بررسی روزنامه های صبح دوشنبه تهران ‫- هجده آذر

روزنامه های امروز صبح تهران در عنوان های اصلی خود از جلسه دیروز مجلس و پیشروی تندروها در آن، با عنوان هایی مانند کارت زرد برای وزیر اقتصاد و تذکر به ظریف یاد کرده و در مقالاتشان خبر داده اند که تندروها اختیار مجلس را در دست گرفته اند‫.

ادامه بحث پیرامون فساد و تخلف های گسترده مالی در سازمان تامین اجتماعی ، بداخلاقی عده ای هواداران فوتبال در صفحه اجتماعی لیونل مسی، و گمانه زنی هایی درباره آینده توافق نامه ژنو از دیگر مطالب این روزنامه هاست‫.

برخورد سیاسی مجلس با دولت

Image caption تیتر و عکس صفحه اول قانون

داریوش قنبری در مقاله اعتماد نوشته برخورد مجلس با دولت یک برخورد سیاسی است و با وجود اینکه پیش‌بینی‌ها حکایت از این داشت که بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری، اکثریت مجلس به سمت اعتدال تمایل پیدا کرده و از دولت حمایت کنند، اما این‌طور نشد. واقعیت این است که مشی تندروها در رابطه مجلس با دولت تعیین‌کننده شده است و این افراد به خوبی توانستند کنترل بقیه مجلس را نیز در دست بگیرند.

به نوشته این نماینده پیشین مجلس در ارتباط با بحث وزیر اقتصاد و مسائلی که روز گذشته در مجلس به وجود آمد، باید گفت که انتخاب رییس کل بانک مرکزی توسط وزیر اقتصاد صورت نمی‌گیرد و ساز و کار خاص خودش را دارد. البته این یک نقص در آیین‌نامه مجلس محسوب می‌شود که براساس آن، در مواردی از این دست، وزیری که در حوزه اختیاراتش نیست باید پاسخگو باشد. در ارتباط با این مباحث یک نکته مهم وجود دارد و آن موضع‌گیری سیاسی نمایندگان است.

به نوشته این نماینده پیشین مجلس آقای ظریف واقعیت کشور را در جمع دانشجویان بیان کردند اما یک عده در این میان برآشفته شدند و نامه‌نگاری کرده‌اند. اگروزیر خارجه یک کشور در مباحث سیاست خارجی اظهارنظر نکند پس چه فرد دیگری می‌تواند؟ آیا واقعا یک نماینده مجلس اینگونه باید از حقوق نظارتی خودش استفاده کند یا اینکه بحث حقوق نظارتی نمایندگان در مواردی است که کارکرد یک وزیر مشکل داشته باشد و نتواند پاسخگوی مطالبات مردم باشد.

اما حسین شریعتمداری در یادداشت روز کیهان وزیر خارجه را متهم کرده که در جمع دانشجویان سخن ناسنجیده گفته، وقتی گفت آیا آمریکا که می‌تواند با یک بمب تمام سیستم دفاعی ما را از کار بیندازد، از سیستم دفاعی ما می‌ترسد؟! این اظهارنظر نسنجیده از سوی وزیر خارجه کشور و دیپلمات ارشد تیم مذاکره‌کننده، جز بالا بردن دست‌ها به نشانه تسلیم در مقابل تهدید نظامی حریف، مفهوم دیگری ندارد.

به نوشته نماینده ولی فقیه در کیهان دشمن بارها رجز خوانده است که «گزینه نظامی» روی میز است و پاسخ پرصلابت گرفته است که هیچ غلطی نمی‌تواند بکند. اما، اظهارات وزیر محترم امور خارجه، اگرچه بعدها سعی در اصلاح آن داشت، یک خطای پر آسیب بوده است که انتظار می‌رود از تکرار آن جلوگیری شود. همانگونه که اظهارنظر آقای دکتر روحانی رئیس جمهور محترم کشورمان درباره «خالی بودن خزانه»، زیانبار و غیرقابل توجیه بوده و هست.

به نظر یادداشت روز این روزنامه: اگر حریف این پیام را دریافت کند که خزانه کشور خالی است و سیستم دفاعی نظام با پرتاب یک بمب منهدم می‌شود و حق مالکیت قطعی ایران بر جزیره ابوموسی قابل گفت‌وگو است و... چه انتظاری می‌توان داشت که مارش پیروزی نزند و تیم مذاکره‌کننده کشورمان را دست خالی تصور نکند و...

Image caption کارتون نازنین جمشیدی، شرق

با فساد چه باید کرد

علی ودایع در سرمقاله مردم سالاری نوشته: اگر تدابیر لازم برای سالم ماندن حکومت اندیشیده نشود، جمهوری اسلامی نیز همانند هر انقلاب و هر حرکت دیگری ممکن است به انحراف و انحطاط کشیده شود.

نویسنده اظهار نظر کرده در جریان انتخابات سال ۱۳۸۸ یک طرف بازی با طرح اتهاماتی سعی داشت خود را به عنوان رابین هود که نماینده خیر است و به جنگ شر آمده ،تصویر کند. نتیجه این برخورد حوادث دلخراشی بود که پس از اعلام نتایج در ایران اسلامی به وقوع پیوست. در این میان برخی از افراطیون چپ و راست برای رسیدن به مقاصد حزبی و شخصی خود در کوره اختلافات دمیدند که تنها تاریخ می‌تواند درباره آنها قضاوت کند.

در انتهای مقاله مردم سالاری آمده: در روزهایی که بحث و جدل درباره آمار روحانی از دولت احمدی‌نژاد بلند شده است افشای موضوع هدایای چرب سازمان تامین اجتماعی که بوی شیتیل می‌دهد رنگ از رخسار برخی برده است. گویی گروهی بزرگ با این فرضیه که خط قرمز جریان خاصی هستند و از نوعی قانون نانوشته کاپیتولاسیون بهره می‌برند دست به اختلاس مخملی در ایران زده اند. البته شایدهم آنها سرمایه مورد نیاز یک جریان خاص با تشکیلات شبه فراماسونی را برای بازگشت به قدرت فراهم کرده‌اند.

سالگرد فاجعه شین آباد

میثم هاشم‌خانی در سرمقاله دنیای اقتصاد این سئوال را مطرح کرده که: در کشوری که کل بودجه سالانه آموزش و پرورش معادل بودجه چهار و نیم ماه یارانه نقدی است، چگونه می‌توان جمعیت «کودکان زیر خط فقر آموزش و پرورش» را کاهش داد؟

این سئوال به خاطر آن مطرح شده که نیمه آذرماه، سالگرد حادثه تلخ آتش‌سوزی مدرسه شین‌آباد بود. دخترکان معصومی که جان و سلامتی خود را در این اتفاق غمبار از دست دادند، جرمی نداشتند جز مجبور بودن به تحصیل در یکی از حدود ۳۰ هزار مدرسه شدیدا محروم کشور. مدارسی که در آنها نه تنها خبری از محیط آموزشی زیبا و جذاب برای کودکان نیست؛ بلکه حتی حداقل‌های ایمنی نیز در آنها وجود ندارد.

نویسنده سپس در مقام مقایسه با کشورهای دیگر توضیح داده که: میانگین بودجه دولتی سالانه اختصاص‌یافته برای هر دانش‌آموز اسپانیایی حدود ۱۰ و نیم برابر هر دانش‌آموز ایرانی است و برای هر دانش‌آموز لهستانی پنج و نیم برابر. میانگین بودجه آموزش و پرورش دولتی برای هر دانش‌آموز در کره جنوبی ۹ برابر هر دانش‌آموز ایرانی است، برای هر دانش‌آموز کوبایی چهار برابر، بالاخره هر دانش‌آموز در کشور کوچک ترینیدادوتوباگو هم حدودا پنج برابر هر دانش‌آموز ایرانی از بودجه دولتی آموزش و پرورش سهم می‌برد.

در کنار اینها لازم است توجه کنیم که حدود ۹۶ درصد از بودجه تقریبا ۱۶ هزار میلیارد تومانی آموزش و پرورش ما صرف پرداخت حقوق معلمان می‌شود و حدود چهار درصد هم می‌ماند برای تامین مالی هزینه‌های روزمره مدارس دولتی، تعمیر، بازسازی، زیباسازی، رنگ، لعاب بخشیدن به محیط مدارس، خرید وسایل ورزشی و کمک‌آموزشی و ... .

تابلوهایی برای ازدیاد جمعیت

Image caption کارتون فیروزه مظفزی، اعتماد

بهرام دبیری نقاش به اعتماد گفته سال‌هاست که تعامل با هنرمندان قطع شده است. این قطع ارتباط شاید به این دلیل است که به هنرمند به چشم یک مهاجم نه مدافع فرهنگی نگاه می‌شود. این نگاه اعتبار هنرمند را برای همکاری با دولت زیر سوال برده و مانع شکل‌گیری رابطه‌ای مبتنی بر اعتماد بین این دو گروه شده است. از این رو تمامی پروژه‌هایی که می‌تواند به دست هنرمندان سپرده شود، به کسانی واگذار می‌شود که در اجرای ایده‌ها صلاحیتی ندارند.

لیلی گلستان، مترجم و گالری دار گفته: هر وقت بیلبوردهای تبلیغاتی شهرداری را در سطح شهر می‌بینم، خنده‌ام می‌گیرد و فکر می‌کنم که طراحان این بیلبوردها، مخاطب را خیلی دست کم گرفته و در واقع مردم را احمق فرض کرده‌اند. بیلبوردها گویی مخاطبانشان را که مردم باشند، مثل یک بچه نصایح احمقانه می‌کنند.

ولی‌الله شجاع پوریان گفته است: تبلیغات ما در حال حاضر از منظرهای اجتماعی، هنری و فنی جامعیت ندارد. با توجه به جامعه هدف تبلیغ باید مراقب باشیم که تبلیغ بدل به ضدتبلیغ نشود یعنی نه تنها اثر مثبتی نداشته باشد که تاثیر منفی بگذارد.

به گفته این عضو شورای شهر تهران به اعتماد: تبلیغی که قرار است ساعت‌ها و روزها مقابل چشم مخاطبان باشد و در ضمن جامعه هدفش مردم زیادی هستند باید به لحاظ هنری و فنی اثرگذار باشد و با رعایت دقایق و لطایف جانبی سبب شود که مخاطب وقت بگذارد و پس از دیدن تبلیغ به مضمون و مفهوم آن هم توجه کند.

مناظره یک طرفه

هادی وکیلی در سر مقاله ابتکار نوشته: از روزی که احمدی نژاد در واکنش به گزارش صد روزه ی دولت یازدهم خطاب به دکتر روحانی تقاضای مناظره کرد، مواضع و واکنش‌های متفاوت در جامعه شکل گرفت. عده ای آنرا یک حق قلمداد کردند و خواهان پاسخ مثبت رئیس جمهور شدند. گروهی نیز آنرا بر نتافتند، با این استدلال که جایگاه احمدی نژاد با روحانی همسان نیست و نباید انجام پذیرد.

نویسنده اظهار نظر کرده : اصلاح طلبان معتقدند که تریبون‌های رسمی بخصوص صدا و سیما نبایست در خدمت یک جریان، و تریبون یک صدا در مجموع صداهای موجود باشد. در آن هشت سال هر آنچه نبایست؛ از تریبون رسانه ملی نثار بخشی از جامعه شد. انواع تهمت و انگ و اتهام بر آنان وارد آمد ولی هیچگاه امکان پاسخگویی برای متهمین فراهم نیامد. حال دکتر روحانی نباید راه گذشته‌ها را برود.

سرمقاله ابتکار با تاکید بر این که: احمدی نژاد خود بانی سخنان یکطرفه بود او حتی در مناظره‌ها هم روی سخنش را بطرف کسانی گرفت که در مناظره حاضر نبودند و هیچگاه هم فرصت پاسخگویی به آنان داده نشد. در طول هشت سال گذشته تمام تریبون‌های رسمی و سنتی به صورت یکطرفه در خدمت یک جریان و در تقابل با جریان مقابل بود اما طرف مظلوم هیچگاه مدعی سهم یکسان در مناظره نشد.

روز دانشجو و حواشی آن

ایمان پیربرناش در صفحه طنز قانون نوشته: از وقتی احمدی نژاد رفته همین یک حسین شریعتمداری مانده و تعداد زیادی طنزنویس تشنه. شریعتمداری مانند آب است و طنزنویسان هم که همیشه درخواست آب داشته‌اند هر چقدر آب می‌خورند سیر نمی‌شوند. ۱۶ آذر شریعتمداری به جمع دانشجویان رفت و گفت:« گذشت آن موقعی که ۱۶ آذر تقلبی درست می‌کردید، ۱۶ آذر علیه آمریکا بود نه زیر سایه آمریکا؛ البته من خدا را شکر می‌کنم که یک دفعه که کیهان را می‌زنید از اسرائیل بد می‌گویید، خیلی پیشرفت کردید. شما می‌دانید که کیهان رفتنی نیست برای همین و برای دوام اسرائیل علیه هر دو شعار می‌دهید. اسرائیل را به زودی همین حزب‌ الله از بین خواهد برد. به فکر دوران یتیمی‌تان بعد از اسرائیل باشید و از یتیم‌پرورها تشکر کنید.

طنزنویس اضافه کرده:خواستیم در مورد این حرف‌های شریعتمداری طنز بنویسیم که دیدیم یک جای دیگر گفته: نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل اعلام کرد که اصلاح‌طلبان اصلی‌ترین و بزرگترین سرمایه اسرائیل هستند. همه اسناد آن موجود است و شما از ترس منفجر شدن این اسناد سر و صدا می‌کنید. شما برای جرج سوروس یهودی شعار می‌دهید. شما برای مایک لدین شعار می‌دهید. شما برای راسموسن که هدایت اصلاحات و فتنه را در دست داشت شعار می‌دهید.»

در انتهای این ستون آمده: گفتیم از همین می‌نویسیم ولی باز یک جمله دیگر از شریعتمداری به چشم مان خورد:فتنه‌گران وطن‌فروش بودند و اگر دوستان نبودند تن را فروخته بودند و رسید آن را گرفته بودند. البته طرفداران هفت درصدی باید چنین سر و صدایی داشته باشند. شما اگر می‌دانستید که رأی دارید کاندیدای خود را کنار نمی‌زدید. شما به دنبال این بودید که به آقای روحانی بچسبید، اصلاحات به دنبال این بود که از آقای روحانی به عنوان یک پل استفاده کند و تا حالا آقای روحانی اجازه این کار را نداده است.

شهرام شهیدی در ستون طنز اعتماد با اشاره به مراسم روز دانشجو با نقل بخشی از سخنان روحانی رییس جمهور به گمانه زنی درباره دیگران پرداخته و نوشته فکر می‌کردم اگر دیگران رییس‌جمهور شده بودند در مراسم روز دانشجو چه می‌گفتند.

نویسنده اول به سراغ رییس جمهور سابق رفته و از قول وی نوشته: شما از چه ساعتی اینجا هستید؟ هشت؟ نه؟ اول به برزیلی‌ها تبریک می‌گویم که شانس آوردند در جام جهانی با ما همگروه نشدند و ما مجبور نیستیم تفاوت فرهنگی‌مان را نشان‌شان دهیم. فوتبال یا سیاست؟ واقعا مشکل جوانان ما سیاست است؟ ستاره است؟ بگم؟ بگم؟ من به شما علاقه دارم که می‌گویم دانشجوی ستاره‌دار بهتر است یا دانشجویی که در هفت آسمان یک ستاره هم ندارد؟ چرا دولت را برای ستاره‌های دانشجو مورد هجمه قرار می‌دهید؟

به نظر ستون طنز قانون اگر جلیلی بود می گفت: دانشگاه خانه احزاب نیست. خانه مقاومت است. کمربند باید برای دانشجویان الزامی شود و حراست از ورود دانشجوی بی‌کمربند جلوگیری کند. ظاهر جوانان در مقاومت نقش مهمی دارد. دانشجویی که کمربند نبندد چطور زیر بار مشکلات مقاومت خواهد کرد؟ و ولایتی چنین نطق می کرد: دانشجو باید کریستف کلمب را الگو قراردهد و برود دنبال کشف کشورهای جدید و زیر پونزی و آن کشورها را جهت مبادلات سیاسی اقتصادی به دستگاه دیپلماسی معرفی کند که دولتمردان بتوانند بنشینند با سردمداران آن کشورها یک فنجان قهوه بخورند.

و خلاصه اگر اکبر هاشمی بود می گفت: هی به این محسن و مهدی گفتم با این نلسون ماندلا یک عکس یادگاری بیندازید گوش ندادند. مشکل جوان ما امروز همین گوش ندادن به حرف بزرگ‌ترهاست. اگر این عکس را می‌انداختند امروز سانتریفوژ که می‌چرخید آینده سیاسی‌شان هم می‌چرخید و با این حساب زندگی مردم هم می‌چرخید.

Image caption کارتون محمد رضا میرشاه ولد، قانون