بررسی روزنامه‌های صبح تهران - دوشنبه ۲۹ مهر

روزنامه های امروز تهران همچنان به بحث پیرامون مذاکرات هسته ای ایران با غرب ادامه داده اند. روزنامه های راستگرا از تیم مذاکره کننده هسته ای و دولت حسن روحانی انتقاد کرده اند و روزنامه های اصلاح طلب به دفاع از دولت روحانی پرداخته اند.

سخن سعید حجاریان، نظریه پرداز اصلاحات، که گفته است وزن اصلاح طلبان در دولت باید سنگین تر می شد، همزمان با انتقاد روزنامه های جناح راست در مخالفت با حضور اصلاح طلبان و هواداران جنبش سبز در کابینه، از جمله مطالب مهم این روزنامه هاست که در عین حال از وخامت وضعیت حفاظت از محیط زیست خبر داده اند.

Image caption تیتر و عکس صفحه اول اعتماد

هشدار به روحانی و ظریف

حسین شریعتمداری در سرمقاله کیهان همچنان به مخالفت یک هفته ای خود با هیات مذاکره کننده هسته ای و محرمانه ماندن مذاکرات هسته ای ژنو ادامه داده و این بار استدلالی که آورده این است که از دکتر روحانی و دکتر ظریف خواسته در نوشته‌ها و تحلیل‌های اصلاح طلبان و هواداران دولت و روزنامه‌ها و سایت‌های آنان دقت کنند، آیا در میان انبوه نوشته‌ها و اظهارنظرهای آنان می‌توانید تفاوت چندانی با آنچه رسانه‌های آمریکایی و انگلیسی و اسرائیلی می‌نویسند، پیدا کنید؟ با جرات می‌توان گفت که پاسخ این سؤال منفی است.

به نوشته مدیر روزنامه کیهان، بر اساس این نمونه ها می‌توان نتیجه گرفت که حرکت و مواضع کنونی جماعت یاد شده از دو حال خارج نیست؛ یا این که توان درک مسئله را ندارند - که بسیاری از آنها ندارند - و یا ساز دشمن را کوک می‌کنند. از این روی نمی‌توان و نباید از توطئه آن ها که در دولت لانه کرده‌اند، غافل بود. این جماعت، مذاکرات هسته‌ای را بهانه‌ای برای عقب‌نشینی از منافع ملی تلقی می‌کنند.

به نظر این مقاله برای اصلاح طلبان تاکتیک مهم نیست بلکه استراتژی آنها وطن‌فروشی است و صد‌ البته بدیهی است که با حضور همیشه هوشیار و نگاه ملکوتی رهبر بیدار انقلاب و مردم پای در رکاب آن حضرت، باز هم سر خود را به سنگ می‌کوبند.

اما جلال دهقانی فیروزآبادی در مقاله ای در اعتماد خلاف نظر کیهان نوشته: مهم‌ترین دستاورد مذاکرات ژنو، نمایش قدرتمند عقلانیت ارتباطی و استدلالی در دیپلماسی هسته‌ ای ایران است، چون یکی از مهم‌ترین الزامات دیپلماسی هسته‌ ای آن است که جمهوری اسلامی بتواند بر پایه عقلانیت ارتباطی با دیگران و مدعیان خود ارتباط برقرار و به آنان منافع و حقوق خود را تفهیم کند.

به نوشته این روزنامه: جمهوری اسلامی ایران در دیپلماسی هسته‌ای خود باید بتواند بر مبنای عقلانیت استدلالی و هنجاری جامعه بین‌المللی را اقناع کند که فعالیت‌های هسته‌ای کشور در چارچوب نهادها، هنجارها و قواعد بین‌المللی موجه و مشروع بوده است. در نخستین گام در ژنو دیپلماسی هسته‌ای ایران توانست به این دو هدف نایل شود. به‌گونه‌یی که به نظر می‌رسد دو طرف تا اندازه‌ای به زبان مشترک رسیده‌اند.

اهمیت ندارد اسراییل دارد حمله می کند

محمد حسین روانبخش در ستون طنز مردم سالاری نوشته: یک هفته‌ای است که بعضی برادران‌، تمام مشکلات و مسائل جهان را خلاصه کرده‌اند در اینکه «چرا باید مشروح مذاکرات هسته‌ای ژنو محرمانه باشد»؟! مذاکرات هسته‌ای سال‌ها است که دارد انجام می‌‌شود و این اولین بار است که از این جور بهانه‌ها شنیده می‌‌شود و بعضی‌ها گیر داده‌اند که محتوای مذاکره چیست. واقعا چرا؟!

به نوشته این طنزنویس: در زمان برادر محمود احمدی‌نژاد و مذاکرات برادر سعید جلیلی اصلا چنین سوالی لازم نبود. چون در آن زمان معلوم بود که در مذاکره چه خبر است. به قول یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری‌، برادران می‌‌رفتند و به جای مذاکرات‌، بیانیه می‌‌خواندند و شعار می‌‌دادند! بعد از مذاکره هم برادران مذاکره کننده‌، اعلام می‌‌کردند که به توافقات خوبی رسیدیم و توافق در مذاکرات آنها یعنی «تعیین زمان مذاکرات بعدی»! خوب‌، با این تفاصیل‌، فکر می‌‌کنید چیزی وجود داشته که محرمانه بماند؟ یا اصلا محتوایی در مذاکرات بوده که کسی بخواهد بداند که چه بوده است؟

نویسنده مردم سالاری معتقد است: وقتی قرار باشد بعضی‌ها بهانه بگیرند در هر صورت بهانه می‌‌گیرند. الان دوران بهانه‌گیری برای بعضی برادران است و در این شرایط‌، اگر دولت تصمیم می‌‌گرفت محتوای مذاکرات ژنو را فاش کند و این کار را می‌‌کرد‌، این برادران می‌‌گفتند‌‌: چرا مذاکرات محرمانه را فاش می‌‌کنید‌؟ برای همین باید صبر کنیم تا دوران بهانه‌گیری این برادران سپری شود و زیاد نباید به این جور حرف‌ها اهمیت داد!

محمد مهاجری در مقاله ای که شرق بدون نام بردن از روزنامه های افراطی نوشته این‌روزها تیتر بعضی روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها و سایت‌ها خیلی جالب است. طبق این تیترها، مقامات آمریکایی و انگلیسی و فرانسوی و به‌خصوص اسراییلی، از شکست مذاکرات هسته‌ای ژنو سخن می‌گویند و دایما برای ایران خط‌ونشان می‌کشند و گویی به همین زودی‌ها قرار است اسراییل به ایران حمله کند.

به تاکید این مقاله: منبع این تیترها و خبرها همان کسانی هستند که تا دوماه پیش دشمنان قسم‌خورده جمهوری اسلامی بوده‌اند و حتی یک روده راست در شکمشان پیدا نمی‌شده، اما همین دشمنان، شده‌اند منابع موثقی که هرچه می‌گویند راست است و مثل احادیث و روایات معتبر، سندیت دارد و از آن طرف، تیم مذاکره‌کننده ایران (با پوزش از آنها) مشتی دروغگو، مخفی‌کار، گول‌خورده، ساده‌لوح، واداده و... هستند.

نویسنده به یادآورده: چندماه قبل که تیم مذاکره‌کننده توسط آقای جلیلی رهبری می‌شد، دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی جلساتی با حضور مدیران رسانه‌ها برگزار می‌کرد. معمولا کلیات ابوالبقاء می‌گفتند و مقداری اطلاعات سوخته را وسط می‌ریختند. ماحصل آن جلسات خسته‌کننده و ملال‌آور، این بود که همه‌چیز «جیز» و سری و غیرقابل انتشار است، اما بعضی رسانه‌هایی که در همان جلسات، به‌شدت حرف‌گوش‌کن بودند، امروز حرف‌های آمریکایی‌ها و اسراییلی‌ها را به اندازه آیات و روایات محکم و معتبر، منعکس می‌کنند.

Image caption تیتر و عکس صفحه اول روزنامه آرمان

حمیدرضا شکوهی در سرمقاله مردم سالاری نوشته: در شرایطی که از استقرار دولت یازدهم تنها کمی بیش از دو ماه سپری شده، منتقدان افراطی دولت یازدهم، شروع به نواختن طبل‌های پر سر و صدای خود کرده اند تا از هر مستمسکی برای فشار بر دولت تازه استقرار یافته استفاده کنند؛ دولتی که به قول دکتر حسن روحانی، خزانه ای خالی و انبوهی بدهکاری تحویل گرفته و با حجم عظیم مطالبات اقتصادی مردم مواجه است که پاسخگویی به آن نیاز به زمان مناسب و آرامش کافی دارد. اما انتقادها آنقدر پرحجم و متنوع و گاه پیش پا افتاده و البته از سوی طیفی محدود است که پاسخگویی به آن، شاید چندان هم روا نباشد.

نویسنده مقاله فهرست کرده که مخالفان دولت یکی از اولین انتقادهایشان در مورد مسوولیت‌های آقای اکبر ترکان بود که گویا با ابوالمشاغل دولت احمدی‌نژاد –غلامحسین الهام یا اسفندیار رحیم مشایی– قابل مقایسه است، بعد انتقاد نسبت به عملکرد اقتصادی دولت آغاز شد؛ گویی آنچه هشت سال در دولت‌های نهم و دهم رخ داده، در طول دو – سه ماه فعالیت دولت یازدهم باید حل شود.

به نوشته سرمقاله مردم سالاری این عده کمی بعد، نوبت به انتقاد از عزل و نصب ها در دولت یازدهم رسیدند. به تازگی انتقادها نسبت به دیپلماسی دولت جدید شدت گرفته و از تمایل برای مذاکره با آمریکا، به انتقاد از محرمانه بودن مذاکرات هسته ای رسیده است. گویی در دولت قبلی یا در زمان فعالیت تیم مذاکره کننده هسته‌ای گذشته، تمام جزئیات مذاکرات هسته‌ای به اطلاع مردم می‌رسید.

Image caption کارتون محمد کاشی، مردم سالاری

پاسخ به مصباح یزدی

محمدتقی فاضل میبدی نویسنده روحانی در مقاله ای در آرمان با اشاره به تازه ترین اظهار نظرهای آیت‌الله مصباح یزدی که گفته اینها خیال می‌کنند کلید حل همه مشکلات اقتصاد است اما انبیا و اولیا خلاف این را می‌‌گفتند، نوشته: حل مسائل اقتصادی از بنیادی‌ترین و کلیدی‌ترین مسائل جامعه بشری است. در قرآن کریم قریب به ۱۰۰ آیه از مسائل زکات، انفاق و دعوت به عدالت به عنوان از بین بردن فاصله طبقاتی نازل شده و حق محرومان را در اموال اغنیا دانسته است و علت این که «زکات» در کنار «صلات» آمده، یعنی عبادت بدون اقتصاد و معیشت معنا ندارد.

نویسنده مقاله اشاره کرده: اینکه در بیانات این استاد آمده است که بیشتر فساد به دست ثروتمندان صورت می‌گیرد. باید گفت بیشتر فساد در جایی است که مسائل اقتصادی جامعه حل نشده باشد و غالبا فساد جایی است که فقر وجود داشته باشد.

در ادامه مقاله آرمان آمده: آقای مصباح لابد می‌دانند براساس تحقیقاتی که صورت گرفته عامل بیشتر طلاق‌ها در جامعه فقر و نداری خانواده‌هاست. علت اینکه مردم حاضر می‌شوند کلیه خودرا به فروش بگذارند عاملی جز فقر نیست. علت اینکه آمار اعتیاد در جامعه بالاست نابسامانی شرایط اقتصادی و نرخ بالای بیکاری است. چگونه می‌توان تصور کرد که مردم به فکر دین باشند ولی به فکر گرانی و مشکلات اقتصادی نباشند.

دلایل موفقیت فرهنگستان زبان

مسعود‌‌‌‌‌‌‌‌ مرعشی در ستون طنز بهار یکی از دلایل موفقیت حداد عادل و دوستانشان در فرهنگستان زبان و ادب فارسی را این دیده که هر بار که معادل‌هایی برای واژه‌ها پیشنهاد کرده‌اند، موجی از شادی و نشاط جامعه را فرا گرفته.

اولین نمونه ای که این طنزنویس نقل کرده این گفتگو بین بازیکنان فوتبال در رختکن است

- سریار کجاست؟ چی شده؟ چرا همه گریه می‌کنید؟ -سریار رو توی اتاق دود پیداش کردیم. از مصرف ترق تروق زیاد، دچار بیش‌مصرفی شده. الان منتقل شده به بیمارستان برای این‌که از قلبش پژواک‌نگاری کنند.

معادل‌سازی: سریار: کاپیتان/بیش‌مصرفی: اور دوز/پژواک‌نگاری قلب: اکو / ترق تروق: کراک

دومین جمله نمونه طنزنویس بهار این است «سرای غذای فرودگاه فایده نداره. من هوس گوشت پرواری استرزاده کردم.» - «آره، منم هوس خرچ‌سُره کردم. یه رستوران خوب توی خیابون ونزوئلا می‌شناسم، بریم اونجا.» /

معادلسازی: گوشت پرواری استرزاده: بیف استراگانوف/خرچ‌سُره: استیک /خیابان ونزوئلا: همان خیابان آرژانتین است که تبدیل به دوست شده است.

Image caption کارتون نازنین جمشیدی، شرق

مطالب مرتبط