بررسی روزنامه های صبح تهران؛ یکشنبه ۲۸ مهر

روزنامه های امروز تهران همچنان به بحث پیرامون مذاکرات ژنو و نتایج آن ادامه داده و از قول رییس جمهور در هنگام ملاقات با نماینده سویس به عنوان حافظ منافع آمریکا در ایران نوشته اند که سوییس حسن نیت ایران را به آمریکا منتقل کند‫.

ابراز نگرانی از بالارفتن بهای معاملات در بورس تهران و قرار گرفتن اهواز به عنوان آلوده ترین شهر تهران از جمله خبرهای این روزنامه هاست.

پاسخ به مخالفان مذاکرات

Image caption تیتر و عکس صفحه اول جهان صنعت

دو روز بعد از سرمقاله روزنامه کیهان که به محرمانه بودن مذاکرات هسته ای ایران انتقاد کرده بود امروز هم این روزنامه بر اساس گفته چند نماینده مجلس «اعتراض نمایندگان مجلس به محرمانه بودن مذاکرات ژنو» را در صدر اخبار خود آورده است. اما همزمان چند روزنامه به انتقاد از تندروی کیهان پرداخته اند.

جاوید قربان اوغلی در مقاله ای در بهار نوشته: اگر دغدغه اصلی جنجال‌های اخیر درباره «محرمانه نگه داشتن» مفاد طرح و محتوای مذاکرات توسط تیم مذاکره‌کننده ناشی از نگرانی درباره امتیازاتی باشد که ممکن است طرف ایرانی به غربی‌ها داده باشد، مگر تیم جدید می‌تواند بدون اذن رهبری و شورای‌عالی امنیت ملی به توافقی با طرف مذاکره‌کننده دست یافته و آن را اجرا کند. بر هیچ‌کسی پوشیده نیست که جزیی‌ترین مسائل این پرونده و مذاکرات باید پس از تایید رهبری نظام در مذاکرات مطرح شود.

نویسنده این مقاله اضافه کرده: اگر کمترین صداقتی در این مدعیان باشد باید از آنان سوال کرد که در شش سال گذشته که ملت مرتبا از طریق رسانه‌ها از «بسته پیشنهادی» تیم مذاکره‌کننده با ۱+۵ مطلع می‌شدند کدام‌یک از همین مدعیان امروز از محتوای بسته و مفاد مذاکرات سوال کرده و ملت را در جریان قرار دادند؟ وقتی سعید جلیلی دبیر شورای امنیت ملی ایران و ویلیام برنز نفر سوم وزارت خارجه آمریکا مذاکره کردند، کسی از جلیلی درباره محتوای مذاکرات که در آن زمان در نوع خود «تابو‌شکنی» بود سوالی نپرسید... و امام‌جمعه موقت تهران نیز اجلاس ژنو را یک «فتح، عزت و اقتدار» توصیف و طرف ایرانی این مذاکره را «از سرمایه‌های نظام» اعلام کرد.

به نوشته مقاله بهار‫: همین تعریف (یا بهتر است بگوییم توجیه‌ها) در شرایطی بود که در آن زمان همه رسانه‌های خارجی که امروز آقای مدیر مسئول روزنامه، آن‌ها را مبنای تحلیل خود درباره «امتیازدهی» تیم ایرانی می‌داند، از «توافق جلیلی و برنز درباره انتقال بخشی از اورانیوم غنی شده ایران به خارج، چگونگی آزادی سه آمریکایی متهم به جاسوسی و... » سخن می‌گفتن و هیچ‌کسی این ادعاها را تکذیب هم نکرد‫.

ایـن «حماسه سیاسـی» نیست؟

علی شکوهی در مقاله ای در ایران نوشته وقتی سال ۹۲ به عنوان سال «حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی» نامیده شد، اذهان عمومی به این سمت تمایل پیدا کرد که صرفاً انتخابات پرشور ریاست جمهوری را مصداق حماسه سیاسی بداند و کار حماسه‌سازی سیاسی را با شرکت گسترده مردم در انتخابات، پایان یافته تلقی کند.

چگونه حماسه سیاسی نباشد در حالی که ما در سطح جهانی به سوی انزوای کامل پیش می‌رفتیم اما اکنون با تحرک سیاسی و دیپلماتیک مسئولان، بسیاری از موانع از سر راه همکاری ما با دیگر کشورها برداشته شده یا دست‌کم مسیر این همکاری‌ها، هموارتر شده است؟

به نوشته این مقاله‫: چگونه آن را حماسه سیاسی ندانیم در حالی که تنها با تغییر زبان و نحوه تعامل خود با دیگر کشورهای جهان، از حجم دشمنی آنان علیه ملت ایران کاستیم و بر دشمنی‌های تازه از سوی بسیاری از دولت‌ها را ناممکن ساختیم؟ ‫چرا حماسه سیاسی نباشد در حالی که بدون کوتاه آمدن از مواضع کلیدی و هویتی نظام اسلامی، توانستیم دشمنان قسم خورده خود را وادار کنیم تا حق جمهوری اسلامی در غنی‌سازی و استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را به رسمیت بشناسند.

دید ملت ... شفافیت! صداقت

آیدین سیارسریع در صفحه طنزانه قانون با اشاره به این که روز جمعه گروهی از مردم با انجام یک راهپیمایی خواستار «شفافیت» و «صداقت» دولت با مردم در زمینه مذاکرات اخیر شدند. ما به صورت خیلی بی طرفانه یک فلاش‌بک به دو سال پیش، سه سال پیش و حتی چند سال پیش می زنیم تا ابعاد قضیه روشن تر شود.

دو سال پیش سووال می شد: جناب آقای مذاکره کننده بفرمایید دقیقا چه مباحثی در مذاکرات مطرح شد؟/ به شما مربوط نیست/ آفرین! احسنت ... لذت بردیم. به این می‌گویند سیاستمدار. یه بار دیگه بگو.

سه سال پیش سووال می شد: جناب مذاکره کننده میشه بگید خانم اشتون تو مذاکرات چی پوشیده بودن؟/ فضولین؟/ باریکلا! احسنت ... آفرین! می‌خواستیم امتحانت کنیم ببینیم مسائل محرمانه را لو می‌دهی یا نه.

پنج، شش سال پیش یکی می گفت: من روز آخری که سخنرانی کردم، تقریبا همه سران بودند یکی از همان جمع به من گفت: «وقتی تو شروع کردی «بسم‌ا..» و «اللهم» را گفتی، من دیدم یک نوری آمد.../ گروه اول (مات و مبهوت): به این میگن شفافیت و صداقت! دکتر خیلی شفافی به خدا! اصلا نمی بینیمت.

نتیجه: دانستن بعضی وقت‌ها حق بعضی از مردم است.

افراطیون سابقه خوبی در سیاست خارجی ندارند

حشمت‌ الله فلاحت‌پیشه هم در مقاله ای در آرمان نوشته آقای ظریف در جلسات و در دستگاه‌هایی که باید شفاف‌سازی کند، حتما شفاف‌سازی لازم را صورت می‌دهند و دلیلی ندارد اگر محذوری در شکل‌گیری دیپلماسی جدید وجود دارد، این فشار روی ایشان شکل بگیرد که در افکار عمومی این کار را صورت دهند. لذا این نوعی واقع‌گرایی در سیاست خارجی است. دلیل این امر نیز آن است که در سیاست خارجی به‌طور مشخص آنچه هدفگذاری می‌شود، مبتنی بر یکسری خطوط قرمز هم هست.

به نوشته این مقاله‫: در بحث هسته‌ای خطوط قرمز شفاف‌تر است و مردم نیز از این خطوط مطلعند و می‌دانند هیچ دولتی اجازه عدول از خطوط قرمز را ندارد؛ خطوط قرمزی که در سیاست خارجی ایران شکل گرفته علاوه بر روح و سابقه مقاومت ۱۰ساله ایرانیان براساس قانون اساسی و غیره ریشه جدیدش در قانون مصوب مجلس هفتم است، «قانون الزام دولت به تکمیل چرخه تولید هسته‌ای در قالب مسالمت‌آمیز». یعنی جالب اینکه این موضوع هم قدرت را به دولت می‌دهد و هم محدودیت. قدرت به این دلیل که دولت باید به فناوری کامل هسته‌ای به‌ویژه قلب این فناوری که انرژی هسته‌ای است، برسد و این موضوع را همان قانون در جنبه دیگری تایید کرده در قالب مسالمت‌آمیز پیش ببرد.

جلال خوش‌چهره در مقاله ای در اعتماد نوشته: القای بدبینی به فرآیند گفت‌وگوهای ایران و غرب در دستور کار افراطیون داخلی و خارجی قرار گرفته است. اگر انگیزه بیرونی‌ها از این کار ناکام‌سازی ایران برای‌ بازگشت به جامعه جهانی است اما افراطیون داخلی چرا باید همسو با بیگانگان عمل کنند؟ آیا افراطیون داخلی به اندازه بیرونی‌ها از نبود روابط عادی میان تهران و جامعه جهانی منتفع می‌شوند؟ آیا در مخالفت با فرآیند کنونی، منافع ملی را پیش چشم دارند یا از دایره تنگ جناح‌گرایی عمل می‌کنند؟

نویسنده پرسیده: موفقیت دولت در عادی‌سازی روابط با جامعه بین‌الملل چه تهدیدی علیه منافع آنان در کوتاه‌مدت و بلندمدت دارد؟ افراطیون در روزهای اخیر با شور و حرارت مشغول تحریک افکار عمومی هستند. آنان چنین القا می‌کنند که سیاست خارجی دولت یازدهم، کشور را در ورطه امتیاز دهی به دشمنانی قرار داده که قرار نیست نتیجه‌یی معلوم از آن حاصل شود. این در حالی است که بازتاب مذاکرات ژنو نه تصمیم روشنی را اعلام کرده و نه هنوز مقام‌های ایرانی پای سندی را امضا کرده‌اند.

مقاله اعتماد اضافه کرده: افراطیون در ادعای خود ساده‌لوحانه از مسائل واقعی چشم می‌پوشند یا اصولا درکی از آن ندارند؛ مسائلی که در ادامه رویکرد خود باید توانایی حل آنها را داشته باشند. آنان در پاسخ به وضع موجود و اینکه چرا چنین شد؟ سکوت می‌کنند؛ حتی از اینکه چه خطری را باید از آینده کشور دور کرد و درصدد کدام آینده برآمد؟ سخنی به‌میان نمی‌آورند. اگرچه بازار افراطی‌گری در روزگار امروز کشور از سکه افتاده است ولی القای بدبینی در مردمی که امید را به جای اضطراب و نگرانی انتخاب کرده‌اند همراهی با بیگانگانی است که جایگاه ایران را در جامعه جهانی همچنان بی‌ثبات می‌خواهند.

هشدار به منسوبین آیت الله خمینی

روزنامه جمهوری اسلامی در سرمقاله خود به موضوع نقل قول ها از آیت الله خمینی پرداخته و اعتراض هایی که در پی آورده است.

این سرمقاله تاکید کرده: کسی نباید از منسوبین امام انتظارداشته باشد در همه زمینه‌ها مثل امام زندگی کنند. آنها می‌توانند همچون سایر مردم، بدون اینکه ملزم به انجام همه اموری که امام انجام می‌دادند و یا ترک همه اموری که امام ترک می‌کردند، عضوی از جامعه باشند. می‌دانیم که امام خمینی به انجام بسیاری از امور مقید بودند، از انجام بسیاری از اموری که مردم عادی انجام می‌دهند پرهیز می‌کردند و در مجموع زندگی خاصی داشتند که افراد عادی نمی‌توانند آنگونه زندگی کنند. منسوبین امام، الزامی ندارند مانند امام و با همان ویژگی‌ها زندگی کنند. با سایر مردم فرقی ندارند.

دومین موضوعی که این مقاله بدان اشاره کرده این است: منسوبین امام، در عین حال که از نظر چگونه زندگی کردن با سایر مردم فرقی ندارند، این الزام را دارند که حریم امام را در گفتار و رفتار نگهدارند. آنها نباید سخنی بگویند که موجب وهن امام شود و یا اقدامی نمایند که در چشم مردم موجب وارد شدن لطمه به امام گردد. حتی اگر نقطه نظراتی دارند که بیان آنها و اقدام آشکار برای انجام آنها موجب وهن امام یا پیدایش تغییری در نگاه مردم به امام می‌شود نباید آن را رسانه‌ای و عمومی کنند.

به این ترتیب روزنامه جمهوری اسلامی نوشته: متولیان بیت، منسوبین امام را مدیریت کنند و به وظیفه پیشگیری عمل نمایند و درصورت بروز تخلف، در اسرع وقت عکس‌العمل قاطع و روشن نشان دهند. پای بندی به الزامات منسوب امام بودن است که برای منسوبین حرمت می‌آورد و کسانی که این الزامات را رعایت نکنند نباید انتظار داشته باشند مردم برای آنها حرمتی قائل شوند.

Image caption کارتون فیروزه مظفری، اعتماد

چرا مهاجران ایرانی باز نمی‌گردند؟

سارا دماوندان در ابتدای گزارشی در قانون نوشته- می‌گویند هر جا بروی آسمان همین رنگ است اما خیلی‌ها این تعبیر را باور ندارند. سال‌های سال است که بشر خواسته یا ناخواسته تن به مهاجرت می‌دهد. کوچ می‌کند و از کشورش به جایی که بنا به گفته خودش سرزمین مادری‌‌اش نیست می‌رود. برخی با شرایط مهاجرت و غربت کنار می‌آیند و هستند کسانی که راه را به پایان نرسانده دوباره به سوی کشور خود باز می‌گردند.

آبه نوشته این گزارش: در حال حاضر بیش از ۵ میلیون نفر مهاجر ایرانی در ۲۲ کشور جهان سکونت دارند. براساس همین آمار سهم آمریکا از دیگر کشورها برای پذیرفتن مهاجران ایرانی بیشتر است. در حال حاضر یک میلیون و ۴۰۰ هزار مهاجر ایرانی در آمریکا زندگی می‌کنند که بیش از یک چهارم ایرانی تبارهای آمریکا دارای مدارک فوق‌لیسانس و دکترا هستند. امارات متحده عربی با ۸۰۰ هزار ایرانی در رده دوم و کشورهای انگلستان و کانادا هرکدام با ۴۱۰ هزار، آلمان با ۲۰۰ هزار، فرانسه با ۱۵۵ هزار و سوئد با ۱۱۰ هزار ایرانی از لحاظ سکونت ایرانیان در کشورهای خارجی در رده‌های بعدی قرار دارند.

گزارش قانون ادامه می دهد‫: رویای مهاجرت و داشتن زندگی بهتر برای همگان وجود دارد. برخی این رویا را عملی و بعضی دیگر با همان رویا زندگی می‌کنند. عده بسیاری هم این رویا را در وطن خود دنبال کرده و محقق می‌سازند. نمی‌توان آمار دقیقی از نسبت رضایت ایرانیان از مهاجرت عنوان کرد اما شواهد نشان می‌دهد که کمترمهاجری پیدا می‌شود که وقتی پایش به این طرف آب می‌رسد دوباره به کشورش بازگردد.

وانت پیکان زیر نکرد

Image caption کارتون هادی حیدری، شرق

پوریا عالمی در ستون طنز شرق نوشته: وانت‌پیکان که حاصل ازدواج فامیلی پیکان بود و ناقص به‌دنیا آمده بود داشت راهش را می‌رفت که توی آینه چی دید؟ یک وانت‌نیسان. آن هم نه یک نیسان معمولی، اوه‌اوه، یک نیسان آبی، که چی؟ که مثل همیشه قاطی‌کرده و پاش را گذاشته روی گاز.

وانت‌پیکان تا نیسان را دید، زنگ زد خانواده و خداحافظی کرد. خانواده گفتند: چی شده وانت‌پیکان؟‌داری جوونمرگ میشی یا باز ‌داری جوون‌های مردم‌رو به کشتن میدی؟

وانت‌پیکان گفت: یه‌چیزی می‌گید‌ها. به جون خانواده من دیگه مراقب هستم. اما یه نیسان گذاشته دنبالم. این نیسان‌ها هم ول‌کن نیستند.

وانت‌پیکان وقتی از خانواده خداحافظی کرد، زنگ زد ۱۱۰ و گفت: کمک...

رییس پلیس راهنمایی و رانندگی نیروی انتظامی که توی ۱۱۰ نشسته بود گوشی را برداشت و گفت: تولید خودروهای پرتصادف مثل وانت‌پیکان و نیسان تا پایان سال متوقف می‌شود. (پانا)

وانت‌پیکان گفت: عمرا

وانت‌پیکان نگاه کرد تو آینه، دید ‌نیسان بهش نزدیک‌نزدیک شده. از ترس چرخ‌های عقبش چسبیده بود به زیر فرمانش. توی آینه نگاه کرد دید نیسان رسیده به ۱۰سانتی، گفت: «اگر وانت‌بار ‌گران بودیم و رفتیم»... که یهو نیسان فرمان را شکست و لایی کشید و از بغل وانت‌پیکان، پهلوبه‌پهلو و مویی رد شد.

مطالب مرتبط