بررسی روزنامه‌های صبح یکشنبه تهران ‫- ۸ دی

تیتر و عکس صفحه اول ابتکار
Image caption تیتر و عکس صفحه اول ابتکار

روزنامه‌های امروز صبح تهران با انعکاس دستور رییس‌جمهور درباره کوشش دولت به شناسایی و برخورد با کسانی که از قبل تحریم‌های توانسته ثروت‌های بزرگ گرد آوردند موضوع اصلی گزارش‌ها و مقالات روزنامه‌هاست که از این دستور استقبال کرده و خواستار اجرای آن شده‌اند‫.

خسرو مبشر در سرمقاله روزنامه ایران مدعی شده: به استناد پرونده‌های مطرحی در محاکم قضایی، برخی از مدیران دولت سابق و مسئولان بانک‌ها از اختلاس‌کنندگان بیت‌المال حمایت می‌کردند. از جمله رئیس وقت یک بانک دولتی که بیش از دوسال از فرار او به خارج کشور می‌گذرد اما تاکنون پرونده‌اش در مرجع قضایی رسیدگی نشده و بالطبع حکمی نیز صادر نشده است.

نویسنده مقاله تاکید کرده: با گذشت چند سال از فرار مدیرعامل سابق بانک ملی، پلیس اینترپل با پیگیری‌های قوه قضائیه موفق نشده خاوری را بازداشت کند و به ایران بازگرداند. پرونده نامبرده نیز با صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست بلاتکلیف و مفتوح باقی مانده است.

و سوال روزنامه دولت این است که چرا با پرونده‌های مدیران خلافکار که به‌طور مستقیم و غیر‌مستقیم با شبکه‌های فساد مالی همکاری داشته و با حمایت از اختلاس‌کنندگان به سیستم بانکی کشور آسیب وارد کرده‌اند، برخورد جدی نمی‌شود و پرونده آن‌ها نیز با گذشت چند سال مفتوح است.

داریوش قنبری در سرمقاله جهان صنعت نوشته در دولت‌های گذشته هم سخن از مبارزه با مفاسد اقتصادی می‌رفت اما این دفعه فرق دارد. طبیعی است که افکار عمومی انتظار رسیدگی به این پرونده‌ها را دارد و به هیچ عنوان قابل قبول نیست که روند موجود در اقتصاد کشور ادامه پیدا کند و حتما روحانی با توجه به همین انتظارات و مسئولیت‌ها این دستور ویژه را صادر کرده است.

اگرچه دستور ویژه رییس‌جمهور برای مبارزه با ویژه‌خواران گام مثبتی در جهت مبارزه با فسادهای اقتصادی است اما لازم است که این موضوع مورد توجه قوای دیگر نیز قرار گیرد و نهاد‌های نظارتی نیز به کمک دولت آیند تا این معضل ریشه‌کن شود.

نویسنده ابراز امیدواری کرده که قوه مجریه پرده از همه رانت‌خواری‌های موجود- مرتضوی، بابک زنجانی و دیگران- بردارد و مطابق انتظار افکار عمومی با آنها برخورد کند زیرا در غیر این صورت هیچ امیدی به تحول اقتصادی در کشور نخواهد بود.

Image caption صفحه اول آرمان با عکسی از حجت سپهوند

شهروند با عنوان حوزه فساد نوشته فساد و رانت‌خواری دولتی مساله فقط ایران نیست، همین روزها زلزله ۸‌ ریشتری فساد، بنیان‌های دولت ترکیه را به لرزه در‌آورده. در سایر کشورها هم کمابیش همین موارد هست و کسی هم انتظار ندارد که جامعه را بتوان به‌کلی عاری از فساد کرد، ولی این انتظار معقول است که در جهت کاهش آن برنامه‌ریزی و اقدام کرد. این اقدام را مبارزه با فساد نام می‌نهند، ولی مبارزه با فساد را نمی‌توان به بگیر و ببند و مجازات عوامل فساد خلاصه کرد، هرچند این بخش از کار نیز لازم است، ولی اصلا کافی نیست.

شهروند یادآور شده «سازمان شفافیت بین‌الملل» رتبه‌های فساد جوامع را به‌عنوان شاخصی از میزان موفقیت و شکست کشورها در مبارزه با فساد، هر‌سال منتشر می‌کنند و متاسفانه باید گفت که رتبه ایران در ۸‌ سال گذشته اصلا خوشایند نبوده. این وضع در حالی است که تبلیغات و اظهارات ضد فساد در ایران نه‌تنها کمتر از جاهای دیگر نیست که احتمالا با شدت و حدت بیشتری هم بیان می‌شود ولی چرا به نتیجه مناسب و مطلوب منجر نمی‌شود.

باید از هر بادی لرزید

فضل‌الله یاری در سرمقاله ابتکار با اشاره به واکنش کشورهای دیگر در برابر فساد اقتصادی نوشته اما ما بیدی نیستیم که از این بادها بلرزیم. دخترکان مدرسه شین آباد، بینایی و زیبایی خود را در آتش بی‌مسئولیتی بخشی از مسئولان از دست داده‌اند، اما مسئولان هیچ مسئولیتی از این بابت در خود احساس نکرده‌اند. از نگاه اینها نباید به خاطر دردهای چند دختر روستایی ابروی کشور را برد اگر اشباهات‌مان را بپذیریم، با بلندگوهای تبلیغاتی استکبار جهانی، چه کار کنیم؟ اگر آمار تصادفات جاده‌ای حاصل از خرابی راه‌ها و استاندارد نبودن خودروهای ساخت وطن، بالاست چه باک؟ به دستاوردهای دولت در این حوزه‌ها نباید خدشه وارد شود.

نویسنده این مقاله با چند مثال دیگر به طعنه نوشته: اگر مسئولی از دولت در آن دست دارد که نباید مسئولیت آن به گردن دولت باشد! اگر نمایندگانی ازمجلس، خود و فرزندانشان درگیر این باشند که نباید پای مجلس وسط کشیده شود! اگر در پرونده اختلاس در بیمه ایران نام برخی از مسئولان رده بالا مطرح می‌شود، به ملاحظه جایگاه آنان، باید سکوت کرد! مگر نمی‌بینید همه وسایل ارتباطی جهان استکبار روی ما متمرکز شده‌اند؟ پس باید با تمام توان تکذیب کرد.

در پایان سرمقاله ابتکار آمده: واقعیت امروز جهان به گونه‌ای دیگر است. جهان فهمیده است که بیدهایش به هربادی بلرزند بهتر است، که هر لرزشی خود زنگ خطری است که می‌تواند به چاره‌ای منجر شود. بادها همیشه تهدید نیستند، گاه هشدارند و گاه فرصت، تا ما انعطاف بیاموزیم و مشق نرمش کنیم.

انتقال تهران به کجا

Image caption کارتون کیوان زرگری، شرق

مرتضی گلپور در مقاله‌ای در تهران امروز درباره طرح انتقال تهران نوشته برخی می‌پرسند منظور از «پایتخت» چیست وقتی در سال ۵۷ بساط هرچه تخت شاهی بود، برچیده شد. در این دیدگاه، تهران اکنون «مرکز» کشور است و نه پایتخت. اما مسئله این است که این مرکز، میراث‌دار بسیاری از مشکلات دوران پایتختی است، دورانی که در آن، تهران، مرکز آبادانی کشور بود و سال‌ها پیش از آن، اصلاحات ارضی، راه مهاجرت‌های گسترده به پایتخت را هموار کرده بود. از همان دوران، بخش زیادی از ثروت کشور در این شهر انباشته شد، ثروت و سرمایه‌ای که هنوز بنا ندارد از این شهر دل بکند. اما اکنون کمر این شهر زیر بار مشکلات ناشی از دیروز و امروز، خم شده است.

به نوشته این مقاله، تهران به دشواری می‌تواند به عنوان مرکز اداری و سیاسی کشور سر بلند کند. اما مسئله‌ای که در این طرح فراموش شده، این است که دلیل بسیاری از مشکلات فعلی تهران، همان اقتضائات سیاسی و اداری است که اتفاقا طرح مذکور قصد دارد با انتقال مرکزیت سیاسی و اداری، صورت مسئله را پاک کند و این مراکز را از پاسخگویی و احیانا پذیرش مسئولیت مبرا کند.

تهران امروز سرانجام تاکید کرده: مشکل تهران این است که مدیر دارد، اما مدیریت واحد ندارد و هنوز ساختارهای کلان و دولتی به این باور نرسیده‌اند که این شهر، نیازمند یک تدبیر است، نه تدابیر مختلف و گاه متضاد. به عنوان مثال، در ۸ سال گذشته نه تنها حق و حقوق شهر تهران از محل اعتبارات دولتی پرداخت نشد و حتی سازمان‌های دولتی دین خود را نسبت به این شهر ادا نکردند، بلکه برخی سعی داشتند تا مدیریت این شهر را از وضع فعلی نیز بغرنج‌تر کرده و مدیریت تهران را مثله کنند.

ضرورت توجه به دیپلماسی دولت

آذر منصوری در مقاله‌ای در آرمان با اشاره به طرح‌هایی که نمایندگان مجلس تهیه کرده‌اند که در یکی الزام دولت به غنی‌سازی ۶۰ درصد پیش‌بینی شده و در دیگری افزایش تعداد سانتریفیوژ‌ها نوشته: برخی نمایندگان مجلس بدون توجه به واقعیت موجود در کشور و بدون عنایت به آنچه در دستور کار دیپلماسی کشور وجود دارد به این طرح‌ها رسیده‌اند که نه تنها در شرایط فعلی کمکی به روند مذاکرات دستگاه دیپلماسی کشور نخواهد کرد بلکه فشار زیادی بر کشور وارد می‌آورد.

به نظر این فعال سیاسی: افزایش فشارها و سخت کردن روند رو به جلوی مذاکرات که توانسته در نخستین قدم به خوبی پیش برود نتیجه‌ای منفی برای کشور و مردم خواهد داشت. عدم توجه به روند کلی و سیاست‌های دیپلماسی کشور از جانب نمایندگان مجلس می‌تواند نشات گرفته از نداشتن آگاهی کافی و دقیق نسبت به مباحث فنی و آن چه در طول مذاکرات صورت گرفته باشد.

مقاله آرمان افزوده: دلیل دیگر طرح چنین مباحثی در مجلس ناشی از نگاه‌های سیاسی نمایندگان است. دولت در وعده‌های انتخاباتی خود به مردم قول داده که بسیاری از مشکلات کشور را حل کند و حل این مشکلات در گرو رفع کردن معضلات موجود در حوزه سیاست خارجی کشورمان است. نمی‌توان بدون توجه به سیاست‌های پیش گرفته در خارج از کشور و همچنین مسائل کلانی که کشور را تهدید می‌کند به موفقیت در حوزه داخلی دست پیدا کرد.

وقتی رییس دولت دروغ می‌گفت

علی ذهابی در شرق مصاحبه‌ای کرده با علی مطهری نماینده مجلس و در مقدمه آن نوشته: پس‌لرزه‌های مدیریت اصولگرایان بر کشور کم‌کم دارد خود را نمایان می‌کند. حکایت ریاست محمود احمدی‌نژاد بر دولت، داستان آفتابه لگن هفت‌دست ولی شام و نهار هیچ است. سفرهای استانی مکرری که روزگاری او و طرفدارانش آن را ابتکاری نو برای توزیع «عدالت» در کشور می‌دانستند، امروز دستاوردهای آن، موی دماغ دولت تدبیروامید شده است.

در ادامه این نوشته به آماری اشاره شده که رییس جمهور روحانی در پایان اولین صد روز دولتش ارایه داد که نشان می‌داد خزانه خالی، تورم دست در دست رکود، نقدینگی روبه‌رشد بی‌سابقه، سوله‌های بی‌گندم، فضای امنیتی حاکم بر ورزش و فرهنگ و البته جامعه، تنش با جهان و منطقه و تحریم‌های گسترده همه‌وهمه نتیجه مدیریت هشت سال گذشته کشور است؛ آمارهایی که بیانگر آن بود که سفره‌های مردم خالی‌تر شده و نفتی هم بر سر آن نیامده و خبری هم از گسترش عدالت نیست.

گزارشگر شرق اضافه کرده این گزارش با واکنش اصولگرایان روبرو شدند که گفتند رییس‌جمهوری تنها سعی در سیاه‌جلوه‌دادن وضعیت کنونی داشته است. البته آنها نگفتند نظرشان درباره وضعیت موجود چه رنگی دارد، سفید، دودی، خاکستری، کمی تیره‌تر، نوک‌مدادی یا طیف‌های دیگری جز سیاه. اما داستان به اینجا ختم نشده و حالا رییس دیوان عدالت اداری گفته بود: «یکی از مصیبت‌ها در دوره گذشته این بود که آقای رییس‌جمهوری به مردم «دروغ» می‌گفت و قانون را علنا زیرپا می‌گذاشت.»

این چینی‌های خشونت‌طلب

آید‌‌ین سیارسریع در طنزانه قانون نوشته: خشونت‌طلبی این روزها به نحو خطرناکی د‌‌ر همه جای د‌‌نیا به جز ایران بید‌‌اد‌‌ می‌کند‌‌ و گریبان مرد‌‌م اکثر کشورها را به غیر از ایران گرفته است. مرد‌‌م جهان این روزها متاسفانه از حفظ آرامش خود‌‌ ناتوانند‌‌ و د‌‌ست به اعمال خطرناکی می‌زنند‌‌. هفته پیش یکی از خبرگزاری‌ها نوشت: د‌‌انشجویان چینی پس از پایان امتحانات خود‌‌ د‌‌ر د‌‌انشگاه شانگهای چین، برای رفع خستگی جنگ بالش به راه ‌اند‌‌اختند‌‌.

این طنزنویس اشاره کرده: اتفاقا همین برنامه چند‌‌ وقت پیش نزد‌‌یک بود‌‌ د‌‌ر کشور ما هم اجرا شود‌‌ که د‌‌ر آن عد‌‌ه‌ای جوان فریب خورد‌‌ه وارد‌‌ بازی پیچید‌‌ه د‌‌شمن شد‌‌ند‌‌ و د‌‌ر حالی که با آبپاش آب به آسیاب د‌‌شمن می‌پاشید‌‌ند‌‌ قصد‌‌ د‌‌اشتند‌‌ تا خشونت طلبی را به سبک غربی و به صورت نرم د‌‌ر جامعه ترویج کنند‌‌ که بحمد‌‌ا... با د‌‌خالت و برخورد‌‌ نیروی تولید نظمی ‌این نقشه د‌‌شمنان هم مانند‌‌ بقیه نقشه‌ها از اجرا بازماند‌‌ و سلاح‌های کشتار جمعی جوانان نظیر آبپاش، ضبط و منهد‌‌م شد‌‌.

طنزنویس قانون سپس پرسیده: واقعا این چه کاری است که اینها می‌کنند‌‌؟ بالش می‌زنی تو سر همکلاسیت که چی بشه؟ نمی‌گی شاید‌‌ این همکلاست از این چینی‌هایی باشه که جنسش خوب نیست، بعد‌‌ بالش بزنی خراب بشه؟ عجیب است که ما ایرانی‌ها د‌‌ر این زمینه هم الگو هستیم. شما به رفتار د‌‌انشجوی ایرانی بعد‌‌ از امتحان نگاه کنید‌‌. خیلی متین و با وقار از محل امتحان می‌آید‌‌ بیرون، اگر مقابلش د‌‌انشجوی پسر باشد‌‌ که هیچی عبور می‌کند‌‌، ولی خب، اگر د‌‌ختر خانم باشد‌‌ اد‌‌ب حکم می‌کند‌‌ که آد‌‌م بماند‌‌ و جواب سوالات را با ایشان تطبیق بد‌‌هد‌‌.

کارتون روز

Image caption کارتون محمدرضا میرشاه ولد، قانون

مطالب مرتبط