اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ 'شایعه است'

Image caption مقامات ایران در دهه شصت،اسامی به ترتیب از سمت راست: میرحسین موسوی(نخست وزیر)عبدالکریم موسوی اردبیلی(دادستان کل کشور)، محمد ری شهری( وزیر اطلاعات)، آیت الله خمینی(رهبر وقت) علی اکبر ولایتی(وزیر امور خارجه) علی خامنه‌ای(رئیس جمهوری) اکبر هاشمی رفسنجانی (رئیس مجلس)، احمد خمینی

سایت پرسمان دانشجویی وابسته به اداره مشاوره نهاد رهبری ایران، در پاسخ به سئوالی در خصوص اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ و عقد دختران باکره پیش از اعدام آنها نوشته: "اعدام زندانیان سیاسی، ممنوعیت اعدام دوشیزگان و عقد آنها همه شایعات ساخته و پرداخته منافقین برای تطهیر جنایات و خیانت‌های خود به کشور و تخریب وجهه نظام اسلامی می‌باشد."

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در بخشی از این پاسخ آمده است، پس از عملیات مرصاد مسئولان خواستار رسیدگی به وضعیت مجاهدین خلق در زندان‌ها شدند، آیت الله خمینی رهبر وقت ایران اعلام کرد: "از آنجا که منافقین خائن به هیچ‌ وجه به اسلام معتقد نبوده و هر چه می‌گویند از روی حیله و نفاق آنهاست و به اقرار سران آنها از اسلام ارتداد پیدا کرده‌اند، با توجه به محارب بودن آنها و جنگ کلاسیک آنها در شمال و غرب و جنوب کشور با همکاری‌های حزب بعث عراق و نیز جاسوسی آنها برای صدام علیه ملت مسلمان ما و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهانی و ضربات ناجوانمردانه آنان از ابتدای تشکیل نظام جمهوری اسلامی تا کنون، کسانی که در زندان‌های سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و می‌کنند، محارب و محکوم به اعدام می‌باشند."

همچنین گفته شده که این گونه اعدام‌ها تنها در تابستان ١٣٦٧ رخ نداده و پیش از آن نیز وجود داشته است. بنا بر پاسخ منتشر شده در سایت پرسمان دانشجویی "در سال ۱۳۶۰ نیز همزمان با شورش‌های شهری و ترورهای گسترده منافقین، شورشی در زندان صورت می‌گیرد و ۱۲ نفر در این ارتباط تیرباران می‌شوند. اما در سال ۱۳۶۷، وضعیت متفاوتی با سال ۱۳۶۰ وجود داشت. در سال ۶۰ سازمان منافقین اگر چه از حمایت‌های سیاسی و تبلیغاتی بیگانه بهره می‌برد اما به هر حال یک گروه ضدانقلاب داخلی به شمار می‌آمد که دست به عملیات تروریستی و انفجاری در داخل می‌زد .... ولی در سال ۶۷ این گروه در قالب یک 'ارتش متجاوز' ظاهر شد که از پشتیبانی کامل نیروهای نظامی بیگانه برخوردار بود."

در پاسخ به موضوع اعدام دختران باکره پس از عقد اجباری آنها نیز گفته شده که ماموران زندان بر مبنای احکام اسلام نمی توانستند "یک دختر را به زور صیغه کنند و باکرگی او را بردارند و روی همین حساب باطل بودن این ادعا ثابت می شود." در ادامه این پاسخ، به کتاب خاطرات آیت الله منتظری نیز اشاره شده است که در بخشی از آن در خصوص اعدام دختران باکره آمده است: "وقتی بحث اعدامها مطرح شد، من اعتراض کردم که در زندانها زنان نیز اعدام می شوند، اعدام زن در اسلام بسیار محدود است و دختران را نیز اعدام نمی کنند، امام نیز گفت خب به آقایان بگویید دخترها را اعدام نکنند، بعد آمدند اینطرف و آنطرف اینطور وانمود کردند که منتظری گفته دخترها را اعدام نکنید، اول آنها را صیغه کنید و بعد اعدام کنید. در خارج از کشور هم منافقین این را دست گرفته بودند."

این در حالی است که براساس برخی منابع و آمار‌های موجود و شهادت زندانیان سابق در ایران تریبیونال، از ۱۳۶۰ تا ١٣٦٤ نزدیک به ۱۱هزار نفر در زندان های مختلف اعدام و یا زیرشکنجه کشته شدند. در سال ١٣٦٧ نیز به فرمان آیت الله خمینی گروهی از زندانیان که دوران محکومیتشان را سپری می کردند طی سه ماه به جوخه های اعدام سپرده شدند و از مرداد ماه تا اواسط آذر همان سال بیش از چهار هزار نفر کشته شدند.

براساس شهادت زندانیان سیاسی دهه ۶۰، در تابستان ١٣٦٧ با قطع ملاقات‌ها و رادیو و تلویزیون‌ زندان، نخست هواداران و اعضا سازمان مجاهدین خلق را که در حال گذراندن احکام زندان خود بودند و سپس زندانیان چپ را در دادگاه‌هایی کوتاه مدت که در راس آن حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی و نماینده وزارت اطلاعات (به اصطلاح هیات مرگ) قرار داشتند، اعدام کردند. محل اعدام این زندانیان مشخص نیست و گفته شده که آنها در گورهای دسته جمعی، در گورستانهایی نظیر گورستان خاوران دفن شده‌اند.

در مورد واکنش برخی از مقامات جمهوری اسلامی هم عبدالکریم موسوی اردبیلی، در روز ١٤ مرداد ۱۳۶۷ در نماز جمعه تهران گفت: "جمع کثیری از ایران رفته اند آنجا (عراق) برای خودشان بساط و دستگاه و سازمان درست کرده اند، یک جمعی هم در ایران در زندان هستند. مردم بر علیه اینها چنان آتشی هستند، قوه قضایی در فشار بسیار سخت افکار عمومی است که چرا اینها را محاکمه می کنید، اینها که محاکمه ندارند. حکمشان معلوم، موضوعش معلوم و جزایش نیز معلوم می باشد، قوه قضایی در فشار است که اینها چرا محاکمه می شوند، قوه قضایی در فشار است که چرا تمام اینها اعدام نمی شوند و یک دسته شان زندانی می شوند."

علی خامنه ای، رئیس جمهور وقت نیز به نقل از روزنامه رسالت ۱۶ آذرماه ۶۷ گفته: "مگر ما مجازات اعدام را لغو کردیم؟ نه! ما در جمهوری اسلامی مجازات اعدام را داریم برای کسانی که مستحق اعدامند .... این آدمی که توی زندان، از داخل زندان با حرکات منافقین که حملهٔ مسلحانه کردند به داخل مرزهای جمهوری اسلامی .... ارتباط دارد، او را به نظر شما باید برایش نقل و نبات ببرند؟ اگر ارتباطش با آن دستگاه مشخص شده، باید چه کارش کرد؟ او محکوم به اعدام است و اعدامش هم می‌کنیم. با این مسئله شوخی که نمی‌کنیم."

مطالب مرتبط