بررسی روزنامه های صبح تهران؛ یکشنبه سیزده مرداد

روزنامه های امروز در اولین روز ریاست جمهوری حسن روحانی با عکس های بزرگ از مراسم تنفیذ حکم وی سخنان رهبر جمهوری اسلامی و رییس جمهور جدید را منعکس کرده اند. ادامه شکایت ها از وضعیت اقتصادی کشور و دولتی که محمود احمدی نژاد تحویل می دهد، بیشترین موضوعی است که روزنامه ها بدان پرداخته اند. در این حال چند روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران و سازمان های دولتی نیز از وی تجلیل کرده اند.

روزنامه خورشید به مدیریت سعید مرتضوی با عنوان "صد شکر که این آمد و صد حیف که او رفت" به تجلیل از رییس جمهوری پرداخته که به نوشته روزنامه ها تنها رییس دولتی است که می رود و برخی شادمان هستند.

Image caption اولین عکس روحانی در اتاق ریاست جمهوری، صفحه اول اعتماد

لبخند ها نشان از تحول دارد

محمدعلی ابطحی در اعتماد نوشته: آقای احمدی‌ نژاد رفت. این طبیعی‌ترین کاری بود که در سیر زندگی سیاسی و قانونی باید انجام می‌شد. پایان هشت سال ریاست‌ جمهوری بود. اما دیروز و امروز حال و روحیه متفاوت‌تری بر مردم ایران حاکم است. حس ورق خوردن تاریخ در بدنه جامعه جریان دارد. گویا آحاد جامعه دست به دست هم داده‌اند تا این ورق سنگین را در تاریخ با کمک یکدیگر جابه‌جا کنند.

به نوشته احتیاط آمیز معاون پیشین رییس جمهور: این هشت سال را هر کسی می‌تواند به نوعی برای خودش تعبیر کند. موافق یا مخالف. اما هیچ‌کس نمی‌تواند دیروز را یک روز عادی بداند. چهره‌های مردم، لبخندهایشان، نشاط و شادابی‌شان همه نشان از یک تحول می‌داد. مردم خود را شریک در این ورق زدن تاریخ می‌دانستند. کمتر کسی بود که شنبه و آغاز هفته و ۱۲ مرداد را یادش نباشد.

مقاله اعتماد بدان جا می رسد که: در گذشته سابقه داشت که روز انتخاب رییس‌جمهوری مثل آقای خاتمی یا همین آقای روحانی مردم جشن گرفتند و شادی کردند و غرور و قدرت خود را نشان دادند و آن را تاریخی کردند. اما روز پایان هیچ رییس‌جمهوری روز تاریخی نشده بود و مردم از رفتن، احساس تحول نمی‌کردند.

بهار در گزارشی نوشته محمود احمدی‌نژاد به دور افتخار زدن و بوسیدن و کنارگذاشتن زمین ریاست‌جمهوری قانع نیست. حالا اگر با برگزاری مراسم تنفیذ و تحویل ساختمان دولت به رییس‌ جمهوری جدید ناچار است پاستور را ترک کند، اگر فشار رسانه‌ای مجبورش کرده است در ظاهر فعلا وانمود کند از ایده تشکیل 'دفتر رییس‌ جمهور سابق' صرف‌نظر کرده است؛ اما برای حفظ عنوانی که هشت‌سال در اختیار داشته 'دفتر رییس‌جمهوری دوره‌های نهم و دهم' را راه انداخته و 'نشان‌واره' و سربرگ جدید سفارش داده است؛ سربرگی که زین پس احمدی‌نژاد نامه‌هایش را بر آن خواهد نگاشت.

به نوشته این گزارش در صدر نامه، به واسطه نشان‌واره تازه طراحی‌ شده، به مخاطب یادآوری خواهد کرد؛ من رییس‌جمهوری دوره‌های نهم و دهم هستم؛ دورانی که گویی با وجود همه روزشماری‌ها و اختتامیه‌ گرفتن‌ها پایانی ندارد.

Image caption تیتر و عکس های صفحه اول روزنامه خورشید

بهار نوشته: روز گذشته درحالی سربرگ تازه و آخرین احکام صادر شده از سوی محمود احمدی‌نژاد رونمایی شد که قانونا او دیگر رییس‌ جمهوری نبود. با این حال برای رییس‌ جمهوری سابق با استفاده از نشان رسمی جمهوری‌ اسلامی ایران نشان‌واره‌ای طراحی شده بود و در ذیل آن اسفندیار رحیم‌ مشایی به عنوان رییس دفتر رییس‌ جمهور نهم و دهم برای مدیر سابق تشریفات ریاست‌جمهوری حکم 'معاونت' صادر کرده است.

محمود حیدری در سرمقاله روزنامه جوان نوشته حالا اما زمان مناسبی است که منصفانه به دوران دولت‌های نهم و دهم نگریسته شود. مدت زمامداری احمدی‌نژاد تمام شده و آینه تمام نمای خدمات این دولت در پیش چشمان همه است. بی‌شک در این دو دولت به اندازه تمامی ۱۶ سال قبل از آن کار انجام شد، سازندگی اتفاق افتاد و در جهت رفع مشکلات مردم تلاش گردید.

به نظر مدیر روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران: سؤالی که این روزها ذهن هر منصف مطلعی را به خود مشغول می‌سازد این است که آیا پاستور دیگر به خود چنین رئیس‌جمهور مردمی، تلاشگر و انقلابی را خواهد دید؟! آیا باز هم جمهور شاهد رئیسی خواهد بود که اموالش را پس از دوره ریاست‌جمهوری به قوه قضائیه اعلام نماید که آن هم تنها اندکی افزایش نسبت به ابتدای دوران مسئولیتش داشته باشد یا اینکه مانند دو رئیس قبلی‌ جمهور حتی از اعلام اموال نیز بر طبق قانون امتناع خواهند نمود؟

و بالاخره سرمقاله جوان بدان جا می رسد که دلمان برای احمدی‌نژاد تنگ می‌شود.

کارنامه‌های احمدی‌نژاد، روحانی و آینده ایران

سعید لیلاز در مقاله ای در آرمان نوشته مجموعه همراهان آقای روحانی اعلام کرده‌اند که یکی از اولین اقدامات آنها بازنگری کلی و عمده در تصمیمات دولت آقای احمدی‌نژاد خواهد بود. بازنگری و تغییر رویه‌ای که همواره با جابه‌جایی دولت‌ها در ایران عجین شده است. این مساله ناشی از ضعف‌های موجود در ساختار سیاسی و تصمیم‌گیری در ایران است که قطعا باید برای رفع آن راهکاری اندیشیده شود.

به نوشته این اقتصاددان نمی‌توان دکتر روحانی و دولت ایشان را در تغییر این تصمیم‌گیری‌ها سرزنش کرد، به دلیل اینکه تصمیمات اخذ شده توسط آقای احمدی نژاد گرفته شد چه به لحاظ نظری و چه به لحاظ عملیاتی آنچنان برخی مواقع از مبانی کارشناسی تهی بود که تبعات واقعی و عملیاتی آن کاملا عیان شده است. یعنی با وجود تزریق صدها میلیارد دلار درآمدهای نفتی، نرخ رشد اقتصادی ایران منفی شده و نرخ بیکاری نیز افزایش پیدا کرده است.

مقاله آرمان بدان جا رسیده که : نگرانی جدی این است که حرکت دولت یازدهم در این مسیر با سایش دولت و نهادهای تحت تسلط اصولگرایان و به دنبال آن سایش نیروهای سیاسی هوادار این دو همراه شود. به نظر من جناح راست باید به سمت همکاری با آقای روحانی و دولت او سوق یابد، چرا که وضعیت کنونی محصول همین مجلس و همین سیاستمداران اصولگرا و مناسباتی است که آنها با دولت‌های نهم و دهم در کشور ایجاد کردند.

میخ دولت اعتماد

مســـعود مرعشی در ستون طنز بهار با اشاره به گفته ای از زهرا اشراقی که "می‌خواهند فرمان را از دست روحانی بگیرند" و این که یک سایت‌ خبری نوشته "دولت روحانی، ارابه چهار اسبه نیست" نوشته حالا که تمثیل و تشبیه و استعاره برای توصیف دولت روحانی سکه رایج کشور شده است، ما هم تصمیم گرفتیم تعدادی صنعت تشبیه و استعاره پیشنهادی برای توصیف دولت ارائه کنیم:

- دولت باسکول نیست که گروه‌های محترم تندرو همه وزنشان را انداخته‌اند روی آن. - دود اگزوز خاور دولت تدبیر و امید، در چشم مستکبران خواهد رفت. - اتوبوس دولت از آن بنز قدیمی‌هاست، اگر کسی بدون بلیت سوار شود، در سربالایی مشکلات به هن و هن می‌افتد. - مجلس نباید با میخ رای اعتماد، چرخ دولت را پنجر کند.

ابعاد تخریب

راشل آرمیان در بهار نوشته با اینکه عمر دولت‌های محمود احمدی‌نژاد دیروز به پایان رسید اما انتقاد از نحوه عملکرد دولت‌های وی هنوز هم ادامه دارد. ابعاد تخریب اقتصادی و پنهان‌کاری آمار چنان گسترده است که روحانی در جمع نمایندگان مجلس وعده داد کارگروه ویژه‌ای کار بررسی آماری دولت‌های محمود احمدی‌نژاد را به دست ‌گیرد و صد روز بعد از آغاز به کار رسمی دولت، آمارهای دقیق را به‌ اطلاع عموم برساند.

Image caption کارتون احمد عربانی، بهار

اما بدون اینکه منتظر انتشار آمار جدیدی باشیم، مراکز آماری این دولت به‌ اندازه‌ کافی آماری ارایه داده‌اند تا شدت تخریب به‌ طور کامل نمایان شود. محمود احمدی‌نژاد زمانی که در نیمه‌دوم سال ۸۴ زمام امور اجرایی کشور را به‌دست گرفت، اکثر شاخص‌های اقتصادی در وضعیت مثبت قرار داشتند. حجم نقدینگی در آن زمان حدود ۷۸/۴ هزار میلیارد تومان بود که بعد از گذشت هفت‌ سال‌ و نیم به ۴۶۴ هزار میلیارد تومان رسیده و حکایت از شش‌ برابر شدن آن دارد.

در نتیجه این میزان افزایش نقدینگی، تورم نیز به بالا جهید و از ۱۰/۴درصد در سال ۸۴ به ۳۰/۵درصد در پایان سال گذشته و اخیرا نیز، یعنی در خرداد سال‌ جاری، به ۳۵/۹ درصد رسیده است. البته تورم نقطه‌ به‌ نقطه در همین ماه به بیش از ۴۰ درصد رسیده که حکایت از شتاب این شاخص دارد. تورم در ایران چنان افسار گسیخته شده که ایران را از این بابت اول منطقه و چهارم جهان کرده است.

نوید نماینده در تهران امروز نوشته بدهی‌های دولت طبق ترازنامه‌های مالی بانک مرکزی باید عدد ثابت و روشنی باشد که بتوان براساس آن وضعیت مالی دولت را بررسی و برآورد کرد. رقمی که دولت دهم به بانک مرکزی بدهکار است از این قواعد مستثناست. چرا که نه تنها عدد ثابت و قطعی برای آن ذکر نمی‌ شود بلکه ارقام متعددی به عنوان بدهی دولت به بانک مرکزی به گوش می‌رسد. ارقام بدهی دولت براساس مراجع اعلام‌ کننده از ۰ تا ۵۰۰ هزار میلیارد تومان در نوسان است و مشخص نیست کدام‌یک از این ارقام به بدهی واقعی دولت به بانک مرکزی نزدیک‌تر است.

نویسنده توضیح داده: چندی پیش اعلام شد که دولت به بانک مرکزی ۵۰۰ هزار میلیارد تومان بدهکار است. پس از رسانه‌ای شدن این خبر بانک مرکزی رقم بدهی ۵۰۰ هزار میلیاردی را ساختگی اعلام‌ کرد و بیانیه‌ای منتشر کرد. در این بیانیه آمده بود: اطلاعات و آماری توسط بعضی از اشخاص در برخی از رسانه‌ها اعلام و منتشر می‌شود که کاملا ساختگی بوده و با واقعیات فرسنگ‌ها فاصله دارد.

به نوشته تهران امروز وزیر اقتصاد هم پس از رسانه‌ای شدن خبری که بانک مرکزی آن را ساختگی خواند، تصمیم به واکنش گرفت و رقم بدهی دولت را ۳۵ هزار میلیارد تومان اعلام‌ کرده بود اما چندی بعد سخن از ۷۴ هزار میلیارد تومان بدهی دولت به میان آمد که چالش بسیاری هم در پی داشت. بنابراین سوال اینجاست که ما چگونه می‌توانیم میزان بدهی بانکی دولت را بفهمیم؟

کارتون روز

Image caption یادگاری، کارتون فیروزه مظفری، اعتماد

مطالب مرتبط