بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ چهارشنبه دهم مهر

روزنامه‌های امروز صبح تهران در گزارش های اصلی و مقالات خود همچنان پیآمدهای سفر رییس‌جمهور جدید به نیویورک را پیگیری کرده و از حمایت افراد تازه‌ای از نمایندگان مجلس و صاحبان مقام‌های کشور از سیاست دولت روحانی در مقابل دولت اوباما خبر داده‌اند.

ادامه کشمکش دولت و مجلس آمریکا و همچنین سفر نتانیاهو نخست وزیر اسراییل به واشنگتن و گفته‌های جدید اوباما مبنی بر این که گزینه نظامی علیه ایران هنوز روی میز است، از دیگر موضوع‌هایی است که روزنامه‌های امروز تهران به آن اهمیت داده‌اند.

از حالت تصاعد بحران دور می‌شویم

Image caption تیتر و عکس صفحه اول ابتکار

مجتبی بدیعی در بهار نوشته مناقشه ایران با‌ آمریکا و دول غربی و بعضی همسایگان و نهادهای بین‌المللی، بر سر انرژی هسته‌ای (و از نگاه آنان سلاح هسته‌ای) نیست بلکه مشکل آن‌ها با ما، نوع تعامل و ارتباط ما با جهان خارج از مرزهایمان است؛ این‌که ایران چه جایگاهی را برای خود در عرصه بین‌المللی و منطقه‌ای قائل است. به نظر می‌رسد رسانه‌های بین‌المللی که بخش عمده آن‌ها زیر نفوذ و سیطره صهیونیست‌ها هستند، توانسته‌اند به جهان تصویری از نظام جمهوری‌اسلامی ارائه کنند که وجود این نظام مخل نظم و امنیت بین‌المللی است و تا این نظام پابرجا باشد، از نظم و امنیت در جهان خبری نیست.

نویسنده نظر داده که: متاسفانه بی‌نظمی و هرج‌ومرج ناشی از اظهارنظرهای غیرمسئولانه از سوی اشخاص و نهادهای غیرموظف نسبت به کشورهای همسایه- مسائل منطقه- نهادهای بین‌المللی و نظم جهانی در حدی است که بدون آن‌که دستاوردهایی برای نظام، کشور و مردم دربر داشته باشد، دائما هزینه‌های بالایی را به کشور از بعد اقتصادی و امنیتی تحمیل می‌کند که هیچ توجیه عقلانی و خدایی و مردمی بر آن متصور نیست. وحدت‌بخشی و نظم دادن به ارتباطات بین‌المللی و ایجاد وحدت رویه در تعامل با دیگر کشورها و نهادها از ضروری‌ترین اقدامات است.

نتیجه گیری مقاله بهار این است که: همان‌طور که آقای روحانی از آمریکا خواستند صدای واحدی از آن سو به گوش برسد، ما نیز مکلف هستیم صدای واحدی را به گوش جهانیان برسانیم و اجازه ندهیم از هر تریبون عمومی اظهارات غیرمسئولانه و هزینه‌بر طرح و پخش شود.

حشمت‌الله فلاحت‌پیشه در مقاله ای در روزنامه ایران، اظهار نظر کرده که گرچه ایران و آمریکا وارث ۳۵ سال اختلاف جدی در سیاست خارجی هستند اما‌آنچه در نیویورک صورت گرفت، توافق دو طرف برای مذاکره در شرایط جنگ سرد بود. فضای خصومت را انگیزه جنگ‌طلبانه یک سری از لابی‌های افراطی مانند رژیم اسرائیل و... رقم زده‌اند. در چنین فضایی توافق ایران و امریکا برای مذاکره امری مثبت است.

به نوشته این تحلیلگر سیاست خارجی: اوباما در دیدار خود با نتانیاهو مواضعی را جهت دلجویی از نخست‌وزیر اسرائیل اتخاذ کرد، ولی مهم آن است که رویکرد مقامات امریکایی را بعد از شکل‌گیری فضای مذاکرات با توجه به رفتار عملی آن‌ها مورد سنجش و ارزیابی قرار دهیم.

نویسنده مقاله روزنامه دولت تاکید کرده که در شرایطی که دیپلماسی عمومی دو طرف در حال شکل‌گیری است، دامن زدن به بحث‌های حاشیه‌ای کار دیپلمات‌های طرفین را در برداشتن گام‌های عملی با دشواری مواجه می‌کند. ایران و امریکا به رغم همه نوسانات در مناسبات‌شان، روز به روز از حالت تصاعد بحران دورتر می‌شوند، مقتضیات زمانی آنها را به سمت تنش‌زدایی پیش می‌برد.

حسن بهشتی‌پور نیز در مقاله ای در قانون با اشاره به ملاقات دیروز اوباما با نخست وزیر اسراییل نوشته در این دیدار اوباما برخلاف مواضعی که در گفت‌وگوی تلفنی با حسن روحانی رئیس‌جمهور ایران داشت بر باقی بودن همه گزینه‌ها از جمله گزینه نظامی علیه ایران تاکید کرد که به نظر می‌رسد رویکرد جدید اوباما نسبت به ایران در دیدار با نتانیاهو تغییر کرده اما نباید این صحبت‌ها و مواضع جدید آمریکا را جدی گرفت.

نویسنده این مقاله در توضیح بیشتر نوشته: نتانیاهو که دوست آمریکا به شمار می‌رود، نزدیک شدن ایران به اوباما را خطری بزرگ برای منافع خود می‌داند. در هفته اخیر شاهد واکنش تند و عصبانیت‌های نتانیاهو در جریان تنش‌زدایی رابطه ایران و آمریکا بودیم. نخست وزیر رژیم صهیونیستی کمپین مخالفت با لبخند روحانی در جهان به‌راه انداخته و به شدت پیگیر تغییر مسیر دیپلماسی تنش‌زدایی ایران است. بر این اساس رفتار اوباما غیر منتظره نبود.

بنا به تحلیل روزنامه قانون: روحانی هر اقدامی انجام دهد با اعتراض مخالفان و تندرو‌ها مواجه می‌شود. متاسفانه مخالفان تنها در مخالفت صحبت می‌کنند و هرگز راهکاری پیش روی دولت قرار نمی‌دهند. با این وجود با توجه به رفتارهای دیپلماسی دولت روحانی امید می‌رود آنان همچنان نگاه حل مسئله هسته‌ای را راس اهداف خود قرار دهند.

شیوه‌ای خطرناک

Image caption کارتون سعید نوروزی، شرق

رضا سلیمانی در سرمقاله ابتکار با اشاره به حرکت های تند و اعتراض آمیز گروهی هنگام بازگشت رییس جمهور از نیویورک نوشته آن ها حرکاتی کردند و شعارهایی سر دادند که گویی دکتر روحانی، بخشی از خاک ایران را در چمدان کرد و با خود بُرد و دیگر برنگرداند.

انسان به یاد عملیات گروه‌های افراطی در پاکستان، افغانستان، عراق و دیگر کشورها می‌افتد که بر انتقام از مردم به خاطر حمایت از یک ایده سیاسی، آنان را به خاک و خون می‌کشند.

به نوشته این مقاله: این شیوه را باید به حق، «خطرناک‌تر از خطرناک» توصیف کرد که مسئولیت «پرتاب کردن کفش» به سوی منتخب مردم ایران را به عنوان وظیفه دینی و ملی به عهده می‌گیرند و اعلام وجود می‌کنند. شیوه‌ای که در دوره‌ای از ریاست جمهوری آقای خاتمی مرسوم شد و متأسفانه همچنان ادامه دارد، اما هیچ وقت به شکل رسمی، فرد یا سازمانی مسئولیت آن را به عهده نگرفته است.

و در نهایت ابتکار نوشته: این شیوه اگر مهار نشود، هیچ بعید نیست که گروه‌های به اصطلاح خودسر، پا را از این هم فراتر بگذارند و آنگاه اقداماتی خطرناک‌تر از این را نیز انجام دهند و آن را رسمی کنند.

چرا اسراییل ناراحت باشد

در مقابل تمام مقالاتی که در روزنامه های تهران در تایید مذاکره و مصالحه با آمریکا نوشته شده حسین شریعتمداری مدیر کیهان همچنان بر مخالفت با سیاست نرمش و مذاکره برای مهار بحران ها در سیاست خارجی اصرار دارد و در یادداشت روز امروز کیهان ادعا کرده که عده ای از دولتمردان مستند به مخالفت های اسراییل از موفقیت آمیز بودن مذاکرات در نیویورک خبر داده اند در حالی که در این سفر کارهای خسارت آوری صورت گرفته است.

نماینده ولی فقیه در روزنامه تندرو کیهان با اشاره به گفته های آشتی جویانه هاشمی رفسنجانی، حسن روحانی، محمد جواد ظریف درباره آمریکا و اسراییل و هولوکاست این ها را همه خنده آور توصیف کرده و نوشته چگونه می توان ادعا کرد که ناتانیاهو از روند مذاکرات نیویورک عصبانی است بلکه می توان این را نعل وارونه توصیف کرد.

استدلال کیهان در حالی اتفاق می افتد که این روزنامه معمولا برای نفی اصلاح طلبان به نوشته های نشریات اسراییلی و آمریکایی متوسل شده و بر اساس نوشته آن ها دوست و دشمن جمهوری اسلامی را معرفی می کند اما مقاله امروز کیهان بر این مبناست که هیچ امتیازی توسط آمریکا به ایران داده نشده که اسراییل ناراحت باشد بلکه امتیاز بزرگ مکالمه با رییس جمهور ایران را داده ایم و هیچ چیز نگرفته ایم.

انواع رابطه با آمریکا

پوریا عالمی در ستون طنز شرق انواع رابطه با آمریکا را برشمرده: بدون رابطه: در این حالت ایران با آمریکا - یا برعکس - رابطه ندارد. ارتباط غیرمستقیم: در این حالت ایران و آمریکا ارتباط غیرمستقیم دارند که افرادی به‌عنوان سیم‌رابط بارشان را می‌بندند. ارتباط مستقیم: در این حالت طرفین با هم ارتباط برقرار می‌کنند. منتها توی محل برایشان دست می‌گیرند و حرف درمی‌آورند. رابطه آب و روغن: در این حالت نسبت طرفین به‌هم مثل آب و روغن است که مخلوط نمی‌شوند و اختلاط نمی‌کنند. اما... اما امان از وقتی که ماشین آب و روغن قاطی کند...

لغو اصل ۴۴ که خصوصی‌سازی نبود

خبر اول چند روزنامه امروز این است که اجرای اصل‌۴۴ قانون اساسی بعد از شش‌سال از تصویب مجلس متوقف شد تا به گفته خود دولتمردان ابهامات آن اصلاح شود و آنگاه اجرای آن دوباره از سر گرفته شود.

فرشاد مومنی اقتصاددان در مقاله خود در شرق نوشته اجرای ناقص اصل ۴۴ قانون اساسی در مورد خصوصی سازی باعث شده نه تنها خصوصی سازی صورت نگیرد بلکه با بهانه این قانون نقض غرض شده است.

Image caption کارتون احمد عربانی، بهار

به نظر این استاد دانشگاه اجازه جابه‌جایی دارایی‌های دولتی قبل از تمهید بسترهای نهادی مورد اشاره در ابلاغیه اول به هیچ‌وجه استعداد شکل‌دهی به انقلاب اقتصادی مورد اشاره نخواهد داشت. بلکه با توجه به آنچه در دولت احمدی‌نژاد گذشت، گرچه باید اذعان کنیم نظام ملی و اقتصاد ایران هزینه‌های بسیار بزرگی را متحمل شد اما اگر حداقل به ازای پرداخت این هزینه‌ها، درسی از آنچه اتفاق افتاده فراگرفته شود می‌توان امیدوار بود که در این زمینه خاص، آینده‌ای بهتر از گذشته فراروی اقتصاد ایران باشد.

این استاد دانشگاه مثاله زده که در شانزده ساله دولت های هاشمی و خاتمی کل واگذاری‌های صورت‌گرفته کمتر از سه‌هزار‌میلیارد تومان بوده است اما تنها در دوره هشت ساله احمدی نژاد رقم واگذاری‌ها از مرز ۱۳۰ هزار‌میلیارد تومان عبور کرده است، بالغ بر ۴۵ برابر کل دارایی‌های واگذارشده در شانزده سال.

مقاله شرق نشان می دهد: با وجود این جهش در واگذاری دارایی‌های دولت، میزان مداخله‌های دولت در اقتصاد، در دوره اخیر به طرز حیرت‌انگیزی نسبت به دو دولت قبل از خود افزایش نشان می‌دهد ضمن آنکه چیزی نزدیک به یک سوم کل این واگذاری‌ها، اساسا ناظر بر رد دیون و بدهی‌های دولت بوده است. یعنی دقیقا آن چیزی که در ادبیات موضوع، با عنوان «گناه بزرگ و نابخشودنی برای دولت» ثبت شده است.

یحیی آل‌اسحاق، رییس اتاق بازرگانی تهران هم در روزنامه شرق با عنوان بستر خصوصی سازی فراهم نیست، نوشته: طبق شواهد و اسناد، سهم بخش‌خصوصی واقعی از آنچه تاکنون در این قالب واگذار شده، ۱۵درصد بیشتر نیست. همچنین حجم کل واگذاری‌ها با آنچه باید واگذار می‌شده فاصله قابل‌توجهی دارد که اگر «سهام عدالت» و «واحد‌های شبه‌دولتی» را مستثنا کنیم.

این رقم‌ها نمی‌تواند به‌عنوان واگذاری کار به بخش‌خصوصی تلقی شود.

پرواز مستقیم ایران و آمریکا آخر و عاقبت ندارد + شش دلیل!

آیدین سیارسریع در طنزانه قانون با اشاره به دستور دولت برای برقراری خط پرواز مستقیم بین ایران و آمریکا مخالفت کرده و از جمله نوشته: اگر پرواز مستقیم بین ایران و آمریکا ایجاد شود آمریکا مستقیما برای ما چمدان پول می‌فرستد، درحالی که مزه اش به این است که ما پنهانی چمدان پول دریافت کنیم و بعدا توسط روزنامه کیهان افشا شویم. - اگر پرواز مستقیم بین ایران و آمریکا شکل بگیرد طبیعتا آمریکایی‌ها هم دلشان می‌خواهد بیایند و ایران را از نزدیک ببینند. با توجه به این که هر آمریکایی که بخواهد ایران را از نزدیک ببیند حتما جاسوس است و قصد و نیتی دارد نیروی انتظامی‌مجبور می‌شود تمام نیروی خود را صرف برخورد با این عناصر کند و به این ترتیب از وظیفه اصلی خود که شناسایی و تعقیب ساپورت‌های خطرناک و مانتوهای جنایتکار است بازمی‌ماند. - وقتی که به دلایل فوق الذکر وضعیت حجاب از کنترل خارج شود، جوانان آمریکایی با دیدن تیپ‌های رنگارنگ دلربا گونه دچار وادادگی می‌شوند و بعد از مدتی همین مدل‌ها را در کشور خود پیاده می‌کنند. بعد آمریکا به ما می‌گوید ایران ما را مورد تهاجم فرهنگی قرار داده و آن‌وقت یک چیزی هم بدهکار می‌شویم. تازه امثال حسن عباسی و نادرطالب زاده بیکار می‌شوند و آمار بیکاری سی چهل درصد می‌رود بالا!

کارتون روز

Image caption احسان گنجی، اعتماد

مطالب مرتبط