بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ چهارشنبه ۸ آبان

روزنامه‌های امروز صبح تهران ضمن انتشار خبر توافق‌های جدید ایران و آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای، از وضعیت بد اقتصادی کشور نالیده و از زبان دولتمردان نوشته‌اند که در صد سال گذشته هرگز وضعیت اقتصادی به این اندازه وخیم نبوده است‫.‬

خبر خوش هسته‌ای

Image caption کارتون علیرضا پاکدل، اعتماد

کیهان با نقل خبرهای ابراز خوش‌بینی درباره مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران پرسیده: نسبت توافق ایران و آژانس با مذاکرات ۵+۱ چیست؟ از کجا معلوم که بازرسی از پارچین آخرین توقع غرب و آژانس باشد؟ دیگر این که غرب در ازای اقدامات سازنده ایران قرار است متقابلا کدام اقدام سازنده را صورت دهد؟

سوال دیگر کیهان این است که اعتمادسازی یکسویه به راه به کجا می‌برد؟ آیا آژانس حاضر است اسناد ادعایی خود را که هرگز حاضر نشده به ایران ارائه دهد، بالاخره ارائه دهد و بالاخره اینکه صفر کردن ۱۰ سال بازرسی و اعلام ارائه پیشنهاد جدید از سوی ایران، آیا غفلت از دستاوردهای گذشته و عقب‌نشینی از موضع طلبکاری خود در چند سال اخیر نیست؟!

حسن بهشتی‌پور در تحلیل تهران امروز با اشاره به انتشار دو بیانیه مشترک در پایان مذاکرات هیات ایرانی و آژانس بین المللی انرژی اتمی احتمال داده آنچه بین ایران و آژانس مطرح شده به نوعی شامل مجموعه مواردی است که براساس آن پیش از این آژانس، ایران را مورد اتهام قرار داده بود. بر اساس موارد اتهامی آژانس، ایران در سال ۲۰۰۳ اقداماتی را خارج از پیمان ان‌پی‌تی انجام داده است.

به نوشته مقاله تهران امروز: تا به حال ایران خواستار ارائه مدارک و مستنداتی بوده است که به واسطه آن آژانس ادعاهای خود را مطرح کرده بود، اما با توجه به اینکه کشورهایی که مدارک را در اختیار آژانس قرار داده‌اند مایل به دادن آن به ایران نبودند آژانس همواره از این اقدام خودداری کرده است. به نظر می‌رسد در جریان این مذاکرات این گره‌ها باز شده باشد.

دولت صد روزه می‌شود

محمدعلی وکیلی در سرمقاله ابتکار با یادآوری این که دولت روحانی در آستانه صد روزه شدن است نوشته: دولت در این مدت ایستگاههای مختلفی را گذرانده است و اکنون استقرار نسبی یافته است، ولی هر چه بر عمرش می‌گذرد عمق مشکلات و دشواریهای راه بیشتر نمایان می‌شود. در ابتدا تصویر این بود که دولتی با رویکرد سیاسی خاص رفته و دولتی با رویکردی دیگر جایگزین شده است. دکتر روحانی بر خلاف رسم معمول در ابتدای پیروزی فریاد برنیاورد که ویرانه تحویل گرفته و یا ارثیه اش سرزمین سوخته بوده است بلکه با نجابت اعلام داشت که صدروز زمان لازم است تا توصیفی واقعی از وضعیت کشور ارائه نماید.

به نوشته این مقاله روحانی این روزها پا درهر میدانی که می‌گذارد بحران و بن بست می‌بیند. سرک به خزانه کشید دید که جارو شده است. وضع بنگاههای اقتصادی را رصد کرد، رکود و تعطیلی و بدهکاری مشاهده کرد. حوزه انرژی را ارزیابی کرد به جز ناکار آمدی و ورشکستگی چیز دیگر ندید. آمارهای حوزه کشاورزی را دید متوجه عمق فاجعه شد. این همه یک سوی دشواری راه روحانی است. سوی دیگر مشکلات پیش رو گره‌های بیشمار در مسایل کلان کشور می‌باشد.

ابتکار نوشته شاید آسانی رئیس جمهور شدن روحانی بیم آسان پنداریش را ایجاد می‌کرد اما تجربه کوتاه دولتش سنگینی هزینه ادامه راهش را نمایان ساخته است. بر این اساس فارغ از انتظارات و گلایه ی گروههای خاص و نخبگان جامعه به رغم بدتر شدن وضع اقتصادی، ولی مردم همچنان سرزنده و پر شور و امید به تحولات آینده دل بسته اند و این مسئولیت روحانی را صد چندان می‌کند. مردم هنوز امیدوار و برای مشکلات تحلیل دارند و خود را شریک راه دولت می‌دانند.

جعفر گلابی در مقاله ای با عنوان نیاز دولت به موفقیت داخلی در اعتماد نوشته: در آستانه دور دوم مذاکرات هسته‌ای ژنو روشن است که برای دادن کمترین امتیاز در ازای بیشترین دستاوردها، ایران نیاز به موقعیت مناسب‌تر دارد. شش قدرت بزرگ جهان با دقت هرچه تمام‌تر همه‌چیز را رصد می‌کنند تا امتیاز بی‌جا ندهند.

نویسنده مقاله اعتماد بر همین اساس نوشته راه استراتژیک بهتر و موثرتر آن است که دولت در داخل کشور به موفقیت بزرگی دست یابد، چنان موفقیتی که صدا کند و اقتدار دولت زبانزد شود و چون ۲۴ خرداد دوباره امیدها افزون شود وسایه تحولات مثبت داخلی بر مذاکرات آتی افکنده شود. دولت نیاز به پیروزی (حتی اگر شده در یک زمینه) دارد.

این مقاله تاکید کرده اگر این ضرورت توسط خود دولت تمهید نشود و توسط همه دلسوزان و مقتدرین به منصه ظهور نرسد مذاکره با شش قدرت بزرگ دنیا سخت و پر چالش خواهد بود.کسی که سربلندی انقلاب و کشور را می‌خواهد مستقیم و غیرمستقیم کمک می‌کند که در مذاکرات هسته‌یی تحریم‌ها شکسته شوند، ایران نه در شعار که در عمل کمتر امتیاز بدهد و دولت با پشتوانه‌یی موثر بتواند این چالش پر دامنه و کم‌سابقه را برای همیشه از جلو راه بردارد.

گفت‌وگو با شیطان

Image caption تیتر و عکس صفحه اول تهران امروز

شهرام شهیدی در ستون طنز اعتماد گفتگوی خود را با شیطان نقل کرده است.

من: باهنر گفته خزانه کشور پر است اما دولت ریالی ندارد. موسیو شیطان: پس می‌شود بفرمایید خزانه کشور با چی پر شده؟ کاه یا باد هوا؟ من: آلیا گفته با طلای نیمی از زنان ایران می‌توانیم بانک‌های امریکا را بخریم. موسیو شیطان: بعد از گرفتن مهریه شان یا قبل از آن؟ اگر بحث مهریه است که نتیجه می‌گیریم با خرید نیمی از بانک‌های امریکا با استفاده از مهریه‌ها، نصف مردان ایرانی می‌افتند زندان و با پول فروش نصف بانک‌های امریکا باید زندان بیشتری بسازیم. من: روزنامه‌ها نوشته‌اند موزه مطبوعات تاسیس می‌شود. موسیو شیطان: از قدیم رسم بود هر چیز آنتیک و کمیابی را بگذارند توی موزه. من: شنیده‌ام در ده سال گذشته ۱۳ روزنامه‌نگار در بنگلادش به قتل رسیده‌‌اند. موسیو شیطان: احتمالا چند وقت دیگر یک تیم از روزنامه‌نگاران حرفه‌ای جهت تور سیاحتی به بنگلادش اعزام می‌شوند. من: می‌گویند در روز جهانی خنده ۱۲۰۰ نفر در تهران خندیدند. موسیو شیطان: من هم خبرش را خواندم اما هر چه باقی خبر را خواندم ننوشته بود این عده در سخنرانی کدام مقام یا مسوولی شرکت کرده بودند.

استقبال از مناظره

منصور بیطرف در مقاله ای در روزنامه ایران با اشاره به پیشنهاد وزیر اقتصاد دولت احمدی نژاد برای مناظره با دولتمردان جدید نوشته این فرصت یگانه ای است که در اختیار مسوولان اقتصادی دولت روحانی قرار می گیرد تا در خصوص خالی بودن خزانه مناظره کنند که به نظر من این مهمترین و بهترین اتفاقی است که برای دولت روحانی رخ داده است. چرا؟

به نوشته این مقاله در حال حاضر دولت روحانی در بخش اقتصاد نه تنها وارث خزانه خالی شده بلکه بسیاری از اتفاقات اقتصادی که اکنون به پای دولت روحانی نوشته می‌شود ریشه در سیاست‌هایی دارد که در دولت احمدی‌نژاد دوانده شده است. اگر مسئولان اقتصادی دولت روحانی به‌طور شفاف اعلام می‌کنند که افزایش قیمت‌هایی که در یک ماهه گذشته رخ داده ناشی از تغییر ارز مرجع است، این تغییر در یک ماهه اخیر رخ نداده بلکه از دولت سابق آغاز شده.

در ادامه مقاله روزنامه دولت یادآوری شده که از زمان وزارت شمس‌الدین حسینی تا پایان دولت احمدی‌نژاد مجموع درآمدهای نفتی بالغ بر ۴۱۸ میلیارد دلار بوده و با توجه به صادرات غیرنفتی بیش از ۵۲۰ میلیارد دلار ارز وارد کشور شده است چرا با توجه به این درآمد ارزی ارزش پول کشور ۳ برابر کاهش پیدا کرده و خلاصه این که فساد اقتصادی در دوران دولت سابق در تاریخ اقتصادی ایران بی‌سابقه بوده است. . سیاست‌های اقتصادی آن دوران چگونه تنظیم شده بود که این مفسده‌ها بر بستر آن شکل گرفتند؟

سعید لیلاز در مقاله در اعتماد نوشته: اقتصاد کشور به ویژه در بخش صنعت به مثابه یک تکه سنگ طبق قانون سقوط آزاد، در حال پایین افتادن است. تصور می‌کنم که بدون یک اقدام قاطع و فوری در اقتصاد ایران و بدون تحمل ریاضت و تکان‌های شدید اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ناشی از آن، این امکان وجود ندارد که بر این مشکلات غلبه کند.

نویسنده با تاکید بر این که کشور به هیچ‌وجه در شرایط عادی اقتصادی قرار ندارد نوشته: در صد سال اخیر هرگز اوضاعی به وخامت امروز در اقتصاد ایران نبوده‌. حتی در دوران اوج جنگ ایران و عراق . اگر در همین حد که دولت اقدام می‌کند همراهی فوری اتفاق نیفتد ثانیه‌ها و روزهای بسیار با ارزشی از دست خواهد رفت. حتی درباره درمان‌هایی که برای وضعیت فعلی قابل تصور است دولت بیش از اندازه زمان صرف می‌کند و یک درمان قطعی و فوری را به عقب می‌اندازد.

و سرانجام مقاله اعتماد این که: هرگونه تمرکز بیش از اندازه به اینکه اوضاع اقتصادی ایران می‌تواند در اثر بهبود وضعیت روابط سیاسی بین ایران و امریکا بهتر شود و ایران می‌تواند در کوتاه‌مدت به سرمایه مالی خود در خارج از کشور دسترسی پیدا کند، یک خوش خیالی روشن است. هرگونه حرکتی برای احیا و بهبود اقتصاد ایران باید از درون اقتصاد شروع شود و این جز با یک تحمیل ریاضت جدی به اقتصاد ایران ممکن نیست.

تکان‌دهنده؛ آمار سینماها

Image caption کارتون محمدرضا میرشاه ولد، قانون

امیرحسین علم‌الهدی در مقاله ای در شرق نوشته پس از صحبت‌های ناامید‌کننده سینماداران پیرامون وضعیت اسفبار سینماهای کشور طی چند روز گذشته، باید بپذیریم که واقعا وضعیت سینماها بحرانی است! در ۷ ماه گذشته فقط ۲۵‌میلیاردتومان، درآمد ۲۵۰ سالن سینما بوده است. از این مبلغ نزدیک به ۷۰‌درصد متعلق به سینماهای تهران و مابقی متعلق به سینماهای شهرستان‌ها است.

به نوشته این مقاله: در تهران حدود سه‌میلیون‌و ۲۰۰هزار نفر به دیدن فیلم‌های روی پرده رفته‌اند و در شهرستان‌ها به دلیل تفاوت بهای بلیت، نزدیک به دو‌میلیون‌و ۲۰۰‌هزارنفر به سینما مراجعه کرده‌اند. با این حساب تا پایان سال، برای این که بتوان به مخاطبان سال ۹۱ رسید- که پایین‌ترین میزان ۳۴ سال گذشته بود- باید سه‌میلیون‌مخاطب دیگر را جذب کنند! با توجه به فیلم‌های در نوبت اکران این میزان جذب مخاطب غیرممکن است!

این منتقد سینما تاکید کرده: سینمای ایران برای برون‌رفت از وضعیت بحرانی سالن‌های سینمایی کشور راهی ندارد جز این که نسبت به سیاست‌های نمایش فیلم خارجی تجدید نظر کند. سینما بدون حضور و نفس مردم زنده نیست و برای ادامه حیات سینماهای کشور باید به سیاست‌های توسعه‌ای دست یابیم که حضور مردم به سمت افزایش میل کند.

سراشیبی فضای کسب‌وکار

علی دینی‌ترکمانی در سرمقاله جهان صنعت به برآوردهای جدید بانک جهانی اشاره کرده که نشان می‌دهد شاخص فضای کسب‌وکار ایران دوباره افت کرده و از رتبه ۱۴۴ در سال ۲۰۱۲ به رتبه ۱۵۲ در سال‌جاری رسیده است. این کاهش می‌تواند به معنای بدترشدن فضای کسب‌وکار در مقایسه با سال گذشته باشد. در این صورت، با ثابت‌گرفتن موقعیت فضای کسب‌وکار کشورهای دیگر، ایران با چند پله سقوط جای خود را به کشورهای دیگر داده‌ است.

به نوشته مقاله این آمار می‌تواند معنای دیگری نیز داشته باشد و آن اینکه فضای کسب‌وکار در مقایسه با سال گذشته بدتر نشده اما کشورهای دیگر رشد کرده‌اند و بنابراین در رتبه‌بندی بین‌المللی جای ما را گرفته‌اند. در هر حال، توانایی رقابت جهانی و منطقه‌ای را رفته‌رفته از دست خواهیم داد.

سرمقاله جهان صنعت نتیجه‌گیری کرده: فضای کسب‌وکار نامناسب و فساد بالا به معنای ناکارآمدی دولت و نظام اداری کشور است. به معنای سازمان درونی ضعیف دولت و در نتیجه بالابودن هزینه‌های معاملاتی در اقتصاد ایران و همینطور نسبت سرمایه به تولید بالاتر است؛ یعنی در تحلیل نهایی، برای تولید یک واحد کالا نیاز به سرمایه‌گذاری بیشتری هست که موجب افزایش متوسط هزینه تولید کالا و خدمات و استمرار فشارهای تورمی می‌شود.

به عارف فکر کردیم

آیدین سیار سریع در صفحه طنز قانون درباره روزنامه بهار نوشته: وقتی توقیف شد همه‌اش به آقای عارف فکر می کردیم. به تیترهای روزنامه بهار که غالبا اینطوری بود: عارف گوشش را خاراند / عارف از گربه‌های عقیم شده دلجویی کرد / عارف: من خیلی اصلاح طلبم / فعال سیاسی: به جان بچه ام عارف اصلاح طلب است / ابی: در نظرسنجی‌ها عارف از شهرام شب پره جلوتر است... بعد اظهارات عارف را در واکنش به توقیف بهار خواندیم که می گفت چی؟ بهار؟ من بهار دارم؟ مگه احمدی نژادم؟ هه هه هه. تنها رسانه من وب سایتم است. شاعر در همین زمینه خطاب به عارف بسیار بجا می گوید که چی صدا کنم تو رو؟ تو که از گل بهتری، کاش نمی انصرافیدی، می شد از یادم بری! چی صدا کنم تو رو؟

کارتون روز

Image caption کارتون فیروزه مظفری، شرق

مطالب مرتبط