ركورد تاریخی مجلس نهم

نوپاترین و غیرسیاسی ترین وزارتخانه ای که با طرح و اصرار مجلس هشتم تشکیل شد، می‌رود تا دیرپاترین و سیاسی ترین رخدادها در تاریخ جمهوری اسلامی را رقم بزند.

نزدیک به سه سال قبل ( ١٢ دی ماه٨٩ ) وقتی نمایندگان مجلس هشتم طرح ایجاد وزارت ورزش و جوانان را تصویب کردند، کسی تصور نمی‌کرد ماجراهای میان پارلمان و دولت محمود احمدی نژاد، گریبان حسن روحانی را هم بگیرد و سه وزیر پیشنهادی او از سوی نمایندگان موفق به کسب رای اعتماد نشوند.

رئیس جمهور در مرداد امسال ابتدا مسعود سلطانی فر را در لیست کابینه اش قرار داد. اما او با اخذ ١١٧ رای موافق، ١٤٨ رای مخالف و ١٨ رای ممتنع نتوانست به وزارت برسد. نمایندگان سوابق سیاسی او و نداشتن تجربه ورزشی را علت مخالفت خود اعلام کردند.

دومین وزیر پیشنهادی ، رضا امیری صالحی بود. بررسی صلاحیت او با برخورداری از سابقه مدیریت در وزارت اطلاعات در فضایی پرتنش صورت گرفت، تا آنجا که جلسه رای اعتمادش از تلویزیون پخش نشد. در این جلسه الیاس نادران نماینده تهران او را به دریافت رشوه در پرونده شرکت بیمه ایران ، صدور دستور شکنجه تعدادی از متهمان انفجار لوله‌های گاز خوزستان، دست داشتن در قاچاق و نیز نقش آفرینی در اعتراضات انتخابات سال ٨٨ متهم کرد. در نتیجه صالحی امیری با ۱۰۷ رای موافق، ۱۴۱ رای مخالف و ۱۳ رای ممتنع ناکام ماند.

پس از آن روحانی ، محمد شریعتمداری را با حفظ سمت به سرپرستی وزارتخانه منصوب کرد تا سر فرصت وزیر سوم را روانه بهارستان کند. اما نصرالله سجادی هم پیروز این میدان نبود و از راهیابی به ساختمان خیابان سئول بازماند، نمایندگان اینبار علاوه بر "پیرمرد" خواندن او، استعفای سجادی از معاونت تربیت بدنی را در همراهی با تحصن نمایندگان مجلس ششم از جمله دلایل عدم رای اعتماد او عنوان کردند. سجادی با ١٢٤ رأی موافق ، ١٠٧ رأی مخالف و ٢٢ رأی ممتنع ، تنها ٣ رای برای رسیدن به وزارت کم داشت.

به این ترتیب حسن روحانی ناچار شد برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، گزینه چهارمی (محمود گودرزی ) را به عنوان وزیر ورزش و جوانان به مجلس پیشنهاد کند. تا کنون سابقه نداشته است یک رییس جمهور برای وزارتخانه‌ای ٤ بار وزیر معرفی کند. حتی دولت اول سید محمد خاتمی نیز از مجلسی غیر همسو رای اعتماد کامل گرفت.

این مسایل نشانگر آن است که دولت حسن روحانی، نه تنها در حوزه سیاست خارجی، بلکه ظاهرا در عرصه داخلی هم با مشکلات بسیار دست و پنجه نرم می کند. نگاهی به ترکیب مجلس نشان می دهد کفه ترازو چندان به نفع دولت روحانی نیست. در انتخابات ریاست جمهوری گذشته، بیش از دو سوم نمایندگان، از محمد باقر قالیباف و سایر رقبای حسن روحانی حمایت کردند. این آمار به آن معناست که رای بیش از ٨٠ درصد نمایندگان ، روحانی نبود.

علاوه بر این با گذشت بیش از صد روز از تشکیل دولت تدبیر و امید و آرام گرفتن موج حمایت و امید مردم در پی انتخابات ریاست جمهوری، مجلسیان به تدریج در حال شکستن سکوت خود و طرح نیات و نظراتشان هستند. توصیه علی لاریجانی به نمایندگان مجلس برای تعامل با دولت و رای به سجادی راه به جایی نبرد و آنها نشان دادند خیلی توصیه پذیر نیستند و دولتیان حتی باید در "لحن" خود نسبت به بهارستان نشینان نیز دقت کنند.

چنانکه احمد توکلی در گفت و گو با وب سایت خانه ملت در بیان علت عدم رای اعتماد به سجادی گفته است: "دلیلی که باعث شد در مجلس جو روانی ایجاد شود و برخی نمایندگان مخالف وزیر پیشنهادی شوند طرز بیان رئیس جمهور بود. از مباحث مطرح شده از سوی دکتر روحانی اینگونه برداشت میشد که هر شخصی که به وی رای نداده طرفدار استبداد، خشونت و تندروی است که این مسئله باعث آزردگی خاطر نمایندگان شد."

روحانی در صحن علنی گفته بود: " مردم در ۲۴ خرداد به افراط و تفریط، خشونت و خودرأیی و تکرأیی، عدم مشورت و عدم تدبیر رأی 'نه' دادند و به اعتدال، تدبیر و عقلانیت رأی 'آری' دادند."

تکاپوی مجلسیان با اکثریت اصولگرایان،اما دلیل دیگری نیز دارد و آن در پیش رو بودن انتخابات مجلس دهم است. کمتر از یک سال و نیم دیگر دور دیگری از انتخابات برگزار می شود و از همین الان تحرکاتی در گروه های مختلف سیاسی برای تکیه بر صندلی های سبز بهارستان آغاز شده است.

گروه هایی همچون جبهه پایداری و جبهه متحد اصولگرایان در تلاش هستند تا موقعیت خود را در پارلمان حفظ کنند و مانع از راهیابی اصلاح طلبان و اعتدال گرایان شوند. از این رو وزن کشی‌های سیاسی و جلب نظر رای دهندگان در دستور کار است. مجموعه شرایط اقتصادی کشور و همچنین طرح و درخواست مطالبات وعده داده شده از سوی مردم نیز کار مجلس اصولگرا را در بروز انتقادها و مخالفت هایشان نسبت به عملکرد دولت هموارتر کرده است.

Image caption حسن روحانی ناچار شد برای نخستین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، گزینه چهارمی (محمود گودرزی ) را به عنوان وزیر ورزش و جوانان به مجلس پیشنهاد کند. تا کنون سابقه نداشته است یک رییس جمهور برای وزارتخانه‌ای ٤ بار وزیر معرفی کند. حتی دولت اول سید محمد خاتمی نیز از مجلسی غیر همسو رای اعتماد کامل گرفت

در چنین شرایطی معلوم نیست وزیر پیشنهادی چهارم بتواند به سادگی سد بهارستان را پشت سر بگذارد و به پاستور برسد. به ویژه آنکه مجلس در یک هفته پیش رو تعطیل خواهد بود و محمود گودرزی، رئیس دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران فرصتی برای تعامل با نمایندگان ندارد.

همچنین اگر آنچه که سید هادی حسینی نماینده قائم شهر به ایسنا گفته است مبنی بر ضعف معاون پارلمانی رییس جمهور در ارتباط با مجلس، درست باشد آنگاه شرایط چهارمین وزیر پیشنهادی حسن روحانی سخت تر از پیش می شود.

احمدی نژاد رییس دولت پیشین معاونان پارلمانی خود را از میان نمایندگان مجلس برگزیده بود تا راه تعامل با پارلمان را هموار کند. با این حال روابط دولت و مجلس همواره تیره و تار بود. حال روحانی، "مجید انصاری" عضو مجمع روحانیون مبارز را به معاونت پارلمانی خود انتخاب کرده است که مخالفان بسیاری در میان مجلسیان دارد. به نظر می رسد این موضوع بر روی ایجاد رابطه موثر قوای مقننه و مجریه سایه افکنده است.

تشکیل وزارتخانه ای که نام "ورزش و جوانان" را یدک می کشد،از ابتدا بر پایه "انتقام "بود. به گفته علیرضا دهقان نماینده ایذه و باغملک در گفت و گو با روزنامه قانون، " ادغام دو سازمان ملی جوانان و تربیت بدنی برای انتقام از محمود احمدی نژاد" بود. از همان زمان طرح ادغام دو سازمان مذکور بلوا و جار و جنجال های سیاسی زیادی به راه افتاد و حتی پای آیت الله خامنه ای نیز به میان آمد. از دو وزیر پیشنهادی دولت احمدی نژاد، حمید سجادی رای نیاورد و محمد عباسی موفق شد رای مجلس را کسب کند. به نظر می رسید با تغییر دولت، ماجراهای این وزارتخانه هم به پایان برسد، اما ظاهرا کودک مولود مجلس، ناسازگار از آب درآمده و گریبان دولت تازه تاسیس را هم گرفته است.

محمود احمدی نژاد باید پنجم آذر ماه جاری با شکایت علی لاریجانی رییس مجلس و رئیس کمیسیون اصل ٩٠ مجلس روانه دادگاه شود،تا در کنار چندین مورد شکایت، به علت تعلل در تشکیل وزارت ورزش و جوانان نیز پاسخ دهد. مشخص نیست که تا آن هنگام همکاران لاریجانی در بهارستان سرنوشت ساختمان سئول در دولت روحانی را مشخص خواهند کرد.

مطالب مرتبط