بررسی روزنامه های صبح تهران – دوشنبه ۲۱ مرداد

روزنامه های امروز صبح در تیترها و گزارش های اصلی خود به جلساتی پرداخته اند که از امروز در مجلس برای بررسی وزیران پیشنهادی حسن روحانی تشکیل می شود. در حالی که روزنامه های تندرو همچنان خواستار رد صلاحیت عده ای از وزیران پیشنهادی باتجربه هستند، روزنامه های هوادار دولت تندرو ها را متهم به غوغا سالاری برای پوشاندن شکست خود در انتخابات ریاست جمهوری می کنند.

جلسه امروز مجلس

Image caption تیتر و گزارش اصلی صفحه اول اطلاعات

مهدی قدیمی در گزارشی در اعتماد نوشته گمانه‌زنی‌ها و شایعات ضد و نقیضی که درباره نظر مجلس نسبت به وزرای پیشنهادی رییس‌جمهور در یک هفته گذشته منتشر شده بود، از امروز مورد راستی‌آزمایی قرار خواهد گرفت و در نهایت تا پایان این هفته مشخص خواهد شد که نمایندگان مجلس، با کابینه پیشنهادی رییس‌جمهور منتخب مردم، چه برخوردی خواهند داشت. مجلسی که به گفته کمال الدین پیرموذن، صدای مردم را در روز ۲۴ خرداد شنیده و با توجه به میل مردم به تغییر، نظر مردم را در رای خود مورد توجه قرار خواهد داد.

به نوشته این گزارش، آخرین روز رایزنی‌های وزرای پیشنهادی روحانی و نمایندگان مجلس نهم، درحالی پشت سر گذاشته شد که اقلیت مخالف خوان مجلس تمام توان خود را برای به چالش کشیدن وزرایی که نامطلوب می‌دانست بسیج کرد تا هر آنچه را که در کمیسیون‌های تخصصی مجلس درباره سوابق و برنامه‌های وزرا می‌شنوند، در رسانه‌های نزدیک به خود، پاسخ دهند.

پاسخ‌هایی که به نظر نویسنده این گزارش: نه از جنس کارشناسی است و نه از نوع تخصصی؛ بلکه آمیخته‌یی است از انتقادات اقلیت مجلس نسبت به مشی سیاسی برخی وزرا که نقطه تمرکز آن هم انتخابات سال ۸۸ است.

حسین شریعتمداری همزمان با آغاز بررسی وزیران پیشنهادی در مجلس، برای چندمین بار از آن ها خواسته به کسانی که در حوادث خرداد ۸۸ که در اعتراض به تقلب در انتخابات دوم احمدی نژاد رخ داد، حضوری داشته اند، رای اعتماد ندهند.

مدیر کیهان ضمن تحسین از سلامت و پاکبازی نمایندگان مجلس نوشته است: آن ها محکوم کردن و اعلام برائت از فتنه ۸۸ را یکی از شرایط لازم برای رأی اعتماد به گزینه‌هایی دانسته‌اند که در فتنه یاد شده حضور داشته و فعال بوده‌اند اما این کافی نیست.

Image caption گزارش اصلی صفحه اول کیهان

به نظر نویسنده یادداشت روز کیهان، توبه و عذرخواهی بعد وقوع جرم مسموع نیست. مثلا مجازات کسی که مرتکب سرقت یا قتل و جنایت شده است با توبه کردن، برداشته نمی‌شود. کسی که با سران و عوامل فتنه همصدا و همگام بوده است، چگونه می‌تواند با ابراز ندامت یا محکومیت شفاهی فتنه، شایستگی تصدی یک وزارتخانه را داشته باشد؟

عباس پازوکی در شرق نوشته مخالفت‌های افراطیون با برخی اعضای خوشنام و خوشفکر دولت تدبیر و امید دکتر روحانی، با واکنش‌های متفاوتی از سوی حامیان دولت و ناظران بی‌طرف مواجه شده است. این مخالفت‌های تندوتیز از یک‌سو سبب نگرانی در جبهه حامیان دولت شده و از سوی دیگر مخالفان دولت را به نتیجه‌بخش‌بودن این مخالفت‌ها امیدوار کرده است.

نویسنده می گوید: رسانه‌های رقیب و نویسندگان خاص آنان، مجری سناریوهای عملیات روانی رقیب، علیه دولت دکتر روحانی هستند و از اکنون برنامه‌های عملیات روانی گسترده‌ای را با اهداف استراتژیک طراحی کرده‌اند که در یک بازه زمانی بلندمدت می‌تواند آنها را به نتیجه مطلوبشان برساند. اول ایجاد انگیزه و نمایش قدرت در جبهه خودی، بعد ایجاد تفرقه و کاهش انگیزه در جبهه رقیب و سرانجام اعمال فشار بر تصمیم‌گیرندگان جبهه‌های خودی و نیز رقیب.

مصطفی ایزدی در مقاله ای در آرمان نوشته است که اکنون این نمایندگان در یک آزمون تاریخی در مقابل تصمیم تاریخی ملت ایران که روز ۲۴ خرداد گرفته‌اند. نمایندگان مجلس در این چند روز دو، سه گونه می‌توانند وارد گود شوند و به ملت ایران نشان دهند که کجای فضای سیاسی و خواست مردم معتدل و اصلاح‌طلب ایران اسلامی ایستاده‌اند. آیا با پیشنهادات رئیس دولت یازدهم و آرای ملت، سیاسی برخورد می‌کنند؟ آیا تخصصی و از موضع همراهی با دکتر روحانی و مردم ایران رفتار می‌نمایند؟ آیا اکثریت نمایندگان مجلس غوغاسالاری اقلیت تندروی مدعی اصولگرایی را از کارآمدی خواهند انداخت؟

به نظر نویسنده مقاله آرمان، نمایندگان مجلس، ‌به جز تعداد اندکی که همراه رئیس دولت دهم بودند، از گرفتاری‌های متعدد مردم به‌ویژه در معیشت واقتصاد آگاهی لازم دارند، لذا پیش‌بینی می‌شود این خیل نمایندگان که علاقه‌مند به تغییر در وضع اقتصادی مردم و کشور هستند، و دوست دارند وقتی به میان مردم شهر و روستای خود می‌‌روند، با آنها همرأی و همگام باشند.

بالاتر از جشنواره های کن و برلین

کیوان کثیریان در مقاله ای در بهار نوشته: یکی ازویژگی‌های دولت محمود احمدی‌نژاد و چه‌بسا یکی از استراتژی‌های آن، این بود که رییس دولت و به‌ تبع آن، دولتمردان همواره توقع داشتند؛ همگان ادعاها، آمار و ارقام، نمودارها و گزارش عملکردهایی را که ارائه می‌شد دربست و بی‌چون‌و‌چرا بپذیرند. این روش معمولا هم با بدگویی و تخفیف‌دادن عملکرد پیشینیان همراه می‌شد تا ذکر بعضی پیشرفت‌های تخیلی، باورپذیر جلوه کند.

نویسنده مثال زده: ایران از تمام دنیا آمار بیکاری‌اش کمتر است، در رده پنجم گردشگری دنیاست، یا اگر اعلام می‌شود گوجه‌فرنگی کیلویی ۵۰۰ تومان بیشتر نیست، رشد اقتصادی ایران از تمام کشورهای دنیا بالاتر است یا تورم در کشور یک رقمی است یا ما اولین کشور در جهان‌ایم که فلان‌ایم و بهمان‌ایم و بهترین دولت تاریخ از زمان مادها به این طرف بودیم.

مقاله بهار به این جا رسیده که رییس سازمان سینمایی دولت احمدی نژاد پیرو همین سنت تلاش کرده است، با تخطئه عملکرد مدیران پیش از خود، در این روزهای آخر دولت ادعا کرد: «جشنواره فیلم فجر قبل از من در حد یک هفته‌فیلم بوده، اما در این چند سال به‌‌صورت استاندارد و به‌اندازه جشنواره‌های کن و برلین اعتبار یافته است.»

اگر ایشان چندباری به این جشنواره‌ها تشریف نبرده بودند می‌شد گفت از سرِ ناآگاهی حرف می‌زنند، ولی حالا چه می‌شود گفت؟ واقعا کدام اعتبار؟ با کدام فیلم‌های جهانی؟ کدام میهمانان خارجی؟ کدام مسابقه بین‌المللی؟ کدام مدیریت؟ کدام نظم و سازماندهی؟ کدام برنامه‌ریزی؟ خودتان خنده‌تان نمی‌گیرد؟ به‌قول معروف یا شما معنی جشنواره را نمی‌دانید یا معنی استاندارد را یا معنی کن و برلین را!

نظامیان و اقتصاد

نادر کریمی جونی در سرمقاله جهان صنعت نوشته حضور نظامیان در اقتصاد بدترین نوع اقتصاد دولتی است. لطیفه رایجی در غرب وجود دارد که می‌گوید: « امور جنگ آن‌قدر مبتذل و پیش پا افتاده نیست که به نظامی‌ها سپرده شود». روشن نیست که چرا ادعا می‌شود فقط برخی پروژه‌ها که شرکت‌های داخلی از انجام آن ناتوان بوده‌اند برای اجرا به نظامی‌ها سپرده شده است.

به نظر نویسنده این مقاله: نگاهی به پروژه‌هایی که در شهرهای بزرگ ایران اجرا شده است یا برخی پروژه‌های عمرانی بین‌شهری مانند پروژه‌های ساخت پل، جاده و ... نشان می‌دهد گاهی نیروهای نظامی پروژه‌هایی را اجرا کرده‌اند که اتمام آن از عهده شرکت‌های متوسط ایرانی نیز برمی‌آمده است. سپردن چنین پروژه‌هایی فقط به زیان‌ بخش‌خصوصی و بنگاه‌های خصوصی بوده است.

Image caption طرح نازنین جمشیدی، شرق

سرمقاله جهان صنعت افزوده: ‌از این بدتر شایعاتی است که درباره دلالی پروژه‌ها وجود دارد، اخبار غیرمستند یا البته متواتری درباره نقش دلالی نیروهای نظامی در پذیرش و اجرای پروژه‌ها وجود دارد. در این باره گفته می‌شود که به واسطه نفوذ و قدرت، مقامات نظامی دخیل در امور اقتصادی بسیاری از پروژه‌ها را تحت تملک گرفته و سپس آن را به شرکت‌های خصوصی واگذار کرده‌اند که اگر این شایعه صحت داشته باشد مصداق بارزی برای اثبات نادرستی ادعای برخی مقامات نظامی است.

اکبر کمیجانی به عنوان فردی که سال‌هاست معلم اقتصادست و هم سال‌ها سابقه فعالیت اجرایی داشته در سرمقاله دنیای اقتصاد ترکیب پیشنهادی برای وزرای اقتصادی دولت جدید را ترکیب خوب و مناسبی توصیف کرده که می‌توانند تیم اقتصادی قوی و توانمندی را برای دولت جدید تشکیل داده و امیدهای فراوانی را برای غلبه بر چالش‌های متعدد اقتصادی کشور زنده کنند.

نویسنده برای تضمین موفقیت تیم اقتصادی دولت جدید دو نکته را تاکید کرده اول این که دولت جدید، همان‌طور که در زمان رقابت‌های انتخاباتی هم بر دفاع مدبرانه و حساب‌شده از حقوق ایران در حوزه انرژی هسته‌ای تاکید داشت، لازم است هر چه سریع‌تر دور جدید گفت‌وگوهای دیپلماتیک هسته‌ای را آغاز کند.

دومین نکته به نظر نویسنده سرمقاله دنیای اقتصاد توجه به این واقعیت است که بعد از سال ۱۳۸۴، سیاست‌های اقتصاد کلان کشور به سمت سیاست‌های انبساطی شدید مالی (بودجه‌ای) و پولی گرایش پیدا کرد؛ سیاست‌هایی که در کنار پافشاری بر خرج کردن همه دلارهای نفتی، همه‌ساله مبالغ هنگفتی را هم به واسطه خلق پول جدید از سوی بانک مرکزی به بودجه دولت تزریق می‌کرد. این سیاست‌های مالی و پولی انبساطی افراطی، باعث شد نرخ تورم در ایران به یکی از بالاترین نرخ‌ها در سطح جهان رسیده.

جاده مالرو مدیریت

پوریا عالمی در ستون طنز شرق گفته تازه وزیر دولت مفخم نهم احمدی‌نژاد را نقل کرده که مدیریت بخش کشاورزی در دولت دهم احمدی‌نژاد را «بسیار ضعیف» خواند و گفت: «راه مالرو کشاورزی که در دوره وزارت من به اتوبان بزرگی تبدیل شده بود، در دوران تصدی خلیلیان، یعنی وزیر بعدی، خراب شد و حالا دیگر هیچ جنبده‌ای نمی‌تواند در این مسیر گام بردارد.»

نویسنده بر این نقل افزوده: بعد از این اظهارنظر جمع کثیری از کشاورزان با گردهمایی جلو خانه اسکندری یک‌صدا فریاد زدند: نه. تو خوبی. تعدادی از کشاورزان هم که زمین را فروخته بودند و با پولش بقالی زده بودند، به این حرف وقعی ننهادند و گوش چپشان را خاراندند. کشاورزانی هم که زیر بار قرض‌وقوله کمرشان شکسته بود، زمین‌شان دشت لم‌یزرع شده بود، محصولاتشان روی زمین پوسیده بود و باقی‌ا‌ش را دولت گفته بود می‌خرد، اما عمرا بخرد و همان چهارکیلو محصول هم به خاطر واردات چهارهزارتن محصول دلاوران روی دست کشاورز قصه ما، مانده بود، خلاصه ۹۹درصد کشاورزان بعد از اظهارنظر اسکندری، وزیر دولت نهم، به حالت خاصی با دست پینه‌بسته‌شان به دوربین اشاره کردند.

در ادامه ستون از هر نظر بی خطر شرق آمده: خبرنگار واحد غیرمرکزی خبر پرسید: کشاورزا... کشاورزا... دارید برای مدیریت کشاورزی دست تکان می‌دهید و می‌گویید بای بای و خسته نباشید؟ درسته؟ کشاورزان همان‌طور که اشاره می‌کردند، گفتند: نه گلم. داریم با دست اشاره مستقیم می‌کنیم. این اشاره ظریف و نغز و پرمعنای ما، یعنی موفق باشی.

کارتون روز

Image caption طرح علیرضا پاکدل، اعتماد

مطالب مرتبط