بررسی روزنامه های صبح تهران؛ شنبه ۲۶ مرداد

تیتر و کارتون صفحه اول شرق
Image caption تیتر و کارتون صفحه اول شرق

روزنامه های اول هفته عنوان های اصلی و مقالات متعدد خود را به نتیجه رای نمایندگان مجلس به وزیران پیشنهادی حسن روحانی و پیام این رای گیری اختصاص داده و ضمن ارایه تحلیل های مختلف از این که وزارت خانه های فرهنگ و امور جوانان بدون وزیر مانده اند انتقاد کرده و آن را نشانه بی توجهی مجلسیان به همه امور به جز اقتصاد و تحریم های خارجی دانسته اند.

داوود محمدی هم در سرمقاله شرق نوشته: میانگین آرای «موافق» نمایندگان به‌گزینه‌های روحانی، عدد ۲۰۶ رای «موافق» را نشان می‌دهد. این عدد به معنای آن است که دولت روحانی در‌رده‌بندی ۱۱ دولت جمهوری اسلامی، از نظر جلب حمایت قوه مقننه، توانسته، پس از دولت اول خاتمی ـ با میانگین ۲۰۷ رای برای هر وزیر- در رتبه دوم قرار گیرد. تایید صلاحیت سکانداران دیپلماسی کابینه ـ وزارت خارجه و نفت ـ دستاورد بزرگی برای دولت بود. به ویژه آنکه برخی رسانه‌ها و تعدادی نماینده تندرو در روزهای گذشته، با تبلیغات پرفشار و پردامنه، ظریف و زنگنه را با انواع اتهامات نواختند و کارسپاری به آنان را مترادف با «وادادگی» در مقابل فشارهای خارجی‌دانستند.

به تاکید سردبیر شرق: تایید تمام وزرای اقتصادی و آرای نسبتا بالای نمایندگان به آنان نیز حاوی این پیام بود که قوه مقننه هم به ناکارآمدی سیاست‌های اقتصادی پیشین و وخامت اوضاع این حوزه پی برده و «تغییر» ریل تصمیم‌گیری‌های اقتصادی را ضروری می‌داند. اینکه وزیر پیشنهادی اقتصاد که منسوب به اصولگرایان نیست با کسب ۲۷۴ رای «موافق»، رکورد بالاترین رای مثبت نمایندگان به وزیر پیشنهادی در تاریخ جمهوری اسلامی را برای دولت «تدبیر و امید» رقم زد، رخدادی بااهمیت است.

محمد حسین روانبخش در ستون طنزمردم سالاری نوشته: چهار روز بحث و بررسی کابینه پیشنهادی و تماشای آن از شبکه خبر‌، جالب‌ترین اتفاق هفته گذشته بود‌. در روز اول اعلام شد که ۱۴۸ نفر برای صحبت به عنوان موافق کل کابینه ثبت نام کرده بودند. معنی تحت‌اللفظی این گزاره این است که ۱۴۸ نفر به همه اعضای کابینه پیشنهادی رای می‌دهند اما در ایران همه جور اتفاقی می‌افتد مگر اینکه اتفاقی نیفتد! از بین این ۱۴۸ نفر‌، یکی شان بعد از دفاع از کل کابینه‌، به عنوان مخالف یکی از وزیران نطق کرد و ۴۲ نفر دیگر نیز در پس پرده حداقل به یک وزیر رای ندادند.

نویسنده اضافه کرده: در زمان بررسی صلاحیت‌ها از میان ۱۸ وزیر پیشنهادی یک تن از ابتدا مخالفی نداشت (حسین دهقان- وزارت دفاع) و مخالفان ثبت‌ نام کننده با وزارت دیگری (رحمانی فضلی- کشور) نیز انصراف دادند تا او هم بدون مخالف تلقی شود اما این ظاهر کار بود‌؛ بعد از شمارش رای مخفی نمایندگان مشاهده شد که دهقان ۱۰ رای مخالف و رحمانی فضلی ۱۹ رای مخالف داشته است! در عوض علی طیب نیا که دو نماینده در مخالفت با او سخن گفتند کمتر از دهقان و رحمانی فضلی رای مخالف در صندوق داشت.

طنز مردم سالاری در نهایت به این جا رسیده که: کلا در آرای مربوط به همه وزیران رای ممتنع وجود داشت و اتفاقا اگر چنین نبود جای تعجب داشت‌. وقتی موافقان و مخالفان و وزیران پیشنهادی و حتی رئیس‌جمهور صحبت می‌کردند‌، بودند نمایندگانی که به کارهای دیگری مشغول بودند و ...چندان کاری به سخنان رد و بدل شده نداشتند‌؛ دم بعضی از آنها گرم که لااقل حالا که سخنان مخالف و موافق را گوش ندادند رایشان را هم در همان راستا به صندوق‌ها انداختند!

تسلیم اعتدال شویم با برای خاکسپاری برویم

غلامحسین كرباسچی در اعتماد نوشته: سرانجام مرحله دیگری از استقرار دولت آقای روحانی تحقق یافت و این‌بار هم با به جا گذاشتن صحنه‌هایی كم‌نظیر و ماندگار از كابینه دولتی كه بخش عمده وزرای پیشنهادی‌اش از مجلس شورای اسلامی رای اعتماد گرفت. تا آنجا كه به یاد دارم حضور ۲۸۴ نماینده در جلسه رای‌گیری وزرای كابینه و رای آوری بالای ۲۷۰ رای مثبت برای تعدادی از وزرا در تاریخ مجلس ایران رویداد سیاسی بی‌سابقه‌یی است، نكته‌یی كه حتی از چشم رییس مجلس اصولگرا هم دور نماند و او هم اعتراف كرد كه حمایت مجلس از شماری از وزرا و برخی آرا عجیب است.

شهردار سابق تهران اظهار عقیده کرده که: چهار روز بحث و بررسی مجلس درباره وزرای آقای روحانی بار دیگر برای مردم و نظام آثار مثبت فوق‌العاده‌یی داشت چه در راستایِ«تحكیم مردمسالاری» و چه از نظر «نمایان شدن آثار و پیامدهای برخی تفكرهای خاص افراطی» كه در این مدت بیش از هر زمان دیگری در فضای اظهارنظر مجلس شنیده و دیده و از طریق صدا و سیما در افكار عمومی منتشر شد. حساسیت مردم درباره رایی كه به نام آقای روحانی به صندوق ریختند و احساس ویژه‌یی كه نسبت به حركت مخالفانِ انتخاب شدن ایشان در ریاست‌جمهوری داشتند بر شدتِ پیگیری و دنبال كردن حرف‌های مخالف و موافق نیز افزوده بود.

مقاله اعتماد خطاب به مخالفینی که حتی با گرایش‌های افراطی دارند نوشته: خواسته مردم در ابعاد اجرایی و اقتصادی و نیز سیاست خارجی حركت در مسیر عقلانیت و كارآمدی است و رای مثبت نمایندگان به وزرای پیشنهادی و رویكرد و رفتار مجلس در برابر دولت نشان‌دهنده پذیرش وتمكین به خواست عمومی جامعه است.

Image caption تیتر و عکس صفحه اول قانون

حسین شریعتمداری در یادداشت روزکیهان در تحلیل نتیجه رسیدگی به وزیران پیشنهادی حسن روحانی بدون اشاره به آخرین مقاله خود که نوشته بود حتی اگر وزیران از حوادث خرداد ۸۸ عذرخواهی و توبه کنند هم پذیرفته نخواهد شد و نباید آنان را به کابینه رای داد نوشته وزیران چون حضور و حمایت خود در فتنه ۸۸ را انکار کردند رای آوردند.

به نظر مدیر کیهان که در هفته های گذشته اصرار داشت که نمایندگان مجلس به وزیران دولت های هاشمی و خاتمی رای به حضور در دولت آینده ندهند اظهار نظرهای وزیران پیشنهادی نشان داد جنازه فتنه خاکسپاری شده است.

نوشته مدیر روزنامه تندرو صبح در حالی است که رسانه های جهانی بعد از حملات چند نماینده تندرو به وزیران پیشنهادی اصلاح طلب و طرح هر روزه حوادث خرداد ۸۸ در جلسات رای اعتماد اظهار نظر کردند که این همه تاکید نشانه آن است که جنبش سبز هنوز زنده است و افراطیون راست را می ترساند.

چالش دولت اعتدال با افراطیون راست

سلمان صفوی در مقاله ای در بهار نوشته هفته دوم ریاست‌جمهوری روحانی با مشخص شدن سرنوشت کابینه پیشنهادی وی در مجلس شورای اسلامی سپری شد. ترکیب کابینه رییس‌جمهوری بیانگر این نکته است که او تحت‌تاثیر فشارهای مختلف، کابینه‌ای با بینش معادلاتی معرفی کرده است. با وجود عدم حضور بسیاری از چهره‌های اصلی اصلاح‌طلبان در این کابینه نظیر عارف و حتی عدم دعوت از سیدمحمد خاتمی برای مراسم تنفیذ و تحلیف، اصلاح‌طلبان از دولت روحانی حمایت کردند. اما این کابینه در داخل و خارج از ایران با نقد دو گرایش متعارض مواجه شد.

به نوشته این محقق: در ایران حسین شریعتمداری، گروه پایداری و طیف‌هایی از این قشر بیشتر به ظریف، زنگنه، میلی‌منفرد و نجفی تهاجم شدید کردند. روزنامه رسالت علیه نجفی نوشت: دیدگاه‌های نجفی در عرصه تعلیم و تربیت با دیدگاه‌ نظام در تضاد است. سایت تسنیم نیز علیه میلی‌منفرد نوشت: وی از نظر تفکر و رفتار جزو اصلاح‌طلبان رادیکال محسوب می‌شود و تفکرات و طرز فکر او در راستای چپ قدیم و اصلاح‌طلبان تندرو جدید است. او پشت پرده بعضی از اعتراضات سال ۸۸ دانشگاه امیرکبیر حضور داشته است. گروه‌های طرفدار حقوق زنان نیز از عدم حضور بانوان در کابینه و گروه‌های طرفدار حقوق‌بشر از پورمحمدی و رحمانی‌فضلی به دلیل سوابق عملکردشان به ترتیب در وزارت اطلاعات و صداوسیما، علیه اصلاحات و حقوق اساسی شهروندان انتقاد کردند.

بازهم سرهای بی‌كلاه فرهنگ و جوانان

شهاب‌الدین طباطبایی در مقاله ای درشرق نوشته: از فردا وزرای جدید، تكانی به وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های زیرمجموعه‌شان می‌دهند. حوزه‌های مختلف اجرایی و سیاسی از سیاست خارجی گرفته تا فرهنگ و راه و مسكن و كار و كشاورزی و نفت و... با برنامه‌ها و سیاست‌های دولت تدبیر و امید آشنا و همراه و هماهنگ می‌شوند، نگاه دانشجویان و دانش‌آموزان و خانواده‌هایشان اما به وزارتخانه‌هایی است كه بی‌صاحب مانده‌اند، آن‌هم یك‌ماه مانده به آغاز سال‌تحصیلی.

Image caption تیتر و عکس صفحه اول ابتکار

نویسنده تاکید کرده: امروز كه این نوشته را می‌خوانید رده سنی هفت تا ۳۰ سال شامل دانش‌آموزان مقاطع ابتدایی تا دبیرستان، دانشجویان و همچنین جوانان به هردلیلی از داشتن وزیر در دولت جدید محروم مانده‌اند. حدود یك‌ماه دیگر مدارس و دانشگاه‌ها شروع به كار می‌كنند، دو وزارتخانه‌ای كه متولی برنامه‌ریزی و اجرای مناسب برنامه‌ها و وعده‌های رییس‌جمهور در حوزه آموزش و توجه به نوجوانان و جوانان كشور هستند بی‌صاحب مانده‌اند.

در ادامه مقاله شرق آمده: تقریبا مطمئن شده‌ام آنقدر كه برای اداره سرمایه‌های مادی كشور ارزش و اعتبار و اهمیت قایل می‌شوند كسی برای سرمایه‌های معنوی، اصلی و آینده كشور چندان اهمیتی قایل نیست.

علیرضا خانی در سرمقاله روزنامه اطلاعات نوشته: از سه وزارتخانه‌ای که بی‌وزیر ماندند، هر سه به امور جوانان و نوجوانان مربوط‌اند . این تصمیم از دو نظر قابل برر سی است اول این که از نظر نمایندگان مجلس، این حوزه به قدری حیاتی و حساس است که ذره‌ای در بررسی صلاحیت وزیرانش نمی‌شود مماشات کرد، تفسیر دوم این که مسأله مهم برای مردم، نان و آب است. پس وزیران اقتصادی را سریع‌تر به وزارتخانه بفرستیم تا مشکل نان و آب بر زمین نماند. آموزش موضوعی فرعی است که اگرچه در شعار و سخنرانی مرتباً باید از «اهمیت فوق‌العاده» آن داد سخن برانیم، اما در عمل چندان هم مهم نیست.

سردبیر اطلاعات به طعنه نوشته : بالاخره معلمی سرکلاس درس می‌دهد و دانشگاهی هم مدرکی می‌دهد و بود و نبود وزیر، خیلی هم لازم نیست! وانگهی، نبودن آب و نان ممکن است اعتراضی برانگیزد اما رها بودن آموزش، خیلی هم اعتراض ندارد! اگر وزیری بیاید که تفکرش عیناً مثل ما نباشد، ممکن است بچه‌های مردم گمراه شوند، پس همان بهتر که نیاید!

در ادامه این مقاله آمده: مردم در تلویزیون به‌طور زنده دیدند که کسی نیامد بگوید آقای وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش بگو که برای آموزش و پرورش چه می‌خواهی بکنی تا این وضع نجات یابد. چه برنامه‌ای داری که بچه‌های مردم، همچنان و پس از سی و چند سال که از انقلاب گذشته است از سیستم آموزش بیرون نمانند و در سن مدرسه، به کودک کار و خیابان تبدیل نشوند و هزار و یک مسأله و ناهنجاری برایشان خلق نشود و گرفتار باندهای مافیایی خلافکار نیفتند و سر از زندان در نیاورند، یا اگر شانس آوردند و به این راهها نیفتادند مجبور نباشی، در سن چهل ـ پنجاه سالگی به نهضت سوادآموزی بفرستی‌شان.

نشانه‌شناسی رای به وزیران اقتصادی

جواد سیدپور در سرمقاله تهران امروز نوشته: رای بالای مجلس به تیم اقتصادی كابینه حسن روحانی به‌ویژه وزیراقتصاد این پیام را به همگان از جمله دولت می‌دهد كه از نظر نمایندگان ملت «اقتصاد» مسئله اول كشور است و طبیعتا دولت هم می‌بایستی پیام این رای را در نظر گرفته و به دور از هرگونه حاشیه‌سازی یا ورود خواسته و ناخواسته به حاشیه‌ها، به اقتصاد بپردازد. وزیراقتصاد كه توانسته است ركورد دار رای اعتماد نمایندگان مجلس به یك وزیر در طول حیات نظام جمهوری اسلامی ایران باشد، محور برنامه خود را بر مهار تورم و حفظ ارزش پول ملی و دادن رونق به اقتصاد كشور قرار داده است.

به نوشته این مقاله ضمن اینكه وزیر اقتصاد به‌عنوان متخصص در امر تورم هم شناخته می‌شود و اصولا انتخاب او برای پست حساس وزارت اقتصاد به‌خاطر تاكید ویژه او بر مهار تورم بود. نمایندگان هم بر اساس همین شاخصه‌ها با رای بالای خود به وزیر اقتصاد حمایت خود را از او و برنامه‌هایش اعلام كردند تا او برای انجام وعده‌هایش با قدرت تمام بتواند به كار بپردازد و موانع را برطرف سازد. تورم ایران اكنون جایگاه سوم را در جدول جهانی تورم دارد و چنین مقامی نه تنها شایسته نام بلند ایران نیست كه اصولا تورم در ایران نباید تا این حد بالا باشد كه جایگاه سوم جهانی را كسب كنیم. در واقع می‌توان رای اعتماد بالای مجلس به وزیر اقتصاد را یك نماد و نشانه ارزیابی كرد؛ نمادی كه سمت و سوی خواسته‌های ملت و نمایندگان ملت را از دولت حسن روحانی نشان می‌دهد.

تهران امروز در نهایت نوشته شاید اگر مقداری كنكاش كنیم رمز و راز رای بالای مجلس به وزرای اقتصادی را بیشتر و بهتر دریابیم. امسال سالی است كه از سوی رهبر معظم انقلاب به نام حماسه سیاسی و اقتصادی نامگذاری شده است. ملت ایران با شركت در انتخابات 24 خرداد بخش اول را كه همان حماسه سیاسی است.

خنثی شدن تندروییا جان گرفتنش

محمدرضا تابش در مقاله ای در آرمان نوشته: اصولگرایان تندرو اگرچه در دو روز گذشته کمتر به موضوع مورد علاقه خود یعنی متهم کردن رقبای سیاسی به براندازی نظام پرداخته‌اند اما به شکلی کاملا ملموس همچنان این ایده سیاسی را در دل‌های خود نگه داشته‌اند. به عبارتی تعدیل جو عمومی مجلس تقریبا ربطی به تغییر مواضع این طیف و اقناع آنها در جریان مذاکرات غیررسمی در راهروهای پارلمان ندارد. اما چه می‌شود که گفتار محوری طیف‌های تندرو اثربخشی و نمود بیرونی خود را تا این حد از دست می‌دهد؟

به نظر این نماینده اصلاح طلب مجلس یافتن جواب این سوال و البته پیگیری دقیق نتایج حاصل از فرادستی چنین گفتاری می‌تواند بسیاری از ضعف‌ها و آسیب‌های مناسبات سیاسی ایران که تاثیر خود را به طور مستقیم بر اوضاع اقتصادی تحمیل می‌کند، آشکار سازد. کاهش وسعت و شدت صدای نیروهای تندرو متاثر از کاهش تاثیر گفتار آنها طی ۳ روز گذشته در میان طیف‌های سیاسی تشکیل‌دهنده مجلس بوده است. به شکلی مشخص در همین مدت کوتاه سه روزه نیروهای خاکستری مجلس که موضعی قطعی درخصوص گفتمان اصولگرایان تندرو نداشتند و در فضای میانه متهمان این گفتمان و متهم‌کنندگان قرار گرفته بودند به تصمیم و شناختی دست پیدا کردند که حداقل در کوتاه‌مدت و تا پایان بررسی وزرای پیشنهادی کابینه صف‌‌بندی‌های داخلی مجلس را تغییر داده است.

مقاله آرمان در نهایت به این جا رسیده: این تغییر مستقیما به سود نیروهای تحول‌خواه و کسانی است که پیگیری سیاست دموکراتیک را در صدر استراتژی‌های خود و شانه به شانه مباحث مربوط به بهبود و توسعه اقتصادی پیش می‌برند. تغییری که البته تحت تاثیر انتشار شفاف مذاکرات مجلس و اطلاع عمومی و سریع جامعه از این مباحث رخ داده است. اما نکته مهم این است که برای فرونشاندن پایدار گفتمان‌های حذفی و تقابلی نیاز جدی به حفظ فضای کنونی وجود دارد و حفظ این فضا برای ادامه حیات سیاسی نیروی اصلاح‌طلب یک ضرورت قطعی به نظر می‌رسد.

محمدعلی وکیلی در سرمقاله ابتکار نوشته: آنچه توسط مخالفین از تریبون مجلس پخش شد با رأی 24 خرداد مردم،در تعارض صریح بود. محتوای مباحث مطرح شده متناسب با فضای تنگ و تاریک قبل از این ایام بود. این در حالی است که مردم با رأی خود در 24 خرداد خواسته اند از این قالب‌ها گذر کنند و امید به شرایط جدید بسته اند. رأی مردم به روحانی در حقیقت بله به امید و نه به بی اخلاقی‌ها و فرهنگ اتهام و بر چسب زنی بود. آنچه توسط تعدادی از نمایندگان طرح گردید نشان داد که جریان افراطی در حال باز تعریف خود می‌باشد. تهدید دولت به چماق (توسط آقای بزرگواری )یا تهدید به آوردن مردم به خیابان توسط آقایان رسایی و کریمی قدوسی شاهد این مدعاست.

نویسنده تاکید کرده: پنجم مجموع نطق‌ها و رأی اعتماد نشان داد که گویا فضای ذهنی برخی نمایندگان با واقعیت‌های جامعه کنونی فاصله پر ناشدنی دارد. مطالبات مردم در نتیجه سوء عملکرد‌ها و بی اخلاقی‌های مرسوم و تندروی‌های نهادینه شده به نقطه جوش رسیده بود. موج یأس دامن همگان را گرفته بود، در چنین شرایطی، انتخاب دکتر روحانی موجی از امید را در همگان به ارمغان آورده است. شرایط اقتصادی،اجتماعی و خارجی بر جای مانده از گذشته را هم که همگان نیک می‌دانند پس ناکام گذاشتن این دولت و سنگ اندازی در مسیر خدمت آن، هُل دادن مردم به چاه و یل نا امیدی و عمیق تر کردن شکاف‌های ایجاد شده می‌باشد.


سرمقاله ابتکار در نهایت نوشته: معلوم نیست پروسه کاسبی فتنه تا کی و تا کجا باید ادامه یابد.مشاهده صحنه‌هایی که بزرگان و اندیشمندانی چون دکتر نجفی پشت تریبون با صدای رسا نسبت به هر چه پلشتی و زشتی و کج رویی اعلام برائت می‌نمایند و وفاداری و ارادت خود به نظام و رهبری را فریاد می‌زنند ولی مقبول واقع نمی‌شود، دل آزار و موجب بهت و حیرت است.


دعای خیر

Image caption کارتون جواد تکجو، اعتماد

وزیر تازه کشور از مردم خواسته به جای دادن آگهی تبریک برای وی دعای خیر کنند پوریا عالمی در ستون طنز شرق چند آگهی را محتمل دانسته: عبدالرضا‌جان، گفتی که تبریک نگوییم، دورت بگردم اگر تبریک نگوییم تو از کجا می‌فهمی کی‌ها بادمجان را دور قاب بهتر می‌چینند؟ باشد، حالا که دوست نداری من به تو تبریک نمی‌گویم، ولی این آگهی را دادم که تو را دعای خیر کنم. سرپرست بادمجان‌دورقاب‌چینان مقیم مرکز.

آگهی دوم متعلق به کسی است که خطاب به استاد ارجمند رحمانی‌فضلی، وزیر جدید کشور نوشته: بدین‌وسیله انتخاب شایسته شما را به‌عنوان وزیر کشور دعای خیر عرض می‌نمایم. و دیگری که شمارشگر مرکزی امضا کرده نوشته :

نمی‌خواستم تبریک عرض کنم، می‌خواستم بپرسم جریان و سازوکار شمارش آرا از این به‌بعد چطوری است و جریان چیست که حالا که دارم این را می‌پرسم بهتر است تبریک هم عرض کنم چون بی‌ادبی است آدم یک چیزی را از وزیر جدیدش بپرسد اما تبریک عرض نکند.

مطالب مرتبط