بررسی روزنامه‌های صبح تهران - چهارشنبه ٢٣ مرداد

روزنامه های امروز در گزارش های اصلی خود همچنان از جلسات مجلس برای دادن رای اعتماد به وزیران پیشنهادی حسن روحانی خبر داده اند.

روزنامه های هوادار جناح میانه رو و اصلاح طلبان به شدت از برخورد تندروهای مخالف دولت روحانی با وزیران پیشنهادی وی انتقاد کرده اند و روزنامه های کیهان و جوان همچنان از نمایندگان خواسته اند به وزیران قدیمی رای ندهند.

تذکر به نمایندگان مجلس درباره اثرات ناگوار رای عدم اعتماد آن ها و شکایت از وضعیتی که دولت قدیمی به جا گذاشت از جمله دیگر مطالب این روزنامه هاست.

تصویر این روزها

Image caption تیتر و عکس حجت سپهوند در صفحه اول آرمان

الناز انصاری در صفحه آخر اعتماد نوشته: دو روز است رادیوها روی موج بهارستان تنظیم شده و فریاد پارلمان از همه جا شنیده می‌شود. بار سنگین ترافیک روی شانه رادیوهایی است که فریاد اتهام هاو حاضرجوابی‌ها را پخش می‌کند. گوش‌ها به صدایی که از جنوب شهر تهران می‌آید تیز شده تا هر جمله‌یی به سرعت برق و باد دهان به دهان و شبکه به شبکه بچرخد.

در ادامه این مطلب آمده: دو روز است مردان تازه نفس دولت و مجلس گوش‌ها و صفحه‌ها را پر کرده‌اند و مردم در حلقه‌یی دورتر از میدان منتظرند. نزاع همیشه تماشا دارد. از هر جای نزاع که به میدان برسی برنده‌یی. هر کلامی که بشنوی گوشه‌یی از داستان را دانسته‌یی که خودش غنیمتی است. چه این نزاع دست به یقه شدن دو مردی باشد که در خیابان به هم پیچیده‌اند و تماشا می‌کنی و بعدتر می‌فهمی موضوع جای پارک نایاب است و ربطی به آن همه داستان که به فریاد زده شد ندارد. دو روز است با گوش‌هایمان بازی مردانه مجلس و دولت را می‌بینیم.

مخالفان چه داشتند

صادق زیباکلام در همین روزنامه نوشته: کمتر در سخنان نمایندگان مخالف، تجزیه و تحلیل و بررسی نقاط قوت و ضعف وزرای پیشنهادی به چشم می‌خورد. کمتر نماینده مخالفی آمد پشت تریبون مجلس و ... با صدایی شمرده و مستدل، و بیانی محترمانه اما در عین حال روشن و منطقی دلایل مخالفتش را با کابینه پیشنهادی بیان کرد. کمتر نماینده مخالفی آمد پشت تریبون مجلس و نقاط ضعف مشخص یک یا چند تن از وزرای پیشنهادی را بیان کرد.

به نوشته اعتماد این استاد دانشگاه نوشته کمتر نماینده مخالفی در طی دو روز گذشته آمد پشت تریبون مجلس و به مردم و نمایندگان دیگر نشان داد که به کدام دلیل با این وزیر پیشنهادی یا آن یکی مخالف است. کمتر نماینده مخالفی در طی دو روز گذشته موفق شد با استناد به فی‌‌المثل تحصیلات، سوابق اجرایی و مدیریتی، تجربه، یا حتی افکار و عقاید سیاسی، ‌دینی و اجتماعی این یا آن وزیر پیشنهادی نشان دهد که او فرد مناسبی برای وزارتخانه مربوطه نمی‌تواند باشد و دارای این ضعف‌ها و عیوبات، این کاستی‌ها و ناتوانی‌هاست.

دکتر علی قنبری در مقاله ای در آرمان نوشته در جریان بررسی صلاحیت وزرا برخی از نمایندگان افراطی راه نادرستی را در پیش گرفتند. برخی نیروهای اصولگرا با طرح مباحثی غیر اخلاقی و توهین‌آمیز در مورد افرادی که رای اعتماد وزرا به آن افراد مربوط نبوده فضای مجلس را به سمتی بردند که در شأن مجلس و نمایندگان محترم آن نبود. این افراد خواستند تا بین افرادی در بیرون مجلس با کابینه دکتر روحانی ارتباط برقرار کنند تا از این طریق بتوانند علیه این کابینه پرونده سازی‌ کنند و به نظر می‌رسد وظیفه رئیس مجلس این بود که جلسات را به شکلی هدایت کند که نطق‌های نمایندگان در چهارچوب وظایف نمایندگی آنها و در چهار چوب رای اعتماد باشد.

به نظر این نماینده سابق مجلس اهانت کنندگان در مجموع نه برای مردم و نه برای دیگر نمایندگان مجلس قابل اعتماد نیستند و تاثیر قابل توجهی روی دیگر نمایندگان مجلس نخواهند داشت و به خصوص به خاطر اینکه وارد مباحث غیر اخلاقی شده‌اند انتقاد آنها بر خلاف میلشان به سود رای اعتماد به کابینه خواهد بود.انتخابات سال ۹۲ نشان داد که مشی اعتدال مطلوب مردم است و مردم به کسی رای دادند که از افراط پرهیز کند. هر تندروی و افراط و تفریط در هر کاری در نهایت منجر به عدم توفیق در آن کار خواهد شد و حال که دولت تدبیر و امید که مشی اعتدال را در پیش گرفته است، به جای دوستان سابق افراطیون بر مسند قوه مجریه قرار گرفته است، باعث ناراحتی آنها شده است که حضور خود را در تندروی تعریف کرده‌اند.

مقاله آرمان سرانجام به این جا رسیده که: نیروهای اصولگرا، خوشبختانه یا متاسفانه، در برخورد با دولت روحانی و کابینه معرفی شده دچار درگیری درونی شده است و طیفی از آنان به حمایت از کابینه و طیفی دیگر در نقد آن سخن می‌گویند و انسجام سراسری در مجلس علیه کابینه روحانی وجود ندارد. به نظر می‌رسد این اختلاف در فضایی که برخی از تندروهای مجلس حتی در خود مجلس هم جایگاه ویژه ای ندارند در نهایت به سود دکتر روحانی خواهد شد و کابینه ایشان رای اعتماد خواهد گرفت.

رای اعتماد داده می شود

آذر منصوری در مقاله ای در بهار پیش‌بینی کرده: آن دسته از نمایندگانی که به مشکلات و نابسامانی‌های برجای مانده از دولت‌های نهم و دهم واقفند و می‌دانند که توقف روندهای موجود نه تنها به همکاری مجلس بلکه به برنامه و تیمی متناسب با آن نیاز دارد علی‌القاعده به این کابینه رای خواهند داد و با توجه به ترکیب موافقان و مخالفان به نظر می‌آید فرض کسب رای اعتماد تمامی وزرای معرفی‌شده بسیار محتمل‌ است. - مخالفان کابینه در اولین روز یک‌صدا و با استدلالی مشترک نسبت به بعضی از وزرا موضع‌گیری کردند؛ موضع‌گیری‌ای که در بیشتر موارد با اتهام‌زنی و زدن برچسب فتنه به افراد حاضر و غایب همراه بود تا جایی که زمینه را برای به تشنج کشیدن مجلس نیز فراهم می‌کرد.

Image caption تیتر و عکس روی جلد اعتماد

به نظر این فعال امور زنان: نگاهی به تعداد افرادی که به عنوان مخالف کلیات کابینه ثبت‌نام کرده‌اند نشان می دهد آن ها در اقلیت قرار دارند . این عده در چهار سال گذشته از همه امکانات موجود برای غلبه این گفتمان استفاده کردند اما مردم در انتخابات با رای خود به روحانی به این گفتمان نه گفتند و نمایندگان نیز با توجه به حوادث قم و نقش افراطیون بیشترین اشراف را نسبت به این گفتمان و پیامدهای آن پیدا کرده‌اند.

نویسنده مقاله بهار به یاد نمایندگان مجلس آورده که در چهار سال گذشته مجلس با بیشترین بی‌حرمتی به‌ویژه پس از شکل‌گیری مجلس نهم که بیشتر نمایندگان آن از فهرست مورد حمایت دولت مستقر نبودند همراه شد و اتفاقاتی در آن رخ داد که در مخیله کمتر کسی خطور می‌کرد و آنچه بی‌نیاز به اثبات است این‌که تنزل ‌شأن نمایندگی و البته جایگاه رییس‌جمهوری در هشت سال گذشته به بی‌سابقه‌ترین حد ممکن رسیده است. حال رییس دولتی آمده که قصد دارد این جایگاه را در موقعیت حقیقی خود احیا کند و انتظار و پیش‌بینی محتمل نیز اقبال اکثریت نمایندگان به این دولت و کابینه معرفی شده است که خود نشانی گویا از این واقع‌بینی است.

اگر رای اعتماد ندهند

محسن رنانی در سرمقاله شرق نوشته اقتصاد ایران سال‌هاست دچار «کهولت سیستمی» شده است. یعنی انرژی‌اش تمام شده و نای ایستادن بر پای خود را ندارد و اگر اکنون همچنان ایستاده است به غیرت و همت زنان و مردان نجیبی است که صورت خود را با سیلی سرخ نگه داشته‌اند. در سال۹۱ به‌تدریج شواهدی آشکار شد که اقتصاد ایران وارد مرحله «تکینگی» (بخوانید: تکینه‌گی) شده است. یعنی در بسیاری از حوزه‌ها به وضعیتی رسیده است که نه امکان بازگشت به شرایط گذشته را دارد و نه امکان پیش‌بینی آینده را. حالت تعلیق کامل. چنین شرایطی بسان «چاله»ای می‌ماند که اقتصاد در آن فروغلتیده و هرچه زور می‌زند و تلاش می‌کند و وام می‌گیرد و سرمایه می‌گذارد به نتیجه نمی‌رسد و اشتغال و رفاهی در آن تولید نمی‌شود.

به نظر این اقتصاددان: در سال‌های اخیر اقتصاد ما در زمین سیاست زمینگیر شده است. تنش‌های سیاسی خارجی همه افق‌های برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری را کدر کرده است. بنابراین در شرایط کنونی برای اقتصاد ما راه‌حل اقتصادی وجود ندارد. همه راه‌حل‌های اقتصادی از سیاست آغاز می‌شود. هرگونه تنش جدید در فضای سیاسی ما مستقیما وارد اقتصاد می‌شود و آن را آشوبناک می‌کند.

مقاله شرق به این جا رسیده: نحوه برگزاری مراسم تنفیذ و تحلیف حاکی از هوشیاری مقامات کشور نسبت به حساس بودن مساله بود. حتی نیامدن برخی از چهره‌های مدنی نیز نشان از هوشیاری آنان و تلاش همه برای مراقبت از فضای امید و نشاط و حرکت به سوی ثبات و اعتماد بیشتر بود. اگر رای‌اعتماد مجلس منجر به رای نیاوردن چند نفر از وزرا شود، این پیام به جامعه منتقل می‌شود که دولت با مشکلات جدی‌ای روبه‌رو خواهد بود و بنابراین مردم با اصلاح برآورد خود از آینده اقتصاد و کشور، رفتار تازه‌ای در پیش خواهند گرفت. غول مشکلات را از شیشه آزاد نکنیم.

Image caption کارتون احسان گنجی، مردم سالاری

ابتکار زیر کارتون احسان گنجی نوشته: سخنان جنجالی حجت الاسلام بزرگواری نماینده مردم کهگیلویه، بهمئی و چرام در اولین روز جلسه رای اعتماد طی دو روز گذشته بازتاب و واکنش‌های زیادی هم در صحن مجلس و هم در سطح جامعه داشت. این نماینده مجلس در سخنان تند خود در مخالفت با کابینه بیش از هرچیز چماق خود را برای وزرا و دولت جدید به رخ کشید؛ او اما این چماق را نه به شخص خود که به همه قوم لر منتسب کرد. سخنان بزرگواری که حاوی تعریضی ناروا به یکی از اقوام بزرگ کشور بود، بسیاری را رنجاند و همگان را متعجب کرد.

چرا کسی کاری نمی کند؟

محمدحسین جعفریان در تهران امروز نوشته: من چهار سال است ماشین دارم. در این چهار سال ۹ مرتبه زاپاس آن را دزدیده‌اند. یک بار کیت کامپیوتر موتور آن را، دو بار لوازم یدکی، جک و ... و یک بار هم تمام ارزاق عیدی سال نو را از صندوق عقب سرقت کرده‌اند. چهار بار این دزدی‌ها در خیابان‌های مرکز شهر (حوالی میدان انقلاب) و ۹ بار نیز در اتوبان نواب رخ داده است. دست ما به هیچ دزدی نرسیده، لذا این دفعات آخر، بیهوده وقت دوستان نیروی انتظامی و مسئولان خدوم آن را نگرفته و یکراست رفته‌‌ام یک زاپاس نو خریده و جایگزین کرده‌ام!

نویسنده اضافه کرده هر از گاهی می‌شنویم نیروهای زحمتکش پلیس، عده‌ای از اشرار را با خالکوبی‌های محیرالعقول در غل و زنجیر کرده و جلوی دوربین‌های رسانه‌ها به نمایش می‌گذارند. اما همان‌طور که بی‌شک شما نیز در اطراف خود با آن مواجه شده‌اید، دله‌دزدی‌ها امان مردم را بریده است. از زورگیری‌های جور واجور بگیرید تا سرقت‌های سریالی اینچنینی که ذکرش رفت. من کارشناس امنیت شهری نیستم اما آن را می‌فهمم که یک‌جای کار ایراد دارد.

مقاله تهران امروز با اشاره به این که شاید پلیس نیروی کافی برای گشت‌های شبانه در خیابان‌ها ندارد. شاید دارد اما بودجه کافی ندارد. شاید هر دو را دارد اما به تجهیزات امنیتی روز مجهز نیست. شاید ایراد از قانون است و محکومیت‌های کوتاه‌مدت این سارقان، آنان را در بندهای عمومی به افرادی حرفه‌ای‌تر بدل کرده و سپس در جامعه رها می‌کند نوشته . هر چه هست من به‌عنوان یک جانباز با پای معلول و تنی رنجور دستم از زمین و آسمان کوتاه است. چرا کسی کاری نمی‌کند؟

راست راستی خبرهایی است

پوریا عالمی در ستون طنز شرق نوشته: شهرداری تهران با بهره‌گیری از تعطیلات عید فطر، بیش از صد درخت در منطقه اوین‌درکه تهران را به بهانه ساخت پیاده‌رو قطع کرده. ما اول فکر کردیم جوک است که می‌گویند قرار است پل صدر را خراب کنند، باهاش تونل توحید را ببندند. الان می‌بینیم نه راست‌راستی خبرهایی است. همین چندروز پیش بود که دوباره چنارهای خیابان ولیعصر قطع و قلع‌و‌قمع شد. الان از درخت شروع کردند، اگر فردا دیدید با برج میلاد تونل رسالت را مسدود کردند و با پل صدر تونل توحید را، بعد هم آب بستند به تونل مترو، که رقابت کند با غار علی‌صدر و به‌جای بلیت مترو دارند بلیت میراث فرهنگی و آثار باستانی می‌فروشند و شما مجبورید با لباس شنا وارد مترو شوید، شوکه نشوید. اینها برای ما جوک است ولی شاید توی دستور کار شهرداری قرار داشته باشد.

نویسنده اضافه کرده: بعد هم ما ایرانی‌ها معلوم نیست چرا از هر کسی یک توقع دیگر داریم. مثلا از خاتمی توقع داشتیم رکورد رضازاده را بزند. از رضازاده توقع داریم سفیر فرهنگی باشد. از کیمیایی توقع داریم فیلم غیر کیمیایی بسازد. از فراستی توقع داریم از صرافتش بیفتد. از تیم‌ملی فوتبال توقع داریم همه‌ش برود جام‌جهانی در حالی که تیم‌ملی است و فقط باید بازی‌های ملی و کشوری کند.

به نوشته طنزنویس شرق: از وزارت راه توقع داریم راه بسازد در حالی که دارد جاده صاف می‌کند که جنگل تبدیل به دشت شود تا آب خزر را منتقل کنیم بهش. از شهرداری هم توقع داریم به شهر برسد در حالی که شهر + دار یعنی شهر را از دار و درخت پاک کند بعد از دار و درخت، درخت را هم حذف کند که فقط دار بماند و با دار چی کار می‌کنند؟

Image caption طرح اردشیر رستمی از شرق

مطالب مرتبط