصرف اعتبار بیش از نیم بوده است.

در چنین شرایطی چگونه می‌توانیم وعده خدمات رفاهی به بازنشستگان بدهیم؟ در بخش‌های مبارزه با آسیب‌های اجتماعی نیز از نظر عددی بین ۳۰-۲۰درصد و از نظر ارزش برابری، حدود صددرصد برای سال آینده بودجه کاهش یافته است.

این درحالی است که دولت مدعی است بدهی‌های خود به سازمان‌های تامین‌اجتماعی و بازنشستگی را پرداخته است. باید پرسید اولا اینکه چه چیزی را به جای بدهی دولت به سازمان‌های بیمه‌گر حمایتی داده‌اند؟ یک شرکت هواپیمایی را که خود پنج‌هزار نفر پرسنل مازاد دارد و حجم عظیمی از تعهدات و بدهی‌ها؟ یا فلان شرکت کشتی‌سازی را که در ۲۰سال گذشته سوددهی نداشته است؟ دولت هر شرکتی را که ضررده است به تامین‌اجتماعی و بازنشستگی کشوری واگذار کرده است. آن هم با نرخی که خود تعیین کرده.

پیروزی در کار نیست

Image caption صفحه اول دنیای اقتصاد

عباس عبدی در مقاله ای در نقد کارنامه دولت در اعتماد نوشته این روزها رییس دولت در حال ارائه گزارش از دستاوردهای هشت‌ ساله خویش است. این یادداشت درصدد است که عملکرد دولت در هشت سال گذشته را، در زمینه دو مورد از مهم‌ترین شعارهایش یعنی تحقق عدالت و مبارزه با فساد، به نقد بکشد

به نظر نویسنده جامه شناس: عدالتی که دولت ادعا می کند صرفا بر اثر انتقال اموال عمومی مثل پرداخت‌های نقدی و سایر انتقالی‌ها به اقشار کم‌درآمد پدید آمده، و از آنجا که این کار با تورم شدید همراه شده، دیری نخواهد پایید که با وجود تورم موجود، تمامی این اثرات خنثی می‌شود. این عدالت محصول افزایش تولید و رفاه و اشتغال کلی جامعه نیست.

در ادامه مقاله آمده: طبق گزارش مرکز آمار ایران در هشت سال گذشته فقط ۵۴۲ هزار شغل به مجموع مشاغل کشور اضافه شده است. در حالی که در دولت اصلاحات، سالانه به طور متوسط حدود ۶۰۰ هزار شغل اضافه می‌شد.

اگرچه دولت موجود درآمدهای سرسام‌آوری داشته، ولی اگر به همان اندازه دولت پیشین هم شغل ایجاد می‌کرد، امروز شاهد ۲/۴ میلیون شغل بیشتر بودیم و این تعداد شاغلین جدید به طور طبیعی بیشتر از طبقات فرودست و اقشار جوان بودند و در صورت داشتن شغل، نیاز به کمک‌های دولت نداشتند و عدالت پایداری را ایجاد می‌کردند که به مراتب از وضعیت ادعایی و ناپایدار موجود بسیار مطلوب‌تر می‌بود.

شعارهای پوچ

فرشاد مومنی اقتصاد دان در مقاله ای در بهار نوشته: کسانی که در مقام شعار و ادعا بیش از همه در این زمینه‌ها سروصدا دارند، به فضای سیاست‌زده کنونی دامن می‌زنند و آمارهای مورد مناقشه و به شدت مغشوش ارائه می‌کنند و دولت آینده را به گروگان اقدامات و تصمیمات ناسنجیده در می‌آورد و مردم را دستخوش اضطراب و نگرانی بیشتر درباره آینده می‌کند. گویی برای این افراد فقط و فقط تبرئه خود به هر قیمتی که باشد، مهم است.

این استاد دانشگاه اضافه کرده یکی از مسائل بنیادی که همه وجود حیات جمعی ایرانیان را به صورت مستقیم و غیرمستقیم و آشکار و پنهان تحت‌تاثیر خود قرار می‌دهد، بحران بهره‌وری در اقتصاد ملی است. شکل خام و ابتدایی این مساله در قالب این سوال ملی در ذهن همه ایرانیان کم‌و‌بیش جای دارد که با دسترسی به دلارهای نفتی چند‌صد‌میلیارد دلاری طی سال‌های اخیر چرا کشور با این همه مشکلات کوچک و بزرگ روبه‌رو است؟

نویسنده با اشاره به این که درآمد کشور چند برابر شد اما اهداف برنامه چهارم توسعه به دست نیامد نوشته بی‌انضباطی‌های مالی دولت و اتلاف‌ها و اسراف‌های بی‌سابقه‌ای که صورت داده است، می‌تواند یک فهرست بلند و بالایی را رقم زند. آن چیزی که مساله را از همه جدی‌تر و حیاتی‌تر می‌سازد، آن است که با وجود عادت این دولت به عدم انتشار یا انتشار گزارش‌ها و آمارهای دیرهنگام زبانزد خاص و عام است.

کارتون روز

کارتون فیروزه مظفری، شرق